What do you think?
Rate this book
کدامین گل به غم بسرشتهتر
مجید خادم در کتاب کدامین گل به غم بسرشتهتر، موفق به خلق راوی ترکیبی شده؛ به نحوی که راوی دارای چشمی ترکیبی است که همزمان با دو عدسی دوربین و نزدیک‌بین هم به مرور خاطرات افراد متعدد در میان اوراق خاطرات می‌پردازد و هم دیافراگم عدسی را گشاد کرده و به مرور خاطرات دور زمانی - مکانی می‌پردازد.
در واقع درون یک مغز روایت‌گر ثابت، ابزاری ترکیبی و متحرک تعبیه گردیده است تا بتواند خاطرات پراکنده دور و نزدیک را که از زاویه دید افراد متعدد روایت می‌شود، مجموع کرده و در یک خط روایتی قرارداده تا بدین طریق از خشکی و سردی و بی‌روحی ژانر خاطره‌نویسی به سمت پویایی، تحرک و سرزندگی ژانر داستانی حرکت کند.
در واقع درون یک مغز روایت‌گر ثابت، ابزاری ترکیبی و متحرک تعبیه گردیده است تا بتواند خاطرات پراکنده دور و نزدیک را که از زاویه دید افراد متعدد روایت می‌شود، مجموع کرده و در یک خط روایتی قرارداده تا بدین طریق از خشکی و سردی و بی‌روحی ژانر خاطره‌نویسی به سمت پویایی، تحرک و سرزندگی ژانر داستانی حرکت کند.
237 pages, EPUB
Published January 1, 2018
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 1 of 1 review
July 27, 2019
مجید خادم استاد من است. حداقل ماهی یک‌بار سر کلاس‌اش می‌نشینم و با او هم‌کلام می‌شوم. با این وجود تلاش کردم تنها رمان‌اش را بدون پیش‌داوری بخوانم، رمانی که تنها داستان بلند اوست.
کتاب از آغاز که نه، از قبل از آن قراردادی با خواننده می‌بندد:« تمام اتفاقات این داستان در هاله‌ای از واقعیت ناموزون مدفون شده‌اند».
داستان به عنصر پیرنگ بی‌وفاست اما شدیدا تعلیق ساز است، رمان پر از پیچیدگی‌های راوی و روایت است اما خوش‌خوان است. یک راوی دست‌نوشته‌ها را می‌خواند، در هر وادی یک‌راوی روایت می‌کند ، راوی‌ها در هم می‌روند، شخصیت‌ها پیدا و نا پیدا می‌شوند اما روایت به قدری پرقدرت است که خواننده را پیش می‌برد؛ و از همه مهم‌تر عنصر دوربین است که زبان باز می‌کند و می‌گوید کجاست و به بیان شرح حال کدام شخصیت می‌پردازد.
رمان بر مبنای تحقیقات میدانی گسترده‌ای، شمایلی پر جزئیات از واقعیت جنگ و انقلاب و حتی زندان عادل آباد شیراز ارائه می‌کند و با این وجود به واقعیت بدبین است.
دسته‌بندی این رمان کاری ناممکن به نظر می‌رسد و از آن سخت‌تر یافتن نمونه‌ای مشابه برای بررسی و انتقاد.
و در نهایت این مجید خادم قصه که معلوم بود و نا معلوم، قهرمانی زنده و پویا در قصه که در وادی‌های هفت‌گانه رمان می‌تازد و یک دم شبیه کلیشه‌های تولید شده در فیلم‌‌ها و سریال‌های این ژانر نیست، یک شخصیت پیچیده و در عین حال پرکشش برای پیگیری.
بی شک این رمان تقدیم شود به «شهید مجید خادم» که زنده بود و قابل لمس.
به امید رمان‌های آتی مجید خادم که خود را وقف تدریس کرده است.
کتاب از آغاز که نه، از قبل از آن قراردادی با خواننده می‌بندد:« تمام اتفاقات این داستان در هاله‌ای از واقعیت ناموزون مدفون شده‌اند».
داستان به عنصر پیرنگ بی‌وفاست اما شدیدا تعلیق ساز است، رمان پر از پیچیدگی‌های راوی و روایت است اما خوش‌خوان است. یک راوی دست‌نوشته‌ها را می‌خواند، در هر وادی یک‌راوی روایت می‌کند ، راوی‌ها در هم می‌روند، شخصیت‌ها پیدا و نا پیدا می‌شوند اما روایت به قدری پرقدرت است که خواننده را پیش می‌برد؛ و از همه مهم‌تر عنصر دوربین است که زبان باز می‌کند و می‌گوید کجاست و به بیان شرح حال کدام شخصیت می‌پردازد.
رمان بر مبنای تحقیقات میدانی گسترده‌ای، شمایلی پر جزئیات از واقعیت جنگ و انقلاب و حتی زندان عادل آباد شیراز ارائه می‌کند و با این وجود به واقعیت بدبین است.
دسته‌بندی این رمان کاری ناممکن به نظر می‌رسد و از آن سخت‌تر یافتن نمونه‌ای مشابه برای بررسی و انتقاد.
و در نهایت این مجید خادم قصه که معلوم بود و نا معلوم، قهرمانی زنده و پویا در قصه که در وادی‌های هفت‌گانه رمان می‌تازد و یک دم شبیه کلیشه‌های تولید شده در فیلم‌‌ها و سریال‌های این ژانر نیست، یک شخصیت پیچیده و در عین حال پرکشش برای پیگیری.
بی شک این رمان تقدیم شود به «شهید مجید خادم» که زنده بود و قابل لمس.
به امید رمان‌های آتی مجید خادم که خود را وقف تدریس کرده است.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 1 of 1 review