What do you think?
Rate this book
Varg Veum #4
De vrouw in de koelkast
Varg Veum is privédetective in het Noorse Bergen. Hij heeft een groot rechtvaardigheidsgevoel, is opportunistisch en anti-autoritair. Als Veum eenmaal aan een opdracht begint, ontdekt hij vaak het ene lijk na het andere, dit tot groot ongenoegen van de politie.
In Stavanger gaat Varg Veum op zoek naar de offshore-werker Arne Samuelsen. Arne zelf is spoorloos, maar in de koelkast van zijn flat vindt Veum wel een onthoofd vrouwenlijk. Tijdens zijn onderzoek wordt de privédetective geconfron¬teerd met de groeiende macht van de onderwereld, die zijn zoektocht naar Samuelsen probeert te dwarsbomen. Maar Varg Veum zou Varg Veum niet zijn als hij zich door hen laat tegenhouden...
In Stavanger gaat Varg Veum op zoek naar de offshore-werker Arne Samuelsen. Arne zelf is spoorloos, maar in de koelkast van zijn flat vindt Veum wel een onthoofd vrouwenlijk. Tijdens zijn onderzoek wordt de privédetective geconfron¬teerd met de groeiende macht van de onderwereld, die zijn zoektocht naar Samuelsen probeert te dwarsbomen. Maar Varg Veum zou Varg Veum niet zijn als hij zich door hen laat tegenhouden...
252 pages, Paperback
First published January 1, 1980
About the author
Gunnar Staalesen
136 books289 followersGunnar Staalesen is a Norwegian writer. Staalesen has a cand.philol degree from Universitetet i Bergen and he has worked at Den Nationale Scene, the main theater in Bergen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 37 reviews
August 11, 2026
Érdekes marketingfogás már a címben elhelyezni egy "lányt a hűtőszekrényben", aztán csaknem száz oldalig toszogtatni az olvasót egy meglehetősen kényelmesen csordogáló cselekményben, amíg végül megtudjuk, hogy került oda. Hát nem hűsölni ment, annyit mondhatok.
(Egy ígéretes, de nem kihasznált mellékszereplő a könyvben: az olajfúró-torony.)
Varg Verum - akinek csak a neve olyan, mint egy viking csataátok, jellemét tekintve közelebb áll a mimózához - bergeni illetőségű privát kopó, aki egy aggódó anya kérésére utazik Stavangerbe. No most november van, az USA-ban most választották meg Reagent elnöknek, Stavanger pedig az amerikai olajipar legfőbb bázisa, tele dollárral és bűnre való hajlammal. Ami jó alap lenne egy vigasztalan noirhoz akkora szociális érzékenységgel, hogy a komplett kapitalizmus beleszédül. Ugyanakkor ezeket a témákat Staalesen igazából csak pöcögteti, de nem igazán bontja ki. Helyette mit kapunk? Azt a jól eső tudatot, hogy akár mi is lehetnénk magánnyomozók, mert Varg Verumot nézve magánnyomozó bárkiből lehet.
Abszolút nem vagyok híve azoknak a detektívsztoriknak, amelyek mítoszt csinálnak a toxikus maszkulinitásból. Igenis a nyomozó lehet érzékeny, nem kell mindenáron kiégett alkoholistának lennie, vagy leszerelt idegenlégiósnak, aki patkószöget eszik reggelire, és a puszta nézésével leterít egy fakókeselyűt. De azért minimális életképességet szerintem joggal elvárhatunk a szakma képviselőitől. Varg viszont tipikusan az a szerencsétlen, akit csak az nem üt le hátulról, aki nem akar, és aki passziót csinál abból, hogy alapvető dolgokat nem oszt meg a rendőrséggel, holott ezzel saját életét éppúgy veszélyezteti, mint a nyomozást*. Egyetlen dolgot csinál, amit talán nem tudnánk mindannyian utána csinálni: egy rúzzsal leszed magáról egy bilincset**. (De abba is majdnem belerokkan.) És ha jobban belegondolok, talán pont ez a legfontosabb üzenete ennek a könyvnek: hogy nem az a lényeg, milyen adottságaid vannak. Nem lényeg, hogy totál be vagy szarva, mert valaki ki akar nyírni. Hanem az, hogy ennek tudatában is mész előre, mint egy hiperaktív csivava, mert tudni akarod az igazságot. Addig idegesíted a feltételezett elkövetőt, amíg már nem bírja cérnával, pisztolyt fog a fejedhez, és ezzel leleplezi magát. És akkor sem lekungfuzod (az túl snassz lenne), hanem (spoiler!) orbitális mázlidra támaszkodva vigyorogva figyeled, ahogy az általad addig ignorált rendőrök beszambáznak, és megmentik a napod.
Szóval így belegondolva: ez a könyv erről szól. A hülyeséggel határos makacsságról, ami végül eredményre vezet. De azért ti ne próbáljátok ki otthon ezt.
Ui.: Ezt a könyvet most jól itt hagyom Riminiben egy cuki könyvcserélő ponton. Aki kapja, marja.
* Hogy egy Philip Marlowe miért óvatos a hatóságokkal, az világos: mert a testület korrupt, és nem tudhatja, kit kentek meg a hatalmasok. De ezek a norvég fakabátok maximum azzal vádolhatóak, hogy túlzottan szeretik a papírmunkát.
** Ja, ezen kívül van egy barátja valami nyilvántartóban, akit zaklathat némi pluszinformációért. De hogy ezt a sorsdöntő pluszinfót a zsaruk miért nem tudták sokkal könnyebben megszerezni, az nem világos.
(Egy ígéretes, de nem kihasznált mellékszereplő a könyvben: az olajfúró-torony.)
Varg Verum - akinek csak a neve olyan, mint egy viking csataátok, jellemét tekintve közelebb áll a mimózához - bergeni illetőségű privát kopó, aki egy aggódó anya kérésére utazik Stavangerbe. No most november van, az USA-ban most választották meg Reagent elnöknek, Stavanger pedig az amerikai olajipar legfőbb bázisa, tele dollárral és bűnre való hajlammal. Ami jó alap lenne egy vigasztalan noirhoz akkora szociális érzékenységgel, hogy a komplett kapitalizmus beleszédül. Ugyanakkor ezeket a témákat Staalesen igazából csak pöcögteti, de nem igazán bontja ki. Helyette mit kapunk? Azt a jól eső tudatot, hogy akár mi is lehetnénk magánnyomozók, mert Varg Verumot nézve magánnyomozó bárkiből lehet.
Abszolút nem vagyok híve azoknak a detektívsztoriknak, amelyek mítoszt csinálnak a toxikus maszkulinitásból. Igenis a nyomozó lehet érzékeny, nem kell mindenáron kiégett alkoholistának lennie, vagy leszerelt idegenlégiósnak, aki patkószöget eszik reggelire, és a puszta nézésével leterít egy fakókeselyűt. De azért minimális életképességet szerintem joggal elvárhatunk a szakma képviselőitől. Varg viszont tipikusan az a szerencsétlen, akit csak az nem üt le hátulról, aki nem akar, és aki passziót csinál abból, hogy alapvető dolgokat nem oszt meg a rendőrséggel, holott ezzel saját életét éppúgy veszélyezteti, mint a nyomozást*. Egyetlen dolgot csinál, amit talán nem tudnánk mindannyian utána csinálni: egy rúzzsal leszed magáról egy bilincset**. (De abba is majdnem belerokkan.) És ha jobban belegondolok, talán pont ez a legfontosabb üzenete ennek a könyvnek: hogy nem az a lényeg, milyen adottságaid vannak. Nem lényeg, hogy totál be vagy szarva, mert valaki ki akar nyírni. Hanem az, hogy ennek tudatában is mész előre, mint egy hiperaktív csivava, mert tudni akarod az igazságot. Addig idegesíted a feltételezett elkövetőt, amíg már nem bírja cérnával, pisztolyt fog a fejedhez, és ezzel leleplezi magát. És akkor sem lekungfuzod (az túl snassz lenne), hanem (spoiler!) orbitális mázlidra támaszkodva vigyorogva figyeled, ahogy az általad addig ignorált rendőrök beszambáznak, és megmentik a napod.
Szóval így belegondolva: ez a könyv erről szól. A hülyeséggel határos makacsságról, ami végül eredményre vezet. De azért ti ne próbáljátok ki otthon ezt.
Ui.: Ezt a könyvet most jól itt hagyom Riminiben egy cuki könyvcserélő ponton. Aki kapja, marja.
* Hogy egy Philip Marlowe miért óvatos a hatóságokkal, az világos: mert a testület korrupt, és nem tudhatja, kit kentek meg a hatalmasok. De ezek a norvég fakabátok maximum azzal vádolhatóak, hogy túlzottan szeretik a papírmunkát.
** Ja, ezen kívül van egy barátja valami nyilvántartóban, akit zaklathat némi pluszinformációért. De hogy ezt a sorsdöntő pluszinfót a zsaruk miért nem tudták sokkal könnyebben megszerezni, az nem világos.
December 16, 2019
Boeiend verhaal maar niet super spannend!
3,5 ster
3,5 ster
August 31, 2019
un excellent polar – je suis une grande fan de Varg Veum, qui n’échappe pas aux clichés classiques des détectives privés = têtu comme une mule quand il est sur une piste, ne tenant pas compte des conseils, voire menaces, de la police et autres malfrats, et ayant un faible pour l’aquavit -
Le ton du livre est nerveux, comme l’enquête et le rebondissement final est une belle surprise – je n’avais strictement rien deviné, et pourtant dès le moment où tout est révélé, c’est clair comme de l’eau de roche !
Le ton du livre est nerveux, comme l’enquête et le rebondissement final est une belle surprise – je n’avais strictement rien deviné, et pourtant dès le moment où tout est révélé, c’est clair comme de l’eau de roche !
April 9, 2023
Mooi boek met verrassende wendingen.
June 5, 2023
Rezension folgt
April 6, 2024
Ikke sant ja.. hmm
April 14, 2018
De Noor Gunnar Staalesen debuteerde op zijn tweeëntwintigste met de roman Uskyldstider (Seasons of innocence). Hij is het meest bekend geworden met zijn thrillers waarin privédetective Varg Veum het belangrijkste personage is. Deze serie bestaat uit zeventien boeken en er zijn er vijf in het Nederlands vertaald. Het in 1977 uitgegeven Bukken til havresekken is de eerste in de reeks. De vrouw in de koelkast is zijn eerste in het Nederlands vertaalde boek en verscheen in 1996. Op 27 maart 2018 is deze triller in pocketformaat heruitgegeven.
Omdat offshore werker Arne Samuelsen wordt vermist, vraagt zijn moeder aan privédetective Varg Veum of hij haar zoon wil opsporen. Veum neemt de opdracht aan en vertrekt naar Stavanger, waar Samuelsen een flat heeft. Hij treft er geen enkel spoor van de vermiste man aan, maar als hij in de koelkast kijkt, vindt hij daarin het onthoofde lichaam van een vrouw. Veum wil weten wie het is en gaat, hoewel de politie het hem verbiedt, toch op onderzoek uit. Dan krijgt hij te maken met de onderwereld van Stavanger en wordt hij belemmerd in zijn acties. Toch is dat voor hem geen reden om zijn speurtocht stop te zetten.
Het beeld van een privédetective is vaak dat het iemand is die zijn eigen gang gaat en zich van niets en niemand wat aantrekt. Varg Veum is daar geen uitzondering op. Vanaf het begin van het verhaal is te merken dat hij onafhankelijk is en dat ook wil blijven. Wellicht is dit enigszins clichématig, maar op zich geeft het ook de duistere kant van dit beroep wel weer en dat heeft dan ook zo zijn charme. Dat duistere is ook de sfeer die het verhaal soms uitademt. Het is een sfeer die tientallen jaren geleden zo kenmerkend was. Daaruit valt af te leiden dat Staalesen dit boek lang geleden geschreven heeft.
Hoewel de lezer wel wat over de achtergrond van Veum te weten komt, blijft zijn personage over het algemeen aan de oppervlakkige kant. Van sommige personen wordt een te uitgebreide beschrijving gegeven, zonder dat ze worden uitgediept. Deze uitvoerige informatie is in feite overbodig en voegt niets toe aan het verhaal. Maar echt storend is het daarentegen ook weer niet. De beschrijvingen van de omgeving en van bepaalde situaties zijn beeldend en realistisch. Dat laatste geldt eveneens voor de dialogen. De ervaring van de auteur met het schrijven van toneelstukken en hoorspelen hebben daar ongetwijfeld zijn invloed op gehad.
De vrouw in de koelkast is een recht-toe-recht-aan-verhaal en moet het niet hebben van een zinderende spanning. Naarmate de ontknoping dichterbij komt, neemt het spanningsveld wel toe en komen er enkele plotwendingen in het verhaal voor. Ondanks dat dit wat laat gebeurt, boeit het verhaal vanaf het begin toch wel. Je wilt, net als Veum, weten wie die vrouw in de koelkast is en wat er gebeurd is. En dat is op zijn minst verrassend te noemen. Dit alles maakt dat De vrouw in de koelkast al met al geen onaardig verhaal is. Het sprankelt niet, maar het verveelt ook niet.
Omdat offshore werker Arne Samuelsen wordt vermist, vraagt zijn moeder aan privédetective Varg Veum of hij haar zoon wil opsporen. Veum neemt de opdracht aan en vertrekt naar Stavanger, waar Samuelsen een flat heeft. Hij treft er geen enkel spoor van de vermiste man aan, maar als hij in de koelkast kijkt, vindt hij daarin het onthoofde lichaam van een vrouw. Veum wil weten wie het is en gaat, hoewel de politie het hem verbiedt, toch op onderzoek uit. Dan krijgt hij te maken met de onderwereld van Stavanger en wordt hij belemmerd in zijn acties. Toch is dat voor hem geen reden om zijn speurtocht stop te zetten.
Het beeld van een privédetective is vaak dat het iemand is die zijn eigen gang gaat en zich van niets en niemand wat aantrekt. Varg Veum is daar geen uitzondering op. Vanaf het begin van het verhaal is te merken dat hij onafhankelijk is en dat ook wil blijven. Wellicht is dit enigszins clichématig, maar op zich geeft het ook de duistere kant van dit beroep wel weer en dat heeft dan ook zo zijn charme. Dat duistere is ook de sfeer die het verhaal soms uitademt. Het is een sfeer die tientallen jaren geleden zo kenmerkend was. Daaruit valt af te leiden dat Staalesen dit boek lang geleden geschreven heeft.
Hoewel de lezer wel wat over de achtergrond van Veum te weten komt, blijft zijn personage over het algemeen aan de oppervlakkige kant. Van sommige personen wordt een te uitgebreide beschrijving gegeven, zonder dat ze worden uitgediept. Deze uitvoerige informatie is in feite overbodig en voegt niets toe aan het verhaal. Maar echt storend is het daarentegen ook weer niet. De beschrijvingen van de omgeving en van bepaalde situaties zijn beeldend en realistisch. Dat laatste geldt eveneens voor de dialogen. De ervaring van de auteur met het schrijven van toneelstukken en hoorspelen hebben daar ongetwijfeld zijn invloed op gehad.
De vrouw in de koelkast is een recht-toe-recht-aan-verhaal en moet het niet hebben van een zinderende spanning. Naarmate de ontknoping dichterbij komt, neemt het spanningsveld wel toe en komen er enkele plotwendingen in het verhaal voor. Ondanks dat dit wat laat gebeurt, boeit het verhaal vanaf het begin toch wel. Je wilt, net als Veum, weten wie die vrouw in de koelkast is en wat er gebeurd is. En dat is op zijn minst verrassend te noemen. Dit alles maakt dat De vrouw in de koelkast al met al geen onaardig verhaal is. Het sprankelt niet, maar het verveelt ook niet.
March 30, 2018
3,5/5*
Voor in het boek lees je in een voorwoord van vertaler Annemarie Smit meer over Varg Veum, over het tot stand komen en de betekenis van de naam.
Bovendien vertelt ze over de economische omstandigheden waarin het verhaal zich afspeelt, de locatie en de groeiende criminaliteit.
Gunnar Staalesen heeft een prettige, rustige schrijfstijl die heel beeldend is. Je ziet de omgeving voor je ogen verschijnen, alsof je naar een foto kijkt.
‘De dorpjes lichtten als oases op in het zwarte, laag begroeide landschap. Platgedrukte boerderijen verschansten zich achter keienmuurtjes en door de wind vervormde bomen, die de zee de rug toekeerden en zich naar de huizen bogen als ze zich wilden warmen.’
Lees hier mijn recensie verder: https://graaggelezen.blogspot.nl/2018...
Voor in het boek lees je in een voorwoord van vertaler Annemarie Smit meer over Varg Veum, over het tot stand komen en de betekenis van de naam.
Bovendien vertelt ze over de economische omstandigheden waarin het verhaal zich afspeelt, de locatie en de groeiende criminaliteit.
Gunnar Staalesen heeft een prettige, rustige schrijfstijl die heel beeldend is. Je ziet de omgeving voor je ogen verschijnen, alsof je naar een foto kijkt.
‘De dorpjes lichtten als oases op in het zwarte, laag begroeide landschap. Platgedrukte boerderijen verschansten zich achter keienmuurtjes en door de wind vervormde bomen, die de zee de rug toekeerden en zich naar de huizen bogen als ze zich wilden warmen.’
Lees hier mijn recensie verder: https://graaggelezen.blogspot.nl/2018...
August 13, 2021
Den klart dårligste Varg Veum-boka så langt i serien. Kanskje har det en sammenheng med at handlingen for en stor grad er flyttet til Stavanger. Her er hverken forfatteren eller detektiven på hjemmebane. Skurkene er klisjeer og handlingen lite troverdig.
January 23, 2019
Ik weet niet of het aan de vertaling lag, maar ik vond de schrijfstijl niet prettig. Weinig diepgang in de personages voor mijn gevoel, maar opzich wel een oké boek qua verhaal.
September 12, 2024
Da denne bog kom op under nyheder på Mofibo, troede jeg, det var en ny bog. Men den er fra 2008.
Derfor kan den jo være god nok, men jeg kan ikke genkende det Stavanger, der beskrives eller de mænd, der arbejder off-shore. Byen består iflg. forfatteren næsten udelukkende af ondsindede off-shore folk og ludere. (Måske bliver jeg lidt fornærmet på standens vegne, da jeg har en dejlig mand, der har arbejdet off-shore fra Stavanger 😀 og havde en lejlighed der).
Selv om Dan Schlosser læser op, så næsten enhver bog er fantastisk, er jeg noget skuffet over bogen. Den er efter min mening kedelig meget af vejen og temmelig urealistisk. Jeg har læst andre bøger af samme forfatter, som var meget bedre.
Derfor kan den jo være god nok, men jeg kan ikke genkende det Stavanger, der beskrives eller de mænd, der arbejder off-shore. Byen består iflg. forfatteren næsten udelukkende af ondsindede off-shore folk og ludere. (Måske bliver jeg lidt fornærmet på standens vegne, da jeg har en dejlig mand, der har arbejdet off-shore fra Stavanger 😀 og havde en lejlighed der).
Selv om Dan Schlosser læser op, så næsten enhver bog er fantastisk, er jeg noget skuffet over bogen. Den er efter min mening kedelig meget af vejen og temmelig urealistisk. Jeg har læst andre bøger af samme forfatter, som var meget bedre.
April 25, 2019
Een klassieke opdracht voor een privédetective. Zoek iemand die vermist is. Klassieke opdracht maar niet altijd gemakkelijk als men u tegenwerkt. Ook de politie maakt Veum het niet gemakkelijk daar hij steeds op de plaats komt waar een lijk is. Komt in moeilijkheden daar hij in contact komt met de onderwereld. Hij is ook geen vechtersbaas als Jack (L. Child zijn hoofdpersoon die beroep kan doen op zijn ervaring als MP). Eind goed, al goed. Spannend tot het einde met een mooi verrassend einde.
Leest vlot.
Leest vlot.
October 8, 2019
Tarinasta jäi hiukan vanhanaikainen vaikutelma. Luulin teosta uudemmaksi, kunnes huomasin, että se on julkaistu alun perin jo vuonna 1981. Tämä ei kuitenkaan paikkaa kaikkia tarinan puutteita. Tapausta selvittelevä Varg Veum ei ole kovin nokkela etsivä, vaan lähinnä ajelehtii tapahtumien mukana ja joutuu turhiin vaaratilanteisiin. Lukijaa tuollainen alkaa vähitellen tympiä. Loppuratkaisu on odottamaton. Samaa ideaa on käyttänyt jokunen muukin tuon aikakauden jännityskirjailija, muun muassa Patricia Moyes.
March 28, 2022
Likte denne bedre enn forrige bok, så vi sier 3.5 stjerner.
Det tok ganske lang tid før ting kom ordentlig i gang, kvinnen i kjøleskapet blir ikke funnet før et godt stykke inn i boken. Denne er jo ganske kort, så det var litt dumt syns jeg. Men det ble nå action til slutt, med den store avsløringen helt på slutten. Gjettet det litt før da, men så har jeg sett filmen en gang i tiden (tror ikke den var helt lik da).
Det tok ganske lang tid før ting kom ordentlig i gang, kvinnen i kjøleskapet blir ikke funnet før et godt stykke inn i boken. Denne er jo ganske kort, så det var litt dumt syns jeg. Men det ble nå action til slutt, med den store avsløringen helt på slutten. Gjettet det litt før da, men så har jeg sett filmen en gang i tiden (tror ikke den var helt lik da).
March 26, 2025
Detective uit 1981 en dat is te merken. Alle moderne faciliteiten ontbreken, er wordt gebeld in een telefooncel. De plot van het verhaal kan nog steeds met de huidige tijd mee. De schrijfstijl was op het gebied van de dialogen ........niet echt.....prettig. Heeeel vvvvvveeeeell ........................puntjes, dat leest niet vlot, dit is in zekere mate storend.
April 5, 2026
Jeg hørte på lydboken. Historien var ok? Deler av handlingen virket veldig usannsynlig. Jeg leser delvis Varg Veum pga Bergen, men i denne er handlingen hovedsakelig i Stavanger, som tekker ned for meg. Innleser (Frank Krog) leste for raskt etter min smak, og det var ofte vanskelig å skille mellom personene som ikke hadde helt ulik dialekt.
February 20, 2026
‘I… maybe I.. no, I wa…’ ‘No, but.. but you…’
This is how every line of dialogue was written. Luckily it was a short one..
The translation and editing were so sloppy, with so many mistakes, like they didn’t care
This is how every line of dialogue was written. Luckily it was a short one..
The translation and editing were so sloppy, with so many mistakes, like they didn’t care
August 27, 2018
je recommande à tout le monde de le lire
October 10, 2018
Een verhaal dat eigenlijk traag vooruit gaat. Het hoofdpersonage is weinig boeiend. Wel een goed plot!
May 30, 2019
Classic Staalesen
July 30, 2019
Bergensere. Alt blir ikke bra fordi det er fra Bergen! Dette er slapt, platt og kjedelig. Som barne og ungdomslitteratur er det sikkert innenfor dog
June 2, 2020
Another great book. Wonderful story, love the characters and I especially love how he gets to the point in the story which appears to be cultural. Love these books
May 9, 2022
3,5/5
July 3, 2023
Spannend en ingenieuze plot. Dank voor uitstekende vertaling van Annemarie Smit. Gelijk een ander deel van Varg Veum gehaald.
October 29, 2023
Een leuk verhaal, beetje kort
January 17, 2025
Blijkt een ik-boek, daar heb ik een hekel aan.
January 27, 2025
Lekker geschreven, verrassende ontknoping.
March 16, 2026
Aardig verhaal maar het duurde wel even voordat het me boeide. Lekker als tussendoortje.
May 12, 2012
Varg Veum blir kontaktet av en eldre kvinne som er bekymret for sønnen sin, Arne. Han jobber offshore i Nordsjøen og har en leilighet i Stavanger som han bor i når han er hjemme på rotasjon. Han kontakter alltid sin mor når han er onshore, men denne gang har hun ikke hørt et eneste ord og er blitt bekymret for om noe kan ha skjedd. Hun kontakter Veum for å få ham til å undersøke saken. Veum drar til Stavanger og finner leiligheten som Arne leier. Der finner han ingen Arne, men derimot et kvinnelik uten hode som er stappet inn i Arne's kjøleskap!
Utleieren, en eldre kone som bor i 1.etasje, kan hjelpe Veum litt på vei, for hun hørte et voldsomt bråk i leiligheten helgen før. Da hadde Arne, som normalt ikke engang hadde besøk, en fest sammen med 5 andre mennesker. Veum begynner å nøste i saken, og etterhvert forgreiner den seg både inn i prostitusjonsmiljøet i Stavanger samt på høyere plan i oljeindustrien. Hvilken kopling er det mellom et velrennomert, amerikansk oljeselskap og Ole Johnny som startet karrieren sin med å selge porno fra bakrommet? Hvilken rolle har Laila Lusken, en forsoffen prostituert, i saken? Og hvem slår ned Veum i leiligheten til Arne i Stavanger? Avsløringen kommer som en stor overraskelse!
Min evaluering
Dette er for meg en ganske så festlig bok. For det første fordi jeg bodde i Stavanger på det tidspunktet boka ble skrevet og kjenner meg selvfølgelig veldig godt igjen, for det andre så hadde jeg en far som jobbet offshore i oljeindustrien akkurat da, og hvem var det ikke som på det tidspunktet kjente til en "Ole Johnny"og to som solgte porno fra bakrommet... Omtalen min er selvfølgelig veldig farget av disse fakta :-) Men det er faktisk en veldig bra bok, uansett bakgrunn.
Her er det nemlig veldig mange, ukjente parametre. Du vet aldri helt hva som skjer. Veum får hjelp av de merkverdigste karakterer, og nøster seg sakte men sikkert mot løsningen. Politiet blir underveis involvert og tar Veum ut av etterforskningen, men på Veum's vis så betyr ikke det særlig mye for hva han foretar seg. Boka er ikke så tykk, faktisk bare på 176 små sider. Men historien er kompleks nok,og troverdig nok til at dette ble et veldig hyggelig gjensyn med ei bok jeg fullstendig hadde glemt :-)
Utleieren, en eldre kone som bor i 1.etasje, kan hjelpe Veum litt på vei, for hun hørte et voldsomt bråk i leiligheten helgen før. Da hadde Arne, som normalt ikke engang hadde besøk, en fest sammen med 5 andre mennesker. Veum begynner å nøste i saken, og etterhvert forgreiner den seg både inn i prostitusjonsmiljøet i Stavanger samt på høyere plan i oljeindustrien. Hvilken kopling er det mellom et velrennomert, amerikansk oljeselskap og Ole Johnny som startet karrieren sin med å selge porno fra bakrommet? Hvilken rolle har Laila Lusken, en forsoffen prostituert, i saken? Og hvem slår ned Veum i leiligheten til Arne i Stavanger? Avsløringen kommer som en stor overraskelse!
Min evaluering
Dette er for meg en ganske så festlig bok. For det første fordi jeg bodde i Stavanger på det tidspunktet boka ble skrevet og kjenner meg selvfølgelig veldig godt igjen, for det andre så hadde jeg en far som jobbet offshore i oljeindustrien akkurat da, og hvem var det ikke som på det tidspunktet kjente til en "Ole Johnny"og to som solgte porno fra bakrommet... Omtalen min er selvfølgelig veldig farget av disse fakta :-) Men det er faktisk en veldig bra bok, uansett bakgrunn.
Her er det nemlig veldig mange, ukjente parametre. Du vet aldri helt hva som skjer. Veum får hjelp av de merkverdigste karakterer, og nøster seg sakte men sikkert mot løsningen. Politiet blir underveis involvert og tar Veum ut av etterforskningen, men på Veum's vis så betyr ikke det særlig mye for hva han foretar seg. Boka er ikke så tykk, faktisk bare på 176 små sider. Men historien er kompleks nok,og troverdig nok til at dette ble et veldig hyggelig gjensyn med ei bok jeg fullstendig hadde glemt :-)
July 26, 2014
Varg Veum is privé detective in Bergen, Noorwegen. Hij krijgt de vraag van een vrouw om haar zoon te zoeken die volgens haar vermist is. Arne, haar zoon, werkt in de offshore in Stavanger. Een stad die profiteert van de olievondsten en opkomende industrie. Met het geld komt ook de misdaad naar Stavanger, hoererij, casino's. Varg begint met een onderzoek van de kamer waar Arne tussen twee offshore periodes verbleef. De kamer is netjes, maar geen spoor van Varg. Via via leidt zijn zoektocht naar de onderwereld van Stavanger. Het wordt allemaal wat donkerder, duisterder en gevaarlijker. Gevaar voor zijn eigen leven, maar ook voor dat van personen die mogelijk iets weten.
Ik vond dit een typisch scandinavisch/Noors boek. Heel donker en koud allemaal. Heerljk.
Ik vond dit een typisch scandinavisch/Noors boek. Heel donker en koud allemaal. Heerljk.
Displaying 1 - 30 of 37 reviews