Η συνήθεια είναι ένα δίχτυ. Η συνήθεια μπορεί να γίνει φίλος αλλά και εχθρός. Μας αποκομίζει και όταν ξυπνάμε είναι αργά. Μοιάζει με το φόβο. Χωρίς συνήθεια η ζωή γίνεται εφιάλτης, αλλά και η άρρωστη συνήθεια μετατρέπει τη ζωή σ ‘ ένα ναρκωτικό ψέμα η βαρεμάρα από τη συνήθεια-οι σχέσεις, οι θεσμοί, ο γάμος, οι χωρισμοί.
Κάθε συνήθεια μας κόβει τα φτερά
Η ελπίδα μας πετσοκόβει απ’ την άλλη
Αγαπήσαμε το ίδιο μας το χάλι
Να πλέουμε στα αβαθή τα ίδια τα νερά.
Πέρα από μερικά μεμονωμένα αποστάγματα σοφίας με τα οποία ταυτίστηκα και κάποια χαριτωμένα σκίτσα που συνοδεύουν κάθε κεφάλαιο του βιβλίου δε μπορώ να πω ότι τρελάθηκα. Για να μια ειλικρινής δεν είμαι πολύ σίγουρη ότι κατάλαβα το statement που ήθελε να περάσει ο συγγραφέας.