รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ เล่ม 1

รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ #1

by Meng Xi Shi, เมิ่งซีสือ, อัญชลี เตยะธิติกุล (Translator)

Genres: Yaoi, China, Boys Love, LGBT, Mystery, Historical

304 pages, Paperback

First published February 18, 2016

About the author

Associated Names:
* Meng Xi Shi (English)
* 梦溪石 (Chinese)
* เมิ่งซีสือ (Thai)

Reviews

[Lionthelast · Rating 5 out of 5]

ผมตั้งคำถามมาตลอดชีวิต คนเราอ่านนิยายไปเพื่ออะไร ผมให้คำตอบตัวเองได้ว่าผมเขียนนิยายไปเพื่อหารายได้ แต่ถ้าหากเราเป็นคนอ่านคนเสพล่ะ? เราอ่านมันไปเพื่ออะไร เพื่อความบันเทิงอย่างเดียวอย่างงั้นเหรอ?
นิยายเล่มนี้ให้คำตอบผมได้ ว่ามนุษย์นั้นควรอ่านนิยายดีๆ สักเล่มหนึ่งเพื่ออะไร....
และพร้อมๆ กัน ถ้าหากผู้อ่านที่คาดหวังนิยายวายที่เค้นเขียนแต่ฉากจิกหมอน ผู้ชายนอนกอดก่ายปานจะเสพสังวาสกันตลอดเวลา บทพูดหวานหูชวนคลื่นเหียน หากท่านเป็นนักอ่านที่กระเหี้ยนกระหือรือแต่ฉากผู้ชายอยากเอากันเอง ก็เชิญไปอ่านเรื่องอื่นครับ อย่าเสียเวลากับเรื่องนี้
รัชศกเฉิงฮว่าเป็นนิยายวายก็จริง แต่ไม่ใช่หนังสือชั้นเลวที่เขียนสนองนี้ดสนองตัณหาคนอ่านแบบนั้น
สำหรับผมนิยายเรื่องนี้เล่าถึงความเป็นคนที่หลากหลาย สร้างตัวละครที่มีสีสัน ตัวเอกของเรื่องคือ ถังฟั่น สุยโจว และอาตง ต่างเป็นผู้ยึดมั่นในคุณธรรมที่มนุษย์พึงมี เมิ่งซีสือผู้สร้างนิยายเล่มนี้เขียนตัวละครออกมาแต่ละตัวมีชีวิตชีวายิ่ง มันเป็นนิยายที่เล่าถึงความสัมพันธ์ของมนุษย์ในรูปแบบครอบครัว ที่แต่ละคนไม่ได้กำเนิดมาจากพ่อแม่เดียวกัน ไม่ได้เป็นชายหญิงต่างเพศมีความกำหนัดแก่กัน แต่กลับมีความผูกพันรักใคร่เสียยิ่งกว่าผัวเมียตามธรรมเนียม ยิ่งกว่าพี่น้องร่วมอุทร
เมิ่งซีสือสร้างให้ตัวละครทั้งสาม เป็นครอบครัวเดียวกันด้วยสถานการณ์ที่พาคนทั้งสามมารู้จักกัน อุปนิสัยส่วนตัวที่ไปกันได้ จิตใจอันดีงามของคนเหล่านั้นก็ผูกโยงให้ทั้งสามคนมาอยู่ร่วมชายคาดั่งครอบครัวพี่น้อง
เริ่มเล่ม 1 แน่นอนว่าตัวละครหลักคือถังฟั่น ผู้เป็นบัณฑิตหนุ่มรูปงามถึงขั้นสอบไล่บัณฑิตได้อันดับหนึ่งตั้งแต่อายุไม่ถึง 20 ปี แต่ต้องถูกลดอันดับลงเพราะอายุที่ขุนนางผู้ใหญ่เห็นว่าน้อยไป บรรจุเข้าเป็นข้าราชการชั้น 6 ในศาลซุ่นเทียน ถังฟั่นรูปหล่อจนเป็นที่หมายปองของสาวๆ ไม่พอ ไม่ใช่แค่เรียนหนังสือเก่งแต่เป็นผู้หลักแหลม มีโลกทัศน์กว้างไกล จิตใจผ่องใสมองโลกในแง่ดีแต่ทว่าเข้าใจมนุษย์ผู้อื่นเป็นที่ยิ่ง จึงเป็นที่นิยมของคนทุกคนที่ได้มีโอกาสร่วมงานด้วย
ถ้าไม่ใช่คนชั่วที่คิดร้าย แม้กระทั่งเสือสิงห์กระทิงแรดก็อดไม่ได้ที่จะอยากมีถังฟั่นเป็นสหายข้างกาย
และความเก่งกาจของเมิ่งซีสือก็คือ นางสร้างถังฟั่นให้เป็นคนที่น่ารักในสายตาของนักอ่าน ถังฟั่นเป็นนักกินผู้ละเมียดละไมในรสอาหาร แต่ยามใดที่สวมบทบาทพ่อครัว เขาจะเป็นพ่อครัวชั้นเลวที่สุด เมื่อไหร่ที่ถังฟั่นอารมณ์ดีแล้วพูดขึ้นมา เขาจะเป็นคนที่ช่างเจรจาได้ถึงขนาดบทพูดของเขายาวเหยียดได้ครึ่งหน้ากระดาษ แต่ก็นั่นแหละ สมองอันปราดเปรื่องของถังฟั่นยามจับได้ไล่ทันใคร เขาก็สามารถสาธกสาธยายความปลิ้นปล้อนของมันผู้นั้นได้หนึ่งหน้ากระดาษเต็มๆ ก็ย่อมได้
ถังฟั่นคืออัจฉริยะผู้น่ารัก ช่างเจรจาก็จริงแต่เป็นคนมีหลักการยึดถือในคุณธรรม ร่างบางอ้อนแอ้นแค่ถูกโจรสักคนบีบคอก็เกือบจะตายด้วยน้ำมือเขาแล้ว แต่บัณฑิตร่างบางคนนี้กลับมีความกล้าหาญทางคุณธรรมอย่างองอาจ ชนิดที่ว่า นักรบร่างหนาๆ ยังใจกล้าไม่ถึงพอ
เมิ่งซีสือสร้างถังฟั่นขึ้นมาให้มีความเป็นมนุษย์อันน่างดงามนัก เขาทำให้ถังฟั่นเป็นที่รักของคนอ่านด้วยการไขคดี ที่ถังฟั่นใช้ทั้งสติปัญญาและคุณธรรมอันกล้าหาญ ทวงคืนความยุติธรรมให้ได้กับทุกคน
สำหรับผมนี่ก็คงเป็นนิยายวายล่ะมั้ง เพราะเรื่องก็คือถังฟั่นเค้ารักกับสุยโจวนี่....แต่ ผมมองว่าเรื่องความวายมันไม่สำคัญเลย สำคัญที่ความงดงามของความเป็นมนุษย์ที่เมิ่งซีสือสร้างขึ้นมาต่างหาก
ใครที่กระหายฉากวายจนน้ำลายไหล ก็แนะนำให้ไปหานิยายวายประโลมโลกเรื่องอื่นมาสนองความเสี้ยนตนเอง
แต่ถ้าใครอยากเสพวรรณกรรมชั้นดี สร้างตัวละครที่มีสีสัน เขียนบทสนทนาที่เรียกรอยยิ้มจากคนอ่าน สร้างฉากระทึกตื่นเต้นได้อย่างมีจังหวะ....ผมแนะนำให้อ่านเล่มนี้ครับ

[Natt · Rating 3 out of 5]

ถังฟั่น ผู้พิพากษาศาลซุ่นเทียน ขุนนางขั้น 6 ได้ดูแลคดีฆาตกรรมในจวนอู่อันโหว ที่ควรจบง่ายๆ ตามที่ท่านเจ้าบ้านอยากให้เป็น แต่สำนักประจิมของวังจื้อ ขันทีข้างกายจักรพรรดิ ไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้น จึงได้ลากเอา สำนักประจิม สำนักบูรพา และหน่วยองครักษ์เสื้อแพร เข้ามาสืบคดีใหม่ จึงทำให้ ถังฟั่น ได้ทำงานร่วมกับ สุยโจว นายกอง จนถือว่ามีไมตรีต่อกัน ... เมื่อจบคดีจวนอู่อันโหว ก็เกิดคดีนายหญิงบ้านตระกูลหลี่ผูกคอตาย ถังฟั่นกับสุยโจว ช่วยกันสืบคดีจนรู้ว่า นี่เป็นการฆาตกรรม แต่คนร้ายก็หลบเร้นออกนอกเมืองไปแล้ว...สันนิษฐานว่าลัทธิบัวขาวต้องเกี่ยวข้องแน่ๆ จบคดีนี้ ถังฟั่นย้ายไปพักอาศัยกับสุยโจว และทำให้สุยโจวเริ่มรู้จักกลับบ้าน... แต่แล้ววังจื่อ ก็แนะนำจักรพรรดิ ลากเอาถังฟั่นเข้าวังมาคลี่คลายคดีคุณชายหานเจ่า สหายร่วมเรียนของรัชทายาทตาย หลังจากกินถั่วเขียวต้มไป่เหอ ที่วั่นกุ้ยเฟย พระสนมคนโปรดส่งมาถวายรัชทายาท

เล่ม 1 จบตอนที่ถังฟั่นพบว่ามีเข็มเงินในศพ..คงต้องรอเล่ม 2

สนพ.แนววาย และเรื่องนี้ค่อยๆ ปูพื้นให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างถังฟั่นกับสุยโจวที่พัฒนาไปในทางสหายสนิท แต่คำพูดคำบรรยาย ก็บอกให้คนอ่านรู้ว่า ท่าทีของสุยโจวเปลี่ยนไป ในขณะที่ถังฟั่น ขุนนางพลเรือนหน้าหวาน ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรในเชิงนั้นเลย ก็ต้องรอติดตามไปเรื่อยๆ ที่แน่ๆ คือ เป็นแนวสืบสวนที่ชวนติดตามด้วยแหละ

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

รอเล่มเล่ม 7 มีกำหนดวางแผงถึงได้เริ่มหาเล่ม 1 มาอ่าน เพราะตอนแรกไม่สนใจเรื่องนี้ แต่กระแสรอบตัวดีมาก จึงต้องหามาอ่านในที่สุด

เรื่องนี้เป็นวายแนวสืบสวน ที่อ่านเล่ม 1 ไปแล้วเหมือนเป็นแค่คู่จิ้น ด้วยนิสัยของตัวเอก ถังฟั่น ผู้พิพากษาศาลซุ่นเทียน ข้าราชการพลเรือนขั้นหก เปิดตัวมาแบบคุณชายเจ้าสำอางค์ รูปงามนามเพราะ ดูวามสง่าเลิศล้ำ แต่พออ่านๆ ไป หมอนี่ก็ไม่ได้สง่าสักเท่าไหร่ แล้วพออ่านไปเรื่อยๆ เฮ้ย บุคลิกแรกเริ่มหายหมด กลายเป็นคุณชายช่างจ้อไปซะงั้น แต่ก็น่าเอ็นดูดีค่ะ เวลาทำงานก็จริงจัง แต่ชีวิตส่วนตัวคือชิลล์มาก เป็นนักกินและชอบอ่านนิยายประโลมโลก

ฝั่งสุยโจว คนนี้เป็นองครักษ์เสื้อแพร พูดน้อยต่อยหนัก ตอนที่ยังไม่คุ่นเคยกับถังฟั่นนี่เย็นชาไร้ไมตรีมาก แต่พอเห็นความจริงจังในการทำงานของถังฟั่น เกิดต้องตาต้องใจ (?) ขึ้นมา ก็เริ่มมีการไปกินข้าวเย็นที่บ้าน ชวนมาอยู่ฟรีกินฟรีที่บ้านตัวเอง จัดการปัญหาให้ ทำแผลให้ ห่วงใยเข้มงวด จนถังฟั่นได้แต่โอดครวญว่านี่ได้สหายหรือได้แม่ใหม่กันแน่ 5555

ฝั่งคดี มีหลายคดีค่ะ สั้นบ้าง ยาวบ้าง แต่ทุกคดีสุดท้ายแล้วเหมือนจะโยงไปที่ลัทธิบัวขาว ซึ่งนี่คงเป็นบอสใหญ่เป็นแน่แท้ ในส่วนของการสืบสวนนั้นก็สนุกดี แม้บางคดีจะเฉลยแบบงงๆ แบบนี้ก็ได้เหรอ (?) แต่ช่างมัน ปล่อยผ่านไป เราเน้นความสัมพันธ์พระเอกนายเอกเป็นหลักค่ะ ฮา~

เป็นเรื่องที่บรรยายเยอะมาก อ่านนานมากกับความยาวแค่ 300 หน้า ตัวละครก็มากมาย อ่านผ่านๆ ไปบ้าง ไม่ต้องจำก็ได้ สำนวนแปลสวยงามมาก อ่านแล้วลื่นไหลเพลิดเพลิน ปกก็งาม ชอบมากค่ะ

เรื่องราวไปเรื่อยๆ ไม่ใช่แบบจบในตอน ดังนั้น ใครที่อ่านไปแล้วไม่มีเล่มต่อรออยู่ ระวังค้างนะคะ

----

[Ning · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มที่บรรยายเยอะมาก บางทีเพื่ออธิบายคำหนึ่งคำ
กลับต้องเล่าย้อนไปถึง 3 รัชสมัย .. ซึ่งจำไม่ได้ เข้าไม่ถึง อ่านแบบปล่อยผ่านๆ ไปเท่านั้น

ในช่วงบรรยายค่อนข้างน่าเบื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ประวัติต่าง ๆ
ประวัติสำนัก ประวัติตัวละคร ประวัติรัชสมัย อ่านไม่เข้าหัวสักอย่างเดียว

แต่ที่ทำให้อ่านได้อยู่ คือ ส่วนเนื้อเรื่อง ส่วนคดี และ ตัวละคร
คดีต่าง ๆ น่าสนใจ แม้ว่า จะไม่ได้ให้เรามีส่วนร่วม คือรอเฉลยอย่างเดียว
แต่ก็น่าสนใจดี ว่าจะหาทางออกยังไง ใครมีส่วนเกี่ยวข้องบ้าง

ส่วนตัวละคร ก็น่าติดตามดีว่า จะไปถึงตรงนั้นยังไง
เพราะอ่านๆ แล้วมันไม่ใช่สังคมวาย มันไม่ใช่เรื่องปกติ
มันดูสมจริง จนอยากรู้

เล่มแรก .. มันไม่ค่อยวาย มันแค่ดูเหมือนคู่จิ้น ถ้าบอกว่าเป็นหนังสือแนวปกติก็เชื่อนะเนี่ย
อ่านกันต่อไป

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายวายที่ไม่วายมาก แต่สนุกมาก ทำให้เราคอยลุ้นไปกับคดีต่างๆที่นายเอกของเราสู้คนแบบมีสมอง แต่ก็ไม่เงิน ฮ่าๆ เป็นคนดีที่ไม่ดีจนเกินไปรู้จักเอาตัวรอดในสถานการณ์ต่างๆ สนุกดีค่ะ ความวายจะมีแทรกเป็นระยะ แบบความรู้สึกของตัวละคร แต่ไม่ได้วายแบบหวือหวามากนัก เพราะนายเอกรู้ตัวช้า ส่วนพระเอกของเรารู้ตัวนานแล้วค่ะ ก็แค่ชวนไปอยู่บ้านด้วยกันเท่านั้นเองตอนนายเอกเราไม่มีเงินซื้อบ้านอยู่ ทำอาหารให้กิน ประหนึ่งว่าเป็นภรรยาเลยทีเดียว

เนื้อเรื่องส่วนใหญ่เกี่ยวกับการไขคดี การแก่งแย่งอำนาจก็พวกมีตำแหน่ง สนุกมากค่ะ

[Chompoo Choti · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เป็นนิยายวายแต่กลิ่นอ่านแล้วส่วนตัวเล่มนี้ยังไม่วายจ๋าเท่าไหร่ค่ะพออ่านได้ยิ้มกรุ้มกริ่มกับตัวละครแต่ที่สนุกหน่อยก็คือเป็นเรื่องราวของคดีที่ผู้พิพากษาแห่งศาลซุ่ยเทียน ถั่งฟั่น จะต้องแก้ไขหรือแก้ไขคดีให้กระจ่าง โดยในคดีในเล่มแรกนี้ก็เหมือนกับการปูพื้นให้เราได้เห็นว่าการเข้าไปเอี่ยวในตระกูลขุนนางที่เหมือนว่าจะง่ายกลับไม่ง่ายเลยเพราะมันมีเรื่องราวพัวพันกับอะไรอีกหลายๆ อย่างค่อนข้างมาก เช่นตระกูลอันฮวงโหวที่ว่าเหมือนจะไปแตะถูกของแข็งเข้าพอคดีกระจ่างก็ยังไม่ชัดแจ้งเท่าไหร่เพราะมันยังมีอะไรพัวพันอีกเยอะอยู่ มาคดีที่สองก็ยังคงเป็นเหมือนเดิมเป็นคดีของตระกูลหลี่ซึ่งเป็นเจ้าของบ้านเช่าที่ถังฟั่นเช่าอยู่และแล้วเมื่อมีเหตุฮูหยินฆ่าตัวตายแต่ก็ไม่ใช่ฆ่าตัวตายมันก็เลยต้องไขคดีอีก คดีแรกก็เหมือนจะยังไม่จบคดีที่สองก็ดันมาเอี่ยวอีกเพราะดันมีความลับดำมืดที่ทำให้ทุกอย่างไม่ชัดเจน แถมยังจะลากพาตัวเองเข้าไปข้องเกี่ยวกับในรั้วในวังได้อีกก็เรียกว่าวุ่นวายทีเดียว

ในเรื่องนี้นายเอกอย่างใต้เท้าถังหรือ ถังฟั่น มีบุคลิกน่ารักน่าชังดีค่ะ นิสัยนี่ถ้าไม่บอกไม่กล่าวเราว่าก็เป็นหญิงสาวน่ารักคนหนึ่งได้เลยล่ะเพาราะบุคลิกลักษณะเป็นคนอ้อนแอ้น สวยงาม ชอบอาหารการกินเป็นหลัก บางอย่างก็ดูเล่นๆ ไม่จริงจังแต่ด้วยเรื่องงานแล้วค่อนข้างเถรตรง อ่านไปแล้วชอบเลยล่ะค่ะส่วนพระเอกเรื่องนี้นั้นด้วยเพราะว่าเป็นนายทหารแม้ว่ายศจะยังไม่ถึงว่าสูงแต่ด้วยชาติตระกูลแล้วไม่ธรรมดาเลยล่ะค่ะ เขาคือ สุยโจว หล่อ เข้ม พูดน้อย ต่อยหนัก เอาการเอางานไม่ไว้หน้าใคร เป็นหัวหน้าองครักษ์เสื้อแพรเหนือ ซึ่งงานครอบคลุมไปเสียทุกอย่างเน้นหนักในการทำงานตามหน้าที่ของฮ่องเต้ ก็เรียกว่าเอางานเอาการดีค่ะ สุยโจวนี้แรกเริ่มก็ไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่กับใต้เท้าถังหรอกแต่เพราะว่าทำงานร่วมมือกันก็เหมือนได้เรียนรู้กันไป ไอ้ที่สิ่งไม่ค่อยชอบในตัวของถังฟั่นก็กลายเป็น อือออตามโดยไม่ยาก เพราะเล่ม 1 นี้เหมือนว่าทั้งคู่ต้องมาอยู่ร่วมบ้านกันเพราะใต้เท้าถังยังจนด้วยเกล้ากับเรื่องการหาที่อยู่ใหม่เพราะเจ้าของบ้านก็ดันมองว่าเขาเป็นศัตรูไปเสีย แถมยังได้น้องสาวบุญธรรมวัย 8 ขวบนามว่า อาตงซึ่งเป็นเด็กรับใช้ในตระกูลหลี่มาดูแลอีกคน งานนี้ก็เลยมี 2 หนุ่ม หนึ่งเข้ม หนึ่งหวานแล้วเด็กอีก 1มาอยู่ร่วมบ้านกัน ความอลเวงในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ได้เกิดรวมถึงคดีต่างๆ ก็จะเกิดขึ้นอีกเรื่อยๆ ซึ่งจะต้องรวมไปถึงคดีที่เกี่ยวกับเบื้องสูงในรั้วในวัง

เรื่องนี้เราชอบในแง่ของการบอกเล่าเก้าสิบ การดำเนินเรื่อง ความตลกที่สอดแทรกมาเรื่อยๆ แต่ไม่เรียกว่าเรื่อยเปื่อย เพราะมันยังมีความจริงจังในเรื่องของคดีและการดำเนินเรื่องให้ความอิรุงตุงนังของเบื้องสูงที่ไม่เอาไหนภายใต้การปกครองที่หัวไม่แน่นราชการในฝ่ายปกครองก็โลภในอำนาจหน้าที่ต่างก็แย่งชิงในอำนาจ ก็เรียกว่ามันมีอะไรในเรื่องราวอีกเยอะค่ะ อ่านแล้วเพลินดีตรงมันชวนให้ติดตามและเอาใจช่วยพระเอกและนายเอกไปได้เรื่อยๆ ค่ะ

[น้อนเว่ย · Rating 5 out of 5]

“นิยายสืบสวนคดี ที่มีกลิ่นอายดอกเหมย” เล่มแรกนี้ความรักยังไม่เกิดไม่เด่น เป็นความสามารถของตัวเอกที่เด่นมากกว่า รวมถึงคดีและเรื่องราวค่อยๆงวดขึ้นเรื่อยๆจนสนุกและน่าติดตามโดยไม่รู้ตัว ไม่เสียแรงที่ซื้อไว้ก่อน

[Charlotte Qianxs · Rating 5 out of 5]

เราสนุกมากกับหนังสือเล่มนี้ ผู้แปลบรรยายออกมาได้ดีอีกทั้งยังมีความเรียลในสังคมยุคนั้น แต่ชอบนิสัยของรุ่นชิงกับสุยโจวและยังชอบวังกงกง ที่ดูเหมือนจะเป็นพระรอง (หรือเปล่า?) โดยรวมอ่านแล้วหยุดไม่ได้เลย

[Mint · Rating 5 out of 5]

This is probably my 3rd or 4th reread and the experience is still as good as the first time. One of the best danmei in my opinion.

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวในซีรี่ส์ชุดนี้เกิดข้นในสมัยต้าหมิงของจัรพรรดิเฉิงฮว่า กษัตริย์องค์ที่8ของราชวงศ์ เป็นกษัตริย์ที่ไม่เอาการเอางาน หลงเสน่ห์สาวงามคนโปรดอย่าง #วั่นกุ้ยเฟย มอบอำนาจให้ขุนนางและขันทีไปแบ่งเค๊กแก่งแย่งกันเอง เมืองหลวงเต็มไปด้วยขุนนางทั้งฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหาร เพียงแต่หลายคนมีเ��ียงตำแหน่งลอยคอยกินเบี้ยหวัด ถึงแม้ขุนนางฝ่ายบุ๋นจะเป็นที่ดูแคลนแต่ก็ยังถือว่ามีหน้าตากว่าการเป็นพ่อค้า ขุนนางลำดับชั้นต่ำกว่าในเมืองหลวงก็ดีกว่าตำแหน่งสูงแต่อยู่เมืองชายแดน สรุปความจากการที่นักเขียนเล่าฉากความสำคัญทางการเมืองแบบกระจัดกระจายได้ว่า

...ขันทีแบ่งเป็นสองขั้วอำนาจคือ สำนักเดิมที่ก่อตั้งมานานอย่าง #สำนักบูรพา และ #สำนักประจิม ที่มีวั่นกุ้ยเฟยให้ท้ายก่อตั้งขึ้นมาได้เพียงสองปีจากความคิดของ #วังจื่อขันทีวัยละอ่อน ที่ฉวยโอกาสดีในการก่อตั้งสำนักจากคดีจิ้งจอกมารป่วนความสงบในเมืองหลวงหมายล้มล้างจักรพรรดิซึ่งเกี่ยวข้องกับลัทธิบัวขาว
...ฝ่ายทหารไม่ได้ถูกกล่าวถึงมากนัก เพราะเรื่องส่วนใหญ่ไม่ได้เกี่ยวกับสงคราม งานบู๊จึงตกเป็นของ #องครักษ์เสื้อแพร ที่เป้าหมายเดิมของหน่วยงานคือคอมมานโดและองครักษ์สายตรงจากฮ่องเต้ ขึ้นชื่อว่าคุกหลวงและการลงทัณฑ์จากหน่วยงานนี้โหดร้ายทารุณที่สุดทำให้ไปไหนมีแต่ราษฎรยำเกรง แต่ก็เช่นเดียวกันว่าในยุคนี้มีทั้งตำแหน่งลอย ฝากฝังมาด้วยเส้นสายหรือมีความสามารถอยู่จริง #สุยโจว พระเอกของเรื่องคือหนุ่มมาดเข้ม ฉลาด พูดน้อยเป็นนายกองตำแหน่งเล็กสุดแต่ศักดิ์เป็นญาติห่างๆของพระพันปีจึงค่อนข้างสืบเรื่องราวในวังหลวงได้ไม่ยากเย็นนัก
...ฝ่ายพลเรือนในเรืองนี้ส่วนใหญ่อยู่ที่ศาลซุ่นเทียน ที่ทำงานของ #ถังฟั่นหรือรุ่นชิง นายเอกรูปงามวัยยี่สิบกว่าๆที่เป็นขุนนางชั้นหกลำดับต่ำต้อยพื้นเพเป็นคนต่างจังหวัด แต่กลับสร้างชื่อโด่งดังจากการสอบเป็นบัณฑิตชั้นเอกได้ตั้งแต่อายุน้อยและออร่าเฉิดฉายจนได้รับคำชมจากจักรพรรดิ นายเอกเรื่องนี้น่ารัก ลาออกจากตำแหน่งดีกว่าในสำนักราชบัณฑิตมาเป็นผู้พิพากษาตามคำชวนของศิษย์พี่ร่วมอาจารย์ที่เป็นผู้ตรวจการ นายเอกคือเบื้องหลังตัวจริงในคดีต่างๆรวมไปถึงการช่วยศิษย์พี่ให้อยู่รอดได้ท่ามกลางผู้เป็นใหญ่ เป็นนายเอกสายละมุนชอบอ่านนิยาย ชอบกินของอร่อยทั้งที่ทำกับข้าวไม่เป็น อัธยาศัยดี ไม่ดูถูกใคร ไม่กลัวเกรงใคร ยึดความถูกต้องเป็นที่ตั้ง เล่มนี้นายเอกยังเป็นหนุ่มเนื้อหอมที่แค่ชอบทำงานไม่สนใจสาวๆเพราะไม่พร้อมจะมีครอบครัว แต่สุดท้ายก็เกิดปัญหากับเจ้าของบ้านเช่าเพราะไปเป็นตัวตั้งตัวตีในการสืบคดีให้อดีตฮูหยินแสนใจดีที่ถูกสามีและอนุลอบสังหารแล้วกลบเกลื่อนว่าเป็นการฆ่าตัวตาย พระเอกนายกองยิ้มยากอย่างสุยโจวที่แยกออกมาอยู่คนเดียวเลยได้โอกาสชวนถังมั่นพร้อมอดีตสาวใช้ร่างป้อมวัย 8ขวบน้องสาวบุญธรรมมาอยู่ด้วยกัน กลายเป็นความสุขเล็กๆครื้นเครงที่สร้างสีสันและทำให้คนอ่านยิ่งเห็นว่าสุยโจวที่เริ่มต้นจากชื่นชอบนิสัยที่ภายนอกดูเรื่อยเฉื่อยแต่ทำงานจริงจังของถังฟั่น ความรู้ใจและช่วยเหลือกันได้ดีในการสืบคดีต่างๆตั้งแต่คดีลูกชายเสเพลของขุนนางใหญ่ตายคาอกสาวใช้ที่กลายเป็นการลอบสังหารจากคนใกล้ชิด คดีนายหญิงบ้านเช่าและทิ้งท้ายเล่มนี้ด้วยการตายของเพื่อนสนิทของรัชทายาทที่วั่นกุ้ยเฟยคือผู้ต้องสงสัย

พระเอกเล่มนี้พูดน้อยยิ่งกว่าขุยอ๋องแห่งบันทึกปิ่นปัก แต่ฉายแววแอบรักชัดเจนกว่า อะไรคือพร้อมเลี้ยงดูปูเสื่อแม้ถังฟั่นจะตกงาน ดึกแค่ไหนก็ต้องกลับมากินข้าวกับคนที่รออยู่ ข้างนายเอกก็ยังมีความงงๆว่าคนอื่นแซวทำไม โดยรวมแล้วเป็นวายแนวสืบสวนคล้ายเทียนซือ แต่บุคลิกตัวละครเอกเล่มนี้จะไม่หวือหวามากนัก อาจจะมีแค่อมยิ้มแต่ไม่ถึงกับเฮฮา จุดที่ด้อยกว่าเทียนซือหรือบันทึกปิ่นปักคือความกระชับของเนื้อเรื่องที่น่าจะเกิดจจากการลงเรื่องเป็นตอนๆมาก่อนแล้วไม่ได้กระชับขัดเกลาอีกครั้งเมื่อรวมเป็นเรื่องยาว ในส่วนของคดีถึงจะไม่เน้นชันสูตรด้วยปัญหาต่างๆ แต่สุดท้ายศพก็เป็นหนึ่งในวัตถุพยานในการบอกตัวคนร้ายซึ่งนายเอกทำหน้าที่ตรงจุดนี้ได้ดีและชัดเจนจนถูกวังจื่อแห่งสำนักประจิมลากเข้าไปเอี่ยวคดีในวังหลวง ถึงจะยืดเยื้อไปบ้างแต่ก็คงจะตามอ่านกันต่อไป

[Winter_Skyz · Rating 4 out of 5]

ส่วนตัวตอนเเรกไม่ได้คาดหวังอะไรมากตอนซื้อหนังสือเล่มนี้มา เเต่เห็นว่าเป็นวายเเนวสืบสวนซึ่งหาได้ยากมาก ที่เขียนดีๆยิ่งมีน้อยเข้าไปใหญ่ หลังจากชั่งใจอยู่นานว่าจะเปย์ดีมั้ย ไม่เสียใจเลยค่ะที่ซื้อเล่มนี้มา สำหรับเล่มนี้จะยังไม่ค่อยโฟกัสเรื่องความสัมพันธ์ของคู่พระ-นายเท่าไหร่ ภาพรวมทั้งเล่มออกจะเป็นเเนวสืบสวนซะมากกว่า ส่วนตัวคิดว่าถ้ามองอีกมุมมองก็ดีเหมือนกันเพราะมีนิยายวายน้อยเล่มมากที่ตัวละครหลักพัฒนาความสัมพันธ์เเบบค่อยเป็นค่อยไป

ในส่วนของคดีเเต่ละคดี น้องถังของเราได้เเสดงความสามารถความฉลาดปราดเปรื่องอย่างเต็มที่เลยค่ะ บรรยากาศเวลาไขคดีก็ตึงเครียด เเต่อ่านเเล้วไม่เหนื่อยเพราะคนเขียนจะคอยหาเรื่องเบาสมองมาให้อ่านคั่นเป็นระยะๆ อย่างเช่นเรื่องของอาตงอะไรทำนองนี้ น่ารักดี 555 มีตัวละครมาสร้างสีสันให้กับเนื้อเรื่องเยอะมาก

มีข้อมูลบางอย่างที่เรารู้สึกว่าคนเขียนค่อนข้างยัดเยียดมาให้เยอะไปหน่อย เเต่ถ้าเราอ่านข้ามๆผ่านๆตาอย่างเช่นเวลาอธิบายความเป็นมาของบางสิ่งโดยไล่ตั้งเเต่สองสามรัชสมัยก่อน อันนี้เราก็ไม่ได้ซีเรียสมาก เพราะเวลาอ่านเราก็ไม่ต้องจำก็ได้ ถือว่าเป็นความรู้ประดับสมองไป

ปล.ชอบถังฟั่นมากค่ะ น่ารักน่าเอ็นดู เเบบว่าทั้งเล่มเเทบจะกลายเป็นคู่มือเเนะนำอาหารไปเเล้ว 55555

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ซื้อเล่มนี้มาเพราะว่าไปเจอรีวิวมาว่าเรื่องนี้งานดีก็หลงซื้อมาเลยครบจบ 7 เล่ม (ซึ่งถ้าไม่สนุกนี่เศร้าเลยนะ)
หน้าปกก็เตือนไว้ว่าสำหรับผู้อายุ 18 ปีขึ้นไป (นี่ก็เอ๊ะ...หรือว่าที่เขาว่าดี คือข้างในโป๊แหลกแหกตลาด ก็แอบหวั่นใจ)

พออ่านจบแล้วก็พบว่า ดี ดี ดี ดี ดี
คือดีในความเป็นนิยายสืบสวนด้วย มีการสืบจริงจังและความวายน้อยมาก คือถ้าไม่จัดมาในนิยายวายก็ไม่รู้นะ (โอเค เพราะมันอาจเป็นเล่มแรก จู่ๆ จะมาหื่นกระโจนใส่กันมันก็ใช่ที่มะ) แล้วคดีมียาวบ้างสั้นบ้าง ชอบตรงที่ว่าเรื่องมันดำเนินต่อกันไปได้เลย อ่านเพลินมาก มีการแทรกประวัติศาสตร์เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาเยอะพอสมควร (บางคนอาจไม่ชอบเพราะมันเยอะไปแต่อันนี้เราชอบ)
มาที่ตัวละครคู่หลักกันบ้างใต้เท้าถังฟั่นคือน่าเอ็นดู เวลาทำงานแล้วดูดี มาดดีมาก แต่เวลาส่วนตัวดูเป็นเด็กน้อยมาก ส่วนนายกองสุยนั้นนนนนนนน....ชอบสงวนคำ แถมนิ่งหน้าตายมาก ท่านนายกองจะรู้สึกชอบขนาดไหนนั้นนนนนนเราไม่รู้ แต่ก็เอ็นดูนายกองเวลาเจอใต้เท้าถัง

“ร้านขายเกี๊ยวน้ำที่เจ้าพูดถึงอยู่ที่ใด”
“ร้านที่เจ้าไปกินกับเซวียหลิงคราวก่อน” สุยโจยเอ่ยปาก
………………………………
“วันนี้เจ้ากลับบ้านยามใด”
“เช่นนั้นคื��นี้ข้าจะไปหาเจ้า”

……………………
เป็นนายกองปากหนักที่น่าเอ็นดูจริงๆ

[Kamon SecondAccount · Rating 3 out of 5]

แนวชายรักชาย ระหว่างขุนนางต่างหน่วย สายศาลกับสายองครักษ์
.
เล่มแรกยังค่อนข้างเป็นการปูเรื่อง ตัวเอกถังฟั่นออกแนวฉลาดแต่เฉื่อยชา ไม่ใครจะกระตือรือร้นกับการไต่เต้าในวงราชการ ยังดีที่มีศิษย์พี่ร่วมสำนักเป็นขุนนางยศค่อนข้างสูง เลยไม่ถึงกับตกอับ
ส่วนพระเอกเป็นพวกมีเส้น แถมยังสังกัดองครักษ์เสื้อแพร นิสัยเย็นชาบ้างาน แต่กลายเป็นว่าเข้าคู่กับถังฟั่นพอดี
.
เล่มแรกแทรกคดีฆาตกรรมไว้น่าสนใจพอควร แต่ไม่ถึงกับเป็นคดีแปลกประหลาดหรือดราม่าอะไร นอกจากนั้นยังมีเรื่องรักเล็กๆ รอบตัวถังฟั่นอีกนิดหน่อย ก็ต้องรอดูไปว่าคนแต่งจะเล่นใหญ่กว่านี้ไหมในเล่มหลัง
.
โดยรวมแล้ว เปิดตัวมาน่าสนใจ แต่ยังไม่ถึงกับรีบวิ่งไปหยิบเล่มสอง
คิดว่าคงอ่านแหละ แต่ไม่รีบ รอสต็อกเยอะกว่านี้ได้

[Patrawan Dear]

#รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ (เล่ม 1/7)

เรื่องนี้เป็นแนววายเรื่องแรกที่อ่านค่ะ แต่ได้ทราบมาล่วงหน้าว่าเน้นหนักไปในทางสืบคดีมากกว่าความรัก เราเลยลองอ่านดู

เล่มแรกนี้เน้นไปที่การสืบคดีของผู้พิพากษาหนุ่มรูปงาม ผู้หลงใหลในการกิน โดยความช่วยเหลือของนายกององครักษ์เสื้อแพร ผู้เงียบขรึม พูดน้อย ซึ่งจะเรียกว่าใครเป็นพระเอก แล้วเรียกอีกฝ่ายว่าอะไร เราก็ยังงง ๆ อยู่

แต่ด้านคดีที่สืบนั้น ไม่งงเลย เพราะเป็นคดีเล็ก ๆ ไม่ซับซ้อน มาร้อยเรียงต่อกัน ยังไม่ทันคิดวิเคราะห์ตามเลย ก็เฉลยเสียแล้ว แต่ก็นับว่าอ่านได้เพลินดี

แอบรู้สึกถึงการจีบกันของพี่สุยและน้องฟั่นหน่อย ๆ หวังไว้ว่าเล่มหน้าเราจะจิ้นตามได้มากกว่านี้ค่ะ :)

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

3.5 stars. "น้ำที่ใสเกินไปจะไร้ซึ่งฝูงมัจฉา ผู้ที่เข้มงวดเกินควรจะไร้ซึ่งบริวาร...เป็นขุนนางใจซื่อมือสะอาดนั้นไม่ยาก ที่ยากคือเป็นขุนนางใจสุจริตที่ทำงานเพื่อบ้านเมือง" (ถังฟั่น)

Should be considered as a detective fiction.

In this book, there has not yet been sexual or romantic attraction between the two main protagonists. However, their characteristics are likable and interesting enough.

[Lunae Enciel · Rating 2 out of 5]

การสืบคดีค่อนข้างอืดตามสไตล์ราชการ แต่ใช้เวลาในการอ่านนานกว่าเรื่องอื่น ๆ เพราะเคยชินกับการทับศัพท์ ยิ่งยุคสมัยหมิงมีคนเขียนเยอะ ซีรีส์แยะ เพิ่งเคยเจอคนแปลซีฉ่างเป็นสำนักประจิม ตงฉ่างเป็นสำนักบูรพา ก็ตอนอ่านเรื่องนี้แหละ ลืมไปว่าสนพ.นี้บรรทัดฐานการแปลอย่างไร

[Wanmata · Rating 2 out of 5]

บทบรรยายเยอะ เนื้อความข้างเคียงมากมาย อ่านแล้วงงกับชื่อตัวละครมาก

ถ้าตัวเอกเป็นหญิงก็คล้ายบันทึกปิ่นอยู่ครามครัน

กว่าจะถึงตอนสนุกก็ท้ายๆ เล่มแล้ว อ่านจนเหนื่อย ฮ่าฮ่า

[Pitchayapa Siridejakul · Rating 4 out of 5]

ปมสืบคดีไม่ได้ว้าวมาก แต่พระเอกและนายเอกน่ารักดีค่ะ อ่านสนุกเพลินๆ

[ベスBest✨ · Rating 3 out of 5]

ตอนต้นเรื่องยังเป็นการปูเนื้อเรื่อง แต่พอเข้าเรื่องคดีคืออ่านเพลินมากค่ะ มีความซับซ้อนที่โยงกันหลายชั้นมาก สนุกดีค่ะ

[Renee · Rating 5 out of 5]

แนวสืบสวนสอบสวน สนุก กินคลีนตลอด7 เล่ม 😂

[Chanyaku · Rating 4 out of 5]

ทำไมเรื่องนี้จำชื่อยากจัง รู้สึกเวียนหัวเบาๆ //ชอบคาแรคเตอร์แบบนายเอกและพระเอก เฝ้ารอฉากน่ารักๆ ระหว่างพระนาย รู้สึกเคมีเข้ากันเหลือเกิน อิอิ

[Chanda · Rating 5 out of 5]

เราอ่านเล่มนี้หลายรอบมาก เพราะไม่เข้าใจเรื่องประวัติศาสตร์และการเมืองของต้าหมิงในช่วงต้นเล่ม แต่พอตัดสินใจข้ามมาจนถึงตอนสอบสวนคดีแรกก็อ่านได้ง่ายและไหลลื่นมาก

รัชศกเฉิงฮว่าที่สิบสี่ เล่มหนึ่ง พูดถึงเรื่องของถังฟั่นผู้พิพากษาของศาลซุ่นเทียนที่ต้องไปพัวพันกับคดีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกันระโยงระยางและเชื่อมโยงไปถึงลัทธิบัวขาว เป็น slice of life ที่ผสมผสานการสืบสวน การหยั่งเชิง ทำให้ได้เห็นความฉลาดและมิติของตัวละครทุกตัว

ในช่วงแรก สำหรับเรามัวแต่ไปทำความเข้าใจพื้นเพของเรื่องเลยไม่ได้อ่านให้จบสักที เลยตัดสินใจอ่านพอเข้าใจแล้วรีบข้ามมาให้ถึงตัวคดีของจวนอู่อันโหวเลยแต่ภายในหนังสือก็ได้อธิบายความสัมพันธ์ของทุกคนและทุกหน่วยงานให้เข้าใจและอ่านได้ไม่ยาก

เรียงลำดับคดีในเล่มที่ชอบ
1) คดีหานเจ่า ชอบในบรรยากาศและความกดดันที่ถังฟั่นได้รับ การแก่งแย่งชิงดีในราชสำนัก ขำฉากที่ถังฟั่นต่อปากต่อขำกับวั่นกุ้ยเฟยมาก55555
2) คดีตระกูลหลี่ เนื้อคดีไม่เท่าไหร่ แต่สยองความอำมหิตของคนและเรื่องที่ตามมา
3) คดีจวนอู่อันโหว ค่อนข้างใช้เวลาในการสืบสวนคดี กลวิธีที่ใช้ก็ไม่ได้ตื่นตา แต่พีคตรงฆาตกรนี่แหละ

อีกอย่างที่เราชอบคือการบรรยายอาหารได้น่ากินมากกก (ถึงขนาดไปซื้ออาหารจีนมากินตาม 🥺) ยังดีที่คนไร้ญาติขาดมิตรอย่างถังฟั่นที่ทำงานในเมืองหลวงได้มีบางอย่างคอยชุบชูจิตใจให้ได้มีความสุขบ้าง นอกจากใต้เท้าสุยกับอาตง ก็คงเป็นอาหารและอารมณ์ขันของถังฟั่นนี่แหละที่ทำให้การดำเนินเรื่องสนุกและน่าติดตาม เป็นตัวเอกที่น่าเอาใจช่วยมากจริงๆ

[B. Sutthida · Rating 5 out of 5]

4.5/5 คะแนน

นิยายสืบสวนที่เน้นบทบรรยาย บรรยายเยอะมาก แต่บรรยายได้ดี ลื่นไหล อ่านสนุกไม่น่าเบื่อ ขอชื่นชมทั้งนักเขียนและนักแปล แม้บางจุดไม่แน่ใจว่าแปลผิดหรือเปล่าก็ตาม (เช่น "หนี้���ินชำระยาก หนี้บุญคุณชำระยาก" มันควรเป็น "หนี้สินชำระง่าย หนี้บุญคุณชำระยาก" หรือเปล่า)

บทบรรยายในเรื่องนี้ ไม่ใช่การบรรยายทิวทัศน์หรือสภาพแวดล้อมฉากหลังเหตุการณ์ แต่เป็นการอธิบายภูมิหลังของเรื่องราว ทำให้นักอ่านเข้าใจบริบทของเหตุการณ์มากขึ้น

ในส่วนของเนื้อเรื่องเราชอบมาก ชีวิตส่วนตัวของตัวละครค่อนข้างราบเรียบ ไม่หวือหวา แต่ชวนอมยิ้ม ในขณะที่คดีดูผิวเผินเหมือนไม่มีอะไร แต่พอสืบลึกลงไปกลับเต็มไปด้วยเรื่องราวชวนสังเวช มีส่วนเดียวที่รู้สึกตะขิดตะขวงใจตอนอ่านคือการสลับตัวพ่อลูก ถึงจะบอกว่าพ่อลูกหน้าเหมือนกัน แต่ขนาดคนๆ เดียวกันพออายุเปลี่ยนไป โครงหน้ายังเปลี่ยนไปเลย มันจะดูไม่ออกได้อย่างไร

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

Review 29/2562
เรื่อง : รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ (7 เล่มจบ) (นิยายวาย ช/ช)
ผู้เขียน : เมิ่งซีสือ
ผู้แปล : อัญชลี เตยะธิติกุล
ภาพ : อาก่า
สำนักพิมพ์เอเวอร์วาย (ในเครือแจ่มใส)
เล่ม 1 พิมพ์ครั้งที่ 1 : มีนาคม 2561

โปรยปกหลัง เล่ม 1 :
รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่แห่งต้าหมิง สภาขุนนางเรืองรุ่ง ใครต่อใครก็อยากเข้าเมืองหลวงเพื่อสอบเป็นขุนนาง
‘ถังฟั่น’ ผู้พิพากษาแห่งศาลซุ่นเทียน ขุนนางขั้นเล็กๆ รับผิดชอบดูแลคดีชาวบ้านๆ งานในหน้าที่ตรงกันข้ามกับมันสมอง อันที่จริงถังฟั่นจะไต่เต้าเป็นขุนนางขั้นสูงกว่านี้ใช่ว่าไม่มีหนทาง แต่ใครใช้ให้เขารักสบาย ง่ายๆ ไว้เป็นดีเล่า ด้วยเหตุนี้ในศาลซุ่นเทียนจึงมีขุนนางเล็กๆ แต่ฉลาดเฉลียวอยู่หนึ่งคน ทว่าผู้พิพากษาก็มีอันต้องตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆ่าคนตายเสียเอง เมื่อเขาดันเป็นคนสุดท้ายที่ปะทะกับคุณชายใหญ่แห่งจวนอู่อันโหวก่อนคุณชายผู้นี้จะถูกพบเป็นศพ! คดีพัวพันผู้มีอำนาจ ไม่ใช่ทางของถังฟั่นเอาเสียเลย แต่ความยุติธรรมในหัวใจทำให้ผู้พิพากษารูปงามต้องหาคนร้ายตัวจริงออกมา ล้างมลทินให้สาวใช้ผู้บริสุทธิ์ ‘สุยโจว’ นายกองปากหนักประจำสำนักองครักษ์เสื้อแพร หนึ่งในขั้วอำนาจหลักแห่งราชสำนักต้าหมิง กำลังจับตามองการทำงานของถังฟั่นอย่าง ‘ใกล้ชิด’ ขอดูซิว่าอีกฝ่ายจะเป็นขุนนางน้ำดีมีอุดมการณ์ดังเช่นที่เจ้าตัวเอ่ยอ้างจริงหรือไม่!

เล่ม 1 :
ถังฟั่น มีชื่อรอง รุ่นชิง อายุเพิ่งจะยี่สิบก็สอบได้อันดับหนึ่งของบัณฑิตเอกขั้นหนึ่ง เวลานี้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลซุ่นเทียน สมถะเรียบง่าย พิถีพิถันกับเรื่องอาหารการกินเท่านั้น ครั้งนี้ต้องมายุ่งเกี่ยวกับคดีบุตรชายคนโตของอู่อันโหว เจิ้งเฉิง ตอนแรกพันปินผู้ว่าการศาลซุ่นเทียนคิดจะปิดคดีแบบสุกเอาเผากินให้หญิงรับใช้เป็นแพะรับบาปแต่ไม่ง่ายอย่างที่คิดเพราะมีสำนักประจิม ที่อยากจะสร้างอำนาจทำให้โดนร้องเรียนเบื้องสูง ถังฟั่นจึงออกอุบายให้เรียกทุกหน่วยงายทั้งสำนักบูรพา และหน่วยองครักษ์เสื้อแพรมาร่วมกันสืบคดี จนทำให้ได้รู้จักกับสุยโจว นายกององค์รักษ์เสื้อแพรแห่งกองปราบฝ่ายเหนือเบื้องหลังความเป็นมาไม่ธรรมดา แต่มีความเก่งในการสืบคดีอย่างมาก
ตอนแรกสุยโจวไม่เห็นถังฟั่นอยู่ในสายตาเพราะคิดว่าพวกขุนนางฝ่ายพลเรือนดีแต่ประจบสอพลอไม่ทำงานจริงเหมือนกับพันปิน แต่แล้วก็ต้องเปลี่ยนความคิดเพราะถังฟั่นลงมือตรวจสอบศพเอง ดูที่เกิดเหตุและตามสืบคดีเอง ทั้งยังมีความคิดที่เฉียบแหลม ช่างสังเกตอย่างยิ่ง สุดท้ายก็ได้คนร้ายตัวจริงในคดี ทำให้วังจื๋อแห่งสำนักประจิมเห็นความสามารถ และชอบนิสัยของถังฟั่นที่ไม่ประจบ ทำตัวตามสบายไม่กลัวเกรงตำแห่งและอำนาจของอีกฝ่าย
หลังจากคดีสกุลอู่อันโหว ถังฟั่นกับสุยโจวก็สนิทกันขนาดเรียกชื่อรองกันได้แล้ว สุยโจวเรียกถังฟั่นว่ารุ่นชิง ส่วนถังฟั่นเรียกสุยโจวว่าก่วงชวน ถังฟั่นตัวคนเดียวได้เช่าเรือนของสุลหลี่ที่แบ่งให้เช่าหลี่มั่นเจ้าบ้านหลังจากสอบเข้ารับราชการไม่ผ่านหลายครั้งก็เปลี่ยนไปทำอาชีพทางการค้า ภายหลังส่งข่าวมาว่ารับอนุภายนอกทั้งยังตั้งครรภ์กำลังจำเดินทางกลับมา ส่วนที่จวนสกุลหลี่คนที่ดูแลคือจ้าวซื่อภรรยาเอกที่ไม่มีบุตรแต่เลี้ยงบุตรของอนุอยู่ในเรือนเสมือนบุตรตัวเองนามหลี่หลินอายุสิบห้าปีแล้วถังฟั่นเคยเจอและให้คำแนะนำหลายครั้งนิสัยขี้อายเก็บตัว เนื่องจากที่ถงฟั่นอยู่คนเดียวจ้าวซื่อจึงให้สาวใช้อาซย่านำขนม ของว่างมาให้บ่อยครั้งจนอาซย่าเกิดความรัก สารภาพกับถังฟั่นแต่ถังฟั่นไม่มีใจจึงปฏิเสธไป ต่อมาให้อาตงนำขนมมาให้แทนอาตงอายุยังน้อยนิสัยชอบกินเหมือนถังฟั่นทำให้สนิทกันรวดเร็วจน ได้ข่าวว่านายท่านหลี่จะกลับมานายหญิงรู้สึกไม่ดีในจวนต้องอยู่กันอย่างระมัดระวัง จนมีข่าวว่าจ้าวซื่อแขวนคอฆ่าตัวตายเป็นศพคนแรกที่พ่อบ้านหลี่คิดถึงคือถั่งฟั่นจึงขอความช่วยเหลือ ซึ่งถังฟั่นก็ไปดูแลและสุดท้ายก็พบว่าเป็นหลี่มั่นที่กลับมาก่อนและวางแผนฆ่าภรรยาเอกของตัวเอง หลี่หลินเปลี่ยนไปตอนแรกอาตงขอมาอยู่กับถังฟั่นก็ไม่มีปัญหาต่อมากลับจะขายนางทิ้งพอดีสุยโจวช่วยแก้ปัญหาทั้งเรื่องที่อยู่ และเรื่องอาตงที่ถังฟั่นรับเป็นพี่ชายบุญธรรม สุยโจวให้ถังฟั่นและองตงไปอยู่ที่บ้านด้วยกันเป็นการตัดปัญหาที่อยู่ราคาแพงให้เมืองหลวง
ทั้งสามอยู่ร่วมกันได้อย่างดี ถังฟั่นเหมือนได้มารดามาเพิ่มอีกสองคน และสุยโจวก็รู้ว่าถังฟั่นชอบอ่านนิยายรัก และเขียนนิยายรักขายสุยโจวบอกว่าเคยอ่านหมดแล้วเพราะพรรคบัวขาวเคยใช้พวกนิยายพวกนี้สอดแทรกเนื้อหาที่ไม่สมควร
ต่อมายังได้รู้ว่าอนุของหลี่มั่นเฉินซื่อที่พามาด้วยหายตัวไปห้องพักในโรงเตี๊ยมยังมีสัญลักษณ์พรรคบัวขาวอยู่ด้วย
ตอนนี้มีเรื่องเกิดขึ้นในวัง วังจื๋อเสนอชื่อถังฟั่นให้ทำการสืบคดีของสหายร่วมเรียนของรัชทายาท ที่เกี่ยวโยงไปถึงวั่นกุ้ยเฟยพระสนมคนโปรด
หานเจ่าบุตรชายของราชครูจักรพรรดิเฉิงฮว่าที่เป็นสหายร่วมเรียนของรัชทายาทเสียชีววิตกระทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุแต่ละคนล้วนอยากให้ผิดคดีอย่างเรียบง่ายแต่กุ้ยเฟยไม่ยอมจึงเกิดการตามตัวถังฟั่นขึ้น
ตอนนี้ถังฟั่นมาดูศพและให้หมอหลวงมาด้วยทำให้พบความผิดปกติ สรุปแล้วโดยเข็มทำร้ายนั่นเอง

หลังอ่านเล่ม1 :
เล่มหนึ่งเป็นการปูพื้นเรื่องราวในรัชศกเฉิงฮว่า ตำแหน่งหน้าที่ ความสัมพันธ์ต่างๆของตัวละคร และจุดเชื่อมโยงการแบ่งหน่วยงานต่างๆในเรื่อง เป็นทั้งการสืบคดีที่ถังฟั่นร่วมมือกับสุยโจวได้ดี และเห็นชีวิตประจำวันของตัวเอก ลักษณะนิสัยต่างๆได้อย่างชัดเจน คดีที่สืบสวนก็ชัดเจนในตอนจบเล่มหนึ่งเป็นตอนที่กำลังเริ่มสืบคดีเกี่ยวกับสหายของรัชทายาทที่มีความเกี่ยวข้องกับหลายฝ่ายมาร่วมลุ้นกันต่อในเล่มสองเลยค่ะ

[Chinchin · Rating 4 out of 5]

ตอนแรกที่เริ่มอ่านเพราะได้ยินรีวิวดี มีความสืบสวนสอบสอนและมีความวาย ซึ่งตัวเองชอบทั้งสองแนว เลยคามหวังไว้มากๆ แต่พออ่านไปรู้สึกว่าไปไม่สุดซักทาง มีความเนิบช้า พรรณนา เริ่มมีความเบื่อและคิดจะเลิกอ่านอยู่

แต่พออ่านไปก็เริ่มเห็นข้อดีของความเนิบช้า ชีวิตก็งี้แหละใครจะตื่นเต้นได้ตลอดเวลา 555 ตอนหลุงตัวร้ายเริ่มเก่งมากข้ึนก็มีความตื่นเต้ามากขึ้นนิดนึง และประทับใจที่ได้เรียนรู้ขนบสังคมของต้าถังทั้งในวังนอกวัง สำนวนจีนต่างๆ

happy สุดเวลาที่นายเอกและพระเอกอยู่ด้วยกัน ประทับใจตอนสุดท้าย จำwording เป๊ะๆไม่ได้ แต่พระเอกพูดกับนายเอกว่า ชีวิตข้าผ่านอะไรมามากมาย (แน่นอนหละตั้ง 7เล่ม) ทั้งสุข ทุกข์ ขอบคุณที่เทออยู่ข้างกันมาตลอด ❤️

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

เห็นว่าถูกทำเป็นซีรีส์เลยตัดสินใจซื้อมาอ่านก่อนจะดูค่ะ จบไป 1 เล่ม รู้สึกว่าเครื่องติดช้าไปนิด ใครไม่ชอบอ่านบทบรรยายยาวๆ อาจเรียกได้ว่าน่าเบื่อหน่อยๆ แต่สำหรับเรายังนับว่าโอเคอยู่ค่ะ ส่วนเนื้อเรื่องเล่มแรกหลักๆ เน้นไปทางคดีสืบสวน แต่ยังไม่จัดว่ายากมากจนกระทั่งคดีสุดท้ายที่เพิ่งเกิดก่อนจบเล่ม น่าลุ้นทีเดียวค่ะ

ส่วนเรื่องตัวละคร ชอบความฉลาดทันกันของทั้งถังฟั่นและสุยโจว ฉากหวานยังไม่มีเท่าไหร่ แต่สัมผัสได้ถึงความเนียนจีบของท่านนายกองร้อยสุยโจวกับความอ้อยไม่รู้ตัวของใต้เท้าถัง น่ารักกรุบกริบพอให้ยังมีกลิ่นอายนิยายโรแมนติกอยู่บ้าง

อีกตัวละครที่ดูน่าสนใจก็คือขันทีวังจื๋อ เขาดูจะมีอะไรๆ ในตอนท้ายๆ เล่ม เล่ม2น่าจะถูกพูดถึงมากขึ้น

[MangPor Kreemaha · Rating 5 out of 5]

สนุก!!!!!! สนุกมากๆๆๆๆๆ ช่วงแรกๆอาจจะเอื่อยๆหน่อยเพราะต้องปูความสัมพันธ์ของตัวละครกับผูกปม แต่ครึ่งหลังคือมันมาก ประทับใจในความลื่นไหลของน้องรุ่นชิงมาก ลื่นปรื๊ดมากกก จริงๆน้องเป็นฟู๊ดไฟต์เตอร์ที่อยากช่วยเหลือคนกับหาของกินอร่อยๆ น้องไม่อยากได้อำนาจ555555 ส่วนสุยโจวก็คือประหยัดคำพูดเหลือเกิน คูลกายมาก พูดน้อยแต่การกระทำชัดเจนเว่อร์5555555 อาตงก็น่ารักมากๆๆๆ น้องมินิฟู๊ดไฟต์เตอร์ คู่หูดูโอ้นักชิม เอ็นดูน้องมากๆ ส่วนเจ้าขันทีวังกงกง แรกๆคือหมั่นไส้นางอ่ะ แต่พออ่านจบแล้วรู้สึกว่าเป็นตัวละครที่น่าสนใจน่าจับตามองมาก ((แอบชิปนางกับซั่งกงกงอ่ะ ฮาาา))

[Curio Pun · Rating 4 out of 5]

จริงๆ สนใจมาพักหนึ่งแล้ว แต่ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะชอบจนถึงขั้นอยากซื้อเก็บไหม โชคดีที่เพื่อนให้ยืมมาเลยมีโอกาสได้อ่านก่อน ตอนนี้ยังไม่ตัดสินใจ เดี๋ยวจบครบทุกเล่มแล้วค่อยคิดดูอีกที

ก็เป็นนิยายสืบสวนเนอะ ก็เลยไม่ได้คาดหวังว่าจะมีโมเม้นท์อะไรมาก แต่มันก็มีนะ อ่านด้วยฟิลเตอร์นิยายวายแล้วเห็นอยู่ว่าพระเอกสนใจนายเอกพอสมควร เล่มแรกยังเป็นเรื่องของมิตรภาพอะไรงี้อยู่

เปิดเรื่องได้น่าสนใจ ดูออกว่ามีพล็อตใหญ่
นายเอกเป็นคนมีความสามารถแต่ชอบชีวิตเอื่อยๆ เลยทำให้บรรยากาศในเล่มเฉื่อยตาม ไขคดีกันสนุกอยู่ อ่านแปปเดียวจบเล่มละ

[Cinnamon · Rating 5 out of 5]

นิยายวายเรื่องแรกเลยที่อ่าน สนุกดี แนวสืบสวนสอบสวนด้วยยิ่งชอบ ตัวละครมีเอกลักษณ์ + เสน่ห์น่าสนใจ เดินเรื่องเร็วและมีลับเหลี่ยมลูบคมในเกมการเมืองของแวดวงขุนนางและขันที ฉากกุ๊กกิ๊กมีให้ได้จิ้นนิดหน่อยแต่ฟินไม่หยอก นาน ๆ มาที แต่มีประสิทธิภาพ ถึงอย่างนั้น แต่เล่มแรกนี้ปฏิสัมพันธ์ของตัวละครยังไม่ชัดนัก เป็นไปแบบมิตรภาพระหว่างเพื่อน แต่ด้วยพลังมโนแจ่ม เราก็ฟินของเราได้ 😂

[Saimonger · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายจีนเล่มแรกเรื่องแรกที่เราซื้อมาแล้วอ่านจบและประทับใจมากๆ ก่อนหน้านี้ไม่สามารถอ่านนิยายจีนแปลได้เลยเพราะจำชื่อตัวละครไม่ได้ พล็อตไม่ตรงใจเรา เรื่องนี้คือนอกจากจะฟินเคมีของตัวละครแล้ว เรื่องการสืบสวนคดีก็ดำเนินไปแบบควบคู่กันได้ดีเลย แนะนำให้อ่านกนันนะคะ