What do you think?
Rate this book
Een sky full of gedoofde lichtjes
Een sky full of gedoofde lichtjes van Remco de Ridder is een aangrijpende, autobiografische roman over de impact van de ramp met MH17.
De dertigjarige Ruben worstelt al jaren met een angststoornis. Als hij op vakantie in Spanje is, hoort hij dat vlucht MH17 is neergestort. Aan boord waren zijn halfzus en haar gezin. Ruben wordt overvallen door een hagelstorm van emoties: verdriet, ongeloof en woede nemen zijn leven over. Hij merkt ook dat het gevoel dat de ramp oproept sterker is dan zijn angst. Terwijl hij met zijn familie in een bizarre hel belandt, lijkt het of zijn angst verdwijnt.
Een rauwe en aangrijpende roman geschreven in een precieze, onsentimentele stijl vol treffende observaties.
De dertigjarige Ruben worstelt al jaren met een angststoornis. Als hij op vakantie in Spanje is, hoort hij dat vlucht MH17 is neergestort. Aan boord waren zijn halfzus en haar gezin. Ruben wordt overvallen door een hagelstorm van emoties: verdriet, ongeloof en woede nemen zijn leven over. Hij merkt ook dat het gevoel dat de ramp oproept sterker is dan zijn angst. Terwijl hij met zijn familie in een bizarre hel belandt, lijkt het of zijn angst verdwijnt.
Een rauwe en aangrijpende roman geschreven in een precieze, onsentimentele stijl vol treffende observaties.
192 pages, Hardcover
Published February 15, 2018
About the author
Remco de Ridder
1 book3 followersRemco de Ridder studeerde Film Studies aan de Universiteit van Amsterdam en screenwriting aan de New York Film Academy. Hij debuteerde in 2018 met 'Een sky full of gedoofde lichtjes', een autobiografische roman over angst en de impact van de ramp met vlucht MH17, waarbij hij vier familieleden verloor.
De Ridder werkt daarnaast als freelance copywriter en journalist. In die hoedanigheid schreef hij enkele opiniestukken over de ramp met MH17, die werden gepubliceerd in de Volkskrant en Het Parool. In die kranten schrijft hij regelmatig ook over andere onderwerpen.
De Ridder werkt daarnaast als freelance copywriter en journalist. In die hoedanigheid schreef hij enkele opiniestukken over de ramp met MH17, die werden gepubliceerd in de Volkskrant en Het Parool. In die kranten schrijft hij regelmatig ook over andere onderwerpen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
July 8, 2018
Ruben is dertig en worstelt al jaren met een angststoornis. Juli 2014 is hij op vakantie in Spanje wanneer hij wordt gebeld door zijn zusje met de mededeling dat er iets ergs is gebeurd. De MH17 is neergestort met daarin vier familieleden.
Ongeloof, woede en verdriet beïnvloeden zijn leven in tijden na de ramp. Deze gevoelens overheersen zijn angsten en deze lijken meer naar de achtergrond te verdwijnen.
Een verhaal over rouw, verdriet en publiciteit in deze tijden. Over onzekerheid over de gevonden (en niet gevonden) slachtoffers. “Misschien ligt Suzan wel in deze auto. Of deze. Of Paolo. Of Liselot. Of Oscar. Of niet. Het kunnen ze allemaal zijn en het zijn ze allemaal niet."
Ook lees ik over troost die nabestaanden krijgen van de koningin. “Máxima pakt de vrouw vast en drukt haar tegen zich aan. Het feit dat zij zo meeleeft betekent dat het echt zo erg is als men beweert en dat iedereen, in elke laag van de samenleving, dat beseft. Het medeleven van ’s lands leiders blijft nu niet hangen in vaste rituelen en voorgecomponeerde speeches.”
Ik herinner mij de krantenkoppen, de foto’s en wat beelden. De gebeurtenissen herken ik in het boek en ondanks dat ik geen nabestaande ben of directe slachtoffers ken, is en blijft het wel aangrijpend. Het beeld van de vlakte waar de Boeing is neergestort staat in mijn geheugen. “Het waren de doodgewone spullen die me deden beseffen dat deze mensen heel letterlijk van hun leven waren beroofd, midden in de lucht.”
Ik verwachtte een verhaal over het veranderde leven van een nabestaande van de ramp MH17 en dat klopte ook. Het was alleen nog beter dan ik had gedacht. Ik vind niet dat dit verhaal goed is, omdat het over deze bekende ramp gaat waar onder andere veel Nederlanders zijn omgekomen. Nee. Dit verhaal is zo goed, omdat Remco de Ridder dit op een hele waardige en eigen manier heeft verwoord. Zijn verhaal gaat niet alleen over de ramp, maar ook over zijn angst voor de ramp en zijn proces daarbij. Op een observerende manier vertelt hij met een beetje humor hoe hij dingen heeft ervaren en meegemaakt. Het geeft je een kijk in deze aangrijpende maanden en zoals mij al duidelijk was, zo staat het er ook: “Hier is geen dokter voor."
De Ridder laat je heel dichtbij komen en hierdoor is dit een zeer indrukwekkende autobiografische debuutroman geworden. Vijf sterren.
Ongeloof, woede en verdriet beïnvloeden zijn leven in tijden na de ramp. Deze gevoelens overheersen zijn angsten en deze lijken meer naar de achtergrond te verdwijnen.
Een verhaal over rouw, verdriet en publiciteit in deze tijden. Over onzekerheid over de gevonden (en niet gevonden) slachtoffers. “Misschien ligt Suzan wel in deze auto. Of deze. Of Paolo. Of Liselot. Of Oscar. Of niet. Het kunnen ze allemaal zijn en het zijn ze allemaal niet."
Ook lees ik over troost die nabestaanden krijgen van de koningin. “Máxima pakt de vrouw vast en drukt haar tegen zich aan. Het feit dat zij zo meeleeft betekent dat het echt zo erg is als men beweert en dat iedereen, in elke laag van de samenleving, dat beseft. Het medeleven van ’s lands leiders blijft nu niet hangen in vaste rituelen en voorgecomponeerde speeches.”
Ik herinner mij de krantenkoppen, de foto’s en wat beelden. De gebeurtenissen herken ik in het boek en ondanks dat ik geen nabestaande ben of directe slachtoffers ken, is en blijft het wel aangrijpend. Het beeld van de vlakte waar de Boeing is neergestort staat in mijn geheugen. “Het waren de doodgewone spullen die me deden beseffen dat deze mensen heel letterlijk van hun leven waren beroofd, midden in de lucht.”
Ik verwachtte een verhaal over het veranderde leven van een nabestaande van de ramp MH17 en dat klopte ook. Het was alleen nog beter dan ik had gedacht. Ik vind niet dat dit verhaal goed is, omdat het over deze bekende ramp gaat waar onder andere veel Nederlanders zijn omgekomen. Nee. Dit verhaal is zo goed, omdat Remco de Ridder dit op een hele waardige en eigen manier heeft verwoord. Zijn verhaal gaat niet alleen over de ramp, maar ook over zijn angst voor de ramp en zijn proces daarbij. Op een observerende manier vertelt hij met een beetje humor hoe hij dingen heeft ervaren en meegemaakt. Het geeft je een kijk in deze aangrijpende maanden en zoals mij al duidelijk was, zo staat het er ook: “Hier is geen dokter voor."
De Ridder laat je heel dichtbij komen en hierdoor is dit een zeer indrukwekkende autobiografische debuutroman geworden. Vijf sterren.
January 24, 2019
PAPIERENBOEK:
🌟🌟☆☆☆
"De fantasie die de realiteit met horten en stoten heeft weten uit te stellen zal straks met ongenadige kracht aan diggelen worden geslagen." ~ p18.
Na mijn teleurstellende ervaring met het luisterboek, had ik echt de hoop dat de papier versie mijn hart zou veroveren. Helaas is dat niet gelukt...
"Uit het leven gerukt door het lot. Nee, geen lot, toeval. Het lot bestaat niet. Dit bestaat niet en toch is het gebeurd. Verdomme." ~ p43.
Ik verwachte dat dit boek mij een verhaal zou geven vol emotie, onmacht, pijn. Dat het mij zou ontroeren tot op het bot en mij zou laten stil staan bij het verdriet dat MH17 bij zoveel mensen heeft achter gelaten. Ik ben teleurgesteld dat dat niet is gelukt. Verre van zelf. De auteur heeft als een kunstenaar zo met woorden, diepzinnige gedachten en andere literaire opsmuk lopen smijten dat door alle woordenkunst het verhaal verloren gaat. Hou mij ten goede, er zijn vast genoeg mensen die hier van genieten. Hard schreeuwen is ook een vorm van communiceren, echter geef ik liever de voorkeur aan een zachte fluistering. Dat waren dan ook gelijk de stukken die mij wel wisten te boeien, en waardoor ik het nog tot over de helft heb vol gehouden. Daarna ben ik steeds meer stukken gaan overslaan, bladerend en zoekend naar het volgende moment. Uiteindelijk heb ik het helaas op gegeven... Jammer, wat ik denk dat onder al deze schreeuwende lagen een prachtig verhaal had kunnen zitten.
"Zijn we te soft geworden? Zijn we door hun zeldzaamheid verleerd om te gaan met dit soort tragediën?" ~ p112.
Ik vind het moeilijk om hier een waardering aan te hangen, en het neer te zetten als slecht. Maar ik kan hier geen "gewoon goed" 3 sterren aan geven, ik voel het niet. Het hele verhaal raakt voor mij kant noch wal. Het voelt als een ruwe potlood schets waar nog vorm en kleur aan moet worden gegeven, dus helaas een 2 sterren beoordeling van mij.
LUISTERBOEK:
🌟☆☆☆☆
De stem viel helaas erg tegen. Irriteerde mij zelfs. Het boek wordt op een gehaaste, licht geirriteerde, bijna arrogante manier voorgelezen. Totaal niet prettig. Na 4 hoofdstukken uitgezet... jammer, verhaal trekt wel.
www.facebook.com/thebookbabecisz
🌟🌟☆☆☆
"De fantasie die de realiteit met horten en stoten heeft weten uit te stellen zal straks met ongenadige kracht aan diggelen worden geslagen." ~ p18.
Na mijn teleurstellende ervaring met het luisterboek, had ik echt de hoop dat de papier versie mijn hart zou veroveren. Helaas is dat niet gelukt...
"Uit het leven gerukt door het lot. Nee, geen lot, toeval. Het lot bestaat niet. Dit bestaat niet en toch is het gebeurd. Verdomme." ~ p43.
Ik verwachte dat dit boek mij een verhaal zou geven vol emotie, onmacht, pijn. Dat het mij zou ontroeren tot op het bot en mij zou laten stil staan bij het verdriet dat MH17 bij zoveel mensen heeft achter gelaten. Ik ben teleurgesteld dat dat niet is gelukt. Verre van zelf. De auteur heeft als een kunstenaar zo met woorden, diepzinnige gedachten en andere literaire opsmuk lopen smijten dat door alle woordenkunst het verhaal verloren gaat. Hou mij ten goede, er zijn vast genoeg mensen die hier van genieten. Hard schreeuwen is ook een vorm van communiceren, echter geef ik liever de voorkeur aan een zachte fluistering. Dat waren dan ook gelijk de stukken die mij wel wisten te boeien, en waardoor ik het nog tot over de helft heb vol gehouden. Daarna ben ik steeds meer stukken gaan overslaan, bladerend en zoekend naar het volgende moment. Uiteindelijk heb ik het helaas op gegeven... Jammer, wat ik denk dat onder al deze schreeuwende lagen een prachtig verhaal had kunnen zitten.
"Zijn we te soft geworden? Zijn we door hun zeldzaamheid verleerd om te gaan met dit soort tragediën?" ~ p112.
Ik vind het moeilijk om hier een waardering aan te hangen, en het neer te zetten als slecht. Maar ik kan hier geen "gewoon goed" 3 sterren aan geven, ik voel het niet. Het hele verhaal raakt voor mij kant noch wal. Het voelt als een ruwe potlood schets waar nog vorm en kleur aan moet worden gegeven, dus helaas een 2 sterren beoordeling van mij.
LUISTERBOEK:
🌟☆☆☆☆
De stem viel helaas erg tegen. Irriteerde mij zelfs. Het boek wordt op een gehaaste, licht geirriteerde, bijna arrogante manier voorgelezen. Totaal niet prettig. Na 4 hoofdstukken uitgezet... jammer, verhaal trekt wel.
www.facebook.com/thebookbabecisz
February 24, 2018
Lachen en huilen tegelijk. Alleen maar liefde voor dit boek!
September 14, 2018
Ik heb dit boek met gemengde gevoelens gelezen. De delen die over de MH17 gingen en hoe hij en zijn familie daarmee omgingen vond ik interessant om te lezen en waren goed verwoord. De delen over zijn angststoornis vond ik minder interessant en soms vervelend om te lezen door de manier hoe het geschreven was. Ook was het teveel omschakelen van tijd, dan was het weer voor de ramp en dan weer erna, dit was niet altijd even duidelijk en teveel door elkaar. Ik vond het deels een interessant boek, maar het was niet helemaal het boek voor mij dus daarom 3 sterren.
March 3, 2018
‘De hemel is in alle richtingen wolkeloos. Er is geen plek om te schuilen, behalve onder de parasol die we hebben meegebracht van ons appartement in Frigiliana, dat tien minuten rijden boven Nerja ligt...’ Als de eenendertigjarige Ruben met vakantie in Spanje is, wordt hij gebeld. Aan de andere kant van de lijn vertelt een stem dat ergens boven Oekraïens grondgebied een Boeing van Malaysia Airlines uit de lucht gevallen is - met aan boord z’n halfzus en haar gezin. Het is het begin van een tedere, kwetsbare en bovenal ontroerende roman. "Een sky full of gedoofde lichtjes" geeft de lezer een aangrijpende kijk in het leven van een MH17-nabestaande. De Ridder laat het niet achterwege om de lezer héél dichtbij te laten komen: tot op de huid. Onder meer zijn verfijnde en uitermate effectieve schrijfstijl (‘Ik ga mijn best doen om dit op te lossen’ uit de mond van de steward, als er gedoe is over wie waar gaat zitten in het vliegtuig terug naar Nederland) en heerlijke humor (over de Italiaanse zanger Alessandro Safina: ‘Ik herinner me een George Clooney-achtige dude op een maanlandschap.’) maken het tot een indrukwekkende debuutroman. Daarom vijf sterren!
May 25, 2019
Waar te beginnen? Niets klopt aan dit boek. Het gaat onvoldoende over de MH 17.. het gaat onvoldoende over angststoornissen. Het gaat teveel om drank en drugs en nog meer drank en anti depressiva. De relaties zijn als los zand... het is een stroom van het gaat goed of het nu wel of niet goed gaat en het gaat niet goed onder dezelfde voorwaarden.
De opgeklopte rouw van reeds vertrokken zielen vind ik sowieso niet helend.
Het gebruik van het Engels in titel en tekst is uitermate storend evenals alle uitlatingen over fysieke kenmerken en al het gevloek.
Op naar (hopelijk) iets beters.
(Ik onthou de naam, want deze journalist neem
Ik echt met een schep zout voortaan.)
De opgeklopte rouw van reeds vertrokken zielen vind ik sowieso niet helend.
Het gebruik van het Engels in titel en tekst is uitermate storend evenals alle uitlatingen over fysieke kenmerken en al het gevloek.
Op naar (hopelijk) iets beters.
(Ik onthou de naam, want deze journalist neem
Ik echt met een schep zout voortaan.)
December 9, 2020
Heel aangrijpend verhaal over de mh17
October 27, 2018
Dit is verreweg het slechtste boek dat ik in de afgelopen tijd heb gelezen. Tenenkrommende zinsconstructies en een enorm 'popie jopie' gehalte. Heb erg de indruk dat de schrijver indruk probeert te maken met zoveel mogelijk metaforen en bijvoeglijke naamwoorden. Extreem storend. Heb het niet voor elkaar gekregen het uit te lezen. En dat wil veel zeggen.
December 9, 2019
De schrijver is een ‘na bestaande’ van de MH17 ramp. Een term die je in journaals zo vaak hoort, maar waarvan je alleen maar weet hoeveel impact dat heeft, als je het zelf meegemaakt hebt. Met zijn boek probeert hij ons daar een klein inkijkje in te geven. Verdrietig, maar ook fascinerend, want de enige andere manier om het te ervaren is als je het zelf meemaakt en dat wil je zeker niet!
October 26, 2020
Tja, hoe beoordeel je een autobiografisch boek dat gaat over misschien wel de grootste ramp voor Nederland in de afgelopen jaren? Roept Remco de Ridder de brok in mijn keel op? Of zijn dat de herinneringen die ik aan de gebeurtenis zelf heb? Kan een boek dat gaat over het (nog verder) instorten van iemands leven wel goed of slecht zijn? Of is het gewoon wat het is?
Hoe dan ook: ik twijfel. Remco de Ridder is duidelijk iemand die van schrijven houdt. Zijn woordkeuzes en zinsconstructies zijn bijna kunstzinnig soms. Ik denk dat hij altijd al een boek had willen schrijven, en nu besloot dat dit een goed onderwerp zou zijn. En dat is het natuurlijk ook. De ramp met de MH17 met alle gevolgen voor de nabestaanden en de rest van het land moet ook gedeeld worden. Ik kan die manier van schrijven wel waarderen, maar of het past bij het thema van dit boek?
Ik vraag me dus af of de manier zoals het boek nu is opgezet de beste is. Soms ietwat ontoegankelijk door de schrijfstijl. Soms wat hak op de tak vanwege de tijdsprongen. Soms wat te snel, waardoor vragen ontstaan over wat wordt overgeslagen. Soms wat te langzaam, waardoor ik de neiging had om pagina's te scannen in plaats van volledig te lezen (al die stukken over songs en bands die ik niet ken...)
Tegelijkertijd heel rauw, echt en emotioneel. Dus... 3 sterren als gemiddelde dan maar?
Hoe dan ook: ik twijfel. Remco de Ridder is duidelijk iemand die van schrijven houdt. Zijn woordkeuzes en zinsconstructies zijn bijna kunstzinnig soms. Ik denk dat hij altijd al een boek had willen schrijven, en nu besloot dat dit een goed onderwerp zou zijn. En dat is het natuurlijk ook. De ramp met de MH17 met alle gevolgen voor de nabestaanden en de rest van het land moet ook gedeeld worden. Ik kan die manier van schrijven wel waarderen, maar of het past bij het thema van dit boek?
Ik vraag me dus af of de manier zoals het boek nu is opgezet de beste is. Soms ietwat ontoegankelijk door de schrijfstijl. Soms wat hak op de tak vanwege de tijdsprongen. Soms wat te snel, waardoor vragen ontstaan over wat wordt overgeslagen. Soms wat te langzaam, waardoor ik de neiging had om pagina's te scannen in plaats van volledig te lezen (al die stukken over songs en bands die ik niet ken...)
Tegelijkertijd heel rauw, echt en emotioneel. Dus... 3 sterren als gemiddelde dan maar?
April 12, 2018
In eerste instantie verwachtte ik een wat dramatische roman over de MH17 ramp. De schrijver maakt hier gedurende het boek ook opmerkingen over. Meedrijven op het leed van anderen, van de bekendheid van de ramp profiteren... maar dit boek doet dat totaal niet! Ja, het gaat over MH17, maar voornamelijk toch over psychische ziekte en verlies, wat iedereen kan overkomen. De auteur heeft met dit boek wat mij betreft bewezen een schrijver te zijn, en niet mee te drijven op de bekendheid van de ramp. De schrijfstijl is sterk en weergeeft goed de emoties van angst, verdriet en chaos die leven na een dergelijke ramp. Ik ben onder de indruk! Ook ben ik benieuwd wat deze schrijver ons in de toekomst zal brengen.
January 30, 2019
Remco de Ridders semi-autobiografische roman Een Sky Full of Gedoofde Lichtjes (2018) is zijn eerste boek. In het boek beschrijft Remco de Ridder door de ogen van Ruben de Ruijter zijn leven. Ruben is een jongen die vanaf jonge leeftijd dealt met een angststoornis. Hij raakt zichzelf kwijt in zijn gedachten, totdat de MH17-ramp opeens alle angst en gedachten te boven gaat.
Het is een emotioneel en rauw boek. Zo rauw dat het van binnen zeer doet. Het is een boek over de MH17 en hoe het is om een nabestaande te zijn. En hoe moeilijk dat is om ooit volledig te begrijpen.
Lees verder op booksandmacchiatos.com !
Het is een emotioneel en rauw boek. Zo rauw dat het van binnen zeer doet. Het is een boek over de MH17 en hoe het is om een nabestaande te zijn. En hoe moeilijk dat is om ooit volledig te begrijpen.
Lees verder op booksandmacchiatos.com !
November 12, 2018
Zelf bekend met een angststoornis kwam dit boek heel dichtbij, herkenbare situaties, reacties en gevoelens ... Mooi en indringend tegelijk
... en inderdaad, angst kan naar de achtergrond verdwijnen als er iets groters gebeurd.
... en inderdaad, angst kan naar de achtergrond verdwijnen als er iets groters gebeurd.
March 26, 2020
Een prachtig en hartverscheurend boek over een broer die zijn (half) zus en haar gezin verliest tijdens de MH17-ramp. Je voelt de pijn tijdens het lezen. Remco weet dit op een mooi en rauwer manier op papier te zetten.
May 10, 2018
Prachtig. Eerlijk, aangrijpend, mooie heldere schrijfstijl. Ik kon/wilde niet stoppen met lezen.
June 27, 2018
Jammer genoeg ga ik het twee sterren geven. Ik had het boek gekocht omdat ik hoopte dat het onder woorden zou brengen wat ik zelf heb ervaren met MH17. Dat is deels gelukt. Ik herkende heel veel en zat daarom goed in het verhaal.
Jammer genoeg heb ik me echter het hele boek lang zitten ergeren aan de opzichtige en voor de hand liggende schrijfstijl.
Want dat een vliegtuig "een combinatie van staal, kunststof, technologie en mensenwerk die ons in staat stelt om op kilometers boven de aarde en met hoge snelheden naar meer meer ontdekte gebieden op de wereld te reizen" is overbodig, onnodig en om aan te ergeren. Dit soort omschrijvingen heb ik vaak teruggevonden in het boek. Daarom las het echt niet prettig.
De Ridder krijgt nog twee sterren voor het realistisch beschrijven van het plotse verlies en al het verdriet dat het met zich meebrengt, maar ik zou geen ander boek van hem lezen.
Jammer genoeg heb ik me echter het hele boek lang zitten ergeren aan de opzichtige en voor de hand liggende schrijfstijl.
Want dat een vliegtuig "een combinatie van staal, kunststof, technologie en mensenwerk die ons in staat stelt om op kilometers boven de aarde en met hoge snelheden naar meer meer ontdekte gebieden op de wereld te reizen" is overbodig, onnodig en om aan te ergeren. Dit soort omschrijvingen heb ik vaak teruggevonden in het boek. Daarom las het echt niet prettig.
De Ridder krijgt nog twee sterren voor het realistisch beschrijven van het plotse verlies en al het verdriet dat het met zich meebrengt, maar ik zou geen ander boek van hem lezen.
August 10, 2019
Een sky full of gedoofde lichtjes.. Tja. Dit boek voldeed helaas niet aan mijn verwachtingen.
Hoewel de elementen van rouw en het dealen met de onzekerheden die daarbij komen kijken duidelijk naar voren komen, vind ik dat de verteller op een aantal momenten de plank volledig misslaat. Voor mij is dit een combinatie van de schrijfstijl en de voorlezer van het luisterboek.
Het verhaal is hier en daar in mijn ogen onnodig grof en veel beschrijvingen zijn vergezocht en voelen gefabriceerd aan. Ook de stem van de voorlezer komt geïrriteerd en hooghartig op mij over - waardoor het luisteren eigenlijk zeer onprettig was.
Jammer, want voor een boek met zo’n onderwerp kun je eigenlijk alleen maar respect hebben.
Hoewel de elementen van rouw en het dealen met de onzekerheden die daarbij komen kijken duidelijk naar voren komen, vind ik dat de verteller op een aantal momenten de plank volledig misslaat. Voor mij is dit een combinatie van de schrijfstijl en de voorlezer van het luisterboek.
Het verhaal is hier en daar in mijn ogen onnodig grof en veel beschrijvingen zijn vergezocht en voelen gefabriceerd aan. Ook de stem van de voorlezer komt geïrriteerd en hooghartig op mij over - waardoor het luisteren eigenlijk zeer onprettig was.
Jammer, want voor een boek met zo’n onderwerp kun je eigenlijk alleen maar respect hebben.
January 6, 2022
⭐️⭐️⭐️
Ik vind het een mooi boek, goed geschreven en je ziet hoe de nabestaanden van de ramp mh17 zich voelen. Al voelt iedereen zich anders natuurlijk. Het was interessant en ook een mooi boek.
Je las ook over de angst die Ruben ervaart. Zelf vond ik he best heftig om erover te lezen, maar wel goed dat een schrijver zo’n angstaanval (als je het zo noemt, correct me if i’m wrong) zo uitgeschreven heeft.
Ik vond het wel soms langdradig, je leest ook veel over Ruben die vooral veel dingen denkt en dat was gewoon niet voor mij, ik raak dan snel afgeleid en ben meer geneigd het boek weg te leggen.
Ik vind het een mooi boek, goed geschreven en je ziet hoe de nabestaanden van de ramp mh17 zich voelen. Al voelt iedereen zich anders natuurlijk. Het was interessant en ook een mooi boek.
Je las ook over de angst die Ruben ervaart. Zelf vond ik he best heftig om erover te lezen, maar wel goed dat een schrijver zo’n angstaanval (als je het zo noemt, correct me if i’m wrong) zo uitgeschreven heeft.
Ik vond het wel soms langdradig, je leest ook veel over Ruben die vooral veel dingen denkt en dat was gewoon niet voor mij, ik raak dan snel afgeleid en ben meer geneigd het boek weg te leggen.
Displaying 1 - 18 of 18 reviews