Τρία χρόνια έχουν περάσει από τον γάμο της Φραντσέσκα και του Μάικλ, κι όμως εκείνη δεν έχει καταφέρει ακόμα να μείνει έγκυος. Και, παρά την απόλυτη ευτυχία που ζει στο πλευρό του άντρα της, αυτό αποτελεί μια πληγή για εκείνη. Ειδικά όταν βλέπει τις αδελφές και τις νύφες της να γεννούν τον έναν απόγονο των Μπρίτζερτον μετά τον άλλον. Όχι ότι δεν χαίρεται φυσικά, ή δεν αγαπάει τα ανίψια της, όμως νιώθει μεγαλύτερο το δικό της κενό και τον δικό της πόνο να κεντρίζεται.
Μια μάζωξη στην έπαυλη του Άντονι, με αφορμή τη βάφτιση της κόρης της Υακίνθης, θα γίνει η αφορμή για να ξετυλιχτεί η μικρή αυτή ιστορία και να πληροφορηθεί όλα τα παραπάνω ο αναγνώστης. Όμως, επειδή μια τέτοια ιστορία αγάπης δεν αξίζει τίποτα λιγότερο από ένα ακόμη happy end (ή ένα γεγονός που θα ενισχύσει το happy end του "κανονικού" βιβλίου"), ένα θαύμα περιμένει τον Μάικλ και τη Φραντσέσκα στο τέλος. Γιατί η αληθινή αγάπη είναι ικανή να νικήσει ακόμα κι εκείνα τα εμπόδια που φαίνονται αξεπέραστα...
Συγκινητικό από άποψη περιεχομένου και απολύτως αντάξιο του "κανονικού" βιβλίου. Σε εκείνο, η συγγραφέας καταπιάνεται με το ευαίσθητο θέμα της απώλειας και του πένθους για ένα πολύ αγαπημένο πρόσωπο. Εδώ, με το εξίσου ευαίσθητο θέμα της τεκνοποίησης. Και το κάνει με την ίδια προσοχή, ευαισθησία και σεβασμό, κατορθώνοντας να διατηρήσει απόλυτα τις ισορροπίες. Το τέλος της ιστορίας φαντάζει αναμενόμενο, όμως και πάλι δεν αφαιρείται τίποτα από την ομορφιά και τη γλυκύτητα που χαρακτηρίζει όλο το κείμενο μέχρι να φτάσει κανείς εκεί.
Επίσης, προσωπικά ευχαριστήθηκα να μετράω μικρούς Μπρίτζερτον! Η επόμενη γενιά είναι εδώ και κάνει ήδη δυναμική την παρουσία της! Για εμένα, που ανέκαθεν αγαπούσα να μαθαίνω τι συμβαίνει στη ζωή των αγαπημένων μου ηρώων ακόμα και μετά το τέλος της εκάστοτε ιστορίας τους, όλο αυτό αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη και ένα πολύ απολαυστικό bonus!