What do you think?
Rate this book
Upp Við Fossa
Þórður Helgason bjó til prentunar, ritaði formála og samdi skýringar. Bókin kom fyrst út árið 1902. Verkefni fylgja hverjum bókarkafla auk lokaverkefna aftast í bókinni.
Jón Stefánsson fæddist 2. júní 1851 að Skútustöðum í Mývatnssveit. Hann missti móður sína níu ára gamall og faðir hans drukknaði 1868. Næstu árin var Jón vinnumaður á ýmsum bæjum í sveitinni, þar af eitt sumar í Húnavatnssýslu. Hluta úr vetri var hann við nám hjá prestinum að Skinnastað í Öxarfirði. Öðru námi átti hann ekki kost á. Að þessu frátöldu ól hann allan aldur sinn í Mývatnssveit þar sem hann bjó lengst af á bænum Litluströnd ásamt konu sinni Jakobínu Pétursdóttur og tveimur dætrum. Hreppstjóri varð Jón 1889. Hann lést árið 1915.
Hugur Jóns stóð til ritstarfa sem hann gat þó nær einungis sinnt að loknum löngum vinnudagi. Upp við fossa er hans veigamesta saga. Hún var gefin út 1902 og verður að teljast merkur áfangi í þróun íslenskrar skáldsagnagerðar – er fyrsta natúralíska skáldsagan sem rituð var hér á landi. Sagan er um ástina og óskoraðan rétt hennar til að fá að njóta sín – sé henni sýnd sú virðing að fela hana ekki bak við leynd og lygi. Mikið var um söguna rætt og ritað á sínum tíma og var komist svo að orði að líklega hefði „aldrei … orðið slíkur úlfaþytur um nokkra bók á landi hér“.
Jón Stefánsson fæddist 2. júní 1851 að Skútustöðum í Mývatnssveit. Hann missti móður sína níu ára gamall og faðir hans drukknaði 1868. Næstu árin var Jón vinnumaður á ýmsum bæjum í sveitinni, þar af eitt sumar í Húnavatnssýslu. Hluta úr vetri var hann við nám hjá prestinum að Skinnastað í Öxarfirði. Öðru námi átti hann ekki kost á. Að þessu frátöldu ól hann allan aldur sinn í Mývatnssveit þar sem hann bjó lengst af á bænum Litluströnd ásamt konu sinni Jakobínu Pétursdóttur og tveimur dætrum. Hreppstjóri varð Jón 1889. Hann lést árið 1915.
Hugur Jóns stóð til ritstarfa sem hann gat þó nær einungis sinnt að loknum löngum vinnudagi. Upp við fossa er hans veigamesta saga. Hún var gefin út 1902 og verður að teljast merkur áfangi í þróun íslenskrar skáldsagnagerðar – er fyrsta natúralíska skáldsagan sem rituð var hér á landi. Sagan er um ástina og óskoraðan rétt hennar til að fá að njóta sín – sé henni sýnd sú virðing að fela hana ekki bak við leynd og lygi. Mikið var um söguna rætt og ritað á sínum tíma og var komist svo að orði að líklega hefði „aldrei … orðið slíkur úlfaþytur um nokkra bók á landi hér“.
212 pages, Paperback
First published January 1, 1902
1 person is currently reading
7 people want to read
About the author
Þorgils Gjallandi
4 booksÞorgils gjallandi (1 June 1851 – 23 June 1915) was an Icelandic author born in the hamlet of Skútustaðir by Mývatn, a lake in the Skútustaðahreppur rural municipality.
His name at birth was Jón Stefánsson, but he adopted the name "Þorgils gjallandi" as his nom de plume. The name is taken from the epic Egils Saga. The original Þorgils gjallandi was a servant in the household of Þórólfr, who was the elder son of Kveldúlfr and the paternal uncle of Viking poet Egill Skallagrímsson; gjallandi is not a proper name but an epithet meaning "the yelling" or "the bellowing."
Many of his stories relate the achievements of nonconformist people who lacked the professional standing to silence their antagonists.
His name at birth was Jón Stefánsson, but he adopted the name "Þorgils gjallandi" as his nom de plume. The name is taken from the epic Egils Saga. The original Þorgils gjallandi was a servant in the household of Þórólfr, who was the elder son of Kveldúlfr and the paternal uncle of Viking poet Egill Skallagrímsson; gjallandi is not a proper name but an epithet meaning "the yelling" or "the bellowing."
Many of his stories relate the achievements of nonconformist people who lacked the professional standing to silence their antagonists.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
January 19, 2026
Jón Stefánsson var mjög svo á undan sínum tíma hvað varðar fléttur og frásagnaraðferð - framvinda sögunnar var þó afar hæg og raunar nær gerist afar lítið í bókinni. Umhverfislýsingar og fagurt mál gerðu lesturinn þó prýðilegan.
Displaying 1 of 1 review