สะดุดรักยายถังข้าว เล่ม 1

隔壁那个饭桶 #1

by Jiu Xiao Qi, 酒小七, พัดลม (Translator)

เฉียวเฟิงผู้อยู่เป็นโสดมาจนถึงปัจจุบันมีปัญหาที่แก้ไม่ตกสามอย่าง หนึ่ง หล่อเกินไป สอง รวยเกินไป และสาม ไอคิวสูงเกินไป
ตอนนี้รองศาสตราจารย์เฉียวที่เหล่าหัวกะทิต้องคุกเข่าบูชานึกอยากมีความรักขึ้นมา กับใครน่ะเหรอ ก็กับยายถังข้าวที่ชอบมาขอข้าวบ้านเขากินคนนั้น ถามหน่อยซิว่ากลัวไหม
ว่ากันว่ารองศาสตราจารย์มีแบบทดสอบไอคิวสุดโรคจิตอยู่ชุดหนึ่ง สาวคนไหนอยากเป็นแฟนเขาต้องทำแบบทดสอบให้ได้ 60 คะแนนขึ้นไป ทว่าหลันซานทำเสร็จภายในสิบนาที ตอบไม่ถูกเลยสักข้อและได้ศูนย์คะแนน แต่กลับได้เป็นแฟนเฉียวเฟิง...นี่เธอกล้าดียังไงหา!?

Genres: China, Contemporary

423 pages, Paperback

First published October 1, 2015

About the author

Associated Names:
* 酒小七 (Chinese)
* Jiu Xiao Qi (English)
* จิ๋วเสี่ยวชี (Thai)

Reviews

[Ning]

เป็นนิยาย โรแมนติก-คอมเมดี้ ที่แบบ ไม่มีแก่นสารอะไรเล้ยยย.. แต่ .. อ่านได้สนุกมาก
พระ-นางเข้าใจผิด โน่นนี่ เหมือนจะไม่ถูกกัน กัดกัน นางเอกเข้าใจผิดนึกว่าพระเอกเป็นเกย์ มันไม่ได้มีเนื้อหา สาระอะไรเท่าไหร่ แต่สนุก.. ตลกกับมุกต่างๆ
พระเอกอัจฉริยะ นางเอกสวยแต่ติงต๊องนิด
ได้อารมณ์ละครไต้หวันมาก โปกฮากันไป อ่านติดหนึบเลย

[YuzuChu]

พระเอกหมาเด็กที่ฉันตามหา 🥰 หมาอะไร? ร็อตไวเลอร์ไง วาจาดุดันฉิบหาย หมาเด็กที่ใช้คำว่าโง่ได้พร่ำเพรื่อและสิ้นเปลืองหน้ากระดาษมาก5555555

'คุณนี่พิเศษจริง ๆ'
'ฉัน...ฉันพิเศษยังไงเหรอ 😳'
'โง่เป็นพิเศษ'

ใส่คำเตือนไว้มากมายว่าถ้าอ่านในปี 2026 คือมีจุดที่น่าขมวดคิ้วเยอะมากกกก เพราะสังคมและสำนวนการบรรยายของแต่ละคนในเรื่องเรียกได้ว่ามีความเสรี Bully ขั้นสุด คุณด่าฉันโง่ ฉันด่าคุณโง่ ฉันโรคจิตเหรอ เออ คุณก็โรคจิต Bully ทั้งหน้าตา ความสวยหล่อ ความขี้ริ้วขี้เหร่ เป็นเซลล์ก็ขายตัวอะดิ ทำตัวไม่สมชายเป็นตุ๊ดเป็นเกย์แหงแซะ จะจับมาข่มขืนแล้วฆ่า บลา ๆๆ รวมถึงคำด่าแนว ๆ ปัญญาอ่อน โง่ ดาวน์ซินโดรม มาเต็ม และตามสไตล์นักเขียนคนนี้อะที่จะต้องพูดเรื่องหน้าตาเกือบทุกเล่ม โลกจะหมุนรอบตัวพระนางที่ทั้งสวยและหล่อแบบสุด ๆ แถมรวยกับหาเงินเก่งทั้งคู่ด้วย ถ้าใครรับได้คือรับได้เลย มองเป็นความบันเทิงแบบการ์ตู๊นนนนการ์ตูนไป

เป็นหนึ่งในนักเขียนที่ฉันต้องรับสารภาพว่าชอบยัยคนนี้ว่ะ สำนวนชีได้ นักแปลก็ดี มุกตลกชีจี้เส้นฉันเกินง่ะ555

ฉันชอบนักเขียนคนนี้เพราะเขาเขียนตัวละครกวนตีนได้มีเสน่ห์มาก แล้วกวนตีนกันทั้งพระเอกนางเอกด้วยนะ555 ไม่มีใครเพลี่ยงพล้ำ ด่าทันกันทุกคู่ ฉันเคยอ่านแค่ช่วงเวลาอันแสนหวานเหล่านั้น 1กับสเก็ตหัวใจไปหยุดที่เธอ เล่ม 1ซึ่งเป็นแนวรักวัยรุ่นวัยมหาลัยทั้งคู่ เลยแอบปรามาสนิดหน่อยว่าเอ้อ วัยทำงานมันน่าจะสนุกน้อยลงล่ะมั้ง

ปรากฏว่าอ๋อ ไม่เลย เฮฮาหนักกว่าเก่าอีก โคตรเพี้ยน5555555

เรื่องนี้นางเอกชื่อ 'หลันซาน' ชีเป็น Sale ขายรถคนสวยอายุ 28 ที่ก็มีดีกรีเป็นถึงหัวหน้าทีมขาย ส่วนพระเอก 'เฉียวเฟิง' โปรไฟล์เว่อร์จัด นึกว่าโทมะโซจาก Q.E.D. เป็นอัจฉริยะเรียนมหาลัยตอนอายุ 15 ตอนนี้อายุ 25 ได้เป็นรองศาสตราจารย์ละ สอนฟิสิกส์ มีเหตุให้เข้าใจผิดแล้วดันย้ายบ้านมาใกล้กัน นางเอกชีเป็นคนดี๊ด๊าเฟรนด์ลี่อยู่ละ ได้กลิ่นข้าวบ้านพระเอกหอมมากเลยเดินต้อย ๆ ไปขอกินข้าวด้วย ก็เจอกันแบบเพี้ยน ๆ ยอมให้กินข้าวแบบงง ๆ แต่คู่นี้ก็เหมือนคุยถูกคอแหละ

พระเอกจะว่าน่ารักก็น่ารัก น่าหมั่นไส้ด้วย555 ชอบดื่มนม ใส่ชุดนอนโตโตโร่ ทำอาหารอร่อย นางเอกเลยไปฝากท้องแล้วใช้ความเป็นเจี่ยเจียอาเจ๊ขาลุยเนียน ๆ ไปกินข้าวบ้านหนุ่มตลอด แล้วฉันชอบนิสัยนางเอกมากกกก เป็นวัยทำงานแบบที่ฉัน relate เป็นพิเศษอะ ก็มีความต๊อง ๆ เอาโฟมรูปดิลโด้มาตีรันฟันแทงกับเพื่อน คือเขาไม่ได้บรรยายฉากการขายรถของชีมากมายนะ แต่บทพูดกับคารมของนางเอก ทัศนคติ การ treat ลูกค้าที่เป็นพระรองนี่แหละ ดูแล้วรู้เลยว่าตำแหน่งหัวหน้าทีมฝ่ายขายของชีไม่ได้มาเพราะแค่ความสวยอย่างเดียว ปากชีดีมาก ถือคติขายรถไม่ขายตัวด้วย ชีรู้ทันผู้ชายอะ แต่กับพระเอกเหมือนมองเป็นน้องชายผู้น่ารักแต่แรก เลยได้พื้นที่พิเศษในใจของกันและกันมาแบบน่าเอ็นดู

นางเอกจะตอบแทนข้าวพระเอก จะซื้อวัตถุดิบมาให้ก็อ้าว ซื้อมาแต่ของไม่สด เลือกไม่เป็น โดนพระเอกด่าว่าโง่แล้วจูงมือไปสอนเลือกซื้อของสดด้วยกัน

นางเอกนิสัยเสียมาก พระเอกด่าไปหนึ่งชุดว่านี่คุณโง่แล้วยังนิสัยไม่ดีอีกนะ แต่ก็เอาเหอะ กลับไปเรียนใหม่ไป แวะมาดูผมสอนหนังสือไปพลาง ๆ ละกัน เผื่อนิสัยจะดีขึ้น

เออ มันมีมวลเว้ยคู่นี้ 55555555 แล้วคู่นี้เถียงกันตลกมาก เข้าขากันดีสุด ๆ ผีจะผลักให้แอบชอบกันก็ไม่แปลกมะะ คนเพี้ยนได้กับคนเพี้ยนแล้วโลกมันก็จะสงบสุข พวกเธอเสียสละตัวเองซะนะ

เห็นพระเอกดูหยิ่ง ๆ ด่าแรง ปากหมา แต่โมเอะพ้อยท์แกก็น่ารักมากกกก เป็นสายตามใจคนสนิท นางเอกจับมาแต่งตัวได้เลย แล้วด้วยความอายุน้อยกว่า ความน้องเล็กของพี่ชายอะเนอะ ก็มีความงอน ๆ เรียกร้องความสนใจแบบน่ากลัวอยู่บ้าง แฮคเข้าคอมพ์กับเจาะ GPS นางเอกงี้ ฉันก็ต้องทำเมินไปบ้างเหมือนกันเพราะหลายฉากนี่ก็แลดู Stalker อยู่ว่ะ แต่โทนเรื่องมันดันคอมเมดี้ไง แล้วทุกคนมีความการ์ตูนความเพี้ยนความหลุดโลกสูงมาก นักเขียนเขาสะกดจิตฉันให้เชื่อได้อะว่าทุกอย่างคือเค้ก ไม่ใช่เรื่องจริง มันเกิดขึ้นได้แค่กับคนเพี้ยน ๆ คู่นี้เท่านั้น เลยแบบ เออ ๆ ก็พออ่านได้อยู่ ใช้วิจารณญาณกันนะ555

นอกจากโทนเรื่องเฮฮาป่วนกันหวั่นไหวกันไปเรื่อยเปื่อย ชอบตรงที่เขาใส่จุดเหงา ๆ ของนางเอกเข้ามา ใส่ประเด็นเรื่องโดนดูถูกว่าขายรถนี่แหละ กับความเดินทางมาทำงานในเมืองใหญ่ เกือบได้แต่งงานกับแฟนที่ยังไม่รักมากเพราะอดสูชีวิตตัวเองจนอยากเป็นแม่บ้านให้มันจบ ๆ ไป ส่วนพระรองที่พยายามจีบนางเอกนี่ทั้งน่าสงสารและน่าละเหี่ยใจมาก พยายามทำใหสาวประทับใจ แต่สาวด่าในใจตลอด555 แต่ชีน่ารักมากจริง ๆ คนตรง ๆ คนสวย ๆ ที่จริงใจ เข้าใจเลยว่าทำไมในเรื่องมีทั้งคนรักและคนหมั่นไส้

และเข้าใจเลยว่าทำไมชีถึงไม่หวั่นไหวให้พระรอง เพราะนางเอกคิดถึงบ้าน รักในความถูกเอาใจใส่จากครอบครัว ถึงพาไปกินข้าวจิบไวน์แดงในร้านหรู แต่จะสู้ผู้ชายที่ทำกับข้าวให้ทุกเมนูที่อยากกิน (ชีไม่ค่อยชอบอาหารฝรั่งด้วยแหละ) แล้วยังคุยกันถูกคอขนาดนี้ได้ไงเล่า พระรองแพ้ตั้งแต่คิดจีบนางเอกแล้วอะ น่าสงสารเหมือนกัน ทุก moment ที่พยายามทำให้นางเอกหวั่นไหว พระเอกแม่งชิงตัดหน้าขโมย event มาเป็นของตัวเองได้หมด555

ส่งท้าย แต่จุดที่ฉันติดใจคือพระเอกเรียนฟิสิกส์ สอนฟิสิกส์ แล้วยังจะมาแฮคคอมพ์ได้อีกนี่แหละ เว่อร์จัดเลยว้อยยย แต่ก็เออ ๆ เขียนให้เฮฮากับหลงอ่านเพลิน ๆ ได้ก็เก่งอะ ร้ายมาก555

[M]

เรื่องราวที่เปิดมาด้วยความเกรียนของนางเอก
แม้เค้าจะเขียนพรีเซนต์ให้นางสวยแค่ไหน แต่ส่วนตัวเห็นว่านางน่ารักโก๊ะๆ มากกว่า
พระเอกแสบมากกก อัจฉริยะจ้ะๆๆๆ เข้าใจ แต่พ่อคุณจะเถรตรงอะไรเบอร์นั้น ตรงมาก แต่จริงใจสุดๆ
ชอบในความมึนอึนซึนของคู่พระ-นาง
เรื่องราวดูเหมือนเรื่อยๆ ไม่มีอะไร แต่มันสร้างพัฒนาการของทั้งคู่ได้ดีมาก จากที่ไม่ชอบกลายเป็นเริ่มสบายใจเวลาอยู่ด้วยกัน
มันให้ความรู้สึกแบบนั้นจริงๆ แหละ เหมือนไม่หวือหวานะ ไม่ได้พีคอะไร
แต่เพราะต่างคนต่างเปิดพืนที่ตัวเองออกให้คนอื่น

บางทีในความไม่มีอะไร มันจับได้ถึงความมีอะไรว่ะ 5555 ชอบมาก
แล้วยังความขัดแย้งในตัวเอง ฮาชิบเป๋ง ชอบบบ

[Clairdenoon]

พระเอก เฉียวเฟิง หล่อ เท่ห์ คูล ดูดี มีฐานะ เป็นอัจฉริยะทำอะไรก็เป็นเลิศ เป็นผู้ชายสายวิชาการ ออกแนวเนิร์ดๆซื่อๆใสๆไร้เดียงสาในเรื่องรัก มีความเกรียน และกวน แบบเป็นธรรมชาติ🤣 อ้อเป็นทาสแมวด้วย มีแมวชื่อ...ชเรอดิงเงอร์😂แค่ชื่อแมวก็บ่งบอกอัตลักษณ์แล้ว🤣🤣

 นางเอกหลันซาน สาวสวยหุ่นดี เพี้ยนๆ เซลล์ขายรถผู้คร่ำหวอดในวงการ🤣 เป็นผู้หญิงสายกิน

🤣เรื่องมันก็ไม่มีอะไรหวือหวามากมาย หลันซานกับเฉียวเฟิงเคยมีเรื่องราวกระทำชำเรา~เข้าใจผิดกันมาก่อน🤣...ต่อมาหลันซานบังเอิญย้ายบ้านไปอยู่ข้างๆบ้านเฉียวเฟิง ที่ทำอาหารอร่อย หลันซานก็เลยเนียนๆมาขอข้าวกินบ่อยๆ ยินยอมพร้อมใจขายวิญญาณแลกอาหาร เอ้ย!ผูกพันใจกันด้วยอาหาร..หลันซานกินจุ เลยได้รับเกียรติมีฉายาลับๆ(ลับมากเพราะเฉียวเฟิงรู้คนเดียว🤣)คือยายถังข้าว..ซึ่งก็เป็นที่มาของชื่อเรื่อง🤣

 อ่านไปก็ยิ้มๆขำๆน่ารักมากๆอ่านชิลๆยาวๆ พระเอก-นางเอกค่อยๆรักกันเบาๆก็เพลินๆดีค่ะ ฮาในความติ๊งต๊อง คิดเองเออเองของหลันซาน และยัยผักกวางตุ้งเพื่อนสนิท เอ็นดูความเนิร์ดและความซื่อตรงของเฉียวเฟิง 😆😆
เย้🎉ไปต่อเล่ม2>>>>>>>>

[Patrawan Dear]

#สะดุดรักยายถังข้าว / Jiu Xiao Qi

เรื่องนี้แต่งโดยผู้แต่งเรื่องฮองเฮาผู้ไร้คุณธรรมค่ะ แต่คนละแนวกัน เรื่องนี้น่ารักมากกกก ไม่มีฮ็อตติดเรตอะไรแบบเรื่องก่อนเลย พระเอกเป็นหนุ่มไม่ perfect เพราะเขาหล่อเกินไป รวยเกินไป และฉลาดเกินไป ส่วนนางเอกนอกจากสวยแล้ว ก็เป็นขั้วตรงข้าม เช่าห้องอยู่ติดกันและชอบมาขอข้าวพระเอกกิน เลยเป็นที่มาของชื่อถังข้าวตามชื่อเรื่องค่ะ

เปิดเรื่องมาก็ขำแล้ว และผู้เขียนก็มีมุกเล็ก ๆ ให้ขำไปตลอดเล่ม ในขณะที่ค่อย ๆ กระชับความสัมพันธ์ของพระนางไปเรื่อย ๆ เป็นความรักที่ไม่ได้โดดเด่นจับตา แต่ว่าดื่มด่ำจับใจอยู่ เหมือนมันค่อย ๆ ก่อร่างสร้างตัวขึ้น รู้สึกตัวอีกทีก็บานเต็มใจไปแล้ว

นาน ๆ จะได้อ่านเรื่องราวน่ารัก ๆ อย่างนี้สักที รู้สึกโลกนี้สวยงามค่ะ :)

[Rada Chalapipat]

สองเพื่อนซี๊จอมโก๊ะต่างไซส์วัย 28ปีคือ #หลันซาน สาวสวยหุ่นนางแบบยอดนักขายที่ประกาศชัดเจนว่า " ขายรถไม่ขายตัว" และ #ผักกวางตุ้งหรือเซียวไฉ่เวย สาวร่างเล็กหน้าเด็กจอมเพี๊ยนคือทีมเอกของฝ่ายตัวละครหญิงที่สะท้อนภาพสาวจีนแผ่นดินใหญ่ในยุคไอที ทั้งคู่เป็นลูกคนเดียวของชนชั้นกลางในวัยสร้างฐานะ ยังมีพ่อแม่ต้องดูแล คนแรกยังไม่มีความฝันที่ชัดเจนไม่เคยรักใครและไม่สนใจจะมีความรัก คนหลังเก็บรักแรกฝังใจมาสิบสองปีและคิดจะมีคนรักแทนคนในความฝันที่ไม่เคยตัดใจลง

เล่มแรกเปิดตัวให้สองสาวจอมโก๊ะไปเที่ยวนิทรรศการวัฒนธรรมทางเพศแล้วบังเอิญไปลวนลามหนุ่มหล่อแก้มนิ่มเพราะคิดว่าเขาเป็นตุ๊กตายางจนถูกเอาคืนแบบเชือดนิ่มๆจากเทพเฉียว #เฉียวเฟิง อัจฉริยะไอทีวัย 25ปีผู้เป็นหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทเหวินเฟิงที่มีงานอดิเรกเป็นแฮคเกอร์และอาจารย์สอนฟิสิกส์ชื่อดัง เรื่องนี้เป็นโรแมนติคคอเมดี้นำโดยพระเอกงานดีแบบหล่อ รวย ไอคิวสูงที่ทำตัวเป็นหนุ่มเนิร์ด ไม่แคร์เวิร์ล โลวโพรไฟล์เรื่องแต่งตัวและการใส่ใจความรู้สึกของคนอื่น แต่หยุมหยิมเรื่องมารยาท สุขอนามัยและพิถีพิถันในเรื่องการทำกับข้าวและการกิน ภาพลักษณ์ของเฉียวฟงจึงเหมือนกระต่ายน้อยว่าง่าย ใจเย็น ง้อง่ายด้วยลูกอมหรือขนมหวาน ไม่เคยเห็นเงินมีความสำคัญแต่มีหลักเรื่องคู่แบบวิทยาศาสตร์คือแฟนเขาต้องมีไอคิวไม่ต่ำกว่าร้อยสี่สิบ

หลันซานคือขั้วตรงข้ามทุกอย่างของเฉียวเฟิง ภายใต้ความเป็นสาวสวยคือกล้าต่อยเตะผู้ชายที่มาลวนลาม ขยันงานนอกบ้านแต่งานบ้านไม่เอาถ่าน สิ่งที่ทำให้ยิ่งอ่านยิ่งชอบความน่ารักของคู่นี้ที่เริ่มต้นจากเหตุบังเอิญในการแก้เผ็ด กลายมาเป็นเพื่อนข้างห้องพัก กลายมาเป็นเพื่อนสนิทร่วมโต๊ะที่ฝ่ายนึงเข้าใจว่าฝ่ายหญิงมีใจ อีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าอยู่กับเพื่อนสาว คู่นี้เลยเถียงกันได้ ว่ากันได้ ไว้ใจกันมากขึ้นเรื่อยๆ พระเอกมาดซึนเริ่มรู้จักแคร์ ห่วงและหวงนางเอกแบบไม่รู้ตัว ข้างนางเอกก็พบความร้ายลึกภายใต้มาดแกะน้อยที่ท้ายเรื่องออกโรงปกป้องตัวเองแบบไม่คาดไม่ถึง

ตัวละครสมทบที่สำคัญคงเป็นแมวอ้วนจอมหยิ่งของพระเอก คู่รองระหว่าง #อู๋เหวิน และผักกวางตุ้ง รวมถึงฝั่งบอสไฮโซและคนรักเก่าที่อยากช่วงชิงความรักของพระนางโดยฝ่ายหญิงคืออดีตนักเรียนนอกมาดนางเอกที่เคยเหยียบเรือสองแคมแต่พลาดทุกลำเพราะตัวเองแต่กลับกล่าวโทษว่าหลันซานเป็นต้นเหตุ

โดยรวมแล้วชอบการดำเนินเรื่องที่กระชับฉับไว บุคลิกพระนางชัดเจนและซับซ้อน ในความตลกน่ารักยังได้มุมมองวิถีชีวิตของคนจีนรุ่นใหม่ที่รุดหน้าไปมากในเรื่องเทคโนโลยีและมีความคิดสมัยใหม่เปิดเผยมากขึ้นในเรื่องความรักความต้องการในแบบข้ามเพศหรือSM ระหว่างหญิงชาย

[Monaliz Juang]

เนื้อเรื่องน่ารักมากค่ะ อ่านได้สบายๆเลย หลันซานนางเอกเราเปิดตัวครั้งแรกก็ดูเพื่อนจะไปดึงกางเกงพระเอกลง เพราะนึกว่าเป็นตุ๊กตายางค่ะ ฮา นางเอกเราก็มีอาชีพขายรถราคาแพง มีสโลกแกน ขายรถไม่ขายตัว วันดีคืนดีก็รู้จักเพื่อนข้างห้องเป็นพระเอกของเรา ซึ่งสิ่งที่ทำให้ทั้งสองคนมาสนิทสนมกันก็คืออาหารที่พระเอกทำนั่นเอง

หลันซาน เป็นผู้หญิงสวยที่มีอีคิวสูง แต่ไอคิวอาจจะต่ำไปบ้าง ขายรถเก่ง แล้วที่สำคัญกินเก่งด้วย นางเอกน่ารัก ต๊องๆหน่อยๆ แถมคิดว่าพระเอกเป็นเกย์ เพราะการปั่นของเพื่อนสนิท ฮาาา

เฉียวเฟิง เป็นอัจฉริยะที่หาแฟนด้วยการให้ทำข้อสอบ แน่นอนว่าหล่อ แล้วก็เป็นอาจารย์ด้วยค่ะ ด้วยความที่เฉียวเฟิงเป็นอัจฉริยะ แต่อีคิวไม่มี ก็จะคิดอะไรแปลกๆหน่อยค่ะ แถมชอบว่านางเอกโง่ด้วย แต่นางเอกก็ไม่ได้สนใจอะไรนะคะ เพราะก็ยอมรับ พระเอกเราน่ารักมากมีความเป็นพ่อบ้าน รอนางเอกมากินข้าวด้วยทุกวัน แถมมีความเป็นสต๊อกเกอร์ตามนางเอกด้วย ฮ่าๆ พ่อเจ้าปะคุณยังไม่ได้เป็นแฟนกับสาวเลย แต่คิดว่าเป็นคู่รักกันแล้ว ถึงความสัมพันธ์จะเหมือนก็เถอะ

รีวิวตามต่อที่เล่มจบนะคะ

[이 고은]

นิยายคนแต่งเดียวกับฮองเฮาผู้ไร้คุณธรรม ต้องบอกว่าเป็นการอ่านนิยายที่ทำให้หัวเราะบ่อยที่สุดแล้วมั้ง นิยายแทบไม่มีเนื้อหาหนักๆ ไม่มีสาระมากมายแต่เน้นไปที่ความรัก ความฮาจนแทบน้ำตาไหล ไม่ว่าจะเป็นความเกรียนของนางเอก ความอัจฉริยะร้ายของพระเอก ความบ้าๆบอๆของตัวละครทั้งหลายในเรื่อง ทำให้เราผู้ซึ่งหมดไฟกับการอ่านนิยาย ได้หันกลับมาอ่านนิยายแบบข้ามวันข้ามคืนอีกครั้งแบบที่ไม่ได้ทำมาสักพักใหญ่ เรื่องนี้เริ่มต้นด้วยความเหมือนจะเป็นคู่อริ มีความเป็นคู่จิกกัดแต่ด้วยเหตุผลบางประการ ทำให้เขาทั้งสองคนได้ใกล้ชิดกัน ค่อยๆสะสมความสบายใจจนก่อเกิดเป็นความรักในตอนท้าย มีมุกตลกแทรกมาเรื่อยๆ และเราก็แทบจะชอบมุกตลกพวกนี้มากกว่าความรักของทั้งคู่ซะอีก ชอบตัวละครอย่างผักกวางตุ้งมากๆ สร้างสีสันให้เรื่องนี้สุดๆ จบก็ดี ตอนพิเศษก็อิ่มอยู่ แต่ตอนพิเศษมีแอบออกทะเลคล้ายๆเรื่องฮองเฮา555556 ไม่ncว้าวเท่าฮองเฮา แต่เล่ม2ก็ออกบ่อยอยู่นา สรุปคือชอบ มีโอกาสได้อ่านซ้ำ 9/10

[IB Nungruthai]

ถ้าคำว่านิยายโรแมนติกคอมเมดี้คืออะไร
นี่ล่ะนิยายโรแมนติกคอมเมดี้ขนานแท้

จากที่คิดไว้ว่าไม่สนุกจะเท ตายๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมถึงสนุกเยี่ยงนี้
ขำพระเอก ขำนางเอก ขำแมวพระเอก ขำผู้ช่วยนางเอก
ขำผู้ช่วยพระเอก ขำพระรอง และโคตรขำครอบครัวพระเอก

โอ๊ย...

แต่ละมุข น่ารัก ขำ โรแมนติก อ่านแล้วยิ้มมุมปาก
พูดกับตัวเองตลอด เฮ่ยชั้นว่าแล้วววว

พระรองซ่งจือเฉิงในเรื่อง ถ้าไปอยู่ในนิยายเรื่องอื่น
คงเป็นพระเอกแนวเท่ เนี๊ยบ ทรงอำนาจ ตบจูบๆๆ ดราม่า
พอมาเจอเฉียวเฟิงพระเอกเรื่องนี้ พระรองไปไม่เป็นเลยจ้า
ฮีเอารองเท้าแตะตบพระรองตายเรียบ ขำมาก

น่าตายมาก คือไม่ได้พิมพ์ผิดจากหน้าเป็นน่านะ
อิพระเอกมันมาแนว "น่าตายมาก"

นางเอกก็น่ารักค่ะ "ขายรถไม่ขายตัว"
ถ้าอ่านแค่นี้ก็แค่ประโยคน้ำเน่าเหยียดมุมปาก

แต่ประโยคนี้มันทรงพลังมากในนิยายค่ะ
เพราะมันเป็นความหมายในแบบนั้นจริงๆ

[Tkpslc.]

เนื่องจากก่อนหน้านี้อ่านนิยายจีนโบราณมาเยอะมากๆ เรื่องเครียดๆ หนักๆทั้งนั้นแล้วรู้สึกอยากหาอะไรผ่อนคลายอ่านเลยเลือกเล่มนี้ ก่อนหน้านี้เห็นคนอื่นๆรีวิวว่าเป็นนิยายที่ไม่ต้องคิดอะไรเลย ง่ายๆอะไรแบบนี้เลยไม่ได้คาดหวังอะไรมาก

แต่พออ่านแล้วคือ เห้ยยย วางไม่ลง มันเป็นนิยายรักกุ๊กกิ๊กใสใส ทำนองนั้นจริงๆแต่ก็สนุกด้วย ตลกด้วย น่ารักก

เรื่องราวของสาวสวยที่บังเอิญเข้าใจผิดว่าผู้ชายรูปหล่อที่เจอในงานนิทรรศการเป็นตุ๊กตายาง เค้าคนนั้นยังเป็นลูกค้าที่คอมเพลนว่าถูกเธอ ‘ล่วงละเมิดทางเพศ’ นอกจากนี้ยังบังเอิญเป็นเพื่อนบ้านกับแบบงงๆ แน่นอนว่าเธอไม่พอใจมากแต่กับข้าวทีทเค้าทำกลิ่นหอมยั่วยวน หน้าตาน่ากิน เธอเลยขอกินข้าวด้วยง่ายๆแบบนี้ เป็นที่มาของยายถังข้าวนั่นเองงง

พระเอกคาแรคเตอร์นุ่มนิ่ม อ่อนโยนและมีเหตุมีผล น่ารักมากจริงๆ

[Katheryn Wang]

ตอนแรกนึกว่าจะอ่านไม่รอด โธ่วววว สุดท้ายก็ติดงอมแงมเรื่องนี้ไม่มีไรมากเลย อารมณ์รักใสใส แบบผู้ชายซื่อบื้อด้านความรักเพราะตรรกะเต็มหัว กับผู้หญิงที่ความคิดธรรมดาแต่หน้าตาดี ก็เอาใจช่วยลุ้นพระนางว่าเมื่อไหร่จะเจอตรงกลางและความคิด ความรักจะตรงกันสักที เหมือนจุดหมายเดียวกันแต่เดินคนละเส้นทาง สุดท้ายก็คงต้องบรรจบกัน มุกที่แทรกมาแต่ละช่วงก็จัดว่าเด็ดเหลือเกิน ทั้งตลกร้ายทั้งขำ แต่เล่มนี้มันยังไม่จบ ขอตัวไปอ่านเล่มสองก่อนนะ

ปล.1 นี่เป็นนิยายจีนเล่มแรกที่เราอ่าน
ปล.2 เราอยากได้พระรอง
ปล.3 เราชอบประโยค "นี่มันกระเพาะหรือหลุมดำ" 😎😎

[Doco]

เนื้อเรื่องสบายๆ อ่านได้เรื่อยๆ ตลกดี ในเรื่องพระเอกหล่อรวย โปรไฟล์เลิศ ฉลาดล้ำ ครบสูตรพระเอกนิยาย แต่ด้านการใช้ชีวิตดันอีคิวต่ำและซื่อบื้อ ส่วนนางเอกสวยทำงานเก่งแต่เป็นชนชั้นธรรมดา พระเอกทำกับข้าวอร่อย ด้วยความตะกละนางเอกเลยไปขอข้าวพระเอกกินอยู่เสมอ แต่มีสถานการณ์ที่ทำให้เข้าใจผิดคิดว่าพระเอกชอบผู้ชาย เนื้อเรื่องขายความตลกน่ารักกุ๊กกิ๊กเป็นหลัก มีตัวร้ายๆนิดๆหน่อยๆพอให้ชีวิตได้เจออุปสรรคบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรมาก ไม่ดราม่า จะหักคะแนนหน่อยตรงเรื่องของคู่รองซึ่งเป็นพี่ชายพระเอกกับเพื่อนนางเอก ตรงนี้ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

[Gigi W]

เล่มนี้สนุกดี น่าติดตาม จำได้ว่าอ่านจบอย่างรวดเร็ว ตอนแรกเห็นชื่อเรื่องเหมือนไม่น่าอ่าน แต่จริงๆ สนุกใช่ได้ มีบางฉากที่เว่อร์ ดูไม่เมคเซ้นส์ไปบ้าง แต่อภัยให้ได้ ไม่ติดใจขนาดนั้น จริงๆ เป็นฟีลพระเอกเพอร์เฟ็ค นางเอกธรรมดา (แต่สวย) ทั่วๆ ไปนั่นแหละ แต่ทำออกมาน่าสนใจตรงที่พระเอกมีคาแรคเตอร์ที่น่ารักดี นางเอกก็มีกวนๆ มีมุมแกร่ง เราค่อนข้างชอบนางออกนะ

[Tnc Mlamean]

เนื้อเรื่องเบาๆ ดีงามมากๆๆ อ่านสบายหัว ทั้งพระนางน่ารัก ฉลาด มีขอบเขตและเอาแต่ใจในบางเรื่องกันทั้งคู่ ถึงเวลาจริงๆ ก็ถอยให้กันได้

ถึงตอนสวีทก็ไม่มีกั๊กเลยจริงๆ อ่านเอาละมุนๆ น่ารักๆ สบายหัวคลายเครียด อบอุ่นได้เป็นอย่างดี สองคนค่อยๆทำความรู้จักเคยชินการอยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ จนรู้ตัวอีกทีก็ชอบอีกฝ่ายแล้ว ฟิน~
ไม่ค่อยเจอนิยายอบอุ่นใจเรื่อยๆ แบบนี้นานแล้ว

[Pitchayapa Siridejakul]

หลังจากผ่านคืนวันอันเบื่อหน่ายไม่รู้จะอ่านอะไรก็มาเจอเล่มนี้ ค่อยรู้สึกได้เยียวยาหัวใจ เป็นอีกเล่มที่ชอบที่สุด เป็นจีนปัจจุบันที่ทั้งหวานทั้งฮา นอนอ่านคนเดียวหัวเราะเสียงดังและวางไม่ลงจนกว่าจะจบเล่ม ตัวละครน่ารักทั้งคู่ คือสุดโต่งไปคนละแบบ ไอคิวและอีคิวของพระเอกและนางเอกสวนทางกันมาก 555 เล่มนี้แนะนำค่ะ

[Miki]

เรื่องราวน่ารัก เหมือนซีรี่ย์แนวนิยม พระเอกฉลาดๆแต่ไม่เก่งเรื่องความรัก กับนางเอกที่คนธรรมดาทั่วไปแต่พระเอกชอบด่าว่าโง่ แบ๊วๆ กวนเท้าเล็กๆ อ่านเพลินดีค่ะ

[Anida]

เล่มแรกนี่สนุกมาก ขำความช่างมโนของพระ-นาง มโนไปคนละทาง แต่ก็มีความน่ารักมากๆด้วย อ่านเบาๆ สบายๆ ไม่เครียด แต่ตอนนี้ตี1 แล้ว เล่มสองไว้อ่านต่อพรุ่งนี้ละกัน

[Fonfoniny]

อ่านง่าย สบายๆ พระเอกหล่อ รวย อัจฉริยะ นางเอก สวย โก๊ะกัง มีมุกตลกเป็นระยะ ตัวประกอบก็แย่งซีนได้ดี โดยเฉพาะผักกวางตุ้งกับไหกระเบื้อง นางร้ายดูไม่ค่อยมีสมองเท่าไหร่

[Misspharaoh]

น่ารักอ่ะค่ะ ฟิน สนุกแบบแปลกๆดี🤔🤣
หนุ่มเนิร์ดintrovertตรรกะมึนๆกับพี่สาวนักเนียนกิน😆
ชอบแมวพระเอก ‘น้องชเรอดิงเงอร์’

ไปต่อเล่ม 2

[Ahgase]

สนุกดี อ่านได้เรื่อยๆไม่อะไรมากถึงบางอย่างจะไม่สมเหตุสมผลก็เถอะ

[Chin]

พระเอกฉลาด น่ารัก เก่งมาก ทำอาหารก็เก่ง จนนางเอกติดฝีมือพระเอก

[รำพึง ลำพัง]

เพิ่งได้ไปดูอ่านเกี่ยวกับการทดลองแมวในความคิดของSchrödinger เพื่อนนางเอกทำให้เราเข้าใจว่านักวิทย์คนนี้ฆ่าแมวเพื่อการทดลองจริงๆ == นี่นขจงใจให้นางดูignoranceเพื่อจะได้ปรักปรำพระเอกหรือข้อมูลนขพลาดกันแน่นะ 🤔
เสียดายที่หนังสือขายไปแล้วด้วย ที่จริงก็ความผิดตัวเองด้วยที่ไม่รู้จักไปกูเกิลเกี่ยวกับเรื่องนี้เพิ่มเอง




ตอนอ่านแปลอิ๊งก็ชอบนะ ชอบมากๆ แต่พออ่านแปลไทยละความรู้สึกมันลดลง
มีแต่คนไม่ชอบเพื่อนนางเอก

[Hiu Ying]

二購已記錄。

[Hammu]

เรื่องป่วนๆ ของเทพเฉิ่มกับสาว(เหมือน)มั่น