Φωτιά στα Σαββατόπαχα

by Auguste Corteau, Αύγουστος Κορτώ

Μπορεί μια απλή σοκολάτα να κάνει θαύματα; Πόσο μαμόθρεφτος μπορεί να είναι ένας ενήλικας; Μπορούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να προκαλέσουν διαταραχές και πώς αντιμετωπίζονται αυτές; Τι συμβαίνει όταν ένας αλλοπρόσαλλος συγγραφέας αρχίζει να ξεχνάει; Πόση οργή μπορούν να πυροδοτήσουν αριστουργήματα της παγκόσμιας τέχνης όταν τίθενται υπό την κρίση ανώνυμων σχολιαστών; Είναι η υψηλή μαγειρική το πρώτο βήμα για τον νευρικό κλονισμό; Κι είναι δυνατόν μια μακαρονάδα να σώσει μια σχέση; Αυτά και άλλα φλέγοντα ερωτήματα της καθημερινότητας απαντιούνται στην ανά χείρας συλλογή ευθυμογραφημάτων, που μας θυμίζει για μια ακόμα φορά ότι το γέλιο είναι το μόνο αντίδοτο στο σκοτάδι που μας περιβάλλει.

224 pages, Paperback

Published February 1, 2018

About the author

Greek: Αύγουστος Κορτώ

Reviews

[. . . _ _ _ . . . · Rating 2 out of 5]

Επειδή από αύριο θα πεθάνω, και δεν έχω καιρό να είμαι καλός πάνω σε αυτή την γη, θα το πω, κι ας ακουστεί η μεγαλύτερη κακία πάνω στη γη :
ΝΙΣΑΦΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ
Έβγαλες ένα βιβλίο για την αυτοκτονία της μητέρας σου. Ακατέβατο πεντάρι, έφτασες στο πικ. Μπράβο. Did it get out of your system ? Έγινε και θεατρικό. Still no ?
Έβγαλες κάτι χιουμοριστικά βιβλία (καλή ώρα) για το πόσο γελούσε το Κατερινάκι με τον Τσιφόρο, για το πόσο έτρωγε το Κατερινάκι, για το πως χλαπακιάζατε μαζί, ΟΚ.
Εβγαλες το Μικρό Χρονικό Τρέλας για την δική ΣΟΥ ψυχική ασθένεια, αλλά εντάξει, η κληρονομικότητα, οι ψυχίατροι, το Κατερινάκι. Αναπόφευκτο (?)
Ξαναβγάζεις μια ακόμη συλλογή διηγημάτων, η 3η στον αριθμό (3η για φαγιά, 4η με την Νεοελληνική Μυθολογία), που όχι μόνο έχεις εξαντλήσει το θέμα "πόσα αστεία θα κάνω με φαγιά και με την λαιμαργία μου" αλλά πετάς μέσα ακόμη μια ιστορία με το ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ, το πόσο μπουκωνώσασταν με κρουασάν από το Μάκρο. ΧΑΛΟΟΥ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΠΕΙ ΕΚΑΤΟ ΦΟΡΕΣ
ΝΙΣΑΦΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ
Έχω χάσει τη μητέρα μου σχεδόν στην ίδια ηλικία με τον Κορτώ. Στα 24 μου, αυτός στα 26. Ίσως όχι με το ίδιο τραγικό τρόπο, αλλά την είδα σχεδόν να πεθαίνει μπροστά μου, και τα μηχανήματα να βαράνε σαν τρελά, λίγο πριν φώναζε να βγω από το δωμάτιο. Ποιος ξέρει ίσως και εγώ να το κάνω ένα μυθιστόρημα, διήγημα, σουβέρ, ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ.
Φτάνει. Η χιλιοστή ιστορία με το ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ είναι στα όρια του θλιβερού exploitation, σαν την Φοίβη που λέει για χιλιοστή φορά ιστορία με τη μητέρα της που αυτοκτόνησε για να πάρει το τελευταίο cookie. "I used that already"? Δεν είναι τυχαίο που οι χειρότερες ιστορίες του είναι οι "πιο" αυτοναφορικές : "Το μαμόθρεφτο" και " Ο Ξεχασιάρης" (όσο δεν μας νοιάζει πλέον για το Κατερινάκι, δεν μας ενδιαφέρει για τον γκόμενο σου και που πήγατε διακοπές και πως έχεσες σε λάθος δωμάτιο σε rooms-to-let. Καλό θέμα για ποστ στο Facebook, αλλά ΟΧΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.)
Οι υπόλοιπες ιστορίες ; Σαν να γράφτηκαν για ποστ στο Facebook. Guess what : η μία είναι για το Facebook...και η άλλη είναι για το Goodreads, όσο και αν προσπαθείς να το καμουφλάρεις την περσινή σου πίκα για την Ρένα...εχμ όχι.
Φυσικά υπάρχουν κανά δυο ιστορίες με γνήσιο γέλιο ("Η θαυματουργή σοκολάτα" , "Το φρούτο του πάχους" "Μακαρονάδα σπέσιαλ") αλλά και πάλι δεν μπορώ να ξεπεράσω ότι τουλάχιστον στις δυο είναι σαν να ακούω διάλογο από δυο αδερφές. Στη "Θαυματουργή σοκολάτα" ήταν όντως δυο 70ρες αδερφές, αλλά όχι τέτοιες αδερφές, μιλάνε of character. Οι διάλογοι είναι τόσο gay humour που περιμένεις να μπει η Ελένη Βλαχάκη και να φωνάζει "ΜΩΡΗ ΣΙΧΑΜΕΝΗ ΚΑΤΑΚΟΥΖΙΝΑ ΠΑΛΙ ΠΕΡΙΟΔΟ ΕΧΕΙΣ". ΟΚ, γελάς, το αναγνωρίζω.
Και ναι στο τέλος, στο "Διακοπές στο Αμέρικα", ο Κορτώ μπορεί να γίνει νοσταλγικός, συγκινητικός, και με χιούμορ.
Άρα τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, πάρε 2 αστεράκια. Λίαν επιεικώς.
Τα φανμποις δώσανε ήδη 5αρια...

[Maria Bikaki · Rating 3 out of 5]

Στο συγκεκριμένο βιβλίο θα μπορούσα άνετα να βάλω 1 ή 5 αστεράκια και στις δύο περιπτώσεις για τον ίδιο ακριβώς λόγο και έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο εφευρίσκει ο συγγραφέας να χώνει σε όλα του τα βιβλία είτε γράφοντας χιουμοριστικά κείμενα, είτε για τη μυθολογία είτε για τη Ρένα της Τρούμπας την περίφημη Κατερίνα που του έδωσε συγγραφική δόξα και όχι μόνο. Πραγματικά το λες και ταλέντο να καταφέρνεις να τοποθετήσεις σε κάθε χωροχρόνο ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Από την άλλη νισάφι πια με το Κατερινάκι. Το διαβάσαμε, το αγαπήσαμε, πονέσαμε τον ίδιο το συγγραφέα, τον εκτοξεύσαμε και αυτή τη στιγμή αποτελεί ζεστό ψωμάκι σε ότι αφορά τις πωλήσεις αλλά εντάξει ρε άνθρωπε του Θεού προχώρα παρακάτω εκτός αν δεν έχει παρακάτω . Τελοσπάντων έχω εκφράσει πολλάκις την άποψη μου για το συγκεκριμένο θέμα και δε θα επεκταθώ παραπάνω γράφοντας και άλλο ένα μακροσκελές μήνυμα που θα αναλύω τα ίδια και τα ίδια. Μένω στο δια ταύτα όπου η τελική μου βαθμολογία τελικά είναι τα3 αστεράκια και την εξηγώ. Βασικά δε θέλει τόση επεξήγηση απλά υπήρχαν κομμάτια ειδικά αυτό που αναφέρεται στις κριτικές ταινιών και βιβλίων όπου πραγματικά γέλασα. Δεν ξέρω αν το χιούμορ είναι υπερβολικό ή όχι όμως πραγματικά γέλασα και μένω σε αυτό. Εννοείται ότι το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου θα μπορούσε κάλλιστα να είναι στάτους σε μέσο κοινωνική δικτύωσης και σε καμία περίπτωση δε θα χαρακτήριζες το συγκεκριμένο βιβλίο λογοτεχνία όμως για το σκοπό που το διάβασα που ήταν ξεκάθαρα για να περάσω την ώρα μου αν εξαιρέσω το κομμάτι Κατερίνα και το σπαστικό κατά διαστήματα λεξιλόγιο πεζοδρομίου, ναι πέρασα καλά και αμαρτία ουκ έχω.

[ατζινάβωτο φέγι. · Rating 3 out of 5]

Απόλαυσα (και γέλασα μεχρι δακρύων) όλες τις ιστορίες ακόμα και αν τις έχω διαβάσει άλλες τόσες φορές. Οι διακοπές στο Αμέρικα μου θύμισαν όμως γιατί τον αγαπώ αυτόν τον άνθρωπο, και φυσικά ήρθε σε κομβική στιγμή, λίγο πριν απο το πράιντ όπως αντίστοιχα είχε συμβεί με την Ρένα και ποσο με είχε βοηθήσει να πάρω μια σημαντικότατη απόφαση για μένα. Και τον αγαπώ γιατί είναι άμεσος, συγκινητικός και ευαίσθητος αλλα θα το καμουφλάρει με καφριλίκια. Σευχαριστώ Αύγουστε, εις το επανιδειν.

[Effie (she-her) · Rating 5 out of 5]

Παρ' ότι γελάω εύκολα και δυνατά, το χιούμορ μου είναι δύσκολο. Υπάρχουν όμως και κάτι μέρες σαν κι αυτή είναι και το να γελάσω δύσκολο. Παρ' όλα αυτά ο Κορτώ δε με απογοητεύει ποτέ. Για άλλη μια φορά με έριξε στα πατώματα απ' τα γέλια και με έκανε να ξεχαστώ. Σ' ευχαριστώ!

[Vasilis Manias · Rating 4 out of 5]

Προσωπικά λατρεύω τον χαρούμενο Κορτώ. Και ο άλλος, ο μελαγχολικός μου αρέσει, αλλά για τον χαρωπό κόβω φλέβες, δηλώνω ισόβιος θαυμαστής, το ταλέντο του δεν κρύβεται και καλό είναι να αναγνωρίζεται δημόσια. Ο Άνθρωπος που έτρωγε πολλά με ενθουσίασε, το ίδιο και το Έρως ανίκατε μάσαν, τη Νεοελληνική του Μυθολογία όμως τη βρήκα φλύαρη και επαναλαμβανόμενη και για να είμαι ειλικρινής, τελειώνοντας το τρίτο κεφάλαιο του Φωτιά στα Σαββατόπαχα και έχοντας φτάσει σχεδόν σελίδα 100 ήμουν έτοιμος να το βάλω στην άκρη. Τα κεφάλαια για τα σοσιαλ μηντια, ο διάλογος των δύο κοριτσιών, και οι κριτικές βιβλίων κ ταινιών ήταν αφόρητα πληκτικά, γεμάτα καμενιές. Και ναι, όλοι έχουμε φίλους στην παρέα που λένε καμένα αστεία, και εγώ λέω καμένα αστεία, βαρέθηκα όμως το ομολογώ. Και πάνω που ήμουν έτοιμος να το βάλω στο σωρό με τα διαβασμένα, έπεσα πάνω στην πρόταση «Καλοκαίρι του 2001 και ήμαστε πλέον κ επίσημα οικογένεια χοντρών». Και κλείδωσα!
Ο Κορτώ πέραν του συγγραφικού του ταλέντου, και του τρομερά ελκυστικού τρόπου με τον οποίο έχει περάσει στα κείμενά του τις επιρροές από άλλους συγγραφείς έχει και ένα αδιανόητο στοιχείο αυτοσαρκασμού. Όταν διηγείται προσωπικές του ιστορίες, είτε τα γεγονότα που αποτυπώνει στο χαρτί είναι 100% αληθινά είτε όχι, δεν παίζει ρόλο κανένα. Διότι απλά, είναι ο ορισμός του παραμυθά, ο οποίος σε κάθε «δεινό» που του συμβαίνει, προσπαθεί να δει την αστεία του πλευρά, να το απομυθοποιήσει, να του στερήσει τη βιβλική ψευτοσημαντικότητά του (άραγε όλοι δεν αντιμετωπίζουμε να δεινά μας σαν την Ιφιγένεια εν Αυλίδι θεωρώντας τα πως είναι ικανά να σταματήσουν την κίνηση της γης;), να το φέρει στα μέτρα της καθημερινότητάς του δίχως να τον επηρεάσει στον τροπο που θα συνεχίσει την ιστορία του, και βασικά να κάνει αυτόν που ακούει τη διήγησή του να γελάσει. Και δεν είναι καθόλου εύκολο να κάνεις κάποιον να γελάσει. Μπορείς εύκολα να τον κάνεις να κλάψει, αλλά για να σου χαρίσει ένα αληθινό χαμόγελο πρέπει να καταθέσεις σοβαρό βιογραφικό.
Και ο Κορτώ, είναι απλά ο διαπιστευμένος εκπρόσωπος του γέλιου της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας, και μπράβο του για αυτό, να είναι πάντα καλά να θυμάται, και να μας κάνει όλους μας που τον διαβάζουμε, ένα τσικ πιο χαρούμενους.

[Alfredo · Rating 1 out of 5]

Καλώς ήρθατε στον πάτο της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

[Margaret · Rating 4 out of 5]

Εντάξει, δεν υπάρχει έκπληξη εδώ. Είναι Κορτώ, όπως τον ξέρουμε, περισσότερο αστείος και λιγότερο πικρός. Γέλασα πολύ σε μεγάλα κομμάτια του βιβλίου.

[Sophia T · Rating 3 out of 5]

Κλασσικός Κορτώ με χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Το διάβασα μέσα σε ένα βράδυ και γέλασα με τη ψυχή μου. Αν θέλεις κάτι ευχάριστο για τις καλοκαιρινές σου διακοπές ή τη μέρα που έχεις τα κάτω σου, διάβασε το!

[Νίκη Μουσούλη · Rating 5 out of 5]

Ένα πολύ ωραίο βιβλίο για να περάσεις όμορφα το χρόνο σου.
Ο συγγραφέας του μέσα από τις σελίδες σε κάνει να χαρείς, να σκεφτείς, να κλάψεις, να ταξιδέψεις.
Ένα ανάλαφρο ανάγνωσμα χωρίς πομπώδεις εκφράσεις και δύσκολα νοήματα.

[Aggeliki · Rating 2 out of 5]

Ευγενική χορηγία φίλης και συντρόφισσας βιβλιομασουλήτριας, το συγκεκριμένο βιβλίο διαβάστηκε σε μια περίοδο όπου χρειαζόμουν κάτι ανάλαφρο. Όπερ και εγένετο.
Δεν ξέρω αν κατατάσσεται στη λογοτεχνία όπως την έχω συνηθίσει, καθώς οι ιστορίες στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου, θα μπορούσαν να είναι αναρτήσεις του συγγραφέα στο προσφιλές ΜΚΔ, όπου προσωπικά τον ακολουθώ και κατά κανόνα απολαμβάνω όσα γράφει με το ξεχωριστό του χιούμορ.
Γέλασα σε αρκετά, ξίνισα κάπως σε άλλα και καθώς θεωρώ τον Κορτώ από εκείνους τους άριστους χειριστές της γλώσσας μας, ευφυή και ικανό να γράψει πολλά ωραία πράγματα, θα ήθελα το επόμενο δικό του που θα διαβάσω να είναι κάτι τελείως διαφορετικό από όσα μας έχει συνηθίσει.

[Sotiria · Rating 4 out of 5]

Για άλλη μια φορά ο αγαπημενος μου Κορτω κατάφερε να με κανει ρεζιλι: το γελιο που μου προξενουσαν οι ευτραπελες ιστοριες του (τις οποιες για καποιο λογο τυχαινει παντα να διαβαζω σε δημοσιο χωρο) τραβηξε ενα σωρο παραξενεμενα και καχυποπτα βλεμματα, μερικα εκ των οποιων μεταλλαχθηκαν σε συνωμοτικά γελακια μολις εβλεπαν το πλεον αναγνωρισιμο εξώφυλλο του βιβλιου.
Μ αρεσουν οι ιστοριες του Κορτω σε όποιο λογοτεχνικο ειδος και να ανηκουν αλλα εχω μια ιδιαιτερη αγαπη στα ευθυμογραφηματα του. Αν και το "ερως ανικατε μασαν" εξακολουθει να ειναι το αγαπημενο μου απο αυτα, το "φωτια στα σαββατοπαχα" δεν απογοητευσε καθόλου τις προσδοκιες μου. Λατρεψα ειδικά το τελευταίο κεφαλαιο με το ταξιδι στην Αμερική (και δεν το κρύβω πως ζηλεψα κιολας απειρως).
Το μοναδικο κεφαλαιο το οποίο θα προτιμουσα ειλικρινα να μην ειχα διαβασει καν ειναι αυτο με την κοπελα που πηγε στη μαγισσα! Ακομα και τωρα που το σκέφτομαι αηδιαζω! Αυγουστε χρυσε μου, δεν αηδιαζες και μονο που το εγραφες;;!!
Καθε λάτρης του Κορτώ (και του φαγητου) θα απολαύσει σιγουρα και αυτο το εργο του, οπότε αν εισαι ενας απο αυτους μην το σκεφτεσαι! Βουρ στο ψητό!

[Nantia · Rating 5 out of 5]

Δεν είχα ξαναδιαβάσει βιβλίο του Κορτώ. Το πήρα ωστόσο στο αγόρι μου δώρο στην παρουσίαση που έγινε στην Αθήνα γιατί λατρεύει τον Αρκά. Τον άκουγα λοιπόν κάτι βράδια που εγώ κοιμόμουν να προσπαθεί να συγκρατήσει τα γέλια του αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ώσπου εχθές το βράδυ, ανάμεσα σε δυο βιβλία τούβλα που προσπαθώ να τελειώσω και παλεύοντας άλλη μια αϋπνία, το έπιασα στα χέρια μου σε μια προσπάθεια να διαβάσω κάτι "ανάλαφρο". Δεν έχω ξαναδιαβάσει βιβλίο που να κλαίω και να γελάω την ίδια στιγμή. Λάτρεψα τον τρόπο γραφής, απλός, αστείος με μια δόση καφρίλας. Μου άρεσε που ήταν χωρισμένο σε parts, μικρές αυτοτελείς ιστορίες, το βρήκα έξυπνο και ανθρώπινο το ότι πρόσθετε στοιχεία από την δική του ζωή. Ίσως λίγο αχρείαστα βαρύ σε κάποια σημεία λόγω του συναισθηματικού κενού και φορτίου που άφησε η κυρία Κατερίνα αλλά εμένα μου άρεσε έτσι και αλλιώς. Τόσο που χρειάστηκα εισπνοές καθώς από το σπαστικό γέλιο δεν μπορούσα να αναπνεύσω από ένα σημείο και μετά. Το αγαπώ και σίγουρα θα μπει σε λίστα με re-read για τις μουντές μέρες.

[Vasiliki · Rating 4 out of 5]

Τρελαίνομαι για τη γραφή του Κορτώ και το πώς καταφέρνει σε ευτράπελες ιστορίες να συνδυάζει ξεκαρδιστικά στιγμιότυπα, νοσταλγία, ευαισθησία, προβληματισμό κάνοντάς σε όχι να κουράζεσαι αλλά να θέλεις να ακολουθήσεις τον συνειρμό του. Σε σχέση με το Έρως Ανίκατε Μάσαν απόλαυσα κάποιες ιστορίες πολύ και σε άλλες βαρέθηκα λίγο (όπως πχ. στην εισαγωγική που αναφέρεται στο facebook και στις κριτικές των βιβλίων παρά τα ευφυή αστεία) ενώ βρήκα απολαυστικότατα τα σημεία με τους διαλόγους μεταξύ φιλενάδων και το ταξίδι στην Αμερική. Ένα μείον του σίγουρα είναι η ανακύκλωση των ίδιων θεμάτων αλλά θα φέρω δύο αντιπαραδείγματα που με κάνουν να προσπερνώ και να συνεχίζω να απολαμβάνω τα πονήματά του: α) Μήπως όλοι οι άνθρωποι δεν συζητάμε συνεχώς τα ίδια και τα ίδια γιατί αυτά μας καθορίζουν και αυτά μας απασχολούν; και βου) Και μεγάλοι συγγραφείς επικρίθηκαν ότι αναλώνονταν στα ίδια θέματα, αυτά κατέχουν όμως αυτά γράφουν. Εγώ τουλάχιστον νιώθω με τον Κορτώ κάθε φορά που διαβάζω κάτι δικό του ότι συζητώ μαζί του. Όπως το βλέπει κανείς...
Γενικά, είναι ένα πολύ ευχάριστο ανάλαφρο βιβλίο ιδανικό για διακοπές ή bed-time story. Υπήρξαν αρκετές οι στιγμές που γέλασα και σκέφτηκα "που τα σκέφτεται ο κερατάς -με το παρδόν- και τα γράφει"!

ΥΓ: Δεν ενδείκνυται για μη χρήστες facebook, η μαμά μου που το αγόρασε δεν καταλάβαινε γρι στο πρώτο κεφάλαιο... :P

[Lila · Rating 3 out of 5]

Σκεφτόμουνα να δώσω τριάμισι αστεράκια αλλά δυσκολεύομαι κάπως. Μια από τα ίδια από τον Κορτώ, στο γνωστό στυλ. Βασικά, με εκνεύρισε αφάνταστα το πρώτο μέρος με το εγχειρίδιο για το facebook και, ομολογώ, προσπέρασα αρκετές σελίδες από κει. Εντάξει, αν δεν έχει κάτι καινούργιο να πει, σαφώς προτιμώ προσωπικά να διαβάζω για το Κατερινάκι, και για τα άλλα γνωστά θέματα του Κορτώ όπως την πολυφαγία και τα "μουρλόχαπα", κατά τον ίδιο. Αυτό το κατεβατό όμως με το FB το βρήκα άκυρο τελείως....

[Thieryn · Rating 3 out of 5]

"Σου έστειλα ένα βιβλίο στο ταχυδρομείο, αχ διάβασέ το, θα ξεκαρδιστείς από τα γέλια" μου είπε η μητέρα μου στο τηλέφωνο μια μέρα, και μέχρι να το λάβω με είχε φάει η αγωνία. Δεν έχουμε και πολύ ίδια γούστα στη λογοτεχνία με την μαμά, αλλά τουλάχιστον γελάμε με τα ίδια αστεία, και χρειαζόμουν ένα μικρό, ελαφρύ, χαρωπό βιβλίο για την πτήση μου από την άλλη άκρη του κόσμου, στην Ελλάδα (το κέντρο του κόσμου; τουλάχιστον όσον αφορά την μόδερ μου). Είχα σκοπό να το διαβάσω κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, αλλά με 90 λεπτά καθυστέρηση, το κατάφερα πριν καν απογειωθούμε.

Τι την έκανα όλη αυτή την εισαγωγή, ρωτάς τώρα.

Για να καταλήξω ότι, αντί να γελάω με την ησυχία μου στο καθισματάκι μου στην άκρη του αεροπλάνου όταν θα κοιμούνταν όλοι, και δε θα με έβλεπε ή άκουγε κανείς... αντ'αυτού, γελούσα (και έκλαιγα και ταυτόχρονα από τα γέλια ωσάν χαζό παιδί χαρά γεμάτο) μες τη μέση του αεροδρομίου, με όόόόλη την πτήση να με κοιτά και να κουνάει το κεφάλι με μελαγχολική κατανόηση σε φάση "τι να κάνει το καημένο, τόσο της κόβει" και μερικούς επιβάτες να αγωνιούν μην τυχόν είναι η θέση τους δίπλα στην τρελή που έπεσε από τη πολυθρόνα από τα γέλια.

Η αρχή με τις διαταραχές του προσωποβιβλίου όχι μόνο δεν μου άρεσε, αλλά με έφερε στο τσακ να σταματήσω να διαβάζω (εξ ου και το τριάστερο). Ευτυχώς το ξεπέρασα και συνέχισα, και ανταμείφθηκα επάξια με ένα από τα πιο ξεκαρδιστικά βιβλία που έχω διαβάσει αυτόν το χρόνο. Είναι ο πρώτος μου Κορτώ, και ελπίζω όχι ο τελευταίος.

[Myrto Katsimardou · Rating 3 out of 5]

Αγαπώ τον Κορτώ από τα βάθη της ψυχής μου και έχω διαβάσει όλα τα βιβλία του. Θεωρώ ότι τα ευθυμογραφήματα είναι τρομερά δυνατό στοιχείο του και στο παρελθόν έχω γελάσει μέχρι δακρύων με αυτά και με έχουν ανεβάσει σε πολύ δύσκολες περιόδους της ζωής μου. Αυτό το βιβλίο δε μου άρεσε πολύ- βρήκα δυστυχώς πως κάποιες από τις ιστορίες επαναλαμβάνονταν και ένιωθα σαν να τις είχα ξαναδιαβάσει. Οι μη-αυτοβιογραφικές ιστορίες δε μου άρεσαν καθόλου. Γέλασα με την πρώτη (για τα social media) και την τελευταία (ταξίδι στην Αμερική). Με άγγιξε πολύ η περιγραφή του τι του συνέβη στην Αντίπαρο που εν μέρει ίσως εξηγεί και κάποια από τα σημερινά του προβλήματα και το γεγονός ότι κάπως έχει αποτραβηχτεί. (καθαρά δική μου σύνδεση). Τον αναμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία να επιστρέψει δυναμικός και μαχητικός!!

[BiblioteCa-tia · Rating 4 out of 5]

Όταν αγοράζεις βιβλίο του Αυγουστου Κορτώ ξέρεις τι να περιμένεις (ειδικά όταν έχεις διαβάσει όλα του τα βιβλία)! Παρόλα αυτά οφείλω να ομολογήσω πως στην αρχή μπερδεύτηκα λίγο μέχρι να συντονιστώ με όλα τα ευθυμογραφήματα της συλλογής. Σε καθενα από αυτά ξεχωριστά βρήκα και κάτι όμορφο και κάτι αστείο και κάτι το συγκινητικό. Το καλύτερο κομμάτι (τουλάχιστον για εμένα) μας το κράτησε για το τέλος! Οι «Διακοπές στο Αμερικα» και το τι συνέβη εκεί αντικειμενικά θα μπορούσε να είναι το όνειρο του κάθε ανθρώπου!!!! Εγώ επηρεασμένη από το τέλος του βιβλίου (δεν αποτελεί σπόιλερ) θέλω απλώς να ευχηθώ σύντομα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλα τα μέρη του κόσμου οι ανθρωποι που αγαπιούνται να μπορούν να πορεύονται όπως επιθυμούν και να κάνουν τα ονειρα τους πραγματικότητα!
❤️📚

[RIA S(M) · Rating 3 out of 5]

Ο Αύγουστος Κορτώ ξέρει να σε κάνει να γελάς, κι αυτό το βιβλίο το αποδεικνύει ξανά. Οι ιστορίες του είναι μικρές δόσεις καθημερινής παρατήρησης, υπερβολής και καυστικού σχολίου – πολλές από τις οποίες θα μπορούσαν κάλλιστα να σταθούν ως αναρτήσεις στα social media, με το αναγνωρίσιμο, αυτοσαρκαστικό του ύφος.
Από λογοτεχνικής πλευράς, το βιβλίο είναι μάλλον μέτριο, δεν προσφέρει ιδιαίτερη πλοκή ή βάθος, αλλά λειτουργεί μια χαρά αν ζητάς απλώς λίγη συντροφιά και αρκετό γέλιο. Σε κάποια κείμενα γέλασα δυνατά, σε άλλα έκανα μια μικρή γκριμάτσα – κι αυτό είναι μέρος της εμπειρίας.
Θεωρώ τον Κορτώ εξαιρετικό χειριστή της γλώσσας, όταν αποφασίσει να αφήσει το αγοραίο λεξιλόγιο και να αγγίζει την ψυχή σου.

[Antriana · Rating 3 out of 5]

3.5 Αστέρια θα ήθελα να βάλω. Λ-α-τ-ρ-ε-ύ-ω Κορτώ όταν γράφει για προσωπικά βιώματα, γελάω με τις ιστορίες του και δεν γελάω εύκολα αλλά το πρώτο μέρος του βιβλίου δεν μ' άρεσε. Βρήκα το κομμάτι για το facebook ξεπερασμένο, το άλλο με τις αδελφές βαρετό όσο δεν πάει και ούτε το άλλο με τις κριτικές με διασκέδασε. Αποζημιώθηκα όταν έγραψε για Κατερίνα και Αμερική αλλά ήθελα και άλλο - με προσωπικές ιστορίες

[Hélène · Rating 3 out of 5]

Το πρωτο μερος του βιβλιο ειναι εγχειρίδιο για το facebook (δεν θα αρεσει σε πολλους) και ειναι σαν να κοιταμε μεσα στο ημερολογιο του! Το υπολοιπο κομματι ειναι Κορτω... Εγω τον αγαπαω, μου αρεσει γελαω και βλεπω πολλες φορες τον εαυτο μου μεσα σε αυτα που διαβαζω, ακομα και στο δρομο προς την τρελα... Του παει πολυ να γραφει διαλογους και ειναι σαν να βλεπεις εναν αγωνα τεννις. 3/5 αστερακια

[Τασούλα Γιαννοπούλου · Rating 2 out of 5]

Το ότι η γραφή του Κορτώ κυλάει άνετα, φυσικά και αβίαστα, είναι γνωστό σε όλους.. είτε έχουν διαβάσει βιβλία του ή μεταφράσεις του ή απλά αναρτήσεις του στα social media. Το βιβλίο αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση..
Τα ευθυμογραφήματα του αλλά ταίριαξαν με την δικιά μου αίσθηση του χιούμορ και γέλασα άλλα όχι..
Σε κάθε περίπτωση, θα ήθελα κάποια στιγμή να δω την γραφή του σε κάτι μη αυτοβιογραφικό.

[Anna Baboura · Rating 1 out of 5]

Εξελικτική ψυχολογία, κοινωνική ψυχολογία και λοιπά μαθήματα του προπτυχιακού. Duck face & κοκλα ίμε πλοκ. Οικογενειακά μυστικά που ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κ εμείς κρυφό καμάρι. Ο Θ. Κουτσογιανόπουλος και ο Ι. Τριανταφυλλιδης δίνουν ρέστα. Το αγαπημένο μου ημερολόγιο που έχει αντικατασταθεί από το timeline του fb.

[Liz · Rating 4 out of 5]

Υπέροχα, ολοζώντανα αυτοβιογραφικά κείμενα (όπως πάντα). Τα υπόλοιπα δεν μου άρεσαν, δυστυχώς. Διαφωνώ με κάποιες κριτικές που είδα. Προσωπικά δεν έχω κουραστεί ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΑ ΚΑΘΟΛΟΥ να διαβάζω για το Κατερινάκι, τους Τασούληδες, τα φαγοπότια και, βέβαια, τα πιο σοβαρά θέματα στη ζωή του Α.Κ.

[penpenwise · Rating 3 out of 5]

Συνεχίζω να αγαπώ Κορτώ αλλά ήταν το λιγότερο αγαπημένο μου από τα ευθυμογραφήματά του. Κλασικά διαβάζεται μονορούφι απλώς δεν έπιασε τον εαυτό μου να γελάει τόσο όσο με το Έρως ανικατε μασαν ή το Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά.

[Xanthi_ · Rating 5 out of 5]

Αυτόματη ανύψωση ηθικού και ηχηρά γέλια, τα ευθυμογράφηματα του είναι τα βιβλία που μπορούν να μου αλλάξουν τη διάθεση, ξέρει να αναπλαισιωνει προβλήματα και δύσκολες καταστάσεις με το κωμικό του πρίσμα.

[Genny Eugenia Fotaki · Rating 3 out of 5]

Σε κάποια σημεία γέλασα αρκετά, αλλά σε γενικές γραμμές θεωρώ ότι ο Κορτώ θα μπορούσε να γράψει κάτι πολύ καλύτερο. Σύντομες αφηγήσεις προσωπικών στιγμών με έντονη διάθεση αυτοσαρκασμού και μέχρι εκεί.

[Athina · Rating 3 out of 5]

*3.5-3.75

[Effie N · Rating 4 out of 5]

well done Πετράκο μου <3

[Katerina · Rating 3 out of 5]

Με άφησε σε πολύ chill διάθεση. Αυτό ήθελα. Thnx

[Nota Stavrou · Rating 2 out of 5]

Έχοντας ήδη διαβάσει το Έρως Ανικατεν Μασαν και το Ο άνθρωπος που έτρωγε Πολλά, μπορώ να πω πως το βιβλίο αυτό είναι μια επανάληψη εξού και τα 2 αστέρια.