Aile pek çoklarına göre yıpranmış, hatta geride kalmış bir kavram olsa da dış dünyanın belirsizleşen koşulları karşısında hala korunup kollandığımız bir yuva olmaya devam ediyor. Bu güven dolu ve destekleyici ortamı sağlayan ise anne babalarımızla, dahası bazı talihli durumlarda, büyükanne ve büyükbabaklarımızla kurduğumuz yoğun ve kuvvetli bağ.
Aile, dar anlamda, çocukların olduğu yerdir. Her ne kadar bazen fazla talepkar, zahmetli ve yorucu olabilseler de sebep oldukları sevinç bunların hepsine üstün gelir. Peki çocuklar yetişkinlere ne tür mutluluklar vaat eder? Anne baba olan kişilerin hayat tarzları ve öncelikleri nasıl değişir? Çocuklar yetişkinlerin dünyayı algılama ve deneyimleme biçimlerini nasıl etkiler? Eğitim meselesi, ebeveyn-çocuk ilişkisinin neresinde durur? Büyükanneler ve büyükbabalar için torunları neden çifte mutluluk anlamına gelir? Torun sevgisi, neden diğer sevgilerden ayrı ve üstündür?
Wilhelm Schmid, Anne Baba ve Büyükanne Büyükbaba Olmanın Sevinçleri Üzerine'de çocukların hayatı ne kadar doyurucu ve anlamlı hale getirebildiğini anlatıyor. Yazar, aynı zamanda kuşaklar arası alışverişin zenginleştirici potansiyeline ışık tutuyor ve çatışmadan bir arada olmanın ipuçlarını veriyor.
Wilhelm Schmid ist ein deutscher Philosoph mit dem Schwerpunkt auf dem Gebiet der Lebenskunstphilosophie.
Nach einer Kindheit und Jugend in bäuerlicher Umgebung (seine Eltern waren Landwirte und hatten sechs Kinder), einer Lehre als Schriftsetzer und vier Jahren bei der Bundeswehr holte Wilhelm Schmid am Augsburger Bayernkolleg 1980 das Abitur nach. Von 1977 bis 1980 war er in Augsburg Vorsitzender der dortigen Jungdemokraten, der damaligen Jugendorganisation der FDP. 1980 begann er ein Studium von Philosophie und Geschichte an der Freien Universität Berlin, der Pariser Sorbonne und der Universität Tübingen, das er 1991 mit einer Doktorarbeit über Michel Foucault abschloss.
Er übernahm Lehraufträge an der Universität Leipzig (1990–1991), der Technischen Universität Berlin (1991–1992), der Pädagogischen Hochschule Erfurt (1993–1999) und der Universität Jena (1999–2000). In Erfurt habilitierte er sich im Jahr 1997 mit seiner Arbeit „Grundlegung zu einer Philosophie der Lebenskunst“. 2004 Ernennung zum außerplanmäßigen Professor an der Universität Erfurt, wo er bis zur Altersgrenze unterrichte. Gastdozent (DAAD-Kurzzeitdozenturen) an der Universität Riga/Lettland (1991–2000) und an der Staatlichen Universität Tiflis/Georgien (1997–2006). Von 1998 bis 2007 arbeitete er regelmäßig als „philosophischer Seelsorger“ am Spital Affoltern am Albis (bei Zürich). Seine Bücher erreichten bis 2018 eine Gesamtauflage von etwa 1,5 Millionen Exemplaren und wurden in zahlreiche Sprachen übersetzt.
Serinin bir diğer kitabında, anne-baba ile çocuk, büyükanne-büyükbaba ile torun ilişkisini kısa ama vurucu bir şekilde anlatıyor. Özellikle çocuk açısından yaşamın nasıl anlamlı ve çatışmadan uzak olabilmesi için düşüncelerin aktarıyor bı kısa kitabında W. Schmid. Sinir bozucu çevirisine rağmen öneririm.
Beklediğimden daha iyi bir Schmid kitabı. Aynı zamanda biraz da farklı. Bölümler daha az, daha uzun. Dört bölümden oluşuyor kitap, bir de önsöz. En çok Sevgi ve Eğitim bölümünü beğendim. Eğitime farklı açılardan yaklaşmış yazar. Son bölüm çocukların sevgiden mahrum kalması durumda yaşanabilecekleri etkili ve derinlemesine ortaya döküyor. Yazarın diğer kitaplarına göre bir tık daha yoğun bir metin. Okurken hissediliyor. Biçimsel olarak da bu zorluk kendini belli ediyor. Lâkin yazarın Türkçede yayımlanan kitapları arasında zirvede yer alanlardan biri.