نمايش از يک غريزه نشئت میگيرد. غريزهی نمايش يک غريزهی عام است و تماشاگر و نمايشگر در اين غريزه مشترکاند. ولی جدا از اين غريزهی عام، هر اثر نمايشی درست در همان لحظهای كه نطفهی هستیاش شكل میگيرد صاحب غرايزی میشود كه مجموعشان هستی آن نمايش را معنا میكند، كه مجموعشان رمزوراز موجوديت آن نمايش را به جريان میاندازد.
دغدغههای محمود استاد محمد، متمرکز بر مشکلات اجتماعی مردم و جامعه ایرانی است. فقر، اعتیاد، تبعیض ، فساد و نابودی هنر و هنرمند از مهمترین مضامین آثار او هستند. زبان و فضاسازی رئال و وجود ارجاعاتی به نمایش ایرانی سبب میشود تا خوانش آثار او خالی از لطف نباشد.
شخصیت سید دلبر در چند نمایشنامه استادمحمد پیوسته حضور دارد و نماینده نسلی فراموششده از تئاتر سنتی ایران است.