What do you think?
Rate this book
Vrouw aan de piano
Veerle Janssens beschrijft in Vrouw aan de piano het jaar waarin ze vijftig werd aan de hand van een twaalftal pianostukken. Daarbij verdiept ze zich telkens in het leven en werk van vrouwelijke componistes. Ze liet zich daarbij inspireren door Das Jahr van Fanny Mendelssohn, de niet minder begaafde zus van Felix.
366 pages, Paperback
First published February 1, 2018
6 people are currently reading
38 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
March 21, 2019
Ik heb met veel plezier en nieuwsgierigheid dit boek van Veerle Janssens gelezen. In het jaar waarin ze 50 wordt besluit ze opnieuw pianoles te gaan volgen én zich te verdiepen in vrouwelijke componistes. Vrouwelijke componistes kennen we van oudsher minder, is de vrouw niet gedoemd tot de was, de plas en het baren van kinderen? Van zich afzijdig te houden? Ook de strijd van vrouwen voor erkenning en herkenning wordt verteld.
Daarnaast krijgen we ook het verhaal van haar burn-out.
Vooral haar speurtocht naar de vrouwelijke componistes vond ik erg boeiend en er is hier bijwijlen flink ge-you-tubed en een paar componistes moet ik nog opzoeken.
Een aantal (Fanny Mendelsohn, Clara Schumann, Lili Boulanger, Annelies Van Parys) kende ik al, maar een Mel Bonis bvb daar had ik nog nooit van gehoord.
Ik miste wel een aantal "vroege" componistes, Hildegard Von Bingen, Isabella Leonarda, ... Ik denk dat ze vooral componistes wou die voor klavier hadden gecomponeerd. MAAR AANRADER!
Daarnaast krijgen we ook het verhaal van haar burn-out.
Vooral haar speurtocht naar de vrouwelijke componistes vond ik erg boeiend en er is hier bijwijlen flink ge-you-tubed en een paar componistes moet ik nog opzoeken.
Een aantal (Fanny Mendelsohn, Clara Schumann, Lili Boulanger, Annelies Van Parys) kende ik al, maar een Mel Bonis bvb daar had ik nog nooit van gehoord.
Ik miste wel een aantal "vroege" componistes, Hildegard Von Bingen, Isabella Leonarda, ... Ik denk dat ze vooral componistes wou die voor klavier hadden gecomponeerd. MAAR AANRADER!
March 4, 2018
Mooi verhaal. Een journaliste met een burn out maakt tijdens een jaar ziekteverlof tóch haar droom waar: weer piano spelen en een boek schrijven over (vergeten of weggemoffelde) vrouwelijke componisten. De twee verhaallijnen worden knap in elkaar verweven. Het boek leest vlot ondanks de soms wat (te) specialistische uitleg over muziek en componeren. Maar dat staat de essentie niet in de weg: de manier waarop vrouwen met een groot muzikaal talent de kans ontzegd werd om dat talent te ontwikkelen en te verzilveren. En er zijn er nogal wat geweest: Clara (Schumann) Wieck, Fanny Mendelssohn, Mel Bonis, Anna Magdalena Bach, Cécile Chaminade, Ethel Smyth, Nannerl Mozart...
Boeiend. Graag gelezen.
Boeiend. Graag gelezen.
July 19, 2018
Een heel mooi en inspirerend boek. Op een zondagochtend las ik de reclame ervoor in de krant en besloot het aan te kopen. Het bleef nog even liggen omwille van persoonlijke muzikale struggles.
Op een gekke manier komt dit boek precies op het juiste moment in mijn leven.
Vrouwelijke componisten legden al een ganse weg af naar erkenning doorheen de geschiedenis, maar de weg is meestal 1 van ontgoocheling. Het zou fantastisch zijn, moesten vrouwelijke componisten eindelijk de eer krijgen die ze verdienen...
Op een gekke manier komt dit boek precies op het juiste moment in mijn leven.
Vrouwelijke componisten legden al een ganse weg af naar erkenning doorheen de geschiedenis, maar de weg is meestal 1 van ontgoocheling. Het zou fantastisch zijn, moesten vrouwelijke componisten eindelijk de eer krijgen die ze verdienen...
February 12, 2022
Goed dat dit boek geschreven is, want vrouwelijke componisten komen nog steeds veel te weinig aan bod. De auteur slaagt erin deze vrouwen de erkenning te geven die ze verdienen en de lezer nieuwsgierig te maken. Ze gaat daarbij grondig te werk. Het zou leuk zijn als ze een vervolg zou schrijven over hedendaagse vrouwelijke componisten en dirigenten (zoals mijn zus Monique Krüs!). Tijdens het lezen heb ik wat mooie Vlaamse woorden geleerd, zoals 'pupiter' en 'pellicule'.
March 31, 2019
Ik heb zeer genoten van de verhaallijnen over de vrouwelijke componisten. Daar had ik wel meer van willen hebben :-) De vervlechting met het persoonlijk leven van de auteur sloeg niet altijd direct bij mij aan. Al zorgde het ook voor afwisseling.
Als zanger was het boek soms iets te op de piano gefocust, maar wel begrijpelijk gezien de auteur zelf piano speelt, en voor deze invalshoek koos.
Ik denk dat er gewoon nog een boek moet komen :-)
Als zanger was het boek soms iets te op de piano gefocust, maar wel begrijpelijk gezien de auteur zelf piano speelt, en voor deze invalshoek koos.
Ik denk dat er gewoon nog een boek moet komen :-)
November 23, 2018
Interessant boek van een gedreven pianiste over miskende vrouwelijke componisten. Door die zoektocht te verweven met haar persoonlijk verhaal ontstaat leesbare en steeds boeiende studie. Helaas ontbreekt een bibliografie en index in het boek maar wie op zoek is naar achtergrondinformatie kan terecht op www.vrouwaandepiano.be
January 6, 2023
'Vrouw aan de piano' zou in alle hogere muziekopleidingen verplichte literatuur moeten zijn.
Veerle Janssens heeft met erg veel zorg en een vlotte pen prachtige portretten neergezet van verschillende vrouwelijke componistes die weggeschreven zijn uit de geschiedenis. Veel van hen waren echter beroemd in hun eigen tijd, maar hun succes werd hen voortdurend onmogelijk gemaakt. Ik moet "Femina: een nieuwe geschiedenis van de Middeleeuwen, via de vrouwen die daaruit zijn geschrapt" (Janina Ramirez) nog lezen, maar iets in mij zegt dat het in diezelfde lijn ligt.
Om maar een voorbeeld te geven: ik wist totaal niet dat Nannerl Mozart minstens zo getalenteerd was als haar broer, laat staan dat Wolfgang Amadeus Mozart een zus had. Is het verhaal van haar succes (en de manier waarop zij door haar vader in de schaduw van haar broer werd gezet) dan compleet uit de film "Amadeus" (Miloš Forman) en andere populaire representaties gefilterd? Van de componiste Germaine Tailleferre had ik nog nooit gehoord, maar dat was misschien anders geweest als haar eerste echtgenoot haar samenwerking met Charlie Chaplin niet had gedwarsboomd. En dit zijn slechts twee van de vrouwen die Veerle Janssens weghaalt uit de anonimiteit.
Hoewel ze de componistes historisch benadert, heb ik meermaals tranen in mijn ogen gehad. Stuk voor stuk zijn het persoonlijke tragedies die ons alles vertellen over wat het is om vrouw te zijn. In elk hoofdstuk staat ze een paar componistes te woord en interviewt ze daarbij enkele hedendaagse componistes. Helaas zijn hun verhalen nog steeds pijnlijk herkenbaar. Hoe meer je over hen leest, des te duidelijker het wordt dat bepaalde patronen steevast blijven terugkomen, factoren die het componeren haast onmogelijk maken. Het is fascinerend te zien hoe die bepaalde patriarchale structuren zich pas kenbaar maken als je je langer toelegt op één onderwerp, of je je nu specialiseert in muziek of iets anders.
Veerle Janssens houdt nog steeds een blog bij over haar nieuwe ontdekkingen (https://vrouwaandepiano.be/). Daar kan je ook de muziek terugvinden die ze in het boek bespreekt. Bovendien geeft ze regelmatig boeiende lezingen waarop ze vrouwelijke componistes uitnodigt en zelf enkele tot leven wekt via haar pianospel. Ik ben alleen maar dankbaar dat er mensen zijn als zij en die ruimte creëren.
Tot slot is "Vrouw aan de piano" geschreven met erg veel liefde. Ikzelf heb het gelezen in een periode waarin ik even geen toekomst zag als componiste en nauwelijks nog piano speelde. Dit boek was de aanmoediging en warme knuffel die ik nodig had. "Vrouw aan de piano" steekt een hart onder de riem van elke creatieve vrouw die aan zichzelf twijfelt.
Veerle Janssens heeft met erg veel zorg en een vlotte pen prachtige portretten neergezet van verschillende vrouwelijke componistes die weggeschreven zijn uit de geschiedenis. Veel van hen waren echter beroemd in hun eigen tijd, maar hun succes werd hen voortdurend onmogelijk gemaakt. Ik moet "Femina: een nieuwe geschiedenis van de Middeleeuwen, via de vrouwen die daaruit zijn geschrapt" (Janina Ramirez) nog lezen, maar iets in mij zegt dat het in diezelfde lijn ligt.
Om maar een voorbeeld te geven: ik wist totaal niet dat Nannerl Mozart minstens zo getalenteerd was als haar broer, laat staan dat Wolfgang Amadeus Mozart een zus had. Is het verhaal van haar succes (en de manier waarop zij door haar vader in de schaduw van haar broer werd gezet) dan compleet uit de film "Amadeus" (Miloš Forman) en andere populaire representaties gefilterd? Van de componiste Germaine Tailleferre had ik nog nooit gehoord, maar dat was misschien anders geweest als haar eerste echtgenoot haar samenwerking met Charlie Chaplin niet had gedwarsboomd. En dit zijn slechts twee van de vrouwen die Veerle Janssens weghaalt uit de anonimiteit.
Hoewel ze de componistes historisch benadert, heb ik meermaals tranen in mijn ogen gehad. Stuk voor stuk zijn het persoonlijke tragedies die ons alles vertellen over wat het is om vrouw te zijn. In elk hoofdstuk staat ze een paar componistes te woord en interviewt ze daarbij enkele hedendaagse componistes. Helaas zijn hun verhalen nog steeds pijnlijk herkenbaar. Hoe meer je over hen leest, des te duidelijker het wordt dat bepaalde patronen steevast blijven terugkomen, factoren die het componeren haast onmogelijk maken. Het is fascinerend te zien hoe die bepaalde patriarchale structuren zich pas kenbaar maken als je je langer toelegt op één onderwerp, of je je nu specialiseert in muziek of iets anders.
Veerle Janssens houdt nog steeds een blog bij over haar nieuwe ontdekkingen (https://vrouwaandepiano.be/). Daar kan je ook de muziek terugvinden die ze in het boek bespreekt. Bovendien geeft ze regelmatig boeiende lezingen waarop ze vrouwelijke componistes uitnodigt en zelf enkele tot leven wekt via haar pianospel. Ik ben alleen maar dankbaar dat er mensen zijn als zij en die ruimte creëren.
Tot slot is "Vrouw aan de piano" geschreven met erg veel liefde. Ikzelf heb het gelezen in een periode waarin ik even geen toekomst zag als componiste en nauwelijks nog piano speelde. Dit boek was de aanmoediging en warme knuffel die ik nodig had. "Vrouw aan de piano" steekt een hart onder de riem van elke creatieve vrouw die aan zichzelf twijfelt.
March 8, 2023
Citaat: " ‘Misschien wordt de muziek voor Felix zijn beroep, terwijl ze voor jou altijd een versiersel, nooit de essentie van je doen en laten kan en mag worden. Zijn ambitie en verlangen zich te doen gelden in een voor hem zeer belangrijke aangelegenheid waartoe hij zich voorbestemd voelt, is daarom door de vingers te zien, terwijl het jou juist zou sieren wanneer je zoals altijd je goedmoedigheid en je goedhartigheid zou tonen, en wanneer je door jouw vreugde over zijn succes bewijst dat je, was je in zijn plaats, zulk succes ook zou kunnen verdienen. Volhard in deze overtuiging en dit gedrag,ze zijn vrouwelijk, en alleen het vrouwelijke siert de vrouwen.’"
Veerle Janssens was bijna dertig jaar krantenredactrice. Na een burn-out besloot ze voluit te gaan voor haar engagement bij de burgerbeweging Ringland en vooral meer tijd te besteden aan haar oude passie: pianospelen. Veerle Janssens beschrijft in Vrouw aan de piano het jaar waarin ze vijftig werd aan de hand van een twaalftal pianostukken. Daarbij verdiept ze zich telkens in het leven en werk van vrouwelijke componistes. Ze liet zich daarbij inspireren door een sleutelwerk van Fanny Mendelssohn. In Das Jahr blikt de Duitse componiste, de niet minder begaafde zus van Felix, terug op de uitzonderlijk gelukkige tijd die ze doorbracht in Italië. Voor elke maand van dat jaar componeerde ze een pianowerk. Vrouw aan de piano is een zoektocht naar bijzondere, muzikale vrouwen, naar miskend en zelfs gefnuikt talent, naar virtuositeit en verdoken passie. In "Vrouw aan de piano" verzamelde Veerle Janssens verhalen van vrouwelijke componisten, zoals Clara Schumann, vrouw van Robert, Fanny Mendelssohn, zus van Felix, Anna Magdalena Bach, vrouw van Johann Sebastian. Nogal wat vrouwelijke componisten zitten verscholen achter de naam van een bekende broer of echtgenoot. voornamelijk uit de 19de en begin 20ste eeuw. Ook enkele hedendaagse componistes komen aan het woord. Prachtig is het verhaal over de half-vergeten componiste: Ethel Smyth. Ze speelde ook een rol in de suffragettebeweging die precies honderd jaar geleden aan de basis lag van de invoering van het stemrecht voor vrouwen in het Verenigd Koninkrijk. Ethel Smyth componeerde het strijdlied “The March of the Women” en volgens de overlevering zongen medestandsters het uit volle borst op de binnenkoer van de gevangenis, toen Smyth daar zelf opgesloten zat. Ze zou vanuit haar celraam hebben staan dirigeren met een tandenborstel…Ook te weinig gekende grootheden zoals Melanie Bonis, Cécile Chaminade, Nadia en Lili Boulanger en talrijke andere ten onrechte vergeten grote muzikale talenten krijgen de nodige aandacht. Ook laat ze de lezer kennis maken met hedendaagse Vlaamse componistes als Annelies Van Parys en Nina Smeets. Het geheel is tevens een doorleefde zoektocht van een journaliste naar zichzelf in een jaar getekend door drastische veranderingen in haar leven. Een jaar van verbeelding en dromen, die ze ook mooi weergeeft in verhalen over haar gezin en over trips naar IJsland en Noord-Ierland. Veerle Janssens heeft haar journalistieke vaardigheid gebruikt om diverse passies tot een heel harmonieus en boeiend geheel te verwerken.
Veerle Janssens was bijna dertig jaar krantenredactrice. Na een burn-out besloot ze voluit te gaan voor haar engagement bij de burgerbeweging Ringland en vooral meer tijd te besteden aan haar oude passie: pianospelen. Veerle Janssens beschrijft in Vrouw aan de piano het jaar waarin ze vijftig werd aan de hand van een twaalftal pianostukken. Daarbij verdiept ze zich telkens in het leven en werk van vrouwelijke componistes. Ze liet zich daarbij inspireren door een sleutelwerk van Fanny Mendelssohn. In Das Jahr blikt de Duitse componiste, de niet minder begaafde zus van Felix, terug op de uitzonderlijk gelukkige tijd die ze doorbracht in Italië. Voor elke maand van dat jaar componeerde ze een pianowerk. Vrouw aan de piano is een zoektocht naar bijzondere, muzikale vrouwen, naar miskend en zelfs gefnuikt talent, naar virtuositeit en verdoken passie. In "Vrouw aan de piano" verzamelde Veerle Janssens verhalen van vrouwelijke componisten, zoals Clara Schumann, vrouw van Robert, Fanny Mendelssohn, zus van Felix, Anna Magdalena Bach, vrouw van Johann Sebastian. Nogal wat vrouwelijke componisten zitten verscholen achter de naam van een bekende broer of echtgenoot. voornamelijk uit de 19de en begin 20ste eeuw. Ook enkele hedendaagse componistes komen aan het woord. Prachtig is het verhaal over de half-vergeten componiste: Ethel Smyth. Ze speelde ook een rol in de suffragettebeweging die precies honderd jaar geleden aan de basis lag van de invoering van het stemrecht voor vrouwen in het Verenigd Koninkrijk. Ethel Smyth componeerde het strijdlied “The March of the Women” en volgens de overlevering zongen medestandsters het uit volle borst op de binnenkoer van de gevangenis, toen Smyth daar zelf opgesloten zat. Ze zou vanuit haar celraam hebben staan dirigeren met een tandenborstel…Ook te weinig gekende grootheden zoals Melanie Bonis, Cécile Chaminade, Nadia en Lili Boulanger en talrijke andere ten onrechte vergeten grote muzikale talenten krijgen de nodige aandacht. Ook laat ze de lezer kennis maken met hedendaagse Vlaamse componistes als Annelies Van Parys en Nina Smeets. Het geheel is tevens een doorleefde zoektocht van een journaliste naar zichzelf in een jaar getekend door drastische veranderingen in haar leven. Een jaar van verbeelding en dromen, die ze ook mooi weergeeft in verhalen over haar gezin en over trips naar IJsland en Noord-Ierland. Veerle Janssens heeft haar journalistieke vaardigheid gebruikt om diverse passies tot een heel harmonieus en boeiend geheel te verwerken.
December 22, 2025
prachtig naslagwerk over vrouwelijke componistes...mooi verweven met het persoonlijke verhaal van auteur Veerle Janssens, enorm gepassioneerd door muziek. Dit boek blijft op mijn salontafel liggen 🎶🎹🌝
Displaying 1 - 10 of 10 reviews