De 24-jarige Ruby runt al bijna 3 jaar de antiekzaak in Valerie Lane, de zaak met de prachtige donkergroene gevel, precies zoals in de tijd van Valerie. Ze verkoopt er waardevolle antiquiteiten, ze struint vlooienmarkten af en ze restaureert bijzondere objecten, maar de laatste tijd gaan de zaken slecht en Ruby twijfelt over de toekomst van de winkel. Het liefst zou ze haar eigen boekhandel openen, maar is er dan nog plaats voor haar in het gezellige straatje? En zou haar moeder, van wie ze de zaak heeft overgenomen, die plannen wel goedkeuren? Ruby maakt zich niet alleen zorgen over de antiekzaak, maar ook over haar vader, die sinds de dood van haar moeder leeft als een kluizenaar, erg veel hulp nodig heeft en al een hele tijd zichzelf niet meer is. Kan Valerie Lane een wonder voor haar verrichten?
Ruby is een doorzetter, een harde werker die niet opgeeft, ook niet wanneer het (erg) moeilijk wordt. Ze gaat telkens op zoek naar nieuwe mogelijkheden en ze houdt zich groot, maar je zou haar graag een knuffel willen geven en haar willen steunen, want het leven is lang niet altijd lief voor haar geweest. Ze moest snel volwassen worden en haar eigen dromen en wensen parkeren om er te zijn voor haar familie. Door terugblikken naar het verleden begrijp je haar steeds beter, leer je waarom ze toch zoveel kennis over het leven van Valerie heeft en sluit je haar echt in je hart.
Ze heeft een warme persoonlijkheid en geeft dikwijls meer liefde dan ze terugkrijgt, maar ze vindt veel steun en vriendschap tijdens de woensdagavondbijeenkomsten met de andere winkeliers, die ene avond in de week waarop ze even rustig kan ademhalen en haar zorgen wat naar de achtergrond verdwijnen. Toch hadden de vriendinnen wat mij betreft wel iets meer naar haar mogen omkijken. Ze willen haar dolgraag koppelen, terwijl Ruby op andere vlakken eigenlijk veel meer hulp kan gebruiken.
Je leert niet alleen Ruby goed kennen, ook Gary, de man die in de buurt op straat leeft, heeft een belangrijke rol. Zijn achtergrondverhaal is tragisch, maar voor Ruby durft hij zich weer open te stellen en er ontstaat een hechte vriendschap. Ik had nog wel iets meer over hem en zijn geschiedenis willen weten, maar ze groeien allebei door hun contact, ze helpen elkaar en ze bloeien op, ze vinden nieuwe lichtpuntjes en dat gun je ze. Door de vlotte, soepele en luchtige schrijfstijl vlieg je door dit hartverwarmende verhaal heen en het zorgt voor een aantal heerlijk ontspannen leesuren. Dit is een fijn verhaal over je hart volgen, over nieuwe kansen en over voor je eigen geluk kiezen, terwijl je de mensen om je heen nooit uit het oog verliest. Ik keer graag nog eens terug naar Valerie Lane!
3.5⭐️