Евангелие от Иуда

by Henryk Panas, Катя Митова (Translator)

Не лукав предател, не демон на злото, а сподвижник и духовен последовател на Иисус - такъв е Иуда Искариот в „апокрифа“ на полския писател Хенрик Панас (1912-1985). Съчетавайки опита на историческата и митологическата школа в библистиката, той създава своята хипотеза за евангелската митологична двойка. Тази хипотеза е залегнала в основата на модерното, едновременно митоборческо и митотворческо повествование, чийто обект е не самата историческа действителност, а нейното познание от рационално-скептичното съзнание на Иуда. Плод на десетилетни проучвания на изворите и изследванията върху тях, книгата рисува убедителна картина на социалните движения и политическите борби, пресъздава интригуващо бита и духовната атмосфера в Палестина през I век. „Евангелие от Иуда“ е опит за разкрепостяване на представите и мисленето за Книгата на книгите - Библията.
С оглед на художествената функционалност на личните и географските имена в българския превод на това произведение е запазена тяхната транскрипция според Библията, макар да не отговаря на нормите на съвременния ни книжовен език.

240 pages, Paperback

First published December 31, 1977

Reviews

[KamRun · Rating 1 out of 5]

عیسی هنوز صحبت می‌کرد که جمعیتی دیده شد و یهودا، یکی از آن دوازده حواری، پیشاپیش آنان بود‌. یهودا پیش عیسی آمد تا او را ببوسد‌ اما عیسی به او فرمود: ای یهودا، آیا پسر انسان را با بوسه تسلیم می‌کنی‌؟ انجیل لوقا 22: آیات 47 و 48

مواجهه من با این کتاب کاملا اتفاقی بود و در برخورد اول عنوان کتاب کنجکاوی‌ام را به‌شدت برانگیخت و همین شد که با تمام گمنامی و خاک‌خوردگی، تصمیم به خواندنش گرفتم. یازی نیست که محقق ادیان یا باورمند به مسیح باشید تا شما هم به همین حال دچار شوید، همین که با شخصیت یهودای اسخریوطی آشنا باشید کافی ست تا تصمیم بگیرید سر از چند و چون ماجرای کتاب در بیاورید. نفوذ و گستردگی این واقعه (یا روایت) آنقدر زیاد است که فارغ از هر فرهنگ و باوری، بوسه یهودا بر گونه مسیح در باغ جتسیمانی به عنوان استعاره‌ای برای هر خیانت عظیم و هولناکی به کار می‌رود

در مورد کتاب

کتاب آنطور که از نامش هویداست یک رمان تاریخی ست که یهودا آن را روایت می‌کند، همان یهودای اسخریوطی. در واقع نویسنده در غالب این رمان، به نقد روایات انجیلی و اسطوره‌زدایی از شخصیت مسیح می پردازد. نویسنده با انتخاب هوشمندانه شخصیت یهودا، خیانت او و روایت دیگر شاگردان را دروغ و افسانه می‌خواند و خود به فاش کردن حقایق دست می‌زند. یهودا را هم به شیوه جالبی وارد ماجرا می‌کند: طراحی یک رابطه عاشقانه میان او و مریم مجدلیه
با چشم‌پوشی از پیرنگ، بزرگترین ضعف کتاب خسته‌کننده بودن آن است، در حد فاجعه! اگر برای لذت بردن از داستان پای خواندنش نشسته باشید، داستان تا دو فصل پایانی به شدت ملال‌اور و ناامید کننده پیش می‌رود و اگر جویای احتمالات تاریخی، به علت اشکالات بسیار و همچنین موجود نبودن هیچ مرجعی، مطالب به کارتان نخواهد آمد

[Maryam · Rating 4 out of 5]

انجیل یهودا ، نویسنده هنریک پاتاس، ترجمه پرویز داریوش، ۲۸۵ صفحه

یهودا راوی داستان با عشق مریم مجدلیه و تعقیب او وارد گروه حواریون مسیح می‌شود. یهودا تاجری ثروتمند است و در تامین مالی حواریون نقش مهمی دارد
روایت های یهودا از زندگی عیسی رازهایی را که در لابه‌لای افسانه های ساخته شده از مسیح بنا شده و تغییر یافته اند را کنار می‌زند و مسیح را از عرش آسمانی و اسطوره ای خدا گونه به انسانی زمینی و قابل احترام پایین می آورد.
او نحوه تولد عیسی ، بزرگ شدنش، تعالیم و سفرها و معجزات مسیح، نقد حواریون ، حذف خرافات ،نحوه شکل گیری این باورهای خرافی و نحوه مرگ مسیح را روایت می‌کند و در واقع نقشش افسانه زدایی و اسطوره زدایی از مسیح و باورهای مسیحی است در عین اینکه مسیح را بسیار دوست دارد و باور دارد. این کتاب شما را به این نقل قول نیچه می رساند که" هیچ کس و هیچ چیز آنقدر مقدس نیست که نتوان آن را به نقد کشید."

[امیرمحمد حیدری · Rating 1 out of 5]

نمی‌دانم همان انجیلی‌ست که در سده‌ی حاضر در مصر کشف شد یا نه (آن انجیل در نشر ققنوس به‌چاپ رسیده). تفاوت اخلاقیات مسیح در این انجیل بسیار جالب توجه است.

[Surymae · Rating 1 out of 5]

Non ci siamo: questo romanzo non sta in piedi, da qualunque lato lo si guardi. Non sta in piedi da un punto di vista teologico; e quello si sapeva, visto che nella trama è scritto a chiare lettere che sono state usate tutte le fonti tranne quelle della Bibbia. Ma sarebbe stato bello se l'autore si fosse documentato seriamente, invece di coprire i suoi misfatti con digressioni filosifiche e storiche, che sono inutili ai fini della storia e non fanno provare empatia per Giuda, anzi. Inoltre, a volte sembra quasi che l'autore si serva del personaggio per dire ciò che lui pensa, e questo non va mai bene.
Il romanzo non sta in piedi neanche se preso come un'opera di finzione. Trovo la storia di Giuda qui narrata decisamente poco credibile: dal punto di vista dell'introspezione psicologica (nessun personaggio è mai delineato, nemmeno lo stesso protagonista), ma anche per gli eventi narrati, fuori da ogni logica. Inoltre non va bene giustificare le proprie mancanze all'interno dell'intreccio adducendo come scusa che la storia principale è stata ricamata nel corso del tempo da altri (ad esempio il tradimento). L'argomento del romanzo non è facile e questo è assodato, ma mi sembra che in questo "Vangelo secondo Giuda (apocrifo)" l'autore si sia impegnato pochissimo, sotto tutti gli aspetti. Che peccato.