Lief dagboek, de conclusie die ik na vandaag kan trekken: ik zit in de klas met een stel massakonijnen die absoluut niet bij mij passen. Ik voel me eenzaam, leeg en alleen. Zes hele lange jaren! Zes jaar en dan is het voorbij. Leeg, helemaal leeg.
Wie is in staat om zonder gevoel van schaamte zijn puberdagboek te herlezen? De meeste dagboeken belanden in een vergeten doos, in de haard of in een papierversnipperaar. Raoul de Jong beschouwt de auteur van zijn dagboeken daarom niet als zijn jongere zelf maar als "een twaalfjarig monster dat met veel gevoel voor drama schittert in zijn eigen op Beverly Hills 90210 geïnspireerde soapopera'.
Op hilarische wijze analyseert De Jong fragmenten uit zijn dagboek waarin opstandigheden, ontluikende liefdes, gebroken harten en existentiële crises elkaar in hoog tempo afwisselen. Maar De Jong geeft niet alleen een inkijkje in de tere puberziel, zijn verwijzingen naar popmuziek, tv-programma's en nieuwsfeiten brengen je als lezer onmiddellijk terug naar de jaren negentig van de vorige eeuw.
Raoul de Jong (Rotterdam, 1984) is schrijver, programmamaker, danser en levensgenieter. Hij reisde op zijn negentiende vier maanden in zijn eentje door Afrika. Op zijn eenentwintigste overleefde hij vier maanden New York met vijftig Dollar op zak. Hij maakte items voor Cafe de Liefde van de VPRO en schreef en regisseerde zijn eigen programma Iedereen Kan Dansen voor Villa Achterwerk. Hij schreef columns voor Spunk, NRC Handelsblad, nrc.next, IS en Het Parool. En publiceerde vijf boeken: Het leven is verschrikkulluk, Stinknegers, It’s Amaaazing! en Miracoloso. Met Stinknegers won hij de Dick Scherpenzeelprijs. Zijn meest recente boek De Grootsheid van het Al (genomineerd voor de Bob den Uyl Prijs 2014 en voor Het beste Rotterdamse boek 2015) werd uitgegeven bij de Bezige Bij. Over zijn wandeltocht, zonder training, zonder tomtom, maar met een lach, van zijn voordeur in Rotterdam naar zijn moeder in Marseille.
Ontwapenend boekje, dat grotendeels bestaat uit dagboekfragmenten van De Jong, brugklasser in 1996. De rest is contextvoorziening en commentaar van de Raoul de Jong van 21 jaar later. Deels herkenbaar (obsessieve 'liefde' voor een meisje dat je eigenlijk helemaal niet kent, in mijn geval A.T.), deels vervreemdend (bubbeltjesjassen en feestjes en de brugklasser van het jaar worden), was het in elk geval heerlijk om even te lezen. En wie weet duik ik mijn eigen dagboeken uit die tijd wel weer eens op, om te kijken of er tussen alle meisjesnamen ook nog wat originele gedachten verstopt zitten.
Raoul de Jong citeert uit zijn brugklasserspuberdagboek en voorziet dat van later geschreven toelichtingen. De 12- jarige dagboekanier is wel een beetje wijsneuzig, maar hij is dan ook een ambitieus, gekleurd en verliefd Schiedammertje dat zich moet zien te handhaven tussen kakkertjes op een Rotterdams gymnasium.
Tja, er waren hele stukken die ik erg leuk vond om te lezen, soms moest ik even lachen, en soms zat ik mijn hoofd te schudden. :P Ik vond dan ook vooral de stukken die NIET de dagboekstukjes waren het leukst om te lezen. Misschien helpt het ook niet dat ik geen idee hebt wie Raoul de Jong is, misschien moet je gewoon fan zijn van wat hij ook doet (net gecheckt, schrijver). Ik vond het wel interessant hoor om te zien hoe hij van groep 8 naar de brugklas ging en ook hoe hij veranderde in die periode. En hij veranderde echt heel veel. Misschien kijk ik eens wat hij nog meer heeft geschreven, in die zin heeft hij wel een leuke schrijfstijl die prettig leest (nou ja, dan bedoel ik de niet dagboekstukjes).
Een zeer vermakelijk tussendoortje, half uurtje enorm genoten van dit verhaal. Raoul de Jong leest voor uit zijn dagboek en geeft ondertussen (18 jaar later) commentaar op zijn puberhersenspinsels.
Fluister geeft je luistertips behorende bij diverse onderwerpen, en aangezien een van die onderwerpen een categorie van de Hebban Reading Challenge 2023 is was de keuze voor dit boek snel gemaakt. Raoul de Jong vind op latere leeftijd zijn dagboek terug wat hij als 13-jarige bijhield. Hij heeft het dagboek soort van herschreven met aanvullingen erbij en las het luisterboek zelf voor, altijd leuk als een auteur dat doet en als hij of zij een fijne stem heeft. Dat zat hier wel goed. Grappig en leuk om te horen hoe hij als puber was, ik ken de man verder niet maar als puber was hij niet altijd even makkelijk voor zijn moeder.
Grappig geschreven. Leuk hoe de volwassen Raoul terugkijkt op de 12-jarige Raoul. Die laatste vond ik wel erg wijsneuzerig... Een wat oppervlakkig, maar zeker vermakelijk en origineel boek!
Snelle, vermakelijke leeservaring. Ik herkende er al mijn dramatische tienerdagboekbeschrijvingen in terug. Grappig hoe Raould de spot weet te drijven met zijn eigen geschreven dagboekverhalen.
"Als ik ergens liep vroeg ik me af hoe het zou zijn om daar met E. te lopen. Als ik met iemand sprak vroeg ik me af hoe het zou zijn om met E. te praten."
Raoul de Jong geeft commentaar op het dagboek dat hij op 12-jarige leeftijd bijhield. In dat commentaar verwijst hij vaak naar contemporaine gebeurtenissen - zoals wie er president was van Amerika, of wie er op nummer 1 stond in de hitlijsten - maar deze feitjes voegen verder niets toe aan het verhaal. Ik begon me er snel aan te ergeren. Het verhaal leidt ook nergens naartoe, de schrijver trekt geen conclusies uit het verleden, er vinden geen aha-erlebnissen of openbaringen plaats. Het blijft allemaal een beetje oppervlakkig. Jammer, want ik heb weleens een workshop gehad van deze schrijver en ik mag hem graag.