Ooit werd Terra 7 gekoloniseerd vanuit het ideaalbeeld van een geweldloze samenleving. Als de Aardse wetenschappers Virginia, Conrad en Redbod de planeet na eeuwen herontdekken, komen ze er echter tot hun schrik achter dt het leven er niet bepaald paradijselijk is.
Esther Wagenaar komt uit een creatieve familie en schreef in 1992 het manuscript van de Terra 7 trilogie. Pas 25 jaar later stuurde ze deel 1 op naar uitgeverijen. Met resultaat: in februari 2018 werd Terra 7 boek 1 Het groene kristal uitgegeven door Celtica Publishing en op 23 november 2019 Terra 7 boek 2 Het Huis van de Roos. In 2021 volgt het laatste deel Terra 7 boek 3 Het antiparadijs.
Esther Wagenaar comes from a creative family and wrote the manuscript of the Terra 7 trilogy in 1992. Only 25 years later she sent part 1 to publishing houses. With result: in February 2018 Terra 7 part 1 The green crystal was published by Celtica Publishing and in November 2019 Terra 7 part 2 The House of the Rose. In 2021, the final part will follow: Terra 7 part 3 The lost paradise.
Sci-Fi in een Fantasy setting, daar kan ik wel wat mee! Ik wilde dit boek dan ook graag lezen en heb het stiekem een beetje bovenaan mijn TBR-stapel gelegd. En daar heb ik geen spijt van gekregen!
Het is een vlot geschreven verhaal waar je makkelijk doorheen gaat. De balans tussen actie en diepgang is prima en de personages komen goed tot hun recht. Met een aantal van hen, zoals Zania, Dion, Virginia en … heb ik door het verhaal heen echt een band gekregen en ik kan niet wachten om te lezen hoe het verder met hen gaat.
Terra 7 spreekt tot de verbeelding, de vreemde wezens en planten en de verschillen tussen de diverse volkeren komen in dit eerste boek mooi tot leven. Het is intrigerend om te zien hoe macht toch altijd een grote rol speelt en cultuur hoe dan ook gehandhaafd blijft. Spanning, emotie en informatie over de planeet en haar bewoners wisselen elkaar prima af. Bepaalde gebeurtenissen beloven een interessante verhaallijn en roepen een aantal vragen op waardoor ik nu al uitkijk naar de twee volgende delen van deze trilogie.
Waar ik af en toe wel moeite mee had zijn de snelle scènewisselingen en tijdsprongen die onvoldoende worden aangegeven. Dit haalde me uit het verhaal en zorgde voor verwarring. Zonde, want Het Groene Kristal leest verder zo heerlijk weg! Gelukkig geen onoverkomelijk iets, het verhaal blijft leuk om te lezen.
Het Groene Kristal is een boeiend verhaal met een goed evenwicht tussen Sci-Fi en Fantasy en zal lezers van beide genres kunnen bekoren!
"Deze mensen zijn onze afstammelingen. We zijn het aan hen verplicht om weer contact met hem te maken." ~ p8.
Voor mij was dit een boek buiten mijn comfortzone, maar absoluut een enorme positieve leeservaring. Dit smaakte zeker naar meer!
"Als later blijkt dat wij ingegrepen hebben in het dagelijks leven van deze planeet, wacht ons een gevangenisstraf in plaats van heldendom." ~ p54.
Het Groene kristal is het eerste deel van de Terra 7-trilogie. De planeet Terra 7 werd ooit gekoloniseerd met een ideaalbeeld: een geweldloze samenleving. Wanneer na eeuwen de planeet weer herontdekt wordt, blijkt dat het leven er alles behalve paradijslijk is. De ooit zo gewone mens, is door genetische manipulatie veranderd in verschillende volken. Onderdrukking en overheersing zorgen ervoor dat de volken uit elkaar zijn gedreven, en lijnrecht tegenover elkaar staan. De wetenschappers Virginia, Conrad en Redbod worden gebonden door Aardse regels en mogen niet in grijpen. Wanneer een van hen verdwijnt, worden ze gedwongen een beslissing te nemen. Het boek heeft mij echt enorm verrast! Ik was bang voor een onmogelijk en moeilijk verhaal, maar Esther Wagenaar heeft het verhaal juist geweldig geschreven. Juist door de emoties heel hedendaags te houden, en alles wat "vreemd" is goed uit legen, weet ze aan de hand mee te nemen in deze vreemde wereld. Haar aarde is niet zoals wij het kennen, maar niet te overdreven, en zeker niet onherkenbaar. Doordat de hoofdpersonages ook terecht komen op een voor hun onbekende planeet, ontdek je het echt samen. Je ziet wat zij zien, beleeft wat zij beleven en voelt mee met wat zij voelen. Echt geweldig om te ervaren, en een knap staaltje schrijven als je het mij vraagt.
"Ik denk dat ik niet eens meer naar de aarde terug kan. Niet naar wat ik hier allemaal heb meegemaakt." ~ p143.
Stom eigenlijk hoe je een boek compleet verkeerd kan inschatten, op enkel een cover en flaptekst. Kolonie, wetenschappers, planeet, volken, allemaal woorden die mij niet direct aantrekken, maar mij echt een geweldig verhaal hebben bezorgd! Ik ben echt heel erg benieuwd waar de toekomst van Terra 7 me zal gaan brengen, en kijk enorm uit naar het vervolg!
Mijn recensie van dit boek is verschenen in de 46e editie van Fantastische Vertellingen, die verscheen juni 2018. Als je een abonnement neemt hoef je niks te missen!
7,5 Elk nieuwe science fiction-boek van eigen bodem is het in mijn opinie waard om toegejuicht te worden. We zijn op dit moment nog niet zover dat er in Nederland net zo veel SF-boeken worden gepubliceerd als fantasyromans, en het vraagt moed van een auteur om te schrijven in een genre dat geen garantie biedt op commercieel succes. Dat biedt het fantasygenre ook niet, natuurlijk, maar dat daar lezers voor bestaan blijkt wel duidelijk op de verschillende fantasyfestivals en comic cons. De laatste tijd groeit echter de belangstelling voor SF-verhalen en de komende jaren zouden wel eens een verschuiving kunnen laten zien. Zo ver is het echter nog niet en deze roman, de eerste van een trilogie, is dus nog vrij uitzonderlijk. Wat in mijn optiek heel mooi is, is dat nu in een vroeg stadium van de SF-renaissance in ons taalgebied al blijkt hoe breed het genre eigenlijk is. Dit is namelijk geen high tech vertelling over nieuwe wetenschappelijke ontdekkingen en bizarre ontwikkelingen. Dit is een verhaal waarin menselijke relaties centraal staan in plaats van techniek en waar emoties belangrijker zijn dan rationele speculatie. De schrijfster vertelde me dat ze haar boek op festivals probeert te verkopen als een vorm van fantasy, omdat nog veel lezers een vooroordeel hebben tegen science fiction. En het bevat inderdaad elementen die veel fantasylezers waarschijnlijk kunnen waarderen: andere volken, telepathie en telekinese en een bijzonder kristal. Toch is dit pure SF, of op zijn minst toch science fantasy. Buitenzintuigelijke waarneming viel in het verleden gewoon onder science fiction en wordt ook hier gebracht als gevolg van genetische mutatie en niet als bovennatuurlijke eigenschap. Bovendien is het uitgangspunt van het verhaal klassieke SF: een planeet die ooit door de mens is gekoloniseerd, werd daarna eeuwen lang aan zijn lot overgelaten. Nu is de Aarde weer in staat een ruimteschip te sturen om te zien wat er van de beschaving daar is geworden. Een ongeluk zorgt ervoor dat de bemanning op de andere wereld vast komt te zitten en de hulp moet inroepen van de inheemse volken. Die zijn echter behoorlijk veranderd en het is de vraag of de astronauten op tijd bondgenoten kunnen vinden … Dit soort ‘planetary romances’ waren in de tijd van Jack Vance (denk aan ‘Grote planeet’) gemeengoed. Aan boord van het Aardse ruimteschip bevinden zich in dit geval de arts Virginia, die probeert de beschaving op de planeet Terra 7 zo weinig mogelijk te beïnvloeden; Conrad, die zich geroepen ziet in te grijpen in de situatie; en Redbod, die wordt ontvoerd door de technologisch relatief hoog ontwikkelde Afranen. Als die zijn kennis kunnen aanboren, zouden ze hun heerschappij over de hele planeet kunnen uitbreiden. Nu al manipuleren ze de Terrazones, zoals de naam suggereert een ruitervolk waar vrouwen de dienst uitmaken, en onderdrukken ze de Beryl, een oerwoudvolk van mensen met een groene huid en bijzondere gaven. De neergestorte Aardlingen ontmoeten de Terrazone Zania en de Beryl Dion. De twee gaan langzaam inzien hoe hun volken tegen elkaar worden uitgespeeld. Voor ze elkaar kunnen accepteren als gelijken moeten ze echter nog flinke barrières overwinnen … Esther geeft de Aardse schipbreukelingen overtuigend futuristische techniek mee, maar suggereert ook dat die niet per se helpt bij het overleven in de wildernis. De vreemde volken op Terra 7 hebben een goed uitgedachte eigen identiteit en eigen rituelen en hun onderlinge verhoudingen zijn mooi en geloofwaardig uitgewerkt. Vooral later in het boek, als we als lezer het oerwoud betreden waar Dion vandaan komt, weet de auteur de omgeving echt tot leven te wekken en een andere beschaving weer te geven (compleet met diverse politieke ontwikkelingen). De buitenaardse aspecten van Terra 7, zoals de verschillende levensvormen, worden dan goed uitgewerkt. De karakters komen in dit deel van het boek ook echt tot leven. Hun interacties, opluikende liefde, ervaringen uit het verleden die naar boven komen, het conflict tussen relaties en verantwoordelijkheden, en de worsteling met onderdrukkende mensen en filosofieën zijn met behoorlijk inlevingsvermogen weergegeven en ik voelde als lezer werkelijk met de hoofdpersonen mee. De thematiek van het boek sprak me persoonlijk aan en wordt op meerdere niveau’s uitgewerkt, van de telepathie onderdrukkende helmen van de Afranen en de verhoudingen tussen de geslachten bij de Terrazones, tot de dynamiek in de tempel van de Beryl en de pijnlijke ervaringen uit het verleden van een van de hoofdpersonen. De boodschap bleek ook niet plat, maar er kwamen meerdere dimensies aan bod waardoor vrijheid van onderdrukking en het recht je eigen grenzen aan te geven niet altijd vanzelfsprekend kunnen zijn, maar wel goed om naar te streven. Het einde vond ik goed opgebouwd en ik ben ook werkelijk nieuwsgierig naar het tweede deel van de trilogie. Dat had ik echter niet verwacht toen ik begon met lezen. Het eerste deel van dit boek, ruwweg de eerste 160 pagina’s, vond ik namelijk een stuk minder geslaagd. De schrijfstijl was in mijn ogen erg eenvoudig. Maar wat nog meer stak, was dat we niet de kans kregen de hoofdpersonen te leren kennen, de bewoners van Terra 7 niet en de bemanning niet, voor het ruimteschip neerstort. Dat maakt daarom niet zoveel indruk als had gekund. Gebeurtenissen volgen elkaar voortdurend in een heel hoog tempo op. Twee karakters uit totaal verschillende achtergronden worden verliefd op elkaar, zonder dat daar reden voor bestaat en we moeten dat als lezer maar geloven. Mensen besluiten samen te werken en gaan om elkaar geven in een tijdspanne van uren, hooguit dagen. Het kwam op mij niet geloofwaardig over (zo snel gaan vijanden elkaar niet sympathiek vinden) en zorgde dat ik niet met de karakters kon meeleven. Bovendien waren de beschrijvingen in dit deel nogal summier. Ik had meer informatie willen hebben over de omgeving, de verschillende dieren, over de mensen en hun eigenschappen. Nu wordt gesuggereerd dat een stad anders is dan een Aardse stad en een oerwoud er vreemd uitziet, maar op welke manier, daar mag de lezer naar raden. Die beschrijvingen kwamen later in het boek gelukkig wel wat meer voor, en daardoor kon ik me vanaf het tweede deel wel prima een voorstelling maken van wat er gebeurde in het verhaal, maar in deel 1 gaf de auteur me daarvoor te weinig informatie. Het hielp ook dat vanaf deel 2 een stuk minder karakters aan de orde kwamen. Met terugwerkende kracht hielp het tweede deel me het eerste deel van het boek meer te waarderen, en ik vermoed zelf dat het tekort van het eerste deel eraan te wijten is dat dit het eerste was dat de auteur schreef en dat ze zelf tijdens het proces gegroeid is als schrijver. In het tweede deel komt haar talent, dat ontegenzeggelijk aanwezig is, namelijk pas goed tot uiting. Ik verwacht daarom ook veel van het volgende boek. Met Esther Wagenaar is Nederland een interessante en enthousiaste SF-schrijver rijker. Het groene kristal zal het genre misschien niet ingrijpend veranderen, daarvoor lijkt het te veel op eerdere boeken en verhalen en sluit het niet aan bij recente wetenschappelijke ontwikkelingen, maar het biedt wel een boeiende, opvallend gelaagde wereld om als lezer een paar uur in rond te dwalen, met enkele originele vondsten wat betreft de ontwikkeling van menselijke culturen. Het kan misschien wat moeilijk zijn je door het eerste deel te worstelen, maar wie doorzet wordt vanaf het tweede deel voor de inspanning rijkelijk beloond
Het Groene Kristal is het eerste deel uit de Terra 7 serie, een science fiction verhaal met heel veel fantasy elementen. Zelf zou ik het dan ook graag science fantasy willen noemen. Met dit debuut van Esther Wagenaar wordt een wereld neergezet die tot je verbeelding spreekt en waar alles een stuk minder rooskleurig is als men voor ogen had.
Terra 7 is gekoloniseerd vanuit een ideaalbeeld van een geweldloze samenleving. Een team van wetenschappers van Aarde wordt naar de planeet gestuurd om te checken of het de kolonisten gelukt is een utopia te creëren. Virgina, Conrad en Redbod komen er achter dat van dit mooie plan echter weinig terecht is gekomen.
Het Groene Kristal is een verhaal dat is opgedeeld in drie delen. In het eerste deel leren we de planeet kennen en enkele van de vele verschillende rassen die op de planeet woont. Deze zijn allemaal afgestamd van de mensen die ooit de planeet koloniseerden. We volgen het verhaal van de wetenschappers die gestrand zijn op de planeet en het verhaal van Zania, een Terrazone, die een Beryl genaamd Dion weet te vangen. Al snel raken deze personages met elkaar in contact en moeten ze op de vlucht slaan voor de Afranen, een vijandig volk die hen op de hielen zit.
Het tweede deel van het verhaal vond ik zelf het beste. Hierin leren we de cultuur van de Beryls kennen en wordt het verhaal van Dion volledig uitgediept. Hij bezit krachtige psychische krachten en wordt door het volk gezien als een soort messias, maar wil hij dit zelf wel zijn? Alle strubbelingen waar hij mee te maken krijgt volgen we op de voet en hij moet diverse lastige keuzes maken voor zijn volk.
In het laatste deel van het verhaal wordt de aandacht weer meer gericht op de Terrazones en wil men proberen diverse volken bij elkaar te brengen om het verzet tegen de Afranen sterker te maken, maar gaat dit lukken?
Het boek heeft een open einde, wat logisch is, gezien dit het eerste deel van een trilogie betreft. Toch had ik zelf wel gehoopt op wat meer afronding, of passages van personages die nu een beetje buiten beeld raken. Vanaf deel twee splitst het gezelschap dat zich tot dan toe opgebouwd heeft op en hoor je eigenlijk niks meer over het team dat niet mee gaat naar de Beryls. Dit had van mij zeker navolging mogen krijgen, want nu laat Esther Wagenaar dit stuk nogal open. Hopelijk wordt hier in het tweede deel dan op teruggekomen.
Een ander nadeel van het boek vond ik dat Esther Wagenaar soms plotselinge scenewisselingen in het verhaal heeft zitten, zonder dat deze goed aan worden gegeven. Op het ene moment zit je in een bepaald stuk en de volgende alinea bevindt je je als lezer blijkbaar ineens ergens anders. Persoonlijk gebruik ik hier altijd drie sterretjes voor ( * * * ) om de lezer duidelijk te maken dat er echt een wisseling van omgeving is. Het is niet onoverkomelijk, maar ik heb daardoor soms de alinea's wel weer even opnieuw moeten lezen, omdat ik even op een dwaalspoor zat. Het mocht het leesplezier echter niet beïnvloeden.
Met Het Groene Kristal heeft Esther Wagenaar een debuut neergezet waar ze trots op mag zijn. Haar wereld is er eentje die mij als lezer nieuwsgierig heeft gemaakt. Ik wil meer weten over Terra 7. Ook hoe bepaalde dingen zo geworden zijn, voor zover daar nog niet over uitgeweid is. De schrijfstijl is prettig, to-the-point en leest lekker weg. Ik kan iedereen die van fantasy houdt dit boek dan ook van harte aanbevelen en ik kijk uit naar het vervolg dat dit jaar (2019) moet verschijnen!
De proloog legt in het kort uit hoe Terra 7 weer ontdekt is. Het is een transcriptie van de toespraak van een minister van Intergalactische Zaken. Het eerste hoofdstuk begint geheel verrassend, anders dan ik had verwacht en pakte mij direct doordat je midden in een spannende scène terecht komt.
Het vinden van Terra 7 is de inleiding naar intrigerend en boeiend verhaal. Het leest aangenaam en is fantasierijk. Esther Wagenaar heeft een bijzondere planeet geschapen met Terra 7. Door haar kleurrijke beschrijvingen leer je de prachtige planeet en zijn bewoners goed kennen. Het blijkt dat de kolonisten zich vlak na aankomst op Terra 7 hebben bezig gehouden met genetische manipulatie van gewassen en dieren om te kunnen overleven op de planeet. Deze techniek hebben ze echter ook op zichzelf toegepast waardoor er uiteindelijk verschillende volken zijn ontstaan en zij erg anders zijn geworden qua uiterlijk en karakter ten opzichtevan de mensen op aarde. De volken worden door één volk, de Afranen, overheerst en onderdrukt. Dit komt omdat zij in bezit zijn van hoogstaande technologie en wapens. De Afranen zijn wreed en spelen de andere volken tegen elkaar uit om hun machtspositie te versterken. Zo zijn bijvoorbeeld de Groenen en Terrazones door de Afranen gemanipuleerd en daardoor elkaars vijand geworden. Het is mooi om te zien hoe de Groene Dion en de Terrazone Zania gedurende het avontuur leren met elkaar om te gaan. Mede door deze twee personages leer je de planeet en de manier van leven goed kennen.
Dankzij de avonturen en uitdagingen waar zij voor komen, geldt dit ook voor de hoofdpersonages. Deze zijn daarnaast goed uitgewerkt en hebben diepgang. Elk van hen heeft een keuze te maken die hun eigen toekomst zal veranderen. Elk van deze personages heeft iets specifieks in zijn of haar karakter waardoor zij mijn hart hebben gestolen. Je leeft intens met hen mee.
Wat mij aangenaam verraste was het feit dat het boek niet zozeer alleen gaat om het ontdekken van een verloren gewaande kolonie, maar dat het ook dieper ingaat op het leven van de diverse volken zelf op de planeet. "Het groene kristal" is niet alleen maar een sciencefiction boek, het is ook een fantasy-verhaal, vol magie en paranormale krachten zoals telepathie. Esther Wagenaar weet deze twee genres op een originele wijze met elkaar te verweven en je als lezer te boeien. Vooral de Groene Dion, zijn leven en zijn voorspelde toekomst spelen een belangrijke rol in dit deel van de serie "Terra 7".
Tegen het einde weet de schrijfster mij nogmaals te verrassen met een volledig onverwachte gebeurtenis die zeker een vervolg zal krijgen in de volgende delen. Ik heb boek 1, "Het groene Kristal", met veel plezier gelezen en ben benieuwd naar de volgende twee delen. Achterin het boek staan korte samenvattingen van het tweede en derde boek uit de serie. Boek 2 krijgt de titel "Het huis van de Roos" en boek 3 "Het antiparadijs".
"Het groene kristal" is een origineel verhaal dat vlot en aangenaam leest en dat vele onverwachte, spannende, maar ook emotionele gebeurtenissen bevat. Een echte aanrader voor liefhebbers van zowel sciencefiction als fantasy. Ik heb genoten van het boek en geef “Het groene kristal” graag 4 sterren.
Esther brengt verschillende werelden letterlijk samen. Ze laat je anders naar de wereld kijken en laat zien hoe het andersom kan.
Ze bind niet alleen sterken met elkaar, maar toont aan dat de sterkte ook een zwakte hebben. Toch kunnen zij ook een poging doen om het onder ogen te zien en misschien zelf te overwinnen anders accepteren.
Met een pakkend begin en een bontgekleurd gezelschap als helden is Het Groene Kristal een veelbelovende start van Esther Wagenaars scifi fantasy trilogie. Hoe brengt het gestrande onderzoeksteam van de aarde het eraf op een gekoloniseerde planeet die primitief en vredelievend zou moeten wezen?
Het Verhaal
Ooit startte de aarde meerdere kolonisatie projecten, waaronder de inmiddels vergeten Terra 7. Het verhaal start dan ook wanneer de locatiegegevens van Terra 7 na lange tijd zijn teruggevonden en een onderzoeksteam naar de planeet kan worden gestuurd. Hun missie is om te observeren en te onderzoeken zonder de wereld van Terra 7 te beïnvloeden. Maar al bij aankomst gaat het plan grandioos mis.
De primitieve beschaving van Terra 7 blijkt helemaal niet zo primitief, en na te zijn neergeschoten door een raket stort het ruimteschip van de aarde neer op de planeet. De vier bemanningsleden staat vervolgens een overlevingsstrijd te wachten wanneer ze niet alleen een manier moeten zoeken om contact te vinden met de aarde, maar ook hun schip uit vijandige handen moeten zien te redden.
Een Vergeten Missie
Het leuke van dit boek is dat het verhaal eenvoudig lijkt in opzet, maar de combinatie van personages kleur en charme weet toe te voegen die de plotlijn verrijken en uitbreiden. De simpele taak van het overleven op een verre planeet en het ontdekken van een onbekende wereld raakt gecompliceerder naarmate het verhaal vordert. Want hoe kan je als bemanningslid niet willen ingrijpen in een wereld wanneer je beter en beter bekend raakt met diens bewoners?
Kwesties die ook in onze huidige maatschappij tot discussie en zorgen leiden worden mooi aangekaart in dit eerste deel. Esther kan ons hiermee een spiegel voorhouden door het verschil tussen een vreedzame aarde, een ideaal voor ons, en een minder vreedzame Terra 7, een fantasievolle weerspiegeling van onze maatschappij. Rasverschillen, vooroordelen, manipulatie, macht misbruik en biologische wapens zijn enkele voorbeelden van dit soort thema’s. Waarschijnlijk zitten er genoeg hot topics in Het Groene Kristal om hier een mooi werkstuk over te schrijven.
De aardse helden die naar Terra 7 gestuurd worden zijn herkenbaar voor ons in hun reacties en uitingen, en dat maakt het makkelijk om in het verhaal te duiken. Dat er vier bemanningsleden zijn en nog veel meer personages ten tonele verschijnen werkt prima, omdat Esther de lezer al snel één van de bemanningsleden laat volgen in plaats van alle vier. Door een paar narratieve trucjes weet ze daarmee rommeligheid te voorkomen en een overvloed aan gevolgde personages te vermijden.
In plaats van de vier bemanningsleden volgt de lezer dus vooral één van de aardse crew, Virginia, en drie van de inheemse bevolking. Zania, een Terrazone, doet zoals de naam al doet vermoeden erg veel denken aan de Amazones die wij gewend zijn vanuit de literatuur. Een sterk karakter, een jager, een vechter. Verder volgt de lezer Dion, een groene man met telepathische krachten en Kyril, een man van gemixte afkomst en lid van de locale verzetsgroep. Al deze karakters volgen is niet lastig omdat ze vaak met elkaar optrekken.
Esther geeft een kijkje in ieders gedachten en zo weet de lezer al snel dat ieder karakter zijn of haar eigen doelen nastreeft. Fijn is het dan ook dat de protagonisten onderling redelijk goed communiceren en bereid zijn elkaar te helpen om hun doelen te bereiken.
Fantasy Door Een Vrouwelijke Hand
Eén van de redenen dat ik zo enthousiast genoten heb van het boek was de duidelijke vrouwelijke hand in dit verhaal. Naast dat twee van de vier protagonisten vrouwen zijn, hebben we hier te maken met een paar kwesties die ik niet zou verwachten van een mannelijke schrijver. Zo worden de Terrazones gebruikt als pionnen door de Afranen die hun een virus hebben toegediend. Vrouwelijke Terrazones worden hierdoor dodelijk ziek tijdens de zwangerschap. Het is een ziekte waarvoor alleen de Afranen een antidote hebben. Dat Zania handelt vanuit het oogpunt om haar zwangere zus te redden is voor mij een aangename verassing in een verhaal vol actie en technologie.
Maar ook de romantische plots worden niet achtergesteld in dit verhaal. Waar veel scifi schrijvers de nijging hebben hun vaak mannelijke helden korte bondige relaties te geven of befaamde one-night stands, gunt Esther haar protagonisten meer diepgang wat de liefde betreft. Een mooi voorbeeld is Dion en Zania, een verhaallijn, een relatie én een setje die op alle fronten aan mijn stoutste verwachtingen voldoen. Ze zijn dan ook mijn favoriete personages uit haar verhaal geworden.
Terra 7
Naast deze vrouwelijke ‘touch’ is er geen tekort aan actie scènes, bedrog en dilemma’s. Het boek past dan ook prima tussen andere traditionele scifi fantasy verhalen.
De stijl doet denken aan Jack Vance, met een abstracte opening in de vorm van een transcriptie die de achtergrond schetst waartegen dit verhaal zich afspeelt, tot de perikelen die de helden meemaken. Ook de humor die Esther toepast, vooral tussen scène wisselingen, mag hierbij niet worden vergeten. De energiepistolen dragen bij aan de Blake’s 7 sfeer die af en toe door komt schemeren, en benamingen en missies doen soms wat denken aan Dungeon and Dragons bordspel situaties (al zijn er geen draken. Een fantasy zonder draken. Maar met fantasievolle lama’s als rijdier. Hoe origineel is dat! ).
De voorkant is passend en toont een Terrazone die klaar is voor de jacht. Een prachtig model een mooie belichaming van een van de heldinnen uit dit eerste deel. Hopelijk zullen we deze Terrazone snel eens mogen spotten op een evenement waar Esther weer zal verschijnen.
Conclusie
Dit is een aanrader voor een brede doelgroep, al zal het verhaal vooral in de A en NA categorie lezers trekken. Een Scifi die niet té technisch is maar waar technologie wel degelijk een belangrijke rol in speelt. Een Fantasy waarin de lezer een nieuwe rijke omgeving ontdekt inclusief diens volkeren. Een prettige schrijfstijl met humor en romantiek die beide niet de hoofdtoon van het verhaal overnemen maar er wel voor zorgen dat het lezen een plezante reis blijft van begin tot eind. Dit smaakt naar meer. Op naar deel 2!
Dit verhaal gaat over Aardse wetenschappers Virginia, Conrad en Redbod, die op weg zijn naar de geweldloze planeet Terra 7 voor een missie. Als ze daar aankomen, blijkt er van dit beeld niet veel te kloppen. Er leven genetisch gemanipuleerde volkeren die lijnrecht tegenover elkaar staan, waar mensen onderdrukt worden en waar men onderdrukt wordt. Wat kunnen de Aardlingen doen ? Helpen ze de onderdrukte volken? Maar dat mag niet volgens de Aardse regels Maar ze hebben geen keus als Redbod verdwijnt…Ze sluiten vriendschap met Zania, een Terrazone en Dion, een Groene en gaan met zijn allen op zoek. Je leert de karakters van de hoofdpersonen goed kennen, zodat je je in hen kan inleven. De Aardlingen zijn gewend om samen te werken en te onderhandelen, maar de bewoners van Terra 7 doen juist veel dingen impulsief. Ze hebben rare gewoontes bijvoorbeeld als je anders bent , hoor je er niet meer bij …. Je moet hun vertrouwen voor je winnen. Virginia is een van de leukste en verstandigste van de Aardlingen. Zania en Dion zijn dat voor hun eigen ras. Zania en Dion vind ik allebei leuk. Zij zijn bijzonder vanwege hun huidskleur en hun doorzettingsvermogen. Er komen nog veel meer personages en wezens in voor zoals Afranen en aracs. Ze zijn goed omschreven zodat je ze voor je ziet. Je krijgt met sommige van hen een band. Met andere ,zoals met Reif juist niet. Vooral Zania en Dion hebben het zwaar, beide moeten veel laten om met de Aardlingen mee te gaan maar maken ook vrienden met mensen van andere volkeren ,iets wat uniek is op die planeet . Dit is normaal ondenkbaar. Maar ze hebben uiteraard ook hun eigen problemen die moeten worden opgelost. Dat is best lastig. Het verhaal leest vlot. De auteur heeft Terra 7 erg levendig beschreven, je kan de sfeer en omgeving goed voor je zien. Het is alsof je er zelf bent. Het speelt zich af in de toekomst, waar men blijkbaar nog niks heeft geleerd uit het verleden… Er zit veel actie en avontuur, spanning, humor en zelf romantiek in het boek. Je wil weten of het ze gaat lukken . Het eind is open omdat er nog twee delen komen. Ik kan niet wachten om die te lezen
Een heerlijke mengeling van fantasy en science fiction waarbij alle verschillen tussen de groeperingen centraal staat. Dit veranderd al snel wanneer elk personage de ander beter leert kennen en inziet hoe onzinnig dit eigenlijk is. Ze leren dat er maar 1 echte vijand is om te verslaan en dat ze samen veel meer kunnen dan als ze braaf gehoorzamen. Vijanden worden vrienden en kennis en technieken worden gedeeld. De personages zijn complex en goed uitgewerkt waarbij je met pijn in je hart afscheid neemt aan het einde van het boek.
Een zeer boeiend verhaal met een goede verhaallijn. Een product van Nederlandse makelij dat ik met veel plezier gelezen heb. Ik ben erg benieuwd naar het tweede deel en ik hoop dat dit snel gepubliceerd word.
Intrigerend SF-verhaal dat ik graag 3 sterren geef.
Virginia, Conrad en Redbod vliegen in een ruimteschip naar Terra 7, een planeet die gekoloniseerd is, maar waar men het contact mee is verloren. Nog voor zij kunnen landen worden zij uit de lucht geschoten en storten neer. Daar wordt de eerste misvatting voor het drietal al vastgesteld, want Terra 7 zou toch wars van techniek zijn?
De planeet is onderverdeeld in Terrazones; de technologisch ontwikkelde Afranen, de Beryl (of Groenen) en het volk waar Terrazone Zania vandaan komt. Haar ontmoeten de drie van de aarde eerst, maar al gauw ook de Beryl Dion.
Ook al willen de drie van de aarde niet ingrijpen in de wereld van Terra 7 en houdt vooral Virginia nog vast aan dat doel, langzaam maar zeker is het onvermijdelijk dat ze toch moeten kiezen, omdat Redbod ontvoerd wordt door de Afranen. Ze hebben hulp nodig.
Onderlinge verhoudingen en verschillen in de volken, gebruiken en opvattingen zijn goed uitgewerkt, toch mis ik hier en daar het gevoel om me goed te kunnen hechten aan de personages. Soms hapert hier en daar de vertelling, zoals plots een stukje over Redbod waar het mij vreemd voorkwam (Redbod verdwijnt overigens uit beeld gedurende het boek- al begrijp ik waarom ervoor gekozen is, namelijk om de focus op Virginia, Zania en Dion te houden). Of de wat plotselinge seksuele expliciet beschreven acties tussen Kyril en Virginia... Dat haperen komt vooral in de eerste helft van het boek voor. Daarna lijkt de auteur te groeien in het verhaal en las het voor mij ook prettiger, werd het spannender en wilde ik doorlezen!
Ik ben in ieder geval erg nieuwsgierig naar het tweede deel geworden.