Merel jamás habría creído que pudiesen cambiar tanto las cosas en tan poco tiempo. Era el mismo instituto, con los mismos profesores y alumnos. Pero todo era ahora distinto. El instituto se había convertido en una pesadilla, semana tras semana, día tras día. Todo había empezado unas semanas antes, durante las vacaciones de verano, cuando Merel notó los primeros síntomas de la neurodermitis, una desagradable enfermedad de la piel. A la vuelta a clase, su dolencia se convierte en la excusa para sufrir las burlas, el acoso y el rechazo de los compañeros de instituto. Ella intenta protegerse construyendo un muro a su alrededor, pero cuando también la tutora traiciona su confianza, solo ve una salida... Una reflexión sobre la responsabilidad del profesorado y de la escuela en su conjunto en la detección y remedio del acoso escolar. Una recorrido por la desesperación a la que pueden conducir la soledad y la indefensión, en una situación de incomprensión.
Jest to książka o trudnej tematyce- brak tolerancji i akceptacji. Autorka pokazuje jak osoba pod wpływem poniżania może zostać skrzywdzona psychicznie.
Główna bohaterka nie znalazła oparcia u nikogo. Rodzina ją po prostu odtrąciła. Była zdana na siebie. Jest to druzgocąca historia, przez którą nie mogłam uwierzyć, że ludzie tak postępują. Autorka idealnie opisuje emocje i odczucia bohaterki. Jest to pozycja, po którą każdy powinien sięgnąć. Heidi Hassenmuller pisze naprawdę dobre książki, które szokują i wstrząsają, a jednocześnie poruszają tematy, z którymi każdy z nas na co dzień się spotyka.
The book shows how cruel people are and how quickly you can lose your friend. It really describe everything well but the end was a bit boring. Anyway, the whole book was great and thought-provoking.
The book shows how cruel people are and how quickly you can lose your friends. It really describes everything well but the end was a bit boring. Anyway, the whole book was great and thought-provoking.
Ksiazka ciekawa, lecz zawiodlo mnie zakonczenie. Liczylam na cos bardziej... ostrzejszego. Autorka skonczyla to jak typowa ksiazke pokazujaca jak powinien sie zachowac czlowiek. Przeprosic, wybaczyc. Czasem takie zakonczenia pasuja, ale nie tym razem.