Sneeuw

by Bernlef

Op en eiland voor de westkust van Zweden verliest een man zijn vrouw door een auto-ongeluk. In hun peilloze verdriet komen de man en zijn dochter nader tot elkaar en betreden verboden gebied. Bernlef beschrijft deze schrijnende geschiedenis van liefde en gemis in een stijl die even kaal is als het landschap waarin het verhaal zich afspeelt.

Genres: Fiction, Dutch Literature, Literature

102 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1973

Reviews

[Quirien Loon · Rating 1 out of 5]

Zowel te gedetailleerd, als te omslachtig geschreven. Verhaal gaat alle kanten op, maar biedt niet genoeg inzicht in de uiteindelijke keuzes van het hoofdpersonage. Daarnaast overdreven seksueel omschreven, zonder dat dit in lijn ligt met de overtuigingen van het hoofdpersonage.

[O.P. Römer · Rating 3 out of 5]

Heftig kortverhaal. Bij een auto-ongeluk komt de echtgenote van de bestuurder, Jan Razelius, om. Hij blijft op het klein Zweeds eilandje alleen achter met zijn achttienjarige dochter die sprekend op haar moeder, wijlen zijn echtgenote Kerstin, lijkt. Vader en dochter zijn eenzaam en in een dronken bui verleid de dochter hem. Later pleegt Jan zelfmoord in de auto van een prille minnaar van de dochter; op precies dezelfde wijze en plek waar hij zijn vrouw doodreed.

[Gijs Zandbergen · Rating 4 out of 5]

Me aanbevolen door vriend Willem van Starkenburg, die een zeer onafhankelijke smaak heeft. Bijna vijftig jaar oud boek over weduwnaar op Zweeds eiland lijkt me heel geschikt voor de middelbare school. Het is dun, heeft duidelijke thema’s en er valt veel over te raden en te praten. Goed voorbeeld van ‘show, don’t tell’. Zou het zo nog eens kunnen lezen.

[Robert Lambregts · Rating 2 out of 5]

2 tot 2,5 ster. Het is niet slecht, maar nogal warrig geschreven en ik begon al vrij snel te merken dat het me daardoor minder interesseerde. Dit was m'n eerste Bernlef. Ik weet niet of dit kenmerkend voor zijn boeken is, maar ik had meer/beter verwacht op de een of andere manier.

[Nick Peeters · Rating 3 out of 5]

6*

[Sien · Rating 2 out of 5]

Wat begon als een verstilde roman over rouw eindigde als een freudiaanse nachtmerrie.

[Anoora · Rating 2 out of 5]

Het boek leest gemakkelijk, ik hou van de stijl waarin het geschreven is. MAAR WAAROM MOET ER ALTIJD INCEST ZIJN, het maakt mij ongemakkelijk en gefrustreerd

[Lex van Baar · Rating 5 out of 5]

Bernlef! Dus prachtige taal. Ingetogen. Beschrijving over de verwerking van een heftige tragische gebeurtenis

[Ilyas]

Sneeuw

Het boek gaat over een man, Jan Razelius die zijn vrouw, Kerstin in een auto ongeval verloren is die hij zelf had veroorzaakt.Daarom belandde in een ziekenhuis. Hij kan zijn gevoelens moeilijk bij houden en is altijd zeer verdrietig wanneer hij daaraan terugdenkt. In het boek komen de herinneringen vaker terug als hij een wandeling doet, en elke keer als hij door het viaduct gaat, waar het ongeluk gebeurt is, denkt hij daaraan terug. Het ongeluk is een van de belangrijkste gebeurtenis en toch wordt er niet veel informatie over gegeven. Misschien omdat het ook maar een paar seconden duurt. Wat wel lang blijft zijn de gevoelens van Jan die daarmee niet goed kan omgaan. Er wordt in het boek veel over zijn depressie gesproken. Hij vergeet deze droevige gevoelens alleen als hij bij oude studenten komt die bezig zijn met het halen van afbeeldingen in het kerk. Zijn verdriet kan hij ook kwijt wanneer hij bij zijn dochter zit An, en zijn verpleegster Margaretha die hem helpt met huishouden. Margaretha blijft steeds bij hem zelf al heeft hij het ziekenhuis verlaten omdat zij verliefd is op hem. Zijn dochter An lijkt veel op zijn vrouw, zoveel dat hij op een nacht nadat hij samen met zijn dochter gedronken had en naar een fotoalbum gekeken, met haar in bed gegaan. De relatie was maar van korte duur. Alhoewel Jan vaak zegt dat An op haar moeder leek. Hij kreeg later spijt van zijn relatie met An, later ontdekte hij ook dat An een relatie heeft met Stefan, een student uit het kerk. Hij had daardoor niks meer en pleegt zelfmoord. De verschillende gebeurtenissen worden chronologisch verteld, wat vrij logisch is. Je bent niet eerst verdrietig. Het ongeluk moet eerst gebeuren. We leven het verhaal ook mee met Jan wat het nog droeviger maakt voor de lezer. Het fase waarin Jan altijd verdrietig is maakt het boek lang om te lezen. Zoals de wandelingen die veel aan bod komen. Soms kwamen er een paar flashbacks die bij het verdriet van Jan hoorde. Dat maakt me het makkelijker om zich inbeelden en gemakkelijker om te begrijpen. De emoties van Jan komen ook goed voor in het verhaal. Daardoor vond ik het een mooie boek.

[Jolanda · Rating 3 out of 5]

Dun boekje. Heel apart, maar het leest wel makkelijk weg. Hij haalt een bizar onderwerp in een bizarre situatie aan.