წიგნში შესულია ვახტანგ ჯავახაძის მიერ 2012-2016 წლებში დაწერილი ლექსები, რომლებიც პერიოდულად ქვეყნდებოდა ლიტერატურულ პრესაში და მკითხველის ინტერესსა და გამოხმაურებას იწვევდა.
მაგრამ ამ მხრივ, არა მხოლოდ ვახტანგ ჯავახაძის შემოქმედების, არამედ თანამედროვე ქართული ლიტერატურისთვის უპრეცედენტო აღმოჩნდა „ელეგია: „ყელსაბამი“, რომელმაც ერთი ხელის მოსმით დაამსხვრია მითი, რომ პოეზიას არ კითხულობენ. ივლისის თქვეში (მაშინ, როცა ყველა ისვენებს ან შვებულებისთვის ემზადება) გამოქვეყნებულმა ლექსმა ერთბაშად დაიპყრო სოციალური ქსელი და რამდენიმე დღის განმავლობაში ერთ-ერთ ყველაზე აქტუალურ თემად იქცა.
ამ წიგნში კარგად ჩანს ვახტანგ ჯავახაძის პოეტური პროფილი, რომელიც მუდამ თანამედროვეა, ახალი ფორმებისა და სათქმელის მაძიებელი, სიყალბისა და უძრაობის უარმყოფელი.
2017 წელს ავტორს ამ წიგნისათვის ლიტერატურული პრემიები ლიტერა და საბა გადაეცა. ნომინაცია წლის საუკეთესო პოეტური კრებული.
"გირეკავენ და სახლში არა ხარ და არამარტო სახლში არა ხარ." აი, ეს ფრაზა მაქვს თავში ყოველ დღე. ანუ, ყოველ დღე კი არ ვკითხულობ ამ ლექსს, უბრალოდ ჩემი ტელეფონის ლოქ სქრინზე ძალიან ლამაზად ბრწყინავს.
“ყველგან შენ ხარ და შენ აღარა ხარ, ყველა ნივთი და ყველა საგანი — შენ მიიზიდე, შენ მიითვისე, შენ ამოავსე ჩვენი საკანი, რომელიც თითქოს ცარიელია, საიდუმლოა თითქოს სერობა, სადაც ერთმანეთს ედავებიან შენი შენობა და უშენობა” <33