Trois Sucettes à la menthe

Les Allumettes suédoises #2

by Robert Sabatier

Olivier, le petit garçon des Allumettes suédoises, a quitté sa chère rue Labat pour aller vivre chez son oncle. Autant dire, pour l'enfant, changer de planète. L'univers bourgeois, l'appartement cossu, la vie mondaine des Desrousseaux le surprennent et le déconcertent. Olivier s'intègre difficilement. Mais ainsi va la vie, et bientôt il s'apercevra que sa curiosité est sans cesse mise en éveil. Qui est vraiment l'oncle Henri ? Et la tante Victoria ? Il y a aussi les cousins, les deux bonnes, et, comme on reçoit beaucoup, toute une foule de personnages cocasses, grandioses ou ridicules. Et puis, et surtout, les rues de Paris, le canal Saint-Martin, les étonnants Grands Boulevards, leurs passages mystérieux, leurs théâtres, leurs cinémas, leurs music-halls.

Genres: France, Fiction, Roman

245 pages, Pocket Book

First published February 1, 1972

About the author

Robert Sabatier was a French poet and writer. He wrote numerous novels, essays and books of aphorisms and poems. He was elected to the Académie Goncourt in 1971, as well as to the Académie Mallarme. He is also the author of Histoire de la poésie française: La poésie du XVIIe siècle.
Among his notable works is the autobiographical series of novels "Roman d'Olivier" about growing up in the streets of a poor quarter in Paris during the 1930s. A title from the series, Les Allumettes Suédoises (The Safety Matches, also translated under the title The Match Boy), was adapted for French TV by Jacques Ertaud. According to Kirkus Reviews, the book Les Allumettes Suédoises sold 200,000 copies. Other autobiographical installments include "Olivier 1940" and "Les Trompettes Guerrières". More recent works include Diogène about the Cynic philosopher of ancient Greece.
As a poet, Sabatier was awarded Le Prix Guillaume Apollinaire in 1955. A small selection of Sabatier's poems have been published in English translations by the American poet X.J. Kennedy and others in the anthology Modern European Poetry (edited by Willis Barnstone et al., published by Bantam Books, NY, 1966). Kennedy's translations of Sabatier include the poems "Vegetal Body" and the elegiac "Mortal Landscape" where Sabatier wonders

The bird is flown, the monster not yet born
where shall we go in this demolished world?".

In an introduction to Sabatier, Barnstone states: "The poet's despair has sharp edges . . . but the bitter violence that strikes at the reader of these poems has its roots in an earlier joy that persists like a dream." Sabatier's poetry is deeply colored by memory and division: "He held the image that he loved so tight/his body itself cast two shadows."
Before his death, Sabatier was writing his memoirs.

Reviews

[Carole Brémond · Rating 5 out of 5]

Une autobiographie un peu extraordinaire mais poétique à souhait

[Sophie · Rating 5 out of 5]

Drôle comme certaines choses restent - j'étais persuadée de n'avoir rien retenu des deux premiers tomes de la trilogie, mais j'avais un souvenir, enfin quelque chose de plus diffus qu'un souvenir : une impression en arrière-plan, en l'occurrence celle des piles réchauffées pour lire à la lampe de poche. Elle m'était souvent revenue pour évoquer mes propres nuits d'enfance, la lumière éteinte en hâte pour ne pas qu'on me surprenne un livre à la main.
Et puis j'y ai découvert des mondes que je connais bien et qui m'avaient échappés à l'époque : le Canal St-Martin, les Buttes Chaumont qui me sont si chères, les appartements des faubourgs. J'ai tellement aimé ce 2e tome, la façon toujours si touchante de Robert Sabatier de décrire les personnages, l'époque décrite telle que je rêve d'y être. C'est une transition qui pourrait tenir toute seule.

[Peer · Rating 4 out of 5]

Ik was al 6 tot 8 jaar gelden in het boek begonnen, maar het was iets te moeilijk. Leuk om te zien dat na verloop van tijd het me toch lukt om het boek te lezen en ik het ook best goed kan volgen, met woordenboek en geduld. Het speelt zich af in Parijs, in het 10e. Het gaat over een jongen die zijn moeder heeft verloren en wordt opgenomen in een rijk gezin van zijn oom. Oom en tante zijn afstandelijk en geven de jongen weinig warmte. Zijn tante laat duidelijk blijken dat ze hem uit liefdadigheid hebben opgenomen en omdat zijn moeder de zus was van Henri (oom). De jongen (Olivier) was een echt straatschooiertje en wordt in zijn nieuwe omgeving “heropgevoed”. Hij verschuilt zijn verdriet en verlies van moeder en zijn kameraden achter heel veel lezen. Hij wordt naar een nieuwe school gestuurd en krijgt te horen als hij goed zijn best doet dat zijn stiefouders alles voor hem doen om verder te studeren. Langzaamaan vindt hij zijn plek in het gezin. Als hij een keer alleen is met zijn oom leert hij hem ook beter kennen en blijkt de oom veel warmer te zijn dan als zijn tante Victoria erbij is. Victoria komt erg kil en afstandelijk over. Maar omdat Olivier haar adoreert en spontane vleiende opmekingen over haar maakt, wordt ook tante Victoria iets vriendelijker voor hem. Uiteindelijk mag hij pakketjes rondbrengen voor het bedrijf van zijn oom om bij te verdienen. Van het geld koopt hij boeken. Zijn oom ziet de liefde voor boeken en neemt hem mee naar de bibliotheek om boeken te lenen.
Oliviers neef Marceau heeft last van longontsteking, maar verbergt dat voor zijn ouders. Olivier komt er achter maar moet het geheim houden. Omdat hij er ook achter komt dat Marceau bloed hoest wordt het geheim te groot en deelt hij het met Margeurite (une bonne) onder voorwaarde dat ze het geheim houdt.
Aan het eind van het schooljaar krijgt Olivier zijn rapport, maar die is heel slecht, behalve voor geschiedenis en lezen. Hij durft het rapport niet aan zijn stiefouders te laten zien en Marceau kopieert de handtekening van zijn vader om het rapport goed te keuren. Victoria en Henri (oom) komen er achter. Marceau wijst naar Olivier, Olivier zegt dat hij het gedaan heeft. hij moet naar zijn kamer, op water en brood en wordt de volgende dag doodgezwegen. Niemand praat meer met hem, alleen Marguerite stopt hem wat extra eten toe. De volgnde dag als hij van school komt duikt hij verdrietig zijn bed in. Marceau stormt zijn kamer binnen en stompt hem op zijn neus, omdat hij hem heeft verraden over de longontsteking. Het bloed stroomt over zijn gezicht. Olivier voelt zich volledig verstoten: niemand wil meer met hem praten en hij wordt ook nog “in elkaar geslagen”. hij besluit om weg te lopen. Twee dagen zwerft hij rond, naar zijn oude buurt, maar niemand wil hem kennen. Teleurgesteld pakt hij de metro en stapt op een willekeurig station uit. Hij blijkt weer in de 10e te zijn. Vermoeid en teneergeslagen legt hij zich te rusten op een bankje. Marceau vindt hem en is poeslief. De hele familie is ook poeslief, maar niemand vraagt wat hij heeft meegemaakt. Aan het eind blijkt hij nu wel echt bij het gezin te horen waarin hij is opgenomen.

Veel sfeerbeschrijvingen van het leven in Parijs van de jaren 20/30. Mooie sferen worden er geschetst. Al met al een goed te volgen en leuk boek.

[Christian Redon · Rating 5 out of 5]

C'est l'histoire d'un enfant orphelin recueilli par sa tante et son oncle. Il y a pour conséquence un bouleversement dans sa vie car il change de milieu social et ses cousins remplacent ses amis.