Konuşulmayan

by Demokan Atasoy

Oğlak Yayınları, korku öyküleriyle ruhumuza dehşet saçan Demokan Atasoy’un kanınızı donduracak ilk romanı Konuşulmayan’ı yayımlamaktan gurur duyar...

... mavimtırak dudakları normal bir insanda gülümseme gibi duracağından emin olduğum bir şekle girdi. Aslında, o dudaklar Hande’nin yüzünde, ağzı olmayan bir surete, kör bir bıçakla özensizce kesilerek açılmış bir yara gibi duruyordu. Ama ben gözleriyle ne demek istediğini anlamıştım, belki sadece hissetmiştim...

... Öpüşmeye nasıl başladık ya da ben bu şefkat dolu vücutla bir olmak zorunda olduğumu ne zaman anladım onu da bilemiyorum. Ama biliyorum ki sevdiğim kadınla o ilk sevişmem, içimde bir şeyleri değiştirdi...

“Sıradışı bir aşk, sıradışı karakterler... Demokan Atasoy tekinsiz bir uyuyan güzel masalına davet ediyor okuru. Alacakaranlıkta yapacağınız bu yolculukta aklınızda hep şu soru olacak: Aşk ölümü yener mi?”
- Orkun Uçar

“Yetenekli yazar Demokan Atasoy, Konuşulmayan romanında bizi var olduğumuz dünyada başka dünyalarla tanıştırıyor, kusursuza yakın betimlemelerle zihnimizi açıyor, Emine Baysal gibi karakterlerle bizi çarpıyor, okuyucuyu iç benliğinin diliyle tanıştırıyor, iyi de yapıyor, iyi ki de yapıyor!”
- Uğur Batı

Genres: Horror

256 pages, Paperback

Published March 27, 2018

About the author

Eski Ankaralı(3 nesil), yeni İstanbullu. Turizm ve Sinema okudu. Sinemada asistanlık, özel televizyonlarda yönetmenlik ve yapımcılık yaptı. Sektördeki ikinci yılında, “Yaşam Ustaları” adlı programıyla, Çağdaş Gazeteciler Derneği’nin TV Programı dalında Yılın Başarılı Gazetecisi Ödülü’nü kazandı. İstanbul için, maceralı, hikâyeli, müzikli turistik mobil uygulama üretti.
Aylık sinema dergisi Rabarba Şenlik’te, “Canavarlar, Yaratıklar, Manyaklar” adlı korku bölümünü hazırlayıp korku sanatlarını sinemaseverlere gerçek yüzüyle tanıttı. Hayalgücünün Merkezine Seyahat, Anadolu Korku Öyküleri, Aşkın Karanlık Yüzü, Karanlık Yılbaşı Öyküleri adlı seçkilere öyküleriyle dahil oldu. Yabani Dergi, Lemur Dergi ve Kabuk Dergi’de öyküleri yayımlandı.
İlk romanı Konuşulmayan 2018 yılında, ilk öykü kitabı Ölümlüler, Deliler, Yalnızlar ise 2020 yılında yayımlandı. 2021 yılında Ötüken Neşriyat’ın Tekinsiz Kitaplar serisinin ilk kitabı, Kötülüğün Tasarımı: Eski İran Dinleri ve Şeytanın Doğuşu’na ilk novellasıyla dahil oldu. 2022 yılında önce ikinci öykü kitabı, İçine Çekenler'i ve bunu takiben ortaklarıyla beraber Gerisi Hikaye'den Vampir Öyküleri kitabını yayımladı. 2024 yılında Kötülüğün Tasarımı'nın ikinci kitabı Tanrıların Krallığı bu sefer bir makale iki roman ile devam etti. Korku kültürünün daha geniş kitlelere ulaşması ve tanınması amacıyla Gerisi Hikâye adlı podcast programını ortaklarıyla beraber üretmeye devam ediyor.

Reviews

[Murat Dural · Rating 5 out of 5]

Günler günlerin ardından; “Konuşulmayan”ı bitirmek mecburiyetindeydim… Bir kaç gün önce bitirmeme rağmen sessizliğe gömüldüğüm; “Ne yazayım, nasıl anlatayım?” diyerek beklettiğim, hiçbir şeyi atlamak istemediğim için elim klavyeye gittiğinde kaygılandığım bir eser “Konuşulmayan”.

Oğlak Yayınları tarafından özenle basılmış, kapağı çok konuşulan, beğenilen eser öykücülüğüne aşina olduğumuz, korku kültürüne, fantazyaya fazlasıyla hakim olduğunu bildiğimiz, Gerisi Hikaye Podcast’i ile ülkemizde bu tür ve türlere büyük destek veren Demokan Atasoy’u benim için artık bir öykücüden öte çok iyi bir romancıya çevirdi. Hep yazsın ama bu sefer sekiz yıl sürmesin lütfen!

Cümle yapısı ve kelime seçimindeki ahenkli akışkanlık, derin sadelik, doygunluk, hedefe odaklı alt metinli psikolojik çözümlemeler, okuru hep ayakta tutan heyecan, ciddiyet ve hafif kurnazlıkla, manidar bıyık altı gülümsemelerle dolu, gerçekten deneyimlenmesi gereken bir okuma vaat ediyor. Bitsin istemedim. Uzun yazmaktaki becerisi sinema ve özellikle senaryo konusundaki eğitimi ve kabiliyeti ile bence daha da anlam kazanıyor, şekilleniyor. Çünkü okurken tasvirler gerçekten de sinematografik bir hayal gücü, romanın yansıtıldığı bir perde çıkarıyor ortaya. İster istemez mekan ve insanlar gözünüzde şekilleniyor.

Roman ilgi çekici bir içeriğe sahip. Spoiler vermemek için ağzımı zorlukla, iki elimle kapatıyorum. Romantizm kadar bıçak sırtında sert bir gerilim, karanlık besliyor. Mevzu Demokan Atasoy olunca zaten bu kaçınılmaz. Sizi hep soru işaretleri arasında sıkıştırıyor. Benim eserde gördüğüm, naçizane eleştirim olabilecek tek şey merakla, koştura koştura “ne çıkacak? nereye bağlanacak?” diye vardığım final kısmı olabilir. Tamamen kişisel bir beklenti. O son kısımdan önceki 250 sayfa ile ilgili “Çok iyi!” demekten başka bir durum ve çarem yok. Şaka yapmıyorum; bu kitabı kaçırmayın! Kitap öyle güzel aktı ki sona kadar sanırım aşırı beklentiye girdim.

Bir okur bir kitaptan daha ne ister?! Tamam beklentiye girdim ama yazma uğraşında, çabasında olan biri olarak eser ve eser sahibinin düşüncesini, tercihini saygıyla benimsemek bana daha uygun geliyor. Onun dizaynı. Bir sonraki adım eseri sevgili Demokan Atasoy’un dilinden dinlemek, öğrenmek. Umarım en kısa zamanda bu harika romancı için söyleşiler düzenlenir, okuru ve Demokan Atasoy yan yana gelir. Son tebrik ise sevgili Çiğdem Bakırcıoğlu’na, editöryal anlamda samimiyeti, profesyonelliği, neşesi ve ilgisiyle hem yazara (şahit olduğum için biliyorum) hem de biz okurlara çok büyük destek, edebiyat ile buluşma imkanı sunuyor. Buradan hem yazar hem de editöre bir mesaj yollayalım; şimdiden “yeni roman” siparişi verelim, hemen yeni romana başlayalım ama lütfen sekiz yıl sürmesin. :)

[Otnemem · Rating 5 out of 5]

Doğrusu kendimi kitaplar hakkında yorum yapabilecek yetkinlikte görmediğimden, çok ender bir şeyler karalıyorum. Sonuçta ben bir okurum ve ne yazık ki "okur" olmak, "yazar" olabilme yetisini de beraberinde getirmiyor.

Az sonra yazacaklarımın günahını peşinen kabullenen bu girizgahtan sonra, neden duramayıp bu kitap hakkında yazdığıma geçeyim. Aslında cevabı çok basit, çünkü çok güzel bir roman. Çok emek var bir kere, çok belli. Karakterler nakış gibi işlenmiş, ayakları yere basan, kendi içinde tutarlı. Sürekli gıdıklanan merak duygusu, romanın geçtiği dönemin siyasi ve sosyolojik gündemine göndermeler. Bazen sinsi sinsi gülümseten, bazen kahkaha attıran sahneler. Bütün bunlar ve fazlası; bir yandan sayfaları bir çırpıda okuma isteğini körüklerken, öte yandan bu şahane romanla daha fazla zaman geçirebilmek için zaman yavaş geçse ikilemini doğuruyor. Bir de kitabın çok sinematografik bir dili var ki es geçilmemesi gerekiyor. Kitabı düşünüp gözümü kapadığımda mekanlar gözümün önüne geliyor istemsizce. Hatta leziz bir Tim Burton filmi fantezisi bile kurdum romandan uyarlama.

Naçizane fikrime göre ortaya çıkan, yakın dönemin en iyi Türkçe romanlarından biri. Demokan Atasoy çıtayı çok yükseğe koymuş. Gelecek romanları için sabırsızlanmak da bize düşüyor.

[Özlem Ertan · Rating 5 out of 5]

Demokan Atasoy’un ilk romanı 'Konuşulmayan' 1980’li yılların İstanbul’unda geçiyor ve yarattığı gerçeklik duygusuyla okurunu avucunun içine alıyor. Demokan, özellikle başkarakterleri o kadar iyi işlemiş ki onları yanı başınızda görmüş gibi oluyorsunuz. Çocukluk travmaları, gizli duyguları, korkuları, güvensizlikleri ve heyecanlarıyla kanlı canlı karakterler var karşınızda. Tüm bunlar 'Konuşulmayan’ın çok emek verilmiş, üzerinde titizlikle düşünülmüş ve her detayı hakkında kafa yorulmuş bir kitap olduğunu gösteriyor.
Her ne kadar pek çok karakter barındırsa da 'Konuşulmayan', iki kahramanın ekseninde dönen bir kitap. Biri kariyerinin sonlarına gelmiş, uyuşturucu müptelası manken Hande Sadır, diğeri ise hayatı boyunca baskıcı annesinin sözünden dışarı çıkamamış, 40’lı yaşlarını süren Devlet memuru Dalınç Baysal.
Normalde karşılaşmaları, hele de birbirlerine âşık olmaları imkânsız görünen bu iki kişi, tesadüfler neticesinde bir araya geliyor. Hem de morgda… Annesinin cesedini teşhis etmek için morga giden Dalınç, orada karşılaştığı Hande’ye ilk görüşte âşık oluyor. Ancak sorun şu ki, Hande ölü. İşte bu noktadan sonra Hande ile Dalınç’ın doğaüstü aşk hikâyesini okumaya başlıyoruz.
'Konuşulmayan’ı “doğaüstü bir aşk hikâyesi” tanımının sınırları içine hapsetmek haksızlık olur. Zira bu roman, anlattığı dönemin sosyal yapısını, insan ilişkilerini ve atmosferini iyi yansıtması dolayısıyla da çok önemli.
Demokan, olayları iki başkarakterinin, Hande ile Dalınç’ın ağzından anlatmış. Dalınç’ın anlatıcı olduğu kısımlarda daha eski yıllara da gidiyoruz. 1970’lerin Ankara’sında devrimci gençlerle dolaşıyor, onların bağımsızlık ve kardeşlik hayallerine şahitlik ediyoruz. Uzun lafın kısası 'Konuşulmayan', karakterlerinin işlenişi, anlattığı dönemin atmosferini yaratmadaki başarısı ve özenli diliyle son zamanlarda Türkiye’de yazılmış en iyi romanlardan biri.
NOT: Demokan Atasoy'la "Konuşulmayan" ve edebiyat hakkında yaptığım spoiler içermeyen röportajı şuradan okuyabilirsiniz:
http://kitapeki.com/konusulmayan-ne-v...

[Pinar · Rating 3 out of 5]

Feci tatlı bir dili olan Demokan Atasoy heyecanlı bir romana imza atmış. Beklenmedik bir hikaye, sonu tahmin edilemeyen bir roman.

"Uzun süredir ona hakim olan şaşkın, kararsız tavrı yerini durgunluğa bırakmıştı."

"Ayrıca ihtiyatlı olmak bir tarafa aslında hayalimin eksiğini yakalamıştım gerçekten sevince."

"... Yine. Hayatın bana sunmaya başladığı yepyeni tatları algılamakta zorluk çekiyordum."

"Mutluluk artık hayat boyu olduğu kadar uzak görünmüyordu. Mümkündü. Benimdi!"

"İşte annemin beni bütün dünyadan sakınmasına karşın, evlenmenin, varoluşun tek yolu olduğu bu coğrafyada taliplerim bile oldu."

[Göktuğ Canbaba · Rating 4 out of 5]

Karanlık, tekinsiz, rahatsız bi hikaye.
Sağlam roman olmuş, tavsiye.

[Erbuğ Kaya · Rating 4 out of 5]

Demokan'ın öykülerini severek okumuştum. Bu ilk romanında da ustalığını konuşturmuş. Gerçek üstü bir aşk, çağın pisliğiyle yoğrulan, arızalı bir karakter ve ne oluyor, yuh, vay, diye okuyan biz. Son ana kadar peşimizi bırakmayan içsel ve bir o kadar da dışsal bir öykü. Keyif alarak okudum. Ellerine, aklına sağlık Demokan.

[Arzu Altınanıt · Rating 5 out of 5]

Harika bir kalem ve çok farklı bir yaklaşımla "konuşulmayanlardan" söz eden bir öykü. Şiddetle tavsiye ederim.

[Kozmokitap · Rating 5 out of 5]

İki farklı karakter ve yaşam koşullarına sahip  iki insanın doğaüstü aşkını anlatıyor kitap. Her ne kadar gerilim kategorisine koyulsa da fantastik de diyebiliriz bana göre. Toplumun doğruları ile insanın doğruları çatışırsa sonuç ne olur ? Baskıcı bir ortamda büyüyen Dalınç özgürlüğünü elde etmeye çalıştıkça iç sesi ona emirler vermekte ve onu  sorgulamaktadır.  Bunun dışında konuşmayan ve her şeyi bir noktaya kadar kabul eden bir kadın , her ne kadar bu kadın normal olmasa da. Peki bir erkek , kendisini koca olarak gören bir erkek, karısına ya da sevdiğine onun rızası olmadan her şeyi yapmakta özgür müdür? Ya da istediğini yapabileceğini düşünmesine sebep olan nedir ? Sadece erkek olması mı yoksa koca olma sıfatı mı?

 Yaşanan bu doğaüstü olayı okurken satır aralarında toplumda hala yaşanan , konuşulmayan , konuşulmak istenmeyen ya da sadece fısıldanan konulara da yer veriliyor.

  Farklı ve ilginç bir kitaptı , çok sevdim kitabı.

[Perge Dündar · Rating 5 out of 5]

çevremde canlı sandığım bir kısım insanın zombi olabileceğini düşündüren, hayatın aslında tuhaf bir girdap olduğuna dair değişik ama bir o kadar güzel bir kitap. okurken beni zaman zaman kıkırdatan, çoğunlukla gözlerimin kocaman açılmasını sağlayarak beni şaşkınlığa sürükleyen bu kitabı okumanız gerek.

[Sevgican · Rating 2 out of 5]

Gercekten kotu bir kitapti. Yazim dili, konusu, kurgusu, karakterleri, her birinde beni rahatsiz eden hatalar vardi. Okurken cok zorlandim.

[deniz kilic · Rating 5 out of 5]

Sürükleyici,son sayfaya kadar merak uyandırıcı,çarpıcı ve kesinlikle hem teknik hem konunun orjinalliği açısından çok başarılı.

[Umut Dülger · Rating 4 out of 5]

Öncelikle Demokan Atasoy’u ve Oğlak Yayıncılık Ekibini cesaretleri için kutluyorum. İçinde bulunduğumuz zaman diliminde bence bu kadar cesur ve aykırı bir eser yazmak ve yayımlamak gerçekten cesaret ister.

Demokan Atasoy’u hem şahsen tanıyor hem de senelerdir öykülerini takip ediyordum. Kitabın genel konusu dışında bir de senelerdir kullandığı yazım üslubunun dışında bir stil kullanarak çok iyi bir iş çıkarmış. Hem akıcı dil hem de fiziken kitabın cep boy olması okuma hızına pozitif yönde etki ediyor.

Kitaptaki karakterler; işlenen konular, geçtiği zaman dilimi ve toplumsal hayat çok iyi betimlenmiş ve kurgulanmış. Kısaca bu cesur psikolojik/gerilim romanını rahatlıkla tavsiye edebilirim. Demokan Atasoy’a da başarılarının devamını dilerim.

[Murat Baykan · Rating 4 out of 5]

Öykülerinden ve sinema yazılarından tanıdığım Demokan Atasoy bu ilk kitabında okuruna elini hiç korkak alıştırmadan suya sabuna dokunan bir hikaye anlatıyor. Kitapta özellikle yerli kodların kullanımı ve iç seslerin evrilip dönüşüme uğradığı kısımlar çok çok başarılı. Karakter yaratımı bu kadar güçlü olan bir eserde Hande ve Hasan Hüseyin gibi kişilerin de daha fazla dönüşüm geçirdikleri, hikayede ağırlıklarını hissettirdikleri anları beklemedim değil. Bütün bunların üstünde, yazarın kalemi dil bakımından nitelikli bir roman okumaya hasret okura ilaç gibi gelecek.

[Işın Tetik · Rating 5 out of 5]

Ölümün tedirgin edici gerçekliğinde canlanan, yaşayan karakterleri; baştan sona hızını kesmeden, şaşırmaya, irkilmeye ve düşünmeye sürükleyen hikaye örgüsü; ustalıkla kurulmuş cümlelerin arasına saklanmış bulunmayı bekleyen iğnelemeleri ile ciddi anlamda iz bırakan bir roman "Konuşulmayan".

Beklentileri sürprizlere dönüştüren bir ritmi var romanın. Hikayenin geçtiği dönemi ve dönemin zamana bıraktığı izleri acımasızca yansıtırken bir yandan da değişmeyi, dönüşmeyi ve en önemlisi de uyum sağlamanın doğal gelişimini çok iyi işliyor. Her ne kadar bu uyum, sosyal kurallara, etiğe ve ahlak dayatmalarına aykırı olursa olsun, bunun bir gereklilikten çok değişime karşı gelişen bir refleks olduğunu fark ediyoruz.

Romanın çok katmanlı yapısı benim en çok sevdiğim özelliği oldu. Aile, baskı, bağlılık ve esaret; kırılamayan bir döngüde yaşanan kısılmışlık ve nihayetinde o döngüden çıkabilmek için gereken cesareti verecek sıradışı, hatta oldukça beklenmedik, doğaüstü bir aşk. Bir lütuf mu yoksa bir lanet mi, belli olmayan bu olağanüstü tesadüfün sürüklediği macerayı okurken insan kimi yerde nefes almayı unutuyor.

Bazı romanlar vardır, kütüphanenizde özel bir yer tutar. Zaman zaman aklınıza düşer ve yeniden okumak istersiniz. Yıllar geçtikçe sayfaları yıpranır, satırlar zihninize işlenir ama siz yine de tekrar tekrar okursunuz. Bu romanı da bir kere okumakla yetinmeyeceğimi biliyorum. Çünkü son sayfayı çevirdiğimde aklıma gelen ilk düşünce bir kere daha okumak istediğimdi. Kalemine sağlık Demokan Atasoy. Kütüphaneme bir cevher kazandım.

[G. İlke · Rating 4 out of 5]

Komik, hüzünlü, absürd ve çok ayıp... "Ne okudum şimdi ben" sorgulamasıyla kapatıyorsunuz kitabın kapağını. Esas oğlanımız Dalınç, kırklı yaşlarda ve annesiyle yaşayan bir adam. (İsim çok ilginç değil mi? Ama dikkatle bakarsanız kitaptaki bütün isimler karakterlere uygun, özenle seçilmiş.) Esas kız ise içinde bulunduğu sıkıntılı dönemden son bir çabayla çıkmaya çalışan genç manken Hande. Hikâyede konuşulan çok şey var ama asıl olay konuşulmayanlarda, hem gerçek hem de yan anlamıyla üstelik. Finalde, biraz da okurun hayal gücüne bırakılmış, ucu açık bir son karşılıyor bizi. Ben şüpheye yer bırakmayan sonları sevdiğim için -bir türlü toparlayamadığım- kafam iyice karıştı hâliyle. Ama finalde yaşananlar ne anlama gelirse gelsin, yolculuk gayet keyifliydi. Takıldığım birkaç şey de oldu tabii ama ben aşırı müşkülpesentim biliyorsunuz, bunları birçok okurun farketmeyeceğinden eminim hatta. (Hadi iddiaya girelim, kitabı okuyup bir şeye takılanlar bana özelden mesaj atsın. Benimle aynı şeye takılana kitap hediye edeyim.) Ben yazarın öykücülüğünü Anadolu Korku Öyküleri'nde, anlatımının sürükleyiciliğini de Gerisi Hikaye Korku'nun podcast yayınlarında keşfetmiştim. Konuşulmayan'da da romancılığının ilk adımına şahitlik etmiş oldum. Şimdi elimde yazara ait Ölümlüler, Deliler, Yalnızlar isimli -son çıkardığı- öykü kitabı var. En yakın zamanda onu da okuyacağım ama bir yandan da merakla ikinci romanını bekliyorum. =)

[Gu Gu · Rating 4 out of 5]

1980’lerin Türkiye’si, despot bir anne ile başka bir hikaye iken, manken ve kokainman Hande Sadır’ın akışı başka bir olay. Kitabın 4’de üçünü bitirdiğimde biraz anlamıştım galiba, tüylerimin diken diken oluşu da bundandı sanırım.
Demokan Atasoy’u beğeniyorum ve açık açık söylemeliyim ki yeni keşfettiğim diğer yazarlar gibi beni hayal kırıklığına uğratmadı. Bundan korktuğumu belirtmiştim, ama neyse ki olmadı. Konuşulmayan bir korku kitabı değil, hatta edebi bir yanı da var kesinlikle. Beğendim.

[Hülya Balcı · Rating 4 out of 5]

Konuşulmayan'ı okuyunca anlıyoruz ki Demokan Atasoy iyi bir anlatıcı, iyi bir yazar. Romanın dili akıcı, ifadeleri sağlam. İyi bir psikolojik gerilim. Hastalıklı bir anne oğul ilişkisini ve hastalıklı bir aşkı anlatıyor. İlkinde bence çok başarılı ama başkahramanımızın aşkına da inanıyoruz :) Öneririm.

[Ozan Çakmakoğlu · Rating 5 out of 5]

Anlatım başarısı, su gibi akıp giden cümleleri, nokta atışı psikolojik çözümlemeleri, (kendimi tanıdığım için) çoğunu kaçırdığımdan emin olduğum harika alt metinleri bir yana; dönem algısını dönemin siyasi olayları ya da TV programlarının yanında, kahramanın düşüncelerini ifade ettiği sözcüklerle bile vermiş olması bence muhteşemdi.
Yazara saygılar sunar, okumayanlara tavsiyeler ederim.

[Murat · Rating 3 out of 5]

Yazarın Gerisi Hikaye Podcast’lerindeki performansından etkilendiğim için bu kitabı almıştım. Kitap genel olarak akıcı ve merak uyandıran bir üsluba sahip. Fakat açıkçası korku öğelerinin daha fazla olduğu daha çarpıcı bir kitap bekliyordum. Ama kitap özellikle tasvirleri ile öne çıkıyor. Handenin “ölülüğü” çok sıradanlaştırılmış gibi geldi bana ve tekrar hayat buluşunun da Emine Hanımdan mı Dalınçtan mı kaynaklandığını tam anlayamadım doğrusu.

[güzin tekeş · Rating 4 out of 5]

Tek kelimeyle tekinsiz bir roman!

[Orkun Yılmaz · Rating 5 out of 5]

80'lerde geçen gerilimi sonuna kadar yaşatan bir roman. Hem zamanın ufak anekdotları, hem de ilginç bir karakter dönüşümünü anlatıyor.

[Miray · Rating 3 out of 5]

Kitap konusu bakımından farklı aslında, Dalınç ve Hande’nin hikayesi sürükleyici de denebilir. Ancak zaman zaman gereksiz ayrıntılar okuyucuyu kitaptan biraz düşürüyor. Sonunu ben okurken bağlayamadım. Biraz haksızlık ettim puanlarken belkide iyi kurgulanmış bir hikaye idi sonu hayal kırıklığı yarattı.

[Başak · Rating 2 out of 5]

Kurgu ve mantık hataları yine çoğu Türk yazarın kitabında olduğu gibi her yerde....

[Caner Çelebioğlu · Rating 4 out of 5]

Başarılı korku öykülerini okuduğum ve Işıl Beril Tetik ve Galip Dursun ile birlikte hazırladıkları Gerisi Hikaye podcast yayınlarinyla önemli bir boşluğu dolduran Demokan Atasoyun 'Konuşulmayan' romanını bir günde okudum. Karakterlerin ruhsal tasvirleri, geçmişe yönelik flash-backler, birbiriyle olan ilişkileri ve olayların gelişimi çok başarılı olmuş. Kitap, kendisinden bekleneni fazlasıyla yerine getiriyor: okurken rahatsız ediyor, korkutuyor, geriyor ve merak ettiriyor ve bunu gerçekçilik hissini vererek yapmayı başarıyor. Yerli korku edebiyatına güzel bir katkı daha olmuş, tebrikler.

[Sibel Aydın · Rating 4 out of 5]

Emekle işlenmiş bir roman "Konuşulmayan". O kadar emek vermiş ve özen göstermiş ki yazarı ona, karakterleri şekillendiren her şeyi, yaşadıkları olaylara ne tepki vereceklerini öyle kapsamlı düşünmüş ve sorgulamış ki, anlatılan her şey, her diyalog, her tercih çok doğal geliyor. Haliyle tek bir kelimeye, tek bir cümleye yabancılaşmadan bir solukta okunuyor. Türkçe edebiyatta son dönemde yazılan eserlerde hep eksikliğini hissettiğim karakter derinliğine ilaç gibi geldi. İnanılmaz akıcı dili ve hiç aksamayan olay örgüsü de cabası. Sadece keşke son sayfaları bu denli bir çırpıda bitmeseydi demekten kendimi alamıyorum.