Met behulp van oud lood en een gasfornuis maken twee broers gezamenlijk een loden leger van soldaatjes. Op een ochtend ontdekt de jongste dat de opstelling van het leger is veranderd, zonder dat één van hen er mee heeft gespeeld. Als hij de nacht daarop wakker blijft ziet hij de soldaten tot leven komen en op oorlogspad gaan. De jongen weet niet of hij dit gedroomd heeft of dat hij echt wakker was, hetgeen voor grote verwarring zorgt. Moet hij partij kiezen of zich eraan onttrekken? Maar hoe dan?
Paul Biegel was born in Bussum in 1925. His father, Hermann Biegel, was of German descent, and owned a building materials shop. With his wife Madeleine Povel-Guillot he had nine children, six girls and three boys, of which Paul was the youngest. He wasn't a prolific reader as a child, preferring to play outside. His favourite books where the fairy tales of the brothers Grimm and the works of Jules Verne. He studied in Bussum (primary school) and Amsterdam, graduating in 1945.
His first story, De ontevreden kabouter ("The unhappy gnome"), written when he was 14 years old, was printed in the newspaper De Tijd. He wanted to become a pianist, but decided that he didn't have enough talent. He went to the United States for a year after World War II, where he worked for The Knickerbocker Weekly. After his return, he worked as an editor for Dutch magazines like the Avrobode. He commenced Law Studies, but stopped these in 1953. He wrote several newspaper comics, the most important of which was Minter and Hinter, which appeared in Het Vrije Volk for ten stories and 579 episodes. In 1959, he started working in the comic studio of Marten Toonder as a comics writer for the Kappie series.
He only published his first book, De gouden gitaar, in 1962. He became one of the most important Dutch writers for children in 1965, when he received the Gouden Griffel for Het sleutelkruid. He has written over 50 books, mostly published by Holland, and many of his books have been translated in English, French, German, Danish, Swedish, Welsh, South African, Japanese, Turkish, Greek, and Spanish. His own favourites were De tuinen van Dorr and De soldatenmaker. Other authors he appreciated included J. R. R. Tolkien, J. K. Rowling, and Hans Christian Andersen.
Paul Biegel lived in Amsterdam. He married Marijke Sträter in 1960, with whom he had a daughter, Leonie, in 1963, and in 1964 a son, Arthur, who committed suicide when he was 28. His marriage ultimately failed, and only at a later age did he publicly admit to being homosexual. He died in 2006. In 2007, publishers Holland (publisher) and Lemniscaat started reissuing twenty of his best works in the Biegelbibliotheek.
'Maar de oorlog!' bracht ik uit, snikkend nu. 'Ze maken elkaar dood!' 'Ja vent,' zei ze. 'En dat is verschrikkelijk.' 'U moet ze tegenhouden!' riep ik opeens weer fel. Ik wist zeker dat ze het kon, al vroeg ik me niet af hoe. 'Dat gaat niet, jochie,' zei ze. ''t Zijn soldaten.' Ik begreep haar niet. 'Soldaten,' zei ze. 'Die moeten vechten, jochie.' 'Moeten? Moeten? Waarom moeten?' Ik schreeuwde van machteloosheid. 'Omdat ze zo gegoten zijn,' antwoordde ze.
Paul Biegel rekende naast De tuinen van Dorr dit boek tot zijn twee favorieten, al lijkt deze helaas wat in de vergetelheid te zijn geraakt. Onterecht want het is een uitstekend boek dat rijkelijk tot de verbeelding spreekt. De boodschap is niet moeilijk te vatten - zoals het een kinderboek betaamt - maar er ligt veel meer nuance in het verhaal dan wat een kind er aan de oppervlakte in leest. Ik snap Biegels liefde voor De soldatenmaker volledig. Het komt bij mij zelf op de derde plaats van mijn favoriete Biegelboeken, met De tuinen van Dorr op nummer 1 en Het sleutelkruid op nummer 2.
Hopelijk maakt Gottmer ook hier een vernieuwde editie van en introduceert het daarmee aan een breder publiek, al zijn de illustraties van Fiel van der Veen minstens even karaktervol als Charlotte Dematons' uitstekende beelden. Doe jezelf dus een plezier en vind alvast een exemplaar op boekwinkeltjes.nl of je lokale bibliotheek, zeker de moeite waard.
Een jongen giet loden soldaatjes om mee te spelen. Op een nacht vraagt de loden generaal hem om nog meer soldaten te gieten, want het is oorlog. Ontroerend en poëtisch.