Να πω εκ των προτέρων ότι εκτιμώ και τρέφω ιδιαίτερο σεβασμό για τον Τάσιο. Πέρα από αυτο όμως, αχρείαστα δυσκολοδιάβαστο το βιβλίο. Ο στόχος του είναι ενδιαφέρον αλλά η γραφή του δε βοηθάει καθόλου.
- Αχρειαστα περίπλοκο λεξιλόγιο που δε προσδίδει έξτρα πληροφορίες, παρά μόνο δυσκολεύει την ανάγνωση.
- Άσχετες λέξεις στη μέση των προτάσεων με κεφάλαιο το πρώτο γράμμα, λέξεις που θα περίμενες στη γενική, τις βλέπεις στην ονομαστική, άλλες με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Μάλλον έχει κάποιο λόγο ο συγγραφέας βγια αυτό, αλλά δεν τον εξήγησε πότε
- Ο συγγραφέας δεν φαίνεται να έχει μια σαφή δομή και στόχο εντός της κάθε παραγράφου και μερικές φορές απλά πάει προς κάποια άλλη κατεύθυνση εντός της παραγράφου ή πετάει κάποια δική του παρατήρηση, άσχετη με τη προσωπικότητα που αναλύει
- Περίεργο formatting λέξεων σε πολλά σημεία (βλ. συναίρεση, σελ 130)
- Ο συγγραφέας κάνει αναφορές σε ονόματα, και καταστάσεις από τις ζωές των προσώπων που αναλύει κάνοντας την υπόθεση ότι οι αναγνώστες ξέρουν για ποιο πράγμα μιλάει. Θα πόνταρα πώς οι περισσότεροι ξέρουν μεν το βασικό πρόσωπο του κεφαλαίου (π.χ., Καζαντζάκη) αλλά όχι όλους τους υπόλοιπους στη ζωή του και, αν δε ξέρεις αυτά τα πρόσωπα, ή αν ο συγγραφέας δεν βάλει λίγο χρόνο να σου πει τουλάχιστον ποιοι είναι αυτοί και γιατί πρέπει να σε ενδιαφέρει, η αφήγηση χάνει μεγάλο μέρος του νοήματος της