ესაა რომანი ცვლილებების, ილუზიებისა და შიშების შესახებ, რომელშიც ავტორი ჩვეული სარკაზმით მოგვითხრობს, როგორ ცხოვრობდა ხალხი ცვლილებებით სავსე ეპოქაში; რას ეგუებოდა და რას უძალიანდებოდა; რა მოსწონდა და რა – არა; როგორ შეირაცხა ახალგაზრდა მწერალი წმინდანის შეურაცხმყოფლად სატირული მოთხრობის გამო; როგორ გადაურჩა ეკლესიისგან განკვეთას და რა როლი შეასრულეს ამ აბსურდულ ამბავში პატარა ქვეყნის სამმა პრეზიდენტმა და საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის კათოლიკოს-პატრიარქმა.
Lasha Bugadze (Geogian: ლაშა ბუღაძე), born in Tbilisi in 1977 is a Georgian novelist and playwright. He graduated from I. Nikoladze Art College and Shota Rustaveli Theatre and Film Georgian State University, the Faculty of Drama and Ivane Javakhishvili Tbilisi State University, the Faculty of Art. He is the author of numerous novels and of plays that have been performed in many European cities. His works have been translated into French and English. Bugadze focuses his critical and ironic attention on inter-generational relationships and describes situations in which people fall victim to their prejudices, rigid ideas or stereotypes. He won the Russia and Caucasus Region category of the BBC International Radio Playwriting Competition in 2007 and one of the two top prizes in 2011 for his play The Navigator. Bugadze is a writer and presenter of literary programs broadcast on radio and TV by the Georgian public broadcaster. He is also a gifted cartoonist. He lives and works in Tbilisi.
აჰა, ბატონო, არაბაბულიკური ვნებები, როგორც იქნა :) თვითირონიის მომაკვდინებელი დოზა და ჩვენი უახლესი ისტორია. როგორც ყოველთვის, გადასარევი იუმორის გრძნობა. საშინლად სასაცილო და სევდიანი წიგნია (პრინციპით: რა გვაცინებს, რა :)
უნდა გახდეს ბესტსელერი. უნდა წაიკითხოს ყველამ. ჩემი პროგნოზი: გახდება ბესტსელერი. წაიკითხავს ყველა. ამ წიგნზე ილაპარაკებენ, იმიტომ, რომ ის ამას იმსახურებს.
პ.ს. დიდი და სერიოზული რეცენზიის დაწერა მომინდა, ჭკვიანური სიტყვებით და ტერმინებით, კრიტიკოსებს რომ უყვართ ტყლაშუნი, ისეთებით.
ეს წიგნი ნათლად აჩვენებს, რამდენი რამე შეიცვალა ორიათასიანების დასაწყისიდან და ამავე დროს, რამდენი რამეა კვლავ უცვლელი. შეიძლება ახლა შუქი აღარ ითიშება, თუმცა კვლავ აქტუალურია ეკლესიის ზედმეტად ჩართულობა სახელმწიფოს საქმიანობაში და მისი სურვილი, ყველაზე და ყველაფერზე გავლენა იქონიოს ქრისტეს სახელით. დღემდე მოქმედებს პატრიარქის ხატი და დღესაც თავგასულები არიან მღვდლები, როგორც მაშინ. დღესაც აქვს გავლენა ეკლესიას მედიაზე (რაც უნდა იძახონ, რომ მედია დამოუკიდებელია და ბლა ბლა ბლა) და მოკლედ, ბევრი რამ კვლავ უცვლელია და სამწუხაროდ, კიდევ დიდხანს იქნება ასე, სანამ ქვეყანაში განათლების დონე არ ამაღლდება. ხო, რაც შეეხება თავად წიგნს, მომენტებში ძააალიან გადავიღალე. გაიწელა სიტუაცია ძალიან. ეტყობა, რომ ავტორს ბევრი ლაპარაკი უყვარს :))) ეს ხუმრობით, რა თქმა უნდა. :დდ მოკლედ, ეს წიგნი აუცილებლად წასაკითხი და გასააზრებელია. პ.ხ. ძალიან დამაინტერესა, ნეტა რა რეაქცია მექნებოდა 2002 წელს რომ წამეკითხა მსგავსი მოთხრობა თამარ მეფეზე (მაშინ სკოლის მოსწავლე ვიყავი და ყოველ კვირა დღეს წირვას ვესწრებოდი, ეს ერთადერთი გზა იყო გართობისთვის და სახლიდან გასვლის მიზეზი იმ შავ-ბნელ პერიოდში). სავარაუდოდ, გავლენებიდან გამომდინარე, მეც აღვშფოთდებოდი, თუმცა მიხარია, რომ ბავშვური კომპლექსები დავძლიე და თავისუფლების ფასი ვისწავლე.
Kitabın arxasında qeyd olunan məlumat - "romanda yeni sözün, yeni mövqenin cəmiyyətdə necə çətinliklə yer almasından söhbət açılır", məni bu müasir gürcü ədəbiyyatı nümunəsini oxumağa daha da həvəsləndirdi. Əsər Qafqaz xalqlarının fərqli dini, siyasi, sosial-iqtisadi xətt izləməyinə baxmayaraq, nə qədər ortaq milli-mədəni dəyərlərə malik olmasını nümayişkəranə şəkildə göstərir. Bədii cəhətdən güclü əsər olduğunu düşünmürəm. Amma, sizi yaxın gürcü tarixi, həmçinin gürcü xalqının öz kiçik ölkələrində hansı dəyərləri müqəddəsləşdirib toxulunulmaz etdiyi haqqında ciddi fikir sahibi edir. Azərbaycanlı oxucular bunlardan özləri üçün maraqlı nəticələr çıxara bilər.
Əsər təəssüf ki, yaxşı tərcümə olunmayıb. Çoxlu orfoqrafik səhvlər var idi.
საინტერესო და კარგი წიგნია, ბევრი რამის გაგება შეიძლება იმაზე როგორ მოქმედებენ ამ ქვეყანაში: ტელევიზიები, პოლიტიკოსები, "უწმინდესები" და აშ. შესაბამისად კარგი იქნება თუ ბევრი ადამიანი წაიკითხავს, მაგრამ როგორც რომანს ჩემთვის დიდი მხატვრული ღირებულება აქვს-მეთქი ვერ ვიტყოდი, პირად ცხოვრებაზე საუბარმაც დიდად ვერ დამაინტერესა, ალბათ ჯობდა მთლიანად დოკუმენტურ სტილში დაეწერა.
ის ამბები, რასაც ეძღვნება ეს წიგნი, ძალიან კარგად მახსოვს და ამის მიუხედავად, მაინც ინტერესით წავიკითხე. კარგია, როცა ადამიანს აქვს უნარი, რაღაც-რაღაცებს იუმორით შეხედოს, თუნდაც პოსტ ფაქტუმ. რაც არ უნდა იყოს, თავის დროზე მართლა ემუქრებოდა ხელყოფის საფრთხე.
ძალიან ვენესუელურად არ მინდა გამომივიდეს, მაგრამ ვერაფრით გავარკვიე ვინ არის მთხრობელის 10 წლის დის მამა, როდესაც მისი მშიბლები ერთმანეთს “თითქმის 20 წლის წინ დაშორდნენ”. ვინმე სხვა კაცი გაკვრითაც კი არ არის ნახსენები 🧐🤔
ლექციებს როცა წავიკითხავ რელიგიასა და პოლიტიკაზე საქართველოში, ეს წიგნი აუცილებლად შევა სავალდებულო საკითხავ მასალად. ხო, კიდევ მადლობა უნდა ვუთხრა ავტორს რომ დაწერა და მინდა ჩავეხუტო #პათეტიკა
ვფიქრობ, ამ წიგნზე უკეთ ვერცერთი ისტორიის ნარკვევი თუ ნაშრომი მოგცემთ ზუსტ ინფორმაციას ჩვენი ქვეყნის, რელიიგიის თუ ხალხის შესახებ. ყველა ჩვენგანი ამოიცნობს საკუთარ თავს და ოჯახის წევრს, კარის მეზობელს. ამ წიგნით, ლაშა, სარკეში გვახედებს, გვინდა თუ არა ეს ჩვენ. გვაფხიზლებს და გვეუბნება რომ დროა "პატარა ქვეყნის " და " პატარა ადამიანების " კომპლექსებიდან გამოვიდეთ. დანარჩენი თავად უნდა ნახოთ.
პ.ს. ვისაც, ლაშასთან ერთად სიცილ-ხორხოციც გსურთ ახლა, ზუსტად ის დროა რომ გადაშალოთ და დაიწყოთ კითხვა. 🙏👏❤
ცოტახნის წინ დავიწყე კითვხა და ძალიან მომეწონა, სევდიანი, ირონიული , თვითკრიტიკული რომანია უახელის ისტორიით 90-იანების მომენტებმა ბავშვობა გამახსენა სწორედ იმ ავბედით 89 წელს დავიბადე 9 აპრილიდან რამდენიმე თვის შემდეგ, მოკლედ ბევრი, რომ აღარ გავაგრძელო ძალიან კარგია
ლაშა ბუღაძეს ყველა სახის იარაღი აქვს, რაც გულისხმობს რომ მისგან ძლიერი მწერალი ყალიბდება. დაფასებას დრო ესაჭიროებაა რომ მისი ნოველები უცხოურ ქვეყნებში თუნდაც მრავალფეროვნებისა და განათლების სიცხადის მიზეზად გავიდეს.
შესანიშნავი ავტოეთნოგრაფიული/ავტობიოგრაფიული ნაშრომი და ძალიან საინტერესო რეფლექსია ჩვენი ქვეყნის უახლეს ისტორიაზე, განსაკუთრებით რელიგიურობის ისტორიაზე.
ვისაც საქართველოს უახლესი ისტორია და ქვეყნის შიდა პროცესები აინტერესებს ერთ-ერთი გამორჩეული წიგნი იქნება მათთვის. გარკვეულწილად ავტობიოგრაფიულიცაა და ქართული ეკლესიის სახეს (რომლის ნაწილიც თავად კათოლიკოს პატრიარქიცაა) იდეალურად აჩვენებს. ბუღაძის ჩვეული სარკასტული თხრობა ძალიან უხდება ამ დროის და სიტუაციების აღწერას.