Lily werd als kind behandeld voor non-hodgkin, en moest daardoor noodgedwongen stoppen met dansen. Na een lang behandeltraject wordt Lily genezen verklaard. Ze pakt haar leven weer op en na jaren hard werken komt haar wens uit: ze mag dansen in de videoclip van Unity, een van de hotste boybands op aarde!
Ze ontmoet Jim, gameontwerper, en samen moeten ze werken aan haar clip. Jim blijkt een irritante kwal, die het bloed onder Lily's nagels vandaan haalt. Toch krijgt Lily gevoelens voor hem, als ze een andere kant van hem ontdekt en ziet hoe hij zich inzet voor kinderen in het ziekenhuis. Langzaam maar zeker groeien ze naar elkaar toe. Het leven lijkt Lily eindelijk toe te lachen. Tot dat vreselijke moment...
Boeken waar ik op voorhand weet dat ze mij de doos kleenex moeten aanreiken Laat ik normaal links liggen ...maar deze is meer dan 1 doos kleenex geworden Maar oooo zo mooi verhaal ...nee ik verklap niks ....lezen zou ik zeggen , jullie gaan een mooi realistisch verhaal lezen
Dit boek had eigenlijk alles wat ik wel kan waarderen aan een goed verhaal. Ook aan een vlotte schrijfstijl ontbrak het niet. Misschien was deze soms zelfs wel te vlot en werd het een beetje afgekapt op sommige momenten. Soms dacht ik de tissues echt nodig te hebben, alleen had ik ze telkens toch net niet nodig (helaas). Ik vond de opzet van het verhaal wel enorm mooi en heb er ook zeker van genoten.
Ik verwachte een fijne feel-good een kreeg een ander verhaal, met een zeer verdrietig einde. Even schakelen dus. Ik moet er wel bij vermeldden dat als ik dit van te voren wist waar het om gaat, kanker, ik door mijn privé situatie het boek even links had laten liggen. Er kwamen bij mij namelijk flink wat dingen bekend voor en ook de emoties die daar bij horen. Wellicht is daardoor mijn rating ook hoog, het herkenbare en het bijzondere. Het verhaal is bijzonder mooi geschreven en liefdevol. Het boek heeft gelukkig ook wel humor en luchtige kanten, wat het tot een mooi boek maakt.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Zodra je de achterflap leest weet je eigenlijk al waar het verhaal over zal gaan. Is het verhaal daardoor voorspelbaar? Dat denk je misschien, maar dat is niet zo. Is het erg dat je al weet wat er met Lily aan de hand is? Nee, in dit geval is dat helemaal niet erg. De negentienjarige Lily heeft als kind non-hodgkin gehad en moest daardoor stoppen met dansen. Na een lang behandeltraject is ze genezen en kan ze de draad van haar leven voor de kanker weer oppakken. Zeker wanneer ze uit vele inzendingen wordt gekozen om te dansen in de videoclip van Unity, een van de meest populaire boybands op dat moment. Ze zal moeten samenwerken met Jim die een gameontwerper is. Hoewel ze hem eerst een kwal vindt duurt het niet lang of ze voelen zich tot elkaar aangetrokken. Het leven lijkt haar eindelijk weer toe te leggen. Tot dat ene bericht. Ik moet eerlijk zeggen dat het verhaal me niet direct vanaf pagina één pakte. Het verhaal heeft even tijd nodig, maar als je doorleest, word je royaal beloond. Je zult al gauw merken dat deze auteur elke pagina beter wordt. Tamara Haagmans heeft een prettige manier van schrijven en weet jou als lezer, zonder dat je er erg in hebt, mee te lokken in de gevoelens van Lily en Jim. Hoewel in de eerste hoofdstukken Lily hier en daar soms iets onbegrijpelijks doet, groeit ze geleidelijk uit tot een meisje dat een steeds grotere plek in je hart opeist. Datzelfde gaat op voor Jim. De manier waarop Tamara Haagmans de dialogen tot leven laat komen, de achtbaan aan emoties over haar lezers uitstrooit én de rake opmerkingen die voor een bevrijdende glimlach zorgen, maken dat je het boek niet meer weg wilt leggen.
Er zijn zinnen die mijn hart braken: “Ik moet nog wereldschokkend verliefd worden.” En er zijn zinnen die spontaan de tranen in mijn ogen deden springen en dan heb ik het nog niet eens over het hartverscheurende, verrassende einde maar wel over een zin als: “Wat is doodgaan eigenlijk een vreselijke hoop geregel.” Tamara Haagmans maakt gebruik van ogenschijnlijk simpele en nuchtere bewoordingen die echter in de juiste setting zelfs bij de meest onbewogen mens een tere snaar zullen raken. Ctrl Alt Delete is een prachtig en realistisch verhaal waar je nog lang over na zult denken.
De schrijfstijl en plot zijn af en toe een beetje rommelig maar dat doet niets af aan het feit dat dit een heel fijn en mooi boek is: leest heerlijk weg en hoewel het wel wat meer diepgang had mogen hebben, vond ik veel details en scènes erg mooi gedaan en zijn de juiste snaren wel geraakt, zeker omdat ik Lily heel mooi uitgewerkt vond als personage. Mooi verhaal.
Oh man… Het heeft even geduurd eer ik de juiste woorden kon vinden om te kunnen laten weten en lezen hoe en waarom dit verhaal mijn hart heeft gestolen. De eerste keer dat ik het las - toen nog onder een andere titel -, lukte dat me niet goed. En nog altijd weet ik niet zeker of ik mijn gedachtes en gevoelens over het verhaal van Lily en Jim überhaupt ooit onder woorden kan brengen, want zelfs de mooiste, knapste, scherpste, beste, gevoeligste woorden komen niet bij het gevoel wat het mij gaf en nog altijd geeft. Toch ga ik het proberen, want dit boek is gewoon alles ineen. Alles op het spel verdient het om onder de aandacht gebracht te worden, in de spotlights te staan (past ook goed bij Lily, in de spotlights staan tijdens het uitvoeren van haar grootste droom) en om keer op keer gelezen te worden! Want WAUW. Dat is denk ik het enige woord wat de lading voor mij dekt - en dan nog voelt het als ‘te min’. Maar… WAUW.
Vanaf de eerste pagina’s viel ik tijdens de tweede keer lezen opnieuw keihard voor het verhaal van Lily en Jim. Het verhaal wordt uit beide personages verteld, waardoor je ze als lezer stukje bij beetje leert kennen. Hoewel ze een verschillend leven leiden, een geheel eigen karakter hebben, en ze elkaar eigenlijk in eerste instantie proberen te ontwijken door een aantal verkeerd getrokken conclusies, begint er toch iets te smeulen. De deuren van hun hart en van het leven komen steeds meer open te staan. Wanneer ze inzien dat ze meer op elkaar lijken dan eerder gedacht, wagen ze de sprong en zetten ze alles op alles om ervoor te gaan. Voor elkaar te gaan. Totdat het noodlot toeslaat en het een geheel andere wending lijkt te krijgen. Durven ze eerlijk genoeg te zijn tegenover elkaar en tegenover zichzelf, elkaar te laten begrijpen hoe zij in het leven staan en alles op het spel te zetten om samen de toekomst te kunnen trotseren?
Lily is een jonge, sterke vrouw die weet wat ze wil. Ze gaat voor haar grote droom, zelfs als het haast ten koste gaat van zichzelf. Ze moet en zal (met alle liefde) laten zien wat ze kan en wat ze waard is, of haar lichaam het er nu mee eens is of niet. Ze heeft de grootste zet al eens gewonnen en ze zal de overwinnaar blijven, hoe dan ook. Niets en niemand krijgt haar klein! Zelfs niet de mensen om haar heen, die zien wat er gebeurt en er een andere mening over hebben. Ze blijft bij haar standpunt… of toch niet? Want dan komt Jim in haar leven. Hij is zelf ook zo’n fanatiek persoon in het uit laten komen van zijn grote droom, of beter gezegd zijn eigen missie, en steekt hier het liefst elk uur, elke minuut en het elke seconde van de dag zijn energie in. Niet alleen voor zichzelf, of voor de mensen die op de uitkomst zitten te wachten vanwege investeringen, maar vooral voor degene die hem lief is. Of, nadat Lily in zijn leven is verschenen: die hem lief zijn, en iedereen die hierbij hoort. Hij stuurt al zijn liefde en passie de juiste kant op, om het tot het meest sprankelende eindresultaat te krijgen die men verdient. Pas dan voelt het goed. Al voelt alles tegelijkertijd ook dubbel… want hoe houdt je je eigen trots en je eigen hart vast, als er van meerdere kanten aan je getrokken wordt - ook door je grote liefde - maar jijzelf ook je eigen idee erover hebt?
Alles op het spel is echt zo’n boek dat je in één keer uit moet/gaat lezen, hoe dan ook. Omdat je niet kunt stoppen met lezen, maar tegelijkertijd wil je dat ook weer heel langzaam doen, want als de laatste bladzijde is omgeslagen, is het over, klaar, uit. Het is één van die boeken die je hart laat smelten, breken en alles laat voelen wat er te voelen valt: ze zijn verschrikkelijk, en tegelijkertijd zo ontzettend mooi, goed en onmisbaar! Het eist gewoon om gelezen te worden. Dit is niet alleen vanwege het indringende, prachtige verhaal van Lily en Jim, maar ook vanwege de heerlijke, fijne schrijfstijl van hartenbrekende hartenlijmer (of hartenlijmende hartenbreker), en tevens bouwer van deze rollercoaster van gevoelens, Tamara Haagmans. Ze trekt je met haar pen gewoonweg het boek in, om je niet meer los te laten. En dat zelf loslaten.. mij lukte het in ieder geval niet direct. En nog steeds niet helemaal. Want ik denk nog altijd alleen maar: WAUW.
*PS: Alle lof voor deze auteur van eigen bodem, want ook de tweede keer hield ik het niet droog tijdens het lezen. Dus van mij een kleine waarschuwing: zakdoekjes binnen handbereik houden is misschien een slim idee ;) * *Nog een PS: ik heb het je al eerder gezegd, Tamara, maarre: ik vind dit boek nog steeds beter dan 'Een weeffout in onze sterren' ;) *
Het leven van Lily en Jim is alles behalve een sprookje. Beide hebben veel meegemaakt in het verleden waardoor ze als persoon erg veranderd zijn. Toch geven ze de moet niet op en werken hard aan de toekomst. Wanneer ze elkaar tegenkomen en moeten gaan samenwerken wordt het allemaal een stuk lastiger. Hun karakters botsen zo waardoor ze liever elkaars haren uittrekken dan samenwerken. Terwijl ze beide hun best doen om van de situatie het beste te maken lijkt er iets moois op te bloeien. Zouden ze gelukkig kunnen zijn?
Tamara beschrijft de personages zo levendig dat je meteen in het verhaal gezogen wordt. Je begint aan een rit vol emoties, vrolijk, drama, liefde en verdriet. Geen enkel moment voelt voorspelbaar en je kan dan ook niets anders dan bladzijde voor bladzijde verder lezen. Doordat het verhaal zo realistisch is maakt het dat je jezelf er maar moeilijk uit kan losmaken. Het zou jezelf of iemand in je vriendenkring zomaar kunnen overkomen. En dan moet je natuurlijk weten of er een Happy Ending is weggelegd voor ze. Ik heb het boek dan ook verslonden, samen met een pakje zakdoekjes. Dit boek is een echte aanrader!
Dit is absoluut één van de beste Nederlandstalige YA boeken. Onbegrijpelijk dat er geen één grote uitgever op gesprongen is, want dit is echt een pareltje.
Ik ben gewoon te oud voor deze, vandaar de 3*. Was ik een jaar of 19 geweest, dan was dit een 4 of 5* geweest. Prachtig, grappig, nuchter en heerlijk leesvoer.
Dit boek doet iets met je. Het laat je lachen. Het laat je huilen. Het geeft hoop. Het verhaal klopt. Het is een sterk verhaal met momenten waarvan ik me zomaar kan voorstellen dat Tamara ze echt heeft meegemaakt.
Ctrl Alt Delete is het Young Adult debuut van Tamara Haagmans.
Lily is heel erg ziek geweest. Nu woont ze eindelijk op zichzelf, zonder de lief bedoelde, maar toch wat verstikkende bescherming van haar ouders. Haar grootste droom komt uit als ze mag dansen in de videoclip van een beroemde boyband. Daarvoor moet ze gaan samenwerken met Jim, die de digitale effects gaat verzorgen. Ze hebben afgesproken op Comic Con, maar hun ontmoeting verloopt allesbehalve vlekkeloos.
“Als het hem niet is opgevallen dat hij net iemand in een balletpak en met een groen gezicht bijna heeft aangereden, dan ziet hij ook zeker mijn opgestoken middelvinger niet.”
Toch vinden ze een gemeenschappelijke interesse. Ze gaan samen verkleed zieke kinderen in het ziekenhuis opvrolijken en zo komen ze steeds nader tot elkaar en springt de vonk over. Maar dan slaat het noodlot toe. Lily wordt weer ziek. Jim wilt dat ze alles op alles zet om weer beter te worden. Maar wil Lily dat nog wel? Weer zo ziek worden van alle behandelingen? En dan ook nog wel helemaal in de Verenigde Staten, zonder Jim?
“Het ligt op het puntje van mijn tong dat hij wel anders piept als hij zelf doodziek in een bed ligt, maar dat zou niet eerlijk zijn, hij wil me alleen maar helpen.”
Twee jonge mensen hebben allebei al veel te verduren gehad in hun leven. Als ze samen komen, vinden ze de liefde bij elkaar. Maar hebben ze ook genoeg wederzijds begrip? Het zet je aan het denken over wat nou echt belangrijk in het leven, de liefde en vriendschap is.
Een meeslepend en betoverend verhaal. Tamara neemt je mee in het leven van Lily en Jim, die al jong ervaren dat het leven niet altijd een sprookje is.
Voordat ik aan het luisterboek begon, had ik niet eens de beschrijvende tekst gelezen, maar aangezien het een verhaal van Tamara Haagmans was en een ander boek van haar me heeft weten te raken was ik enorm benieuwd naar dit boek. De afbeelding van de luisterboek voorspelt in ieder geval een (feelgood)-roman. De afbeelding van het luisterboek is uitnodigend en spreekt me door de roze-tinten enorm aan. Ik kan dan ook niet wachten om het verhaal in te duiken.
Lily heeft een lang en zware periode van ziekte achter de rug. Eindelijk gaat het beter met haar en ziet ze kans om voor haar droom te gaan en danseres te worden. Dit lukt, ze mag dansen in een videoclip van de meest beroemde boyband van dat moment. Haar ouders denken hier anders over, maar Lily geeft niet op. Ze ontmoet Jim de nerd en maker van de videoclip. In de eerste instantie verloopt hun kennismaking alles behalve goed en vind Lily hem een arrogante kwal, maar al snel lijkt hier verandering in te komen. Maar helaas slaat het noodlot toe en voelt Lily zich zieker en zieker worden. Moet ze nu haar grote droom opgeven? Kan ze zo Jim nog wel in haar leven laten? Durft Lily haar hart te volgen?
De verteller Jantine van den Bosch heeft een aangename vertelstem en een prettig spreektempo. Tamara Haagmans heeft een hele fijne vlotte, krachtige en levendige schrijfstijl. We volgen het verhaal van Lily. Tamara heeft Lily enorm goed neer weten te zetten, als lezer zijnde kan je je goed een beeld van Lily vormen en ga je steeds meer met Lily mee leven en voelen. Ook de andere personages, met name Jim heeft Tamara ook goed weten neer te zetten.
In het verhaal staat leven met een vreselijke ziekte centraal waardoor het verhaal wel meerdere malen zwaar voelde, maar Tamara wist ondanks het zware thema het toch over het algemeen luchtig en ook op een mooie en liefdevolle manier te verwoorden. Mede door de leuke humor en liefde die door het verhaal verweven zijn is het absoluut een verhaal geworden die zowel een lach als een traan brengt. Dat heeft Tamara Haagmans echt enorm goed weten te doen.
Ik heb ondanks het zware en heftige verhaal wel echt genoten van het boek, het was echt bijzonder mooi en het boek heeft me dan ook echt weten te raken.
Het vorige (en voor mij eerste) boek dat ik las van deze schrijfster was geen standaard feel good verhaal. Dat is dit boek ook zeer zeker niet een standaard feel good verhaal.
Het heeft er wel kenmerken van, maar er zit tevens een serieus verhaal met een verdrietige en heftige kant in dit boek.
Het duurde even voordat ik in het boek kwam. De uiteindelijk opbloeiende liefde tussen Lily en Jim leest lekker weg vanaf het moment dat hij er voor haar is. Dan komt er ineens een slag in het verhaal die ik niet zag aankomen.
Het is geen dik boek, eerder een kortverhaal, want krap 200 bladzijdes, maar jeetje alles wat in een boek moet zitten zit erin. Lily mag dansen in een videoclip, door de periode van haar ziekte, die ze graag wil vergeten, moest ze haar droom opgeven maar nu mag ze dan dansen in een videoclip. Jim, de maker van de videoclip, ontmoet ze op een beurs, hij weet dan niet wie zij is. Leuk verwikkelingen, een romance, liefde. Meer kan ik niet verklappen, enkel lees dit dunne boek, je zult er geen spijt van hebben.
Pfiew wat een boek wat dit! Ik heb meerdere malen de traantjes uit mijn ogen moeten wrijven.. Dit boek heeft mij echt geraakt! Ik voelde bijna de pijn van de personages doorheen het boek, en ik denk dat dat het ook zo’n goed boek maakt, het feit dat je de emoties van de personages kan voelen bij het lezen! Ik kan alleen maar zeggen.. Tamara Haagmans bedankt voor dit prachtige verhaal!
Wat een waanzinnig mooi boek! Het heeft de bekende Tamara Haagmans humor, maar tegelijkertijd een ijzingwekkende emotionele diepgang. Zet de tissues maar klaar, dit boek moet je lezen!