บันทึกปิ่น เล่ม 5

บันทึกปิ่น #5

by 侧侧轻寒, เช่อเช่อชิงหาน, อรจิรา (Translator)

หลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสียเดินทางลงใต้จากเมืองหลวงสู่เสฉวน หนึ่งวันก่อนถึงเฉิงตูกลับโดนลอบจู่โจม ยันต์สาปแช่งสำแดงเดชให้ประจักษ์อีกครั้ง หลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสียต้องตกอยู่สถานะเป็นตายยากคาดเดา ขณะมืดแปดด้านกับคดีเลือดของครอบครัว กลับได้พบกับอวี่เซวียนในสถานที่แห่งความทรงจำโดยบังเอิญ

ความรัก มิตรภาพและความผูกพันทวีความน่าหลงใหลด้วยความโลภ ทวีความบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ด้วยความจริง สุดท้ายแล้วความจริงนั้นเป็นเช่นใด

Genres: China, Suspense, Romance, Mystery, Novels, Crime, Historical

279 pages, Paperback

Published March 29, 2018

About the author

* Ce Ce Qing Han
* 侧侧轻寒
* Châu Văn Văn
* เช่อเช่อชิงหาน

Reviews

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ สืบคดีเลือดตระกูลหวง แต่ก็มีคดีอื่นที่พัวพันต้องสืบไปพร้อมๆ กัน หลี่ซูไป๋ กับ หวงจื่อเสีย ผ่านความเป็นตายด้วยกันจนเกิดความใกล้ชิดสนิทสนมขึ้นมาก หลังจากมาถึงเฉิงตูก็ได้พบกับโจวจื่อฉินที่มาเป็นมือปราบที่นี่ เจออวี่เซียนที่เดินทางกลับเฉินตู แม้แต่หวางอวิ้นก็เหมือนจะมาแล้ว

มีตัวละครใหม่น่าสงสัยโผล่มา 2 คน เงื่อนงำคดีท่านอ๋องเพิ่มขึ้น และที่สำคัญ โจวจื่อฉินเหมือนจะเจอแม่นางคู่ปรับเข้าแล้ว

สนุกมากค่ะ

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – บันทึกปิ่น 5 (簪中录 5)
ผู้แต่ง – เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล


ตัวละคร
หวงจื่อเสีย อายุ 12 ปี ⇒ 17 ปี ปลอมตัวเป็นหยางฉงกู่
หลี่ซูไป๋ (ขุยอ๋อง)
โจวจื่อฉิน อายุ 15 ปี ⇒ 20 ปี


รีวิวหลังอ่าน

เป็นเล่มที่สนุกช่วงต้นและช่วงท้าย ฮ่าๆ เอาเป็นว่าจริงๆ ก็สนุกแหละ แต่เราไม่ชินจ้าาาาา ไม่ชินกับความสัมพันธ์ของหวงจื่อเสียและท่านอ๋องนั่นเอง แบบว่าเหมือนอยู่ดีๆ ยังอยู่เลเวล 0.5 แล้วก็ข้ามไปที่เลเวล 7 ในชั่วข้ามคืน แม้ว่าเหตุการณ์จะเป็นใจ แต่ข้านี่แหละที่ยังตามไม่ทัน และชอบโมเม้นท์เดิมๆ ที่ท่านอ๋องซึนๆ กับหวงจื่อเสียที่ไม่เคยสนใจว่าทำไมท่านอ๋องชอบถีบนาง กร๊ากกกก

เล่มนี้เข้าใกล้ความเป็นจริงเรื่องของครอบครัวหวงจื่อเสีย และการที่หวงจื่อเสียเหมือนจะยอมรับแล้วว่า ความรักที่เคยมีให้กับอวี่เซวียนนั้นเป็นแค่อดีตที่ผ่านเลยไป ส่วนท่านอ๋องคืออนาคตที่น่าจะเป็นไปได้ของนาง วี๊ดวิ่วววววว ข้าไม่ชินจริงๆ แฮะ ฮ่าๆๆ

แต่คดีก็ยิ่งซับซ้อน เพราะเมื่อโดนตามฆ่าขนาดนี้ ปลอมตัวแล้วก็ยังโดนไล่ฆ่าอีก จนคิดว่าทั้งคดีของครอบครัวหวงจื่อเสีย คดีที่เกิดกับน้องเล็กสาวงาม แล้วก็เรื่องราวของท่านอ๋องที่ยังสงสัยเกี่ยวกับการตายของอดีตฮ่องเต้ พ่อของตัวเอง อาจจะเกี่ยวข้องกันได้อย่างอีรุงตุงนังเลยทีเดียว เราคาดเดาว่าเป็นอย่างนั้นนะ

และเราก็ทำใจตั้งแต่แรกแล้วว่า อ่านเล่มนี้จบ จะทำให้ค้างคาใจ เพราะว่าแทนที่ช่วงใกล้จะจบเล่มจะสามารถไขคดีได้เพิ่มเติม กลับมีอะไรเกิดขึ้นอีกมากมาย และปมยิ่งซับซ้อนขึ้นจนรู้สึกสับสนงงงวยไปบ้าง ปัญหาของเราคือเราจำชื่อตัวละครอื่นๆ ไม่ค่อยได้หรอก แล้วใครที่เคยผ่านเลยไปในสองเล่มแรก ก็ยิ่งแล้วใหญ่จ้าาา บางทีอ่านไปก็งงๆ ว่าแล้วเอ็งคือใครล่ะ ข้าก็จำไม่ได้เว้ยยย ฮ่าๆ

โดยรวมเล่มนี้จึงเป็นเล่มที่ลุ้นหนักมาก สนุกมาก แล้วก็ไม่ชินอย่างมาก ฮาาาาาา อาจจะชินอีกทีตอนอ่านเล่ม 8 แล้วก็ได้ กร๊ากกกก แต่อย่างน้อยก็ดีใจว่าท่ามกลางการสืบคดีที่เครียดเหลือเกิน ไหนจะโดนตามฆ่า ก็ยังได้พบรักแท้นะจ๊ะ ทำไมหวงจื่อเสียช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน มีทั้งอดีตคนรัก อดีตคู่หมั้นที่เกือบจะได้แต่งงานเข้าไป และท่านอ๋องที่แอบชอบแต่ก็ซึน ใครๆ ก็รักหวงจื่อเสีย ไหนจะโจวจื่อฉินที่มีหวงจื่อเสียเป็นไอดอล ฮาาาา เห็นความคลั่งไคล้ที่แสดงออกมาก็ฮาแล้วจ้าาาาา

เดี๋ยวอ่านเล่ม 6 จบ จะรีบมารีวิวโดยไวนะ แต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะอ่านในปีนี้ หรือจะขึ้นปีหน้าเลย ช่วงนี้ชีวิตยุ่งเหยิงพอควรเลยนะ แต่ถ้าเป็นไปได้ อย่างน้อยก็อยากอ่านให้จบเล่ม 6 ก่อนจะขึ้นปีใหม่นั่นเอง ^^ จริงๆ ตอนแรกคิดว่าจะอ่านให้จบเล่ม 8 เลย แต่คิดว่าอาจจะไม่ทัน ก็เอาเป็นว่าอ่านได้เท่าที่อ่านไหว ฮ่าๆๆๆ

[สปอยล์]

หวงจื่อเสียเดินทางไปเสฉวน เมืองเฉิงตูพร้อมกับขุยอ๋อง เพื่อกลับไปสืบคดีของบ้านตัวเอง ระหว่างทางเจอท่านหญิงฉีเล่อ แล้วหลังจากนั้นก็โดนลอบทำร้าย จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ขุยอ๋องบาดเจ็บหนัก ท่านหญิงฉีเล่อตายไป หวงจื่อเสียได้แต่พยายามหาทางรักษาขุยอ๋องให้ฟื้นขึ้นมา จับนักฆ่าได้คนหนึ่ง ก็เอาของเอาเงินมาใช้ แถมยังทำร้ายนักฆ่านั้นให้บาดเจ็บด้วย นักฆ่านี้ทำเหมือนรู้จักหวงจื่อเสีย ขุยอ๋องเองก็เหมือนจะรู้จักนักฆ่านี้ด้วย

ลืมเล่าเลย พอพักอยู่ด้วยกันมานานสองต่อสอง ทำให้ต่างเปิดเผยความในใจกัน หวงจื่อเสียเองก็หวั่นไหวกับท่านอ๋องแล้ว เราเองก็ไม่ชิน เพราะรู้สึกว่าอะไรจะรวดเร็วขนาดนี้ ก่อนหน้านี้ยังซึนกันหนักๆ อยู่เลย และหวงจื่อเสียก็ไม่มีท่าทีอะไรกับท่านอ๋องด้วย จู่ๆ ก็เกิดปิ๊งๆ ปั๊งๆ กันรวดเร็วจังเลยน้าาา

หลังจากนั้นก็ปลอมตัวเข้าเมืองเฉิงตูกันมา พักที่โรงเตี๊ยมได้ไม่นาน เจอกับโจวจื่อฉิน ซึ่งขำมาก บอกว่าเดี๋ยวจะตามหาท่านอ๋อง จนท่านอ๋องได้แต่บอกว่าข้าอยู่ตรงหน้าเอ็งแล้วจ้าาาา ฮ่าๆๆ หลังจากนั้นก็ช่วยกันสืบคดีที่หญิงงาม น้องเล็กในบรรดาพี่น้องที่ร่วมสาบานกัน ได้ฆ่าตัวตายพร้อมชายคนรัก ทั้งๆ ที่ฝ่าฟันมาด้วยกันหลายปี กว่าจะได้สมหวังเกือบจะได้แต่งงานกันแล้ว

พบว่าที่นิ้วมือมีรอยดำ แล้วจากการตรวจสอบพบว่าเป็นพิษจิว ทำให้หวงจื่อเสียนึกถึงคดีบ้านตัวเอง เพราะท่านอ๋องกับโจวจื่อฉินไปขุดศพของบ้านหวงจื่อเสียเพื่อหาหลักฐาน ขุยอ๋องเองก็บอกว่านั่นแหละน่าจะมาจากพิษจิวขั้นที่สอง พิษจิวขั้นแรกทำให้ตายทันที แต่ถ้ามาต่อที่สองจะทรมานกว่าจะตาย มีฤทธิ์เหมือนสารหนู และได้มาจากในวังเท่านั้น

ได้พบกับอวี่เซวียนด้วย ซึ่งอวี่เซวียนคลายความไม่เชื่อใจหวงจื่อเสียไปบ้าง แต่ก็ยืนยันว่าจดหมายที่หวงจื่อเสียเขียนถึงเป็นลายมือของนาง หวงจื่อเสียเลยได้แต่บอกว่าพบแล้วว่าเป็นพิษจิว ไม่ใช่สารหนูที่หวงจื่อเสียถือและทำหน้าประหลาด รวมถึงข้อความในจดหมายด้วย

ต่อมากงชุนเหนียน ชื่อนี้มั้ง พี่ใหญ่ของสาวงาม สงสัยเรื่องการตายของน้องเล็ก เลยขอร้องให้ช่วยสืบหาความจริง ระหว่างนั้นหวงจื่อเสียได้กลับไปบ้านตัวเอง แล้วก็เจอกำไลที่อวี่เซวียนเคยให้มา สุดท้ายโจวจื่อฉินก็ได้ไปเก็บไว้ชื่นชมที่กรม แบบว่ามีหวงจื่อเสียเป็นไอดอล จนหลายครั้งท่านอ๋องยังเคยถามว่า จะให้บอกโจวจื่อฉินไหมว่าเจ้าคือใคร ฮ่าๆๆ

หวงจื่อเสียกับท่านอ๋องได้พบกับพระที่อวี่เซวียนเลื่อมใส และหวงจื่อเสียเองเกือบจะถูกสะกดจิต ท่านอ๋องช่วยไว้ได้ทัน เมื่อออกมาก็สงสัยในประเด็นนี้ เลยได้บอกอวี่เซวียน ทางอวี่เซวียนเลยพาไปที่บ้านตัวเอง ที่หวงจื่อเสียคุ้นเคยดีสมัยคบหากัน ได้เอาจดหมายฉบับหนึ่งมาให้ดู บอกว่าอยู่ที่นี่ตั้งแต่หลังเกิดเหตุ และเป็นลายมือหวงจื่อเสีย (เรานี่สงสัยว่า หวงจื่อเสียโดนสะกดจิตจนเขียนขึ้นมาเองหรือเปล่า หรือมีใครลอกลายมือ)

แม่ทัพฉีอะไรสักอย่าง เลื่อมใสพระคนนั้นด้วยนะ จะแต่งเข้าบ้านของโจวจื่อฉิน มีท่าทีแปลกๆ กับอวี่เซวียน แถมพอเจอกับโจวจื่อฉินก็ยังโยนข้าวย่าง แล้วก็จับโจวจื่อฉินล้างมือแบบสุดๆ จากนั้นหวงจื่อเสียก็เล���แอบเอาข้าวย่างที่ถูกโยนทิ้งเก็บกลับมา และสุดท้ายก็ล่อให้สุนัขข้างทางตัวหนึ่งกิน และเอาสุนัขนั้นมาเป็นสายสืบ เรายังงงๆ ประเด็นนี้อยู่ น่าจะเฉลยเล่มหน้ามั้ง

พระที่ว่าคือพระที่เคยเข้าไปเทศนาธรรมก่อนที่พ่อของท่านอ๋องจะตายจากไป หลายๆ อย่างหวงจื่อเสียคิดว่าพระโกหก เพราะไม่ตรงกับที่ท่านอ๋องเห็นกับตา และไม่ตรงกับที่รู้มาจากพ่อของจางสิงอิง

ไม่นานจู่ๆ ได้พบจางสิงอิงโผล่มาที่โรงเตี๊ยม พร้อมกับพาจิ่งอวี้ องครักษ์ของท่านอ๋องที่บาดเจ็บหนักมาด้วย เล่าว่าจิ่งอวี้เจ็บหนัก แต่จางสิงอิงโดนคนขี่ม้าสวนมาด้วยความเร็วสูงจนตกลงมาจากหน้าผา กำลังจะถูกเสือดาวจับกิน ได้จิ่งอวี้ช่วยโยนก้อนหินใส่เสือดาว สุดท้ายเลยรอดกันมา ก็พาจิ่งอวี้มารักษา แต่หมอก็บอกว่าอาการหนักนะ

สืบคดีของน้องเล็กกันต่อ แต่ก็ยังไม่มีความคืบหน้า หวงจื่อเสียพาโจวจื่อฉินมาเจอกับจางสิงอิงและจิ่งอวี้ แต่แล้วคืนนั้นห้องจิ่งอวี้ไฟไหม้ และหลังจากนั้นรอบข้างก็ไฟไหม้หมด ประตูบานเดียวที่หนีรอดของทุกคนก็มีคนร้ายดักซุ่มทำร้ายอยู่ สุดท้ายจิ่งอวี้สละชีวิตตัวเองออกไปเพื่อปกป้องทุกคน ทำให้คนอื่นๆ รอด แต่จิ่งอวี้ไม่รอด แม้จะเป่าปากเรียกพวกพ้องให้มาช่วยท่านอ๋องได้ก็ตาม

หลังจากนั้นทั้งสี่คนเลยไปพักที่โรงเตี๊ยมของกงชุนเหนียนที่พักอยู่อีกที่นั่นเอง ต่อมาเจอศพของคนที่เคยอยู่กับน้องเล็ก ตกเขาตาย ซึ่งหวงจื่อเสียก็สืบจากพวกคนรู้จักของคนชื่อทังอะไรสักอย่างเนี่ย ถามทั้งเพื่อนบ้าน หลานชาย และคนอื่นๆ และยังตามหากำไลที่ตัวเองเคยมี (หรือเปล่าหว่า) ที่โรงรับจำนำ ว่าใครเอาเงินมาซื้อของที่หลุดจำนำไป ทางโรงรับจำนำบอกว่าถ้าได้ข้อมูลจะบอกให้รู้ เพราะในรายละเอียดไม่มีเขียนว่าใครซื้อไป

ลืมเล่าว่าปลาแดงที่ท่านอ๋องเลี้ยงดูนั้น แม่ทัพเก็บไว้ได้ ท่านอ๋องเลยเลิกสนใจไปก่อน และเหมือนเคยได้ยินว่าแม่ทัพฉีอะไรนั่นก็รู้เรื่องปลาแดงเป็นอย่างดีอีก น่าสงสัยจริงๆ นะเนี่ย

Start 13.42 น. Sun 15 Dec 2019
End 21.15 น. Tue 24 Dec 2019
Review Date 23.23 น. Tue 24 Dec 2019

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

Full of riddles and complexities.

P.S. The new case might be solved in book 6; therefore, it might be better to wait and read book 5 - 6 together.

[Rada Chalapipat · Rating 5 out of 5]

เข้าใจว่ากว่าจะมาถึงเล่มนี้คงทิ้งช่วงห่างจากเล่มแรกพอสมควร นักเขียนจึงได้สอดแทรกสรุปเร่องราวของตัวละครในต้นเล่มเอาไว้ให้คนที่หลงลืมเนื้อหาไปบ้างแล้วซึ่งขอชื่นชมเลยว่าทำได้ดีในความไม่หนาของเล่ม และไม่ทำให้รู้สึกเหมือนกอปปี้งานเก่ามาเขียนใหม่ ซ้ำยังต้องขยายความจุดเล็กจุดน้อยให้เข้าใจเหตุผลของตัวละครก่อนที่จะสานต่อถึงเรื่องราวในเล่มปัจจุบันได้ดียิ่งขึ้น เช่น ความสัมพันธ์ของอวี่เซวียน สนมเอก องค์หญิงคนโปรดและการตายของอดีตคนรักของราชบุตรเขยที่เฉลยเรื่องราวไปในเล่มก่อนหน้า

เปิดเรื่องมาด้วยการเท้าความหกคำสาปเลือดบนยันตร์ลึกลับตามลำดับเวลาที่เกิดขึ้นในชีวิตของ #ขุยอ๋องหลี่ซู่ไป๋ตั้งแต่ปราบกบฏสำเร็จในวัย 20ปีจนกลายเป็นผู้มีอำนาจล้นแผ่นดินที่เผชิญเหตุการณ์ #หม้าย #กำพร้า #พิการ ตามรอยเลือดที่เกิดขึ้น และครั้งนี้คือคำว่า #หมดค่า

ครึ่งเล่มแรกคือดีต่อใจคนอ่านอย่างมากที่รอลุ้นว่าคู่นายบ่าวที่แค่มองตาก็รู้ใจจะเปิดหัวใจสีชมพูกันได้อย่างไรเมื่อฝ่ายนึงเป็นฆาตกรหนีโทษที่มีทั้งคนรักแรกและคู่หมั้นเก่าพัวพัน อีกฝ่ายนึงคือผู้สูงศักดิ์เกินเอื้อมแต่เป็นผู้มีพระคุณที่มาทีหลัง เป็นความจุใจอย่างยิ่งเมื่อให้โอกาสพระนางที่กำลังเดินทางกลับเฉิงตูเพื่อคลี่คลายคดีของครอบครัวนางเอกต้องหนีตายกลางป่าเพราะมือสังหารจากวังหลวงที่ดูท่าจะเป็นตัวละครสำคัญที่รอเฉลยในเล่มต่อไป ช่วงเวลาสั้นๆที่พระเอกบาดเจ็บสาหัสแล้วนางเอกต้องเป็นฝ่ายดูแลได้เปิดรอยยิ้มของคนยิ้มยากเมื่อเขาได้เห็นว่านางเห็นใครเป็นคนสำคัญในปัจจุบัน

....อดีตรักแรกในวัยช่างฝันอันแสนสุขก็เหมือนสายลมที่ผ่านไป เมื่อเขาไม่ใช่ปัจจุบันผู้เป็นที่พึ่งและผ่านความทุกข์มาด้วยกัน เราชอบที่นางเอกคิดได้และตัดใจอย่างมีเหตุผล คู่นี้ไม่ต้องบอกความในใจด้วยวาจาแต่แสดงออกด้วยการกระทำและความหวานผ่านสายตา เริ่มมีหยอกล้อพอให้หอมปากหอมคอ แต่ที่เห็นจะตรงใจกันอย่างสม่ำเสมอคือความทันกันในไหวพริบและความเอือมพ่อนกแก้วมือปราบ #โจวจื่อฉิน ที่คราวนี้ย้ายตามบิดาหัวหน้ามือปราบมารับตำแหน่งที่เฉิงตู

ครึ่งเล่มหลังจะเป็นคดีย่อยการฆ่าตัวตายของคู่รักรุ่นใหญ่อย่างมีเงื่อนงำเมื่อฝ่ายหญิงคือน้องเล็กของหกนางรำชื่อดังที่มีความเกี่ยวข้องกับหวางฮองเฮา ฝ่ายชายเป็นนักปราชญ์ชอบเก็บตัวแต่รู้จักกันกับอวี่เซวียนและว่าที่น้องเขยของโจวจื่อฉิน คดีย่อยนี้ยังเกี่ยวข้องกับคดีหลักของฝ่ายพระนางเมื่อสาเหตุการตายของคู่รักคือพิษร้ายหายากที่มีใช้กันเฉพาะในวังหลวงแต่ไปตรงกับการตายของครอบครัวนางเอก และมีปลาน้อยสีแดงหายากที่อยู่ข้างกายพระเอกมาเกี่ยวข้อง มีการพูดถึง #หวางกงกง ขันทีชุดม่วงแต่ยังคงไม่แจกแจงความสำคัญที่ชัดเจน มีการเปิดตัวพี่ใหญ่สาวสวยรำกระบี่และน้องสี่สาวนักมายากลของหกสาวชื่อดังเพราะทั้งคู่เป็นฝ่ายโจทย์ที่ต้องการตามหาตัวคนร้าย เล่มนี้ยังคงใช้ปริศนาเกี่ยวข้องกับวัด ความเชื่อ บทสวดมนตร์และกำไลหยกที่นักเขียนใช้ประโยชน์ทั้งในแง่เป็นเบาะแแสของคดี และเป็นการระลึกถึงอดีตรักของนางเอกก่อนที่จะตัดใจโดยมีขุยอ๋องที่มองเงียบๆแต่แอบยิ้มอย่างปลาบปลื้ม คดียังไม่เฉลยมือสังหารก็ตามมาถล่มและลากตัว #จางสิงอิง ที่ออกตามหาว่าที่ภรรยาให้เข้ามาร่วมทีมองครักษ์ของพระเอกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยรวมแล้วพล็อตใหญ่เป็นเรื่องราวที่เริ่มมีเค้าโครงชัดเจนขึ้นว่าเบื้องหลังพระนางน่จะเป็นคนที่มีอำนาจและฉลาดเอาเรื่อง ส่วนของนักเขียนยังคงเอกลักษณ์ความรอบรู้ทั้งเรื่องความเชื่อ การใช้กลหลอกลวง ดอกไม้และพืชสมุนไพรทั้งเป็นยาหรือเป็นพิษ เล่มนี้ยังเด่นชัดขึ้นในเรื่องความรู้เชิงโคลงกวีและความละเอียดละออในเรื่องความคิดความอ่านของสตรี

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

โปรยเล่ม5 :
หลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสียเดินทางลงใต้จากเมืองหลวงสู่เสฉวน หนึ่งวันก่อนถึงเฉิงตูกลับโดนลอบจู่โจม ยันต์สาปแช่งสำแดงเดชให้ประจักษ์อีกครั้งหลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสียต้องตกอยู่ในสถานะเป็นตายยากคาดเดา ขณะมืดแปดด้านกับคดีเลือดของครอบครัวกลับได้พบกับอวี่เซวียนในสถานที่แห่งความทรงจำโดยบังเอิญ ความรัก มิตรภาพ และความผูกพันทวีความน่าหลงใหลด้วยความโ���ภ ทวีความบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ด้วยความจริงสุดท้ายแล้วความจริงนั้นเป็นเช่นใด

เล่ม5 :
ระหว่างเดินทางลงใต้ไปเสฉวน ได้พบกับท่านหญิงฉีเล่อระหว่างทาง และขอติดตามไปเสฉวนด้วย หลี่ซูไป๋ปฏิเสธไม่ได้ ต้องยอมตกลงให้ร่วมทางการเดินทางจึงช้าลง ท่านหญิงฉีเล่อยังหยุดพักระหว่างทางก่อนถึงเฉิงตูและคิดมอบของขวัญให้หลี่ซูไป๋ เมื่อท่านหญิงฉีเล่อเปิดกล่องที่ได้มาออกก็มีเข็มเงินอาวุธลับพุ่งออกมา หลี่ซูไป๋ปฏิกริยาว่องไวหลบพ้นได้ส่วนใหญ่แต่ก็โดนที่ข้อศอกซ้ายไปหนึ่งเล่ม จากนั้นก็โดนบุกโจมตี ต้องตีฝ���าทะลวงออกไป ทั้งหมดแยกย้ายกันไปเหลือเพียงหลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสีย น่าฝูซ่าม้าของหวงจื่อเสียโดนยิงขาหลังหลี่ซูไป๋จึงช่วยม้าที่ตี๋เอ้อม้าของตนทั้งสองร่วมหนีไปด้วยกันจนพ้นภัย หวงจื่อเสียจึงรู้ว่าหลี่ซูไป๋โดนเกาทัณฑ์ได้รับบาดเจ็บจึงหาที่ทำแผล และรู้ว่าหลี่ซูไป๋ถูกพิษด้วยจึงต้องรักษาตามมีตามเกิด ตลอดคืนหวงจื่อเสียหลับๆตื่นๆ กังวลตลอดเวลาจึงได้ยินเสียงฝีเท้าม้าดังสับสนเลยใช้แส้ฟาดตี๋เอ้อล่อพวกนักฆ่าไป แต่ยังกลับถูกพบเห็นโดยหัวหน้า แต่หวงจื่อเสียก็สามารถจัดการจับมัดเป็นเชลยได้ คนตัวได้ยาแก้พิษและสิ่งของอื่นๆมา ตลอดเวลาที่ดูแลหลี่ซูไป๋ คนผู้นั้นที่หน้าตาไม่มีเอกลักษณ์มองนางด้วยสายตาซับซ้อนตลอดเวลา จนกระทั้งหลี่ซูไป๋ฟื้นหวงจื่อเสียดีใจมากจนน้ำตาไหล หลี่ซูไป๋ก็ยังยิ้มออกมา หลังจากทำการสอบสวนเชลยก็ไม่สามารถบอกอะไร หวงจื่อเสียเดาได้ว่าคนผู้นี้ชาติกำเนิดดี แกล้งพูดสำเนียงสวีโจว แต่นักฆ่าไม่ยอมบอกความจริงว่าผู้บงการเป็นใคร หลี่ซูไป๋เลยบอกให้หวงจื่อเสียเลิกถาม เลยบอกให้เขาเป่าปากสัญญาณให้ถ้าไม่ยอมตะวันตกเขาหล่งซาน ใต้ต้นไป๋อวี๋ หิมะโปรยปรายเหนือด่านบนภูเขา ควันสัญญาณขาดหายไร้ร่องรอย พอได้ฟังนักฆ่าก็ยอมเป่าปากส่งสัญญาณให้ตี๋เอ้อก็มาหา หวงจื่อเสียและหลี่ซูไป๋จึงจากไปทิ้งนักฆ่าที่บาดเจ็บไว้ หวงจื่อเสียจำได้ว่ามีวัดร้างอยู่จึงไปพักที่นั่นรอหลี่ซูไป๋อาการดีขึ้น ระหว่างนั้นอวี่เซวียนได้ตามมาพบ เมื่อพบหน้าหวงจื่อเสียแค่ยิ้มให้ด้วยรอยยิ้มของผู้มีความทรงจำวัยเยาว์เท่านั้นไม่มีสิ่งใดอีก หลังผ่านความเป็นตายร่วมกันมากับหลี่ซูไป๋ทำให้หวงจื่อเสียคิด และเลยรู้ตัวเองในที่สุดหลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสีย สนิทกันมากขึ้นเยอะ หลี่ซูไป๋ยังบอกว่าชอบให้เจ้ายิ้มบ่อยๆ เหมือนความในใจของหวงจื่อเสียเลย พออาการดีขึ้นเริ่มมีทหารตามมาที่วัดร้างหวงจื่อเสียถามว่าจะไปกับพวกเขาหรือไม่ หลี่ซูไป๋บอกว่าไม่อยากติดหนี้บุญคุณ ดังนั้นทั้งสองจึงค่อยๆเดินทางเข้าเมืองเฉิงตู และเข้าพักโรงเตี๊ยมก่อน จากนั้นทั้งสองก็ปลอมตัวเป็นชาวบ้านสามัญโรงเตี๊ยมที่พักได้เจอกับกงซุนยวน พี่ใหญ่ของหกนงคราญอวิ๋นเสา หยิบกำไลหยกขาวสลักปลาน้อยที่อวี่เซวียนเคยให้หวงจื่อเสียไว้ แต่ระหว่างหลบหนีได้จำนำไป เลยไปขอซื้อคืน แต่กงซุนยวนกล่าวว่าไม่ได้นี่เป็นของแทนใจน้องเล็กกับชายคนรัก ตอนนี้ไม่อยู่แล้วจึงเป็นของดูต่างหน้าเพียงหนึ่งเดียว ระหว่างออกจากโรงเตี๊ยมยังเจออันธพาลสองคนรุมเล่นงาน ดีที่ได้โจวจื่อฉินมือปราบน้อยแห่งเสฉวนและจางสิงอิงที่มาตามหาตีชุ่ยช่วยไว้ โจวจื่อฉินมานั่งโต๊ะเดียวกับหลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสีย คุยเรื่องราวต่างๆ และพูดถึงขุยอ๋อง หลี่ซูไป๋เลยบอกว่าไม่ต้องตามหาเพราะข้าอยู่ที่นี่แล้ว โจวจื่อฉินดีใจมาก จึงชวนหวงจื่อเสียไปดูคดีประหลาดคดีหนึ่ง ที่ไม่มีเบาะแสอะไรเลยพอไปถึงจึงได้รู้ว่าเป็นคดีคู่รักฆ่าตัวตายที่เรือนสกุลฟู่เขตซงฮวา จากพิษสารหนูแต่ที่ปลายนิ้วมือขวาปรากฎสีดำ พอไปดูที่โรงเก็บศพพบว่ากงซุนยวนอยู่ด้วยกำลังมาดูศพ ศพนั้นคือฟู่ซินหญ่วน โจวจื่อฉินแอบตัดผมมาพิสูจน์พิษ ตอนเดินตลาดเข้าร้านเครื่องเขียนเห็นกระดาษสาเสฉวนเหลืองและขาวหลี่ซูไป๋ได้บอกว่ากระดาษที่อดีตฮ่องเต้ใช้ว่าภาพต้องเป็นกระดาษสาขาว กระดาษสาเหลืองปกติจะใช้ทรงอักษร หวงจื่อเสียตกใจที่หลี่ซูไป๋มาบอกเรื่องสำคัญ เลยถามว่าทำไมมาบอกตอนนี้ หลี่ซูไป๋บอกว่าเพราะตอนนี้พวกเราไม่เหมือนเดิมแล้ว (ดูการสารภาพของขุยอ๋องซะก่อน) ผลการพิสูจน์พิษจากเส้นผมเป็นพิษจิวที่มีเฉพาะในวังหลวงออกฤทธิ์คล้ายสารหนู ทำให้หวงจื่อเสียคิดถึงคดีเลือดที่บ้านตน หลี่ซูไป๋จึงไปขุดศพด้วยตัวเองกับโจวจื่อฉิน บอกว่านี่เป็นหลักฐานแรกที่มีประโยชน์ต้องไปด้วยตัวเอง และก็พบว่าเป็นพิษจิวเหมือนกัน จากนั้นก็ไปสืบที่บ้านตระกูลเวินก่อน เห็นบทคัดลอกพระสูตรแต่ท่อนหน้าหายไป ออกจากสกุลเวินเห็นอวี่เซวียน จึงแจ้วโจวจื่อฉินว่าสุสานสกุลหวงมีร่องรอยการขุด หวงจื่อเสียจึงบอกว่าเป็นพวกเราขุดเอง และเจอเบาะแสว่าที่บ้านไม่ได้ตามเพราะสารหนูแต่เป็นพิษจิว ต่อมาไปที่เรือนสกุลฟู่ ได้ตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุ และเจอกำไลที่เป็นของเฉินไท่เฟยมารดาของเอ้ออ๋อง และพบบทคัดลอกครึ่งแรกของพระสูตร และอยากตามหาหญิงรับใช้ข้างกายที่ส่งกลับบ้าน ผลการตามหาคือหญิงรับใช้ตายแล้ว มาถึงที่ว่าการโจวจื่อฉินแนะนำฉีเถิงให้รู้จักบอกว่าเป็นว่าที่น้องเขย และกงซุนยวนมาถามความคืบหน้าของคดี หวงจื่อเสียเลยบอกว่ากงซุนยวนปิดบังความจริง นางจึงเล่าเรื่องแอบให้หญิงรับใช้เอากำไลออกมาเพราะเป็นของผู้สูงศักดิ์อยากนำไปคืนเจ้าของ แต่หญิงรับใช้นำกำไลหยกมาผิดวงและไม่มีเวลาเปลี่ยนคืน หวงจื่อเสียจึงขอให้โจวจื่อฉินเก็บไว้เป็นหลักฐานก่อน มองเข้าไปในกำไลเห็นอักษรสลักอยู่ "รวมประโยชน์หมื่นพฤษา ไยนำพาตำหนิจ้อย"
หลี่ซูไป๋จึงตอบว่า รวมประโยชน์หมื่นพฤษา ก็คือต้นจื่อ พอรู้ว่าเคยเป็นของหวงจื่อเสียโจวจื่อฉินดีใจมาก ไม่ยอมให้ใครแตะ ตอนกินข้าวที่ที่ว่าการมีการพูดถึงฉีเถิงว่าบ้านพักอยู่ใกล้กับอวี่เซวียน หวงจื่อเสียประหลาดใจที่ไม่เคยรู้จักมากก่อน กลับถึงโรงเตี๊ยมกำลังจะพักผ่อนได้ยินคนตบประตู เสี่ยวเอ้อร์ไปดูเห็นคนสองคนสารรูปน่ากลัว หลี่ซูไป๋เห็นแล้วกเรียก จิ่งอวี้ สรุปว่าจางสิงอิงไปเจอจิ่งอวี้ระหว่างทางไปฮั่นโจว หวงจื่อเสีย หลี่ซูไป๋ พบว่าอวี่เซวียนคุยกับฉีเถิงจึงลอบแอบฟัง จากนั้นก็ตามอวี่เซวียนไป และได้บอกว่าอยากไปวัดกว่างตู้ที่พระอาจารย์มู่ซ่านจำพรรษาอยู่ เมื่อพบจึงรู้ว่าพระอาจารย์มู่ซ่านสามารถใช้วิชาสะกดจิตของแดนซีอวี้ เพื่อจะหลอกถามความลับจากหวงจื่อเสีย และเล่าว่าเมื่อสิบปีก่อนเคยเข้าวังหลวงตอนอดีตฮ่องเต้ประชวรหนัก และพระอาจารย์มู่ซ่านยังรู้จักหวางกงกงอีกด้วย จากนั้นจึงไปหาอวี่เซวียนอีกครั้ง และถามเรื่องฉีเถิงกับอวี่เซวียน อวี่เซวียนได้บอกว่าฉีเถิงสามารถเอาพิษจิวมาได้เพราะแม่เขาแซ่หวาง และตอนนี้หวางอวิ้นก็มาเฉินตูแล้ว และได้บอกเรื่องพระอาจารย์มู่ซ่านสะกดจิตกับอวี่เซวียน อวี่เซวียนจึงเอาจดหมายฉบับหนึ่งออกมาให้ดูคล้ายจดหมายลาตายแต่ไม่มีคำสารภาพผิด ไม่มีขึ้นต้นคำลงท้าย ดูแล้วเหมือนลายมือหวงจื่อเสีย แต่หวงจื่อเสียจำไม่ได้เลย หลี่ซูไป๋ดูแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร อวี่เซวียนให้หวงจื่อเสียเก็บเอาไว้ จากนั้นหลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสียเดินกลับที่ว่าการเมืองเฉิงตู เห็นโจวจื่อฉินมือหนึ่งถือซาลาเปา มือหนึ่งถือกำไลมัจฉาคู่ จากนั้นก็มีคนครัวบอกว่ามีขนมข้าวนึ่ง โจวจื่อฉินก็รับมาจะกินอีก ฉีเถิงมายืนข้างๆบอกว่ามือถือกำไลสตรีเป็นสิ่งสกปรกไม่รู้เอามาจากศพหรือไม่ เอาขนมข้าวนึ่งโยนทิ้งและให้โจวจื่อฉินล้างมือ บอกจะให้เอากำไลไปล้างน้ำมนต์ก่อน โจวจื่อฉินบ่นว่าเป็นพวกรักสะอาดอีกคน พฤติกรรมประหลาดอยู่ในสายตาของหวงจื่อเสียและหลี่ซูไป๋ เลยต้องการพิสูจน์ด้วยการเก็บขนมข้าวนึ่งไปให้สนุขข้างทางกิน ระหว่างทางไปโรงเก็บศพดูศพทังจูเหนียงหญิงรับใช้ของฟู่ซินหญ่วน ออกมาสุนัขยังไม่เป็นไร กลับถึงโรงเตี๊ยม โจวจื่อฉินขอพักด้วย คืนนั้นเกิดเหตุเพลิงไหม้โรงเตี๊ยม และมีนักฆ่าลอบฆ่าหลี่ซูไป๋ จิ่งอวี้สละชีวิตตัวเอง และขอให้จางสิงอิงทำหน้าที่แทนตน หลังจากที่หนีออกมาได้ ได้เจอกงซุนยวนเลยให้ไปพักโรงเตี๊ยมเดียวกัน ที่นั้นได้เจอน้องสี่อินลู่อีที่เพิ่งมาถึง ทั้งหมดกินอาหารมื้อดึกกัน จากนั้นโจวจื่อฉินก็เชิญให้กงซุนยวนและอินลู่อีช่วยแสดงในงานเลี้ยงพรุ่งนี้ ทั้งสองตกลงและได้ขอร้องให้โจวจื่อฉินเตรียมของให้ หลังพักหนึ่งคืนตอนเช้าหวงจื่อเสียและหลี่ซูไป๋คุยกันสนิทสนมมากจนจางสิงอิงตกใจ จากนั้นหวงจื่อเสียและหลี่ซูไป๋ไปเดินเล่น โดยไปโรงรับจำนำถามถึงกำไลหยกขาวลายมัจฉาคู่ที่เลยเวลาไถ่ถอนที่หลงโจว ให้คนไปตรวจสอบแล้วไปบอกหัวหน้ามือปราบน้อยโจว

กลับไปเสฉวนเพื่อสืบคดีเลือดของครอบครัว ระหว่างทางเจอนักฆ่าซุมโจมตี ทำให้หวงจื่อเสียและหลี่ซูไป๋รู้ใจกันมากขึ้น "ระหว่างพวกเราเปลี่ยนไปแล้ว" มีความสนิทกันขึ้นเยอะ และยังเจอกับโจวจื่อฉิน และมีคดีของฟู่ซินหญ่วนหนึ่งในหกนางครวญแห่งอวิ๋นเสาอีกด้วย

[Chompoo Choti · Rating 5 out of 5]

ยังคงให้คะแนนความชอบได้มากมายอยู่ค่ะหลังจากที่อ่านเล่ม 4 มานานแล้วและก็อดทนรอแต่ช่วงรอนี่ก็ยังคิดว่ากว่าเล่มนี้จะมาน่าจะเลือนลางกับความทรงจำของตัวละครอยู่มาก แต่ปรากฏว่าอ่านแล้วไม่งงค่ะทั้งๆ ที่ความจำเกี่ยวกับตัวละครบางตัวเลือนๆ ไปบ้างแต่มันมีข้อดีคือนักเขียนเค้าย้อนเรื่องเหมือนย้ำให้เรารู้ว่าพอพูดถึงคนนี้อยู่แล้วเค้าก็อธิบายมาเล็กๆ น้อยๆ พอสะกิดความทรงจำเรา ยอมรับว่าบางคนนึกออกแต่บางคนก็ต้องเรียกความจำนานเชียวแต่นั่นไม่ได้บั่นทอนความสนุกของเรื่องราวเลยแม้แต่น้อยค่ะ
.
.
เล่มนี้ยังคงสนุกกับการสืบสวนและความซับซ้อนอยู่ เพราะพระนางกลับมายังเสฉวนเมืองของนางเอกและกลับมาเพื่อไขคดีของการวางยาพิษยกครัวของนางเอกเขาซึ่งตอนแรกเหมือนจะเป็นคดีแบบพื้นๆ หน่อยแต่ก็ยังคงเป็นปริศนาที่นางเอกยังเลือนลางกับความทรงจำและการกลับมาครั้งนี้ก็เพื่อจะมาล้างมลทินและแก้ต่างว่าตัวเองไม่ได้ทำแม้ว่าหลักฐานและพยานจะบ่งชี้ว่างานนี้นางเอกรอดยากแต่เล่มนี้ก็ดูเหมือนจะมีอะไรมาเป็นเบาะแสใหม่อีกพร้อมกับที่ว่ามีคดีซ้อนคดีที่บ่งบอกว่ามันน่าจะมีความข้องเกี่ยวกับคดีฆ่ายกครัวของนางเอกไม่น้อยเพราะดันมี “ยาพิษ” เป็นตัวเชื่อมโยงของคดีทั้งสองเข้าด้วยกัน แต่มันยังใหญ่กว่านั้นคือดันเป็นยาพิษที่พิเศษด้วยเพราะไม่ใช่ยาทั่วไป
.
.
เล่มนี้ต้องบอกว่าแอบชอบจังหวะหลายครั้งระหว่างพระนางที่เล่นเอาคนอ่านยิ้มกับความหวานที่ไม่หวานเลี่ยนแต่มันเจือความห่วงใยที่จะว่าห่างเหินก็ไม่ใช่จะว่าใกล้ชิดก็ไม่เชิงแต่มันเป็นความหวาน ความรักที่แบบว่ามีช่องว่างไว้หายใจหายคอซึ่งคนอ่านชอบมากและคิดว่านี่ล่ะมันเป็นความรักของผู้มีเหตุผลค่อนข้างมากและกลบความทรงจำที่นึกได้ว่าพระเอกอย่างขุยอ๋องเคยเตะนางเอกตกน้ำมาแล้วในเล่มแรก 55555 สนุกค่ะบอกเลยเพราะเรื่องราวไม่ได้ยืดเยื้อแต่กลับดำเนินไปแบบกระชับฉับไว จังหวะขำๆ ซึนๆ มีปนกันแบบพอเหมาะพอดี จังหวะเสียดๆมีบ้างแต่ก็มีในช่วงเหมาะๆ พอๆ กับจังหวะกำลังซึมๆ พออีตาโจวจื่อฉินออกมาทีไรก็เป็นได้ฮาแตกเมื่อนั้น ตัวนี้ล่ะค่ะคือตัวละครรองอีกตัวที่เล่นทำเอาเราฮาไม่น้อย แถมเหมือนว่าเรื่องนี้จะเจอคู่ปรับตัวเอ้ “แม่นางรอง” ออกมาไม่กี่ฉากก็เล่นเอาคนอ่านหัวเราะกลิ้งหลายครั้งแล้วเหมือนกัน น่าสนใจค่ะ ว่าแล้วไม่รอละ เล่ม 6 ต่อยาวกันไปเลยเนาะ

[Wanyiwa · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม 8 เล่มนะคะ

อีกหนึ่งนิยายแนวสืบสวนสอบสวนที่มีนางเอกสมองเป็นเลิศ เก่งในการวิเคราะห์และเชื่อมโยงเหตุการณ์และสมมติฐาน ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังในการไขคดีฆาตกรรมตั้งแต่อายุ 12 ในขณะที่พระเอกก็เป็นอีกหนึ่งอัจฉริยะด้วยความสามารถด้านความจำที่เห็นอะไรเพียงครั้งเดียวก็ถูกบันทึกไว้ในสมองได้ทันที และยังมีตัวประกอบที่ล้วนโดดเด่นมีสีสัน ไม่ว่าจะเป็นรักแรกและคู่หมั้นของนางเอก ฮ่องเต้และฮองเฮา และที่ขาดไม่ได้เป็นอย่างยิ่งคือ หัวหน้ามือปราบโจว คนที่แย่งซีนคู่พระนางทุกครั้งที่โผล่มา

เป็นนิยายที่เดินเรื่องได้กระชับ เล่าได้สนุก แม้หลักการทางวิทยาศาสตร์ที่อ้างอิงจะดูเหลือเชื่อมากไปหน่อย แต่มีการอ้างอิงก็ยังดีกว่าให้ทุกอย่างอยู่บนพล็อตแฟนตาซีล้วนๆแบบไม่อยู่บนพื้นฐานของอะไรเลย

แม้ความโดดเด่นของเรื่องนี้จะอยู่ที่การเดินเรื่องของคดีต่างๆก็จริง แต่ในเรื่องความรักก็เข้มข้นไม่ใช่น้อย จัดมาทั้งความขมและความหวาน ในส่วนของคู่พระนางนั้น แม้จังหวะที่เค้าหยอกเย้ากันจะมีไม่เยอะ แต่อ่านแล้วก็ต้องอมยิ้มตามไปด้วยทุกครั้ง

สรุปว่าพอได้เริ่มอ่านแล้วก็แทบหยุดไม่ได้เลย ดีที่รออ่านแบบรวดเดียวจบ และนึกทึ่งคนที่รออ่านตอนหนังสือออกทีละเล่มมากๆ โดยเฉพาะในช่วงที่จบเล่มแบบยังไม่จบคดี คือมันค้างมากจริงๆ ต้องขอคารวะในความอดทน

[Esther · Rating 4 out of 5]

เราค่อนข้างชอบช่วงแรกของเล่มนี้มากเลย เพราะมีความโรแมนติกเกิดขึ้นระหว่างพระ-นาง ทำให้อ่านแล้วรู้สึกชื่นใจขึ้นมาหน่อย
เพราะเรื่องนี้ความโรแมนติกน้อยมาก มาเจอเล่ม 5 ไป เลยรู้สึกคลายเคลียดดี
และเล่มนี้ก็ทำให้ความสัมพันธ์ความขุยอ๋องและจื่อเสียไม่เหมือนเดิมอีก มีการพัฒนาความสัมพันธ์มากขึ้น เรียกได้ว่าขุยอ๋องท๊อปฟอร์มสุดๆๆ

ส่วนเรื่องคดีเล่มนี้ก็ยังมีการสืบอยู่เรื่อยๆ เริ่มมีเบาะแสใหม่ๆที่ดูเป็นประโยชน์ต่อคดีนางเอกมากขึ้น และยังเพิ่มปมเรื่องการพยายามฆ่าขุยอ๋อง

รวมเล่มนี้ก็สนุกดี เรื่อยๆ มีหลายหลายอารมณ์ดี แต่ไม่ค่อยชอบการที่ผู้เขียนมักเขียนให้นางเอกชอบนึกย้อนอดีตเรื่องนางกับอวี่เซวียนบ่อยๆ และมักย้ำประเด็นเดิมๆอยู่บ่อยๆ เลยแอบรำคาญบ้าง คือเหมือนจื่อเสียใจไปอยู่ที่ขุยอ๋องแล้วแต่ทำไมถึงชอบเพ้อเรื่องวันวานอยู่บ่อยๆ เลยรู้สึกงงๆกับคนเขียนหน่อยว่าตกลงว่า ตอนเขียนเนี้ยลืมนึกเหรอ

[Noina Katty · Rating 4 out of 5]

ตอนแรกว่าจะรอเล่มหกออกก่อน แต่ทนไม่ไหวแล้ว หยิบออกมาอ่านแบบโนสน โนแคร์แล้วว่าจะค้างหรือไม่
เล่มนี้ ปริศนาทุกอย่างยังคงไม่คลี่คลาย คดีย่อยที่นำไปสู่คดีหลักยังมีแต่เงื่อนงำ
ส่วนคดีหลักนั้น ของนางเอกเริ่มเห็นทาง ของพระเอกนี่ยังไม่คืบ
เล่มนี้มีความหวานด้วยนะ ความรู้สึกระหว่างขุยอ๋องกับหวงจื่อเสียเริ่มมีความชัดเจน มีหึงหวงเล็ก ๆ อิอิ พอให้ได้ฟินนน
เล่มนี้โจวจื่อฉินยังคงฉูดฉาด และมีบทบาทมากเลยค่ะ ชอบโมเม้นท์ที่ขุยอ๋องกับนางเองมองหน้ากันด้วยความเอือมเวลาฮีอึกทึกครึกโครม
อีกคนที่กลับมามีบทบาทมากคือ คนรักเก่าของนางเอก #อวี่เซวียน นี่อ่านไปก็สงสัยฮี แล้วก็สงสารปนสมน้ำหน้าฮีไปด้วย
นี่ถ้าคดีพลิกว่าเรื่องราวเกิดจากฮีนี่จะพีคมากค่ะ
รอเล่มต่อไปด้วยใจจดจ่อ ลงแดงงงงงงงงงงงงง

[Nok Yung · Rating 4 out of 5]

สรุปรวมเล่ม 1-8 บันทึกปิ่นเป็นนิยายสืบสวนที่เจือความหวาน(น้อย) การเดินเรื่องมีช่วงเนือยๆบ้าง น่าติดตามบ้าง ตามประสานิยายหลายเล่มจบ โครงเรื่องหลักๆจะกล่าวถึงคดีฆ่าล้างครอบครัวนางเอก(หวงจื่อเสีย)และคดีที่เกี่ยวกับพระเอก(ขุยอ๋อง) แทรกไปด้วยคดีต่างๆโดยมีนางเอกเป็นผู้ไขคดี อ่านแล้วรู้สึกว่าสนุกพอใช้ได้ แต่ก็ไม่ถึงกับสนุกมากจนวางไม่ลงนะ :p

เราชอบตอนเฉลยคดีของครอบครัวนางเอกเป็นพิเศษค่ะ ไม่ได้แปลกใจในตัวคนร้ายนะ แต่ชอบที่เอาคดีที่เคยเล่าผ่านๆในเล่มแรกๆมาเกี่ยวโยงได้อย่างลงตัว (เราคิดว่าเป็นเพียงคดีเปิดตัวนางเอกเฉยๆ แต่มันมีความสำคัญมากกว่านั้น!!)

[Jo Chawandit · Rating 5 out of 5]

ขุยอ่องของเราถูกลอบทำร้ายระหว่างกลับเสฉวน
นางเอกของเราจะกลับเสฉวนทั้งทีจะกลับแบบราบรื่นก็ไม่ใช่นางเอกจริงมั๊ย
ปมคดีครอบครัวนางเอกเริ่มมีเงื่อนงำมากขึ้นแต่ยังไม่กระจ่าง
มีเรื่องน่าสงสัยหลายอย่างแต่ดูเหมือนจะรู้ตัวเจ้าของคนเก่า
น้องปลาสีแดงตัวน้อยของพระเอกแล้วนะ
ในที่สุดเรื่องนี้ก็มีความเป็นนิยายโรแมนติกกับเค้าบ้าง
ชอบเล่มนี้ที่พระเอกกับนางเอกได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น
จนตอนนี้นางน่าจะตัดใจจากรักเก่าได้แล้วมั้งนะ
แต่ก็ต้องลุ้นต่อไปทั้งคดีและความรักของทั้งคู่

[Kanyarat Phophum · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เนื้อเรื่องเข้มข้น นางเอกกลับบ้านไปเจอคดีเข้า และนางเอกก็สืบคดีตัวเองไปด้วยเพราะการใช้พิษจุดประกาย มีเพิ่มความหวานของพระ-นางให้แก้เครียดนิด ทำให้เล่มตามความเห็นของเรากลมกล่อมสุดตั้งแต่อ่านมา 5 เล่ม บวกกับอดีตฮ่องเต้พ่อพระเอกก็เหมือนจะมีเงื่อนงำในเมืองนี้เหมือนกัน รอลุ้นเล่มต่อไปจะสืบคดีไปถึงใครคือฆาตกรใคร

[Onjitra Kruewitthawat · Rating 5 out of 5]

ความสัมพันธ์พระ-นาง พัฒนาขึ้นมาก ณ จุดนี้ฟินมากเจ้าค่ะ คดีก็มีแนวโน้มเริ่มคลี่คลาย แต่สงสัยอยู่ที่คนรักเก่านางเอก โดยส่วนตัวแล้วคิดว่าน่าจะเก่งกว่านี้ หรือดูมีอะไรที่ลึกลับกว่านี้ หรือจริงๆยังไม่เฉลย คงต้องรอดูกันต่อไป

[Sopana T · Rating 5 out of 5]

ทำไมเล่มนี้มันสนุกกว่าเล่ม ๑-๔ ขึ้นมาเยอะเลยเนี่ย ครบรสชาต นางเอกแสดงฝีมือ(ความฉลาด)ตั้งแต่ต้นเรื่อง ถ้าเป็นกราฟก็พุ่งปริ๊ด ส่วนพระเอกจากที่ไม่มีความรู้สึก นิ่งๆ พอเจอจุดละลายน้ำแข็ง บรรยากาศในเรื่องร้อยระอุขึ้นมาเลย (แน่นอนว่าไม่มีฉากโรแมนติกเท่าไร อย่าหวังกันมาก)

[Manchulika · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้กลับไปสืบคดีที่เสฉวนกันแล้ว ชอบที่ดำเนินเรื่องเร็ว ไม่ยืดยาดยัดฉากโรแมนติกจนเอียน (แต่ความสัมพันธ์ระหว่างท่านอ๋องกับหวงจื่อเสียก็พัฒนาจากเล่มก่อนๆ เยอะ อิอิ) เล่มนี้ยังไม่มีอะไรมาก ปูเรื่องปูคดีใหม่ที่อาจมีความเกี่ยวข้องกับคดีของหวงจื่อเสีย ไม่รู้จะหักดาวตรงไหน สนุกดีค่ะ

[B.B. the Short Legs · Rating 5 out of 5]

ในที่สุดความหวานก็มาเยือนซะที ถือว่ามาแบบคอมโบ้เมื่อเทียบกับเล่มก่อน ๆ สำหรับเนื้อเรื่องก็เต็มไปด้วยปริศนาแล้วตัวละครมากมาย เพราะอ่านห่างจากเล่ม 4 ไปพอสมควร ตัวละครบางตัวก็ลืมๆ ไปบ้าง เวลาอ่านก็ตั้งสตินิดเพื่อระลึกชาติ แต่โดยรวมยังน่าอ่านและน่าติดตามเหมือนเดิม

[Mook Woramon · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้มาถึงคดีฆ่ายกครัวบ้านนางเอกแล้วววววว คดีมีความซับซ้อน ไม่ธรรมดา เกี่ยวข้องกับวังเช่นเดิม ยังเดาไม่ค่อยออก รอเฉลยละกัน
ฟินมากตรงที่ความสัมพันธ์พระเอกนางเอกชัดขึ้นมากๆ หลังจากร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน อ่านไปเขินไป 555

[mandu man · Rating 3 out of 5]

คือ ไม่รู้ว่าแปลไม่ดีรึตั้งใจไม่รูเ ฉากกระชากอารมณ์ ฉากความรู้สึกเหมือนเบลอๆ จนงงว่าตกลงตัวละครแต่ละตัวรู้สึกยังไง แต่จะบอกว่าตั้งใจกำกวมมันก็แข็งทื่อเกิน อ่านไปเลยไม่ได้อินอะไรเน้นอ่านให้คลายปมจบๆ ไป

[Sarah · Rating 5 out of 5]

โคตรชอบความสัมพันธ์และความรู้สึกที่ท่านอ๋องแสดงออกในเล่มนี้มากกก ไม่ต้องพูดมากแต่ดูชัดเจน คอยดูแลคอยใส่ใจแบบค่อยๆ ซึมซับ ความฉลาดของนางเอกมันเข้าขากับท่านอ๋องมากเลย มองตารู้ใจ เข้าอกเข้าใจ

[Wanmata · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้มีฉากบู๊เยอะมาก อ่านแล้วลุ้นตามตลอด มีฉากสวีทพอสมควร พระนางเริ่มรู้ใจกัน น่ารักดี
คนเขียนผูกเรื่องได้ดีมาก มีจับปมตั้งแต่เล่มแรกมาโยงไว้ด้วย ตัวละครมาเกี่ยวกันหมด

รอลุ้นเล่มหน้า ว่าจะจบยังไง

[Surisa · Rating 5 out of 5]

สนุกมากเลยค่า การไขคดีของนางเอกบวกกับการพยายามฆ่าพระเอก กำลังจะค่อยๆๆๆ รวมทั้งคดีของน้องหกที่ยังเป็นปริศนา มีความสนุกจนวางไม่ลง รอเล่ม 6 อย่างใจจดใจจ่อค่า

[Chitphet Ruthirakul · Rating 5 out of 5]

ท่านอ๋องของน้องไปซึนอีกต่อไปแล้วววววว

[Boong · Rating 4 out of 5]

มีความใจสลายเบาๆ งือออ
อวี่เซวียน โอ๋ๆนะ

ขุ่ยอ๋องตกจื่อเสียได้ 1 ea

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้น่าจะเป็นเล่มนี้ชอบที่สุดแล้ว ครบรส ไม่ตึงเครียดกับคดีมากเกินไป มีโมเมนต์หวานๆ อบอุ่นกับท่านอ๋องเข้ามาให้อบอุ่นหัวใจบ้าง

[Nuna Imruetai · Rating 5 out of 5]

ยังคงความสนุก เล่มนี้ความสัมพันธ์ระหว่างพระนาง มีความพัฒนา ขึ้นไปอีก

[Noo · Rating 5 out of 5]

นึกว่าจะไม่มีหวานซะแล้ว ดีนะมีฉากหนีตายให้ฉากนึง ไม่งั้นขันทีน้อยก็ขลุกอยู่กับโจวจื่อฉินทั้งวัน 555

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

พระนางเริ่มชัดเจน คดีก็สืบไปเรื่อยๆ ตามสเต็ปเดิม เล่มแรกจะให้งมหาเหตุกันไปก่อน เล่มหน้าค่อยขมวดปมแล้วคลายทีเดียว ก็อ่านไปเรื่อยๆ

[Anida · Rating 5 out of 5]

คดีเริ่มงวดขึ้นมาเรื่อยๆ ตื่นเต้นมากๆ

[Kiwiee Montara · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้นางเอกได้กลับจวนสื่อจวินเพื่อมาทำคดีตัวเอง แต่ได้พบคดีที่เชื่อมโยมกัน การฆาตกรรมที่เกิดจากยาพิษชนิดเดียวกัน หวงจื่อเสือจึงสืบเพื่อหาข้อแก้ต่างให้ตะกูลหวงของตัวเอง

[Saki Rook a Bead · Rating 5 out of 5]

ดีมาก ขอรีวิวในเล่ม 6