کتاب ملاقات در فکه درباره زندگی، نقش و تاثیرشهید باقری (غلام حسین افشردی) در جنگ تحمیلی است. این کتاب از کودکی شهید باقری شروع میشود و با شهادت ایشان پایان میپذیرد.
کتاب ملاقات در فکه: زندگی نامه شهید حسن باقری (غلامحسین افشردی) نوشته سعید علامیان، از خاطرات دوران کودکی شهید باقری آغاز شده و بعد از آن به پیروزی انقلاب و در نهایت به حضور حسن باقری به عنوان یکی از اصلیترین و تأثیرگذارترین فرماندهان در جبهههای جنگ میپردازد. غلامحسین افشردی، مشهور به حسن باقری، نخستین روز مهرماه ۱۳۵۹، با آغاز جنگ، وارد خوزستان شد و ۲۸ ماه عمر خود را در میدانهای جنگ گذراند. او در این مدت نه چندان طولانی، به جایگاهی رسید که اطلاعات، طراحی و نیز اجرای عملیاتهای کوچک و بزرگ به او متکی شد. حسن باقری هنگام شهادت، در سن بیست و هفت سالگی، جانشین نیروی زمینی سپاه و در ردیف فرماندهان رده اول جنگ بود. او پس از دو ماه حضور در جنگ، در سن ۲۴ سالگی، چنان شهرتی پیدا کرده بود که نماینده امام(ره) در شورای عالی دفاع، اعضای عالی رتبه آن شورا و مقامهای بلند پایه نظامی به او به دید کسی نگاه میکردند که آگاه به دقیقترین اطلاعات است و میتواند راهکار ارائه دهد.
در مورد شهید حسن باقری مطلب زیاد هست . یه کتاب کوچولو موچولو مثل این ، خوب یه گوشه هایی از زندگی شهید و می تونه نشون بده برای آشنایی با این شخصیت وکار خیلی بزرگی که کرده و دونستن سیر زندگی و عملیاتیش خوبه اما نه بیشتر .
جنگ شد اولی گفت: ما که رفتیم فرنگ دومی گفت: هر که انقلاب کرده، بجنگد سومی گفت: مذاکره کنیم چهارمی گفت: زمین بدهیم زمان بخریم پنجمی گفت: می جنگم حسن گفت: همه با هم میجنگیم و یکی از دو پیروزی نصیبمان میشود
پیروز شدیم و حسن شهید شد اولی و دومی و سومی و چهارمی گفتند: «همه را به کشتن داد»
خیلی عالی بود، بالاخره بین این همه کتاب از خاطرات دفاع مقدسی که خوندم این یکی یه دید کلی از جنگ و شروعش بهم داد. بقیه ی کتابا یهو آدمو پرت میکرد وسط جنگ. کتاب واقعاً تأثیر گذاری بود.
اوایل مطالعه کتاب، با شیوه نگارشش ارتباط برقرار نکردم، اما به تدریج بهش علاقمند شدم و در پایان به این نتیجه رسیدم که روش جمعبندی مستندات برای تألیف کتاب، روشی موفق بوده. این روش به خواننده اطمینان میده که اثر، برپایه داستان پردازی احساسی یا بزرگنمایی شخصیت شکل نگرفته. قبل از این، حسن باقری رو نمیشناختم و بعد از خوندن کتاب، این سوال برام مطرح شد که چرا این چهره اونطور که شایستست به جامعه ایران معرفی نشده؟ چرا من تا این سن، حتی به صورت گذرا با چنین قهرمانی آشنا نشده بودم؟ حسن باقری الگویی کم نظیره؛ فردی که در موقعیتی حساس، مسئولیتهاش رو به بهترین شکل ممکن و بدون هیچ سطحینگری و کم کاری انجام داده. و در اخر، ایشون هم مثل سایر بزرگانی که دربارشون خوندم عادت به مطالعه و کتابخوانی داشته و این موضوع یکی از دلایل پیشرفت ایشون در اون سن کم بوده.