รักในรอยลวง

by ปราปต์

ความลับที่ขังในหัวใจเธอมาเนิ่นนาน
กำลังจะถูกเปิดโปง
เพราะ ‘เกม’ ของหนึ่งวิญญาณ หนึ่งชายหนุ่ม
ผู้กลับมาพร้อมแรงพยาบาท
และเงื่อนไขที่เธอไม่อาจปฏิเสธ

‘มัน’ กลับมาทวงแค้น
ในรูปวิญญาณตามหลอกหลอน
ขู่บังคับโดยใช้ความรู้สึกผิดของเธอเป็นเครื่องมือ
‘เขา’ มั่นใจว่าข้อเสนอร้ายกาจ
จะบีบให้เธอไม่มีทางออก
ทว่าแผนนี้กลับส่งให้เขาติดกับเสียเอง

รักลวงที่สร้างขึ้นจากความแค้น
วิญญาณร้ายที่กุมความลับบางอย่างไว้
เธอจะเอาตัวรอดได้อย่างไร?

ผลงานเรื่องใหม่ของนักเขียนหนุ่ม
ผู้สร้างชื่อจากนิยายสืบสวน
สู่นิยายรัก-หลอนที่จะทำให้คุณประทับใจอีกครั้ง

Genres: Horror

550 pages, Paperback

Published March 1, 2018

About the author

Associated Names:
* Prapt (English)
* ปราปต์ (Thai)

นามปากกาของ ชัยรัตน์ พิพิธพัฒนาปราปต์

https://www.facebook.com/prapt.writer

Reviews

[Patrawan Dear]

#รักในรอยลวง / ปราปต์

เปิดเรื่องคล้ายจะเป็นแนวดราม่าครอบครัว การกลับมาแก้แค้นของชายหนุ่ม กับหญิงสาวผู้ที่เขาเชื่อว่าเป็นลูกสาวลับ ๆ ของบิดา แต่เรื่องนี้มีการเพิ่มความซับซ้อนด้วยปมฆาตกรรมในอดีต และการบงการของผีเจ้ากรรมนายเวร เรื่องราวจึงทวีความน่าสนใจ จุดประกายใคร่รู้ให้ผู้อ่าน ยิ่งผู้เขียนเล่าเรื่องแบบตัดกลับไปมาระหว่างเหตุการณ์ปัจจุบันกับเหตุการณ์ในอดีต ก็ยิ่งกระตุ้นให้คิดและคาดเดาเรื่องราวไปเรื่อย ๆ ทำให้อ่านไม่เบื่อเลย

ภาษาของผู้เขียนยังคงสวยงาม แต่เมื่อมาอยู่ในจังหวะที่ควรจะมีดราม่า มีความดิ่งลึกทางอารมณ์ ความสวยงามนั้นกลับลดทอนอารมณ์ร่วมลงไป เราจึงรู้สึกเหมือนเป็นเพียงผู้ดูอยู่วงนอก ไม่ได้รู้สึกรักไปด้วย หรือแค้นไปด้วย กับตัวละครตัวหนึ่งตัวใด

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ชอบมากในเรื่องคือการล่อหลอกซ้อนปมซ้ำแล้วซ้ำเล่าของผู้เขียน ดูมีความพยายามและความตั้งใจมาก ๆ แม้จะเดาได้ไม่ยาก และมองทะลุได้ตั้งแต่ต้นเรื่อง (เพราะบังเอิญเข้าทางถนัดของเรา) แต่ผู้เขียนก็ยังเล่าเรื่องได้สนุกอยู่ดี และถึงแม้จะผูกปมไว้ค่อนข้างเยอะ แต่ก็น่าชื่นชมที่สามารถคลายปมได้จนหมดข้อสงสัย ยกเว้นเรื่องเดียวคือ จุดเปลี่ยนของความรู้สึกที่พระเอกมีต่อนางเอก จากแค้นมาเป็นรัก สำหรับเราคิดว่ายังไม่ชัดเจนพอ แต่ก็ไม่นับว่าเป็นข้อตำหนิอะไร

โดยรวมแล้วจัดว่าเรื่องนี้อ่านได้สนุกดีค่ะ อ่านไปดักเดาทางไป ประเทืองปัญญาดีเช่นเคย :)

[อุ้มสม · Rating 3 out of 5]

สำหรับเรา การอ่านนิยายทุกครั้ง...ไม่ใช่แค่การซึมซับรับรู้เรื่องราวในนิยายนั้นๆ แต่นิยายทุกเรื่อง ทำให้เราได้สัมผัส ได้รู้จักกับตัวประพันธกร หรือผู้เขียน และสำหรับนามปากกา “ปราปต์” ทุกครั้งที่ได้อ่านงานของเขา เราก็จะได้สัมผัสตัวตนของเขาในอีกด้าน...ตัวตน หรือแนวทางที่ต่างจากเรื่องที่ผ่านมา

เรารู้จัก “ปราปต์” ในฐานะนักเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนผสมผสานความเป็นพีเรียด จาก “กาหลมหรทึก”

เรารู้จัก “ปราปต์” ในฐานะนักเขียนนิยายแนวสืบสวนที่ผสมผสานกับความแฟนตาซี จนเป็นจินตนาการเหนือคำบรรยายจาก “นิราศมหรรณพ”

เรารู้จัก “ปราปต์” ในฐานะนักเขียนนิยายแนวคอมเมดี้ ตลกโปกฮา ตบท้ายด้วยความโรแมนติก จิกกัดและสะท้อนสังคมจาก “ดวงแบบนี้ไม่มีจู๋”

และสำหรับเรื่องที่เราหยิบมาเล่าสู่กันฟังในวันนี้ “รักในรอยลวง” ก็เป็นเรื่องที่ทำให้เราได้รู้จักกับปราปต์ ในแนวทางที่แตกต่างจากสามเรื่องข้างบน แต่อย่างไรก็ตาม...ปราปต์ก็คือปราปต์ สิ่งที่ยังคงอยู่คือลีลาการเล่าเรื่อง และสำนวนภาษาอันโดดเด่น มีเสน่ห์ และเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขา

พลอตเรื่องของ “รักในรอยลวง” ตามที่ผู้เขียนเล่าไว้ในคำนำ นั้นว่าด้วย “เรื่องรักตบจูบมาตรฐาน หญิงสาวถูกบังคับให้แต่งงานกับชายผู้เกลียดชังเธอเป็นอย่างยิ่ง ก่อนสุดท้ายจะเปลี่ยนกลายมารักเธออย่างยิ่ง” เรื่องรักสไตล์นี้เราพบเห็นได้จากนิยายไทยหลายเรื่อง แต่ปราปต์นำมาเล่าใหม่ ให้มีความทันสมัย โดดเด่น และน่าติดตาม ชนิดที่ว่าหากพลอตนี้เป็นบ้านหลังหนึ่ง บ้านหลังนี้ก็ถูกมัณฑนากรที่ชื่อปราปต์ รีโนเวตใหม่เสียจนเก๋ไก๋ และมีเสน่ห์จนเราวางไม่ลง!

เมื่อ “ณาศิส” เดินทางมาเมืองไทยเพราะหมายจะแก้แค้นหญิงสาวที่ชื่อ “รัมภ์รดา” หญิงสาวที่เขากับมารดาปักใจเชื่อว่าเธอคือลูกสาวของแม่กับภรรยาน้อย แต่เหตุใดรัมภ์รดาจึงยอมตกลงแต่งงานกับเขาอย่างง่ายดาย เหมือนกับว่าเธอมิใช่น้องสาวของเขา ยิ่งใกล้ชิด ความรู้สึกยิ่งแปรเปลี่ยน ทว่าผู้หญิงคนนี้ก็ยังคงมีความลับที่ซุกซ่อนเขา ซุกซ่อนทุกคนในบ้าน “อาสนมนตรี” ความลับที่เธอเคยสังหารใครคนหนึ่งตอนอายุสิบสองปี และผีร้ายตนนั้นก็เพิ่งจะมาหลอกหลอนเธอเอาตอนนี้ ด้วยความกลัวระคนรู้สึกผิด เธอจำใจต้องทำตามทุกอย่าง ทำตามทุกสิ่งที่วิญญาณร้ายต้องการ

“รักในรอยลวง” คือเรื่องรักน้ำเน่า ว่าด้วยวิวาห์ที่ไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก การชิงรักหักสวาท ลูกในสายเลือด ลูกเลี้ยง มรดก ความตาย ผีร้าย แต่เรายกให้เรื่องนี้เป็น “เรื่องรักน้ำเน่ากับการเล่าเรื่องสุดเร้าใจ” ด้วยการเล่าเรื่องที่สนุก ชวนติดตาม สลับไปมาระหว่างอดีตกับปัจจุบันอย่างมีชั้นเชิง แต่รับรองว่าคนอ่านไม่งง เข้าใจ แม้ว่าบางปมจะเดาได้ไม่ยาก แต่ “รักในรอยลวง” ก็ยังมีมนตร์ขลัง ยังคงความสนุกชวนให้เราตามต่อจนจบ (ในบรรดานิยายลึกลับของผู้เขียนที่เราอ่านมา การสลับไปมา การเล่าเรื่องใน “รักในรอยลวง” เรื่องนี้ เข้าใจง่ายที่สุดแล้ว)

จริงๆ เราว่าเป็นความจงใจของผู้เขียน ที่ค่อยๆ หย่อนปม ค่อยๆ เผยจิ๊กซอว์ทีละเล็กทีละน้อย ให้คนอ่านมีอารมณ์ร่วม และเดาเนื้อเรื่องออก แต่ถึงแม้จะเดาออกก็ยังคงความน่าตื่นเต้นเอาไว้ หลายปมเราเดาออก เช่น ทำไมรัมภ์รดาในอดีตที่น่าหมั่นไส้ถึงเปลี่ยนไปกลายเป็นรัมภ์รดาคนปัจจุบันที่สะกดใจพระเอกไว้ได้ (มากกว่าความสวย) คนที่มีส่วนในการทำให้พ่อพระเอกประสบอุบัติเหตุ (อันนี้อาศัยการอ่านแนวโกธิค แนวความลับในบ้านหลังใหญ่มากพอสมควร เลยแอบสงสัยถูกคน) คณุตม์คือใครอันนี้ก็เดาออก แต่ที่พีคในพีค ที่ “คาดไม่ถึง” สำหรับเรา คือเรื่องราวของผู้หญิงที่หลงรักพระเอก ไม่คาดคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะเข้ามาเกี่ยวพันกับชีวิตของตัวละครอื่นๆ ในเรื่อง

เราค่อนข้างชอบพาร์ตอดีตมากกว่าพาร์ตปัจจุบัน แม้จะมีน้อยกว่า แต่ขณะที่อ่านเราก็รอคอย ว่าเมื่อไหร่จะถึงพาร์ตอดีตซะที เด็กหญิงทั้งสองเป็นตัวละครที่น่าสนใจ “เด็กหญิงรัมภ์รดา” ผู้เจ้าเล่ห์และฉลาดแกมโกง กับ “เด็กหญิงรุจี” ตรงไปตรงมา โผงผางแต่ก็แสนซื่อและหัวอ่อน เราค่อนข้างเทใจไปให้รุจี ด้วยความสงสารนาง ประกอบกับหมั่นไส้ยายรัมภ์รดา!

ซึ่งเหตุการณ์ในพาร์ตอดีต (สิบเจ็ดปีก่อนปัจจุบัน) นี่ละ ที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวใน “รักในรอยลวง” เมื่อความผิดพลาดในอดีต ทำให้ “รัมภ์รดาคนปัจจุบัน” พลั้งมือฆ่าลูกพี่ลูกน้องสาวของตัวเอง นางเอกอยู่กับความรู้สึกผิด จนกระทั่งเวลาผ่านไป ไม่ใช่แค่ความรู้สึกผิด แต่มันคือความรู้สึกกลัว เมื่อวิญญาณร้ายปรากฏขึ้นและเข้ามาปั่นป่วนในชีวิตเธอ

เราทั้งสงสาร และแอบขำกับชะตากรรมของนางเอก เธอเจอวิญญาณตัวร้ายอย่างเดียวไม่พอ อย่างมาเจอ “ผู้ชายแสนเกรียน” อย่างพระเอกอีก ผู้ชายมาดแมนแฮนซั่ม หล่อเหลาเจ้าเสน่ห์ที่ชื่อนาร์ซิสซัส เอ้ย...ชื่อ “ณาศิส” เรียกได้ว่าพอชายหนุ่มรู้ว่าผู้หญิงคนนี้คือ “รัมภ์รดา” เขาก็แผลงฤทธิ์ใส่เธอทันที ขำความเกรียนของพระเอก ปากคอเราะราย ช่างหาเรื่องมาก-ก-ก-ก แต่ก็ชอบการตั้งรับของนางเอก ไม่ต้องโต้ตอบกลับไปรุนแรง แต่ทำให้เรารู้สึกได้ว่าคู่นี้ “สมน้ำสมเนื้อ”

ความสัมพันธ์ของพระนาง จากร้ายกลาย��ป็นรัก “รักในรอยลวง” ก็ยังมีความเป็นเรื่องรักพาฝัน ที่ทำให้คนอ่านสัมผัสได้ถึงความรู้สึก สัมผัสได้ถึงหัวใจของพระนาง ด้วยการเล��าเรื่องก็ทำให้เราเอาใจช่วยให้ทั้งคู่สมหวัง เห็นการพัฒนาความสัมพันธ์ของทั้งคู่ แต่ที่เราอยากให้เพิ่มเติมคือ จุดเปลี่ยนที่ทำให้พระเอกรู้สึกดีกับผู้หญิงคนนี้ เราอยากให้เพิ่มรายละเอียดหรือเพิ่มสถานการณ์ให้มากกว่านี้อีกนิด คือยังมองว่าแค่เหตุการณ์นั้นมันน้อยเกินไปที่จะทำให้คนที่ยังมีอคติอย่างพระเอกเริ่มรู้สึกดีกับนางเอกได้

อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางปมปัญหาจากจุดเริ่มต้น จนกระทั่งถึงจุดสูงสุดของเรื่อง ท่ามกลางความแค้น ความโลภ ความริษยา แต่หลายตัวละครในเรื่องนี้ยังมี “ความรัก” ความรักที่ผลักดันให้พวกเขาและเธอกระทำสิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะด้านดีหรือด้านร้ายก็ตาม...คุณศศิศ นางผาด ชูกลิ่น พี่เขื่อน คณุตม์ รุจี ขนิษฐา รัมภ์รดา ณาศิศ ฯลฯ คนเหล่านี้มี “ความรัก” แม้ว่าสุดท้ายรักนี้จะกลายเป็นการทำลาย รักนี้จะจบลงด้วยการสูญเสีย แต่ “รักในรอยลวง” ก็ได้ทำให้เราเห็นพลัง เห็นอานุภาพของสิ่งนี้

ความสัมพันธ์ที่เราชอบเป็นพิเศษคือความสัมพันธ์ของณาศิสกับ “ขนิษฐา” ณาศิสที่นอนกับใครหลายต่อหลายคน แต่กับผู้หญิงคนนี้ เขาอยากจัดเธออยู่ในสถานะน้องสาว อยากมอบความรู้สึกที่งดงามให้กับเธอ มากกว่าจะเป็นความใคร่เพียงชั่วคืน ชอบการที่เธอชื่อขนิษฐา ชื่อนี้ละแทนตัวผู้หญิงคนนี้ได้ดีที่สุด เธอให้ความรู้สึกแค่การเป็นน้องสาว ให้กับผู้ชายที่รักเธอ...ให้ได้แค่นี้เท่านั้น และในขณะเดียวกัน ผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจ แต่เธอก็เป็นได้แค่ “น้องสาว” ของเขา

อีกสิ่งที่ชอบในเรื่องนี้คือการใช้วรรณกรรมหลายเรื่อง เป็นส่วนสำคัญในการเล่าเรื่อง ด้วยเหตุการณ์หรือบริบทในวรรณกรรมนั้น ๆ มันสอดรับกับเรื่องราวและสถานการณ์ใน “รักในรอยลวง” ได้เป็นอย่างดี ซึ่งเราว่ามันมีความพิเศษ มันมีพลังที่ส่งถึงคนอ่าน และทำให้คนอ่าน “อิน”

ถือได้ว่าการได้ทำความรู้จัก “ปราปต์” ในครั้งนี้...เป็นการทำความรู้จักที่เปี่ยมด้วยความประทับใจ

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

นิยายรัก สืบสวน ฆาตกรรม ลึกลับ ที่เดินเรื่องผ่านพลอตละครแบบละครน้ำเน่าทั่วไป พระนางรักแรกพบแต่มารู้ทีหลังว่าเป็นศัตรูของครอบครัวอะไรประมาณนี้ เลยช่วยให้พลอตที่ดาษดื่นแบบละค้อนละครมีมิติมากขึ้น
เรื่องนี้เหมือนผู้เขียนจงใจใส่คำใบ้ให้คนอ่านเดาได้ก่อนที่จะเฉลยออกมาว่าคนนั้นคนนี้เป็นใคร ใครคือคนร้าย ไม่เหมือนเรื่องก่อนๆที่ทายไม่ถูกเลย (เอ๊ะรึเราถูกโฉลกกับเรื่องน้ำเน่า)
โดยรวมสนุกดี ช่วงแรกน่าเบื่อหน่อย ผีบ้าผีบอออกมาเหมือนเอเลี่ยนผสมจูออน แต่ช่วงหลังเร้าใจชวนติดตามวางไม่ลง ปมเยอะแยะไปหมดจนแอบคิดกลัวว่าจะแก้ปมที่ผูกมาไม่หมด ต้องปะติดปะต่อจากหลายทางจนสุดท้ายก็เติมจิ๊กซอว์ได้จนครบจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง

[Yingying_yc · Rating 5 out of 5]

เราชอบ #รักในรอยลวง มาก ชอบจนตอนนี้ยกให้เป็นหนังสือคุณปราปต์ที่เราชอบมากที่สุดเท่าที่อ่านมา อาจเพราะเนื้อแท้เรามันเป็นคนเมโลดราม่าด้วยมั้ง เราชอบที่สุดคือเวลามีคนเอาพล็อตเดิมๆมาตีความใหม่ ซึ่งเล่มนี้แบบ ใช่เลยอ่ะ มันมีความเมโล ความหลอน ทริลเลอร์ ความเทา ทุกอย่างผสมกันอย่างพอเหมาะ เป็นรสที่สนุกและอิ่มอร่อยอย่างพอเหมาะพอเจาะ หนังสือยาวราว600หน้าแต่สามารถตรึงเราได้อย่างอยู่หมัด สำนวนที่ดีทำให้เราไม่สามารถวางหนังสือเล่มนี้ลงได้เลย เป็นหนังสือที่ควรค่าแก่ทั้งการอ่าน และการเก็บ
ในส่วนของเนื้อเรื่อง เรารู้สึกว่าคุณปราปต์วางพื้นเรื่องไว้ที่ความเป็นเมโลดราม่า ฟีลบทแรกๆจะคล้ายกับนิยายที่เราเคยอ่าน ซึ่งคือพระเอกกับนางเอกชอบกันแต่แรกเจอ แต่พอรู้ว่านางเอกคือคนที่ทำเลวไว้กับตระกูลของตน เลยชังและร้ายใส่ รวมถึงวางแผนร้ายต่างๆนานา แต่พอเข้าบทที่สี่ที่ห้า ก็รู้สึกว่านี่แหละ นิยายปราปต์ การตีความใหม่ทุกอย่างมันดีและสดมาก ในส่วนของปมอาจจะมีบางปมที่เราเดาถูก แต่บางปมก็หักมุมจนเราต้องร้อง เห้ย ออกมาดังๆเหมือนกัน ซึ่งสนุก ชอบมาก
อีกอย่างหนึ่งที่เราชอบคือมิติของตัวละคร ทุกตัวละครในเรื่องนี้มีความเทาทุกตัว ตัวละครที่เราชอบเป็นพิเศษคือรัมภ์รดา เอกทับทิม จริงๆเราก็ชอบรุจี เอกทับทิมด้วย คุณปราปต์เขียนตัวละครหญิงเทาๆได้ดีเสมอ คุณณาศิสนี่เราก็ชอบ เป็นพระเอกตามท้องเรื่องละครเมโล แต่มีสิ่งต่าง คือคุณศิสฉลาดมากกกก
เราย้ำมากว่าชอบรัมภ์รดา ชอบนางมากๆ ชอบมากที่สุด แอบคิดนิดนึงในตอนจบว่าจะพลิกไหม จะเป็นอย่างที่เราลุ้นไหม เพราะมันก็แปลกๆ
อีกอย่างที่ชอบส่วนตัวมากๆ คือการใช้โลเคชั่นท้องเรื่องอดีตที่จันทบุรี ในส่วนของการเป็นคนจันท์แต่กำเนิดปลื้มมาก เพราะนิยายส่วนใหญ่ถ้าเป็นทางสวนเขาไม่ขึ้นเหนือก็ไปทางแถบกลางๆ ถ้าทางทะเลก็จะไปทางใต้ไม่ก็ตราดไปเลย อันนี้เลยทัช และชอบที่มีการเลือกโลเคชั่นที่แตกต่าง
โดยรวมคือชอบมาก รักมาก สนุกมาก เรารู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นละครได้เลยนะ มันจะสนุกมากจริงๆ รักเรื่องนี้อ่ะ สนุกมาก ชอบมาก มีสิบให้ร้อยเลย ชอบมาก













*สปอย* ประโยคที่เราชอบที่สุดในนิยายเรื่องคือ "ฉันไม่ใช่นางเอกค่ะ นางเอกเขาไม่ฆ่าคนกัน" ซึ่งเราชอบมาก แต่แค่อยากบอกเขาว่าจริงๆนางเอกก็ฆ่าคนได้นะ สมัยไหนแล้ว ซึ่งตรงนี้อ่ะเราเสียดาย รู้สึกว่าจริงๆให้ตัวละครทำแบบนั้นไปเลยก็ได้นะ อันนี้เลยรู้สึกว่ามันเอาใจตลาดไปนิดนึง แต่เราก็ชอบนะ

[Aoon Ungkira · Rating 4 out of 5]

อ่านจบได้แต่อุทานในใจว่า......


เชี้ยยยยยยยยย!!!!!(ที่ไม่ใช่คำด่า)


พูดไม่ออกเลย นิยายอะไรจะหักมุมแล้วหักมุมอีก อ่านไปก็คิดว่าตัวเองเดาได้แล้ว ดันพลิกไปพลิกมา ตั้งแต่ต้นยันจบ

สารภาพว่าเดาเรื่องไม่ถูกจริงๆ สนุกมาก เรื่องราวพลิกไปพลิกมา พลิกหลายตลบ สนุกตรงที่เราคิดว่าเดาได้ เรื่องต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ แต่ไม่ใช่เว้ย เราเดาผิด อ่านไปเหมือนมีเสียงออกมาจากหนังสือว่า มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก หล่อนไม่มีทางเดาถูกแน่ๆ

ยอม ยอมใจคนแต่ง ยอมใจคุณปราปต์ อะไรจะซับซ้อนพลิกคว่ำพลิกหงายขนาดนั้น แต่ถึงจะชอบและสนุกขนาดไหนก็หักไป1ดาว เพราะบทบรรยายผี เห็นภาพเกินไป กลัวแล้วว้อยยยย

ความรัก ความโลภ โศกนาฏกรรม เมโลดราม่า สิ่งลี้ลับ หักมุม อย่าคาดเดา เงิบแล้วเงิบอีก

[Mori · Rating 3 out of 5]

นิยายรักในแบบคุณปราปต์
200กว่าหน้าก่อนเรื่องจบคือดีนะ วางเรื่องน่าสนใจ น่าติดตาม ไม่น่าเบื่อดี แม้จะพอเดาได้ไม่ยากนัก(คีย์ของตัวเอกที่ก็ออกเดาได้ตั้งแต่น้องผีพูดออกมา)
ช่วงต้นเล่มออกน่าเบื่อไปนิด เกือบปิดแล้วเลิกอ่าน อาจจะเพราะเราไม่ชอบคาแรคเตอร์ตัวเอกด้วยมั้ง มีเผลอหลับเป็นช่วงๆ แต่โชคดีที่อ่านได้จนจบ และค้นพบว่าสนุก

ตัวเมนเรื่องอาจจะสะเปะสะปะไปหน่อยว่าจะเน้นเรื่องรัก เรื่องผี หรือเรื่องหาความจริง แต่โดยรวมอ่านได้สนุก

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

นางเอกจำเป็นต้องกลับบ้านเมื่อรับทราบข่าวว่าผู้มีพระคุณป่วยหนักในสภาพติดเตียง และขณะเดียวกัน ทายาทเพียงคนเดียวของเขาที่ถูกภรรยาผู้เลิกรากันไปนานพาหายไปไกลถึงเมืองนอกก็กำลังจะกลับมาเพื่อสานต่อกิจการของผู้เป็นบิดา เธอรู้ว่าเธอเป็นสาเหตุหลักของการหย่าร้างของผู้มีพระคุณ และอดีตอันเป็นปมมืดของเธอก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอละอายใจจนต้องหนีไปเป็นครูบนดอยอันห่างไกล แต่เมื่อเธอจำเป็นต้องกลับมาในครั้งนี้ อดีตที่เป็นความลับของเธอก็ทำท่าจะถูกเปิดโปง และยังมีวิญญาณผีร้ายที่อยู่ดี ๆ ก็โผล่มาพร้อมแรงอาฆาตเพื่อล้างแค้นเธอทั้ง ๆ ที่ไม่เคยโผล่มาก่อนหน้านี้เลยร่วม 17 ปีจากเหตุการณ์ในอดีตครั้งนั้น

ตามสไตล์นักเขียนที่จะต้องไม่ใช่เรื่องรักธรรมดา และก็ไม่ใช่เป็นแค่เรื่องรักที่มีผีร้ายมาก่อกวนให้คนอ่านหวาดผวา แต่มันจะต้องมีเงื่อนมีปม และแค่หนึ่งปมก็จะเบสิกเกินไป มันต้องสามปมสี่ปมถึงจะเอาอยู่ คนอ่านมันต้องเดาผิดซักปมนั่นแหละ ซึ่งสำหรับคนอื่นเราไม่รู้นะ แต่มีปมที่เราคาดไม่ถึงอยู่หนึ่งในนั้นจริง ๆ

เปิดเรื่องมาก็คือพระเอกกับนางเอกก็เจอกันเลย แต่เขาจีบกันอยู่ดี ๆ นังผีร้ายก็โผล่มาขัดจังหวะให้คนอ่านขวัญอ่อนอย่างเราขวัญผวากันไปเลย แล้วหลังจากนั้น วิญญาณผีก็เป็นตัวละครเด่นที่โผล่มาเป็นคู่บุญของคู่พระนางตลอดเรื่อง แถมบางฉากยังมาแบบผีในเรื่องริงผสมดิเอ๊กซอซิสต์อีกตะหาก คนกลัวผีขึ้นสมองอย่างเราได้แต่อ่านแล้วลอบด่าคนแต่งอยู่ในใจ แต่แม้จะมีอุปสรรคมากมาย แต่คู่พระนางเขาก็รักกันได้อยู่นะ แม้แทบจะหาบทหวานระหว่างกันไม่ได้เลยก็ตาม

อ่านไปก็จะมีเรื่องให้เอ๊ะไปตลอดทางอยู่แหละ สงสัยว่าทำไมตัวละครตัวนี้ถึงทำพฤติกรรมนี้ ทำไมนักเขียนถึงเลือกบรรยายในลักษณะนี้ แต่มันก็จะพอปะติดปะต่อให้เดาปมบางอย่างได้บ้าง และพออ่าน ๆ ต่อไป จากที่สงสัยก็จะกลายเป็นอุทานว่ามิน่าล่ะแทน ช่างเข้าใจผูกพล็อตผูกเงื่อนเหลือเกิน จบเรื่องได้แบบไม่มีช่องโหว่อะไรตกหล่นนะ

แต่วิธีการเล่าเรื่องกลับมีบางส่วนเกินความจำเป็นจนขาดความกระชับไปหน่อย และอาจเพราะมัวแต่โฟกัสที่การปูปมและเงื่อนงำต่าง ๆ ของตัวละคร ทำให้เราไม่ค่อยรู้สึกถึงเคมีระหว่างกันของคู่พระนางเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้อ่านแบบไม่เน้นเรื่องรัก ๆ เท่าไหร่อยู่แล้วค่ะ เพราะแค่ปมต่าง ๆ ที่นักเขียนผูกไว้ ก็อ่านไปลุ้นไปอยู่แล้ว ยิ่งช่วงหลัง ๆ ยิ่งแทบวางไม่ลงเลย

[Muggle Mat · Rating 5 out of 5]

ปราปต์เขียนนิยายรักได้ดีไม่แพ้นิยายสืบสวน! เรื่องนี้สนุก สนุกมากกว่าที่คิด หลากอารมณ์มาก ทั้งรัก หลอน หักมุม หักแล้วหักอีก นี่ถ้าเป็นหนังคงร้องเสียงหลงหลายตลบอ่ะ หน้าต่อหน้า บรรทัดต่อบรรทัดเลยทีเดียว
.
พล็อตง่ายมาก เดิมๆเลย แบบที่เขียนโปรยไว้ในคำนำนักเขียน แต่ทำโครงเก่ามาเล่าในขวดใหม่ ที่ลุ้นระทึกมากขึ้น เป็นอีกเล่มที่เราไม่ไว้ใจใครเลย ใครหลอกใครกันแน่วะ แล้วสุดท้ายก็มาขมวดเป็นแบบที่คิดไว้แต่แรกเฉย ง่ายๆเลย ไม่มีอะไรซับซ้อน แต่นักเขียนใส่ความซับซ้อนลงไปให้สนุกขึ้น บวกกับมิติความหลอนเข้าไปอีก อะไรก็เลยเกิดขึ้นได้!
.
ตัวละครที่ดูเป็นตัวละครนิยายรักน้ำเน่าสุดก็พระเอกของนี่ละ คุณศิส!!! หล่อปานเทพบุตรอะไรขนาดนั้น นิสัยก็พระเอกร้ายๆน่ารักๆ ดูดีไปหมด ภาพลักษณ์นี่มาดนักธุรกิจใหญ่ นายแบบก็ได้ หล่ออะไรเกินเบอร์ขนาดนั้น ส่วนเวลาอยู่กับนางเอก(ตอนอารมณ์ดีๆ) ก็กลายเป็นเด็กโคร่งตาใส หรือแม้แต่เวลาเชือดเฉือนกับนางเอกก็เป็นพระเอกร้ายๆที่ยังดูดีอยู่อ่ะ

[Nut · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวซับซ้อนซ่อนเงื่อน แนะนำอย่าอ่านข้ามหรือเปิดไปตอนจบจะแบบสนุกไม่เท่าและไม่ลุ้นเท่าถ้าไปเปิดอ่านด้านหลังหรืออ่านข้าม

[Mirai · Rating 3 out of 5]

‘รักในรอยลวง’ เป็นนิยายรักดราม่าที่มีความสยองขวัญและสืบสวนในเรื่องเดียวกัน เปิดฉากมาด้วยปมปัญหาครอบครัวบางอย่างที่ผูกให้พระนางต้องมาเกี่ยวข้องกัน แต่ทวีความซับซ้อนขึ้นไปอีก เมื่อนางเอกมี ‘อดีต’ บางอย่างที่เก็บซ่อนเอาไว้ ไหนจะเหตุฆาตกรรมในอดีตที่นางเอกเข้าไปพัวพัน ไหนจะวิญญาณผีสาวที่จองล้างจองผลาญคอยแอบบงการนางเอกอยู่เบื้องหลัง

‘รักในรอยลวง’ เป็นนิยายเล่มหนาที่รู้สึกครบทุกรสชาติดีค่ะ ทุกอย่างกลมกล่อมมีความพอดีและสมอต้นเสมอปลายมาก เป็นนิยายที่ดราม่าค่อนข้างหนักหน่วงเอาเรื่องอยู่ ชีวิตนางเอกก็สุดแสนจะลำบาก แต่ละเรื่องที่เจอไม่น่าพึงพอใจเลย โดยเฉพาะอดีตบางอย่างที่นางเอกไม่อยากรื้อฟื้นขึ้นมา ซึ่งก็เป็นบ่วงกรรมที่คอยรัดนางเอกไม่ให้เป็นอิสระ ในขณะที่พระเอกมุ่งแต่จะแก้แค้นนางเอกเพราะปักใจเชื่อไปแล้วว่านางเอกคือต้นตอที่สร้างความแตกแยกให้ครอบครัวของเขา แต่สุดท้ายพระเอกที่ตั้งใจจะแก้แค้นก็ดันตกหลุมรักนางเอกเข้าจนได้

อืมมมมม ฟังดูเป็นนิยายเกมรักเกมแค้นธรรมดาอะนะ แต่เรากลับรู้สึกว่า เราหาโรมานซ์ไม่เจอเท่าไหร่ ด้วยความที่โฟกัสทุกอย่างอยู่ที่ตัวละครนางเอกหมด ไม่ว่าความลับเอย อดีตเอย คดีเอย ผีเอย มาเทอยู่ที่นางเอกคนเดียวเลยรู้สึกว่าบทเด่นของนางเอกกลบพระเอกซะเกือบมิดเลย จนบางทีก็ลืมไปว่านี่คือนิยายรักนะ ไม่ใช่นิยายสืบสวน 555555

เราไม่ติดหากบทพระเอกจะจืดจาง หรือจะหาเส้นเรื่องรักไม่เจอ เพราะเล่มนี้ความสนุกมันไม่ได้อยู่ที่โรมานซ์ แต่มันอยู่ที่ปมปัญหาของตัวละครมากกว่า นักเขียนผูกทุกปมปัญหาได้ดีนะ มันเยอะแยะไปหมด ทั้งปมเล็กปมใหญ่ แต่สามารถเล่าทุกปมทุกเหตุผลทุกความรู้สึกของตัวละครใส่เข้ามาในหนึ่งเล่มจบแบบนี้ได้อย่างน่าทึ่ง การเล่าสลับอดีตปัจจุบันก็ยิ่งทำให้น่าติดตาม แม้ในช่วงแรกๆ จะรู้สึกว่าถูกป้อนปมเยอะไปหน่อยจนดูไม่มีวี่แววจะคลี่คลาย เกิดข้อกังขาในใจอยู่หลายๆ อย่างถึงเหตุผลของการกระทำตัวละครและเหตุผลในการวางบทบาทตัวละครแต่ละตัว แต่สุดท้ายพอถึงจุดๆ นึงที่ปมเริ่มทยอยคลาย ก็มีการเฉลยทีละช็อตๆ อย่างตรงไปตรงมา พอถึงตอนจบก็ถึงบางอ้อ อุทานในใจ เออเนอะ มิน่าล่ะ

ดีใจที่อ่านจบค่ะ อยากอ่านเล่มนี้ให้จบมาตั้งแต่ซื้อมาใหม่ๆ แล้ว แต่ดันกลัวผีซะก่อน พอโตขึ้นมาอ่านอีกที ผีก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นด้วยซ้ำ แค่เป็นสีสันนิดหน่อยให้สถานการณ์ตัวละครตึงเครียด 55555 แต่สนุกค่ะ โดยภาพรวมสนุกเลยล่ะ อ่านแป้บๆ ก็จบแล้ว

[ลิ้ม · Rating 3 out of 5]

ตัวละครสไตล์ละครน้ำเน่า ต้องใช้ความอดทนสูงมากในการอ่านตอนต้นเรื่องไปถึงกลางเรื่อง กว่าจะมาสนุกก็ตอนเฉลยปมช่วงท้าย