کتاب، موضوعِ جالب و زاویهیِ نگاه نویی دارد. از این نظر، و به خاطرِ نگاهِ بیپیرایه و صادقانهای که در آینه به خودمان میاندازد، به کتاب ۳ ستاره دادم. اما، در بسیاری از قسمتها، مشخص نیست که نتیجهگیریهایِ نویسنده، حاصل پژوهشهایِ علمیِ (یا جامعهشناسانه) است، و یا حاصلِ تحلیلِ شخصی. البته اشکالی ندارد که نویسنده تحلیلهایِ شخصیاش را با ما در میان گذاشته باشد، اما از آنجا که همهجا از آقای حسن قاضی مرادی به عنوانِ پژوهشگر جامعهشناسی نام برده میشود، برایِ من روشن نبود که چه مقدار از نتیجهگیریها در مورد ایرانیان، حاصل کارهای میدانی و مطالعاتی بود و چه مقدارش تجزیه و تحلیلهایِ نویسنده. اما از اینها گذشته، خواندنش را حتماً به علاقهمندانِ مباحثِ جامعهشناسی (با رویکری ویژه به ایران و ایرانیها) حتماً توصیه میکنم.