Een weekend in Oostende

by Willem Brakman

Hoewel de titel anders doet vermoeden, speelt Brakman's roman zich nagenoeg geheel in Den Haag en Scheveningen af. Het is 1939 en de mobilisatie is een feit. Blok, een ijverige en intelligente middelbare scholier van op het oog eenvoudige komaf wordt door Camonier, een nieuwe klasgenoot, ingewijd in het doen en laten van de betere Haagse kringen. Dankzij de in meer dan één opzicht knappe Camonier ontmoet hij bizarre en schilderachtige personen: Camoniers vader, de dominante, eigenzinnige kolonel; Doerien Reyne van Reyne, zijn kwaadaardige, wispelturige, arrogante vriendin; de onbezoldigde filosoof Julius met zijn Sherlock Holmesachtige uiterlijk en zijn merkwaardige retoriek, en de moeder van Camonier, een beroemde sopraan, die zich in de omstreke n van Den Haag slechts van een afstand laat horen en maar eenmaal lijfelijk aanwezig is, als zij met 'een weke tenor' een amoureuze escapade onderneemt naar Oostende. De rode draad in het verhaal wordt gevormd door de steeds weer opdu ikende vraag naar de afkomst van Blok. Is hij in werkelijkheid verwekt door de filosoof in de Scheveningse Bosjes? Of is hij het tastbare gevolg van een van Prins Hendriks uitstapjes. Verhalen, bekentenissen, halve waarheden en leugens vermengen zich tot een fantastische, fascinerende roman, die wordt gekenmerkt door een overvloed aan anekdotes, onverwachte wendingen en suggestieve beelden. Met Een weekend in Oostende heeft Brakman alle registers van zijn schrijverschap opnieuw opengetrokken.

165 pages, Hardcover

First published January 1, 1982

About the author

Willem Pieter Jacobus Brakman (Den Haag, 13 Juni 1922- Boekelo, 8 mei 2008) Was een Nederlandse schrijver. In de periode tussen 1961 en 2004 publiceerde hij in totaal 51 romans, verhalen, novellen en een enkel essay. Daarmee is hij een van de meest productieve naooglogse Nederlandse schrijvers. Hij heeft drie van de belangrijkste literaire prijzen op zijn naam staan.

1962: Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs voor 'Een Winterreis'
1972: De Ferdinand Bordewijk Prijs voor 'Zes subtiele verhalen'
1980: De P.C Hooft-prijs voor zijn gehele oeuvre

'Je bent vlak bij de totale waarheid en je raakt steeds verder van een punt verwijderd. Dit lezen, deze tovervijver, brengt me in een staat van gelukzaligheid. Eenvoud als een stralend uitroepteken op het ingewikkelde neerslachtige humor om het leven weer een poosje mee aan te kunnen mozaïeken van zinnen en woorden die op de een of andere manier heerlijk meeslepen.'
Jan Mulder (De Volkskrant)

Reviews

[Margaret · Rating 4 out of 5]

Meesterlijk opgezette roman met meerdere ingebedde verhalen binnen het hoofdverhaal (dat van Blok). Wisseling van perspectief verloopt dermate vloeiend dat je deze nauwelijks zou opmerken als je niet bij de les zou zijn.