What do you think?
Rate this book
Kroniek van een verzonnen leven
In “Kroniek van een verzonnen” leven, geschreven door Charles Ducal (Leuven, 1952), komt in een van godsdienst en plichtsgevoel doordrenkt milieu op het Vlaamse platteland een zesjarige jongen thuis met zijn eerste rapport: honderd op honderd. Die prestatie wordt de drijfveer van zijn leven: de beste zijn, altijd en overal. Maar een andere ervaring is minstens zo bepalend voor zijn verdere leven: hij is getuige van een verkrachting die eindigt in doodslag. Het daardoor ontstane trauma tekent hem voorgoed in zijn omgang met de vrouw en zijn worsteling met seksualiteit. Lichamelijkheid en seks zijn van een verboden, lagere orde. Pas als ouder wordende man komt hij via een aantal confronterende situaties en ontmoetingen in het reine met zichzelf. Deze roman schetst via een ragfijn netwerk van draden tussen de wereld van het kind en die van de oude man een mensenleven van de vroege jeugd tot de dood.
173 pages, Hardcover
First published March 26, 2018
About the author
Charles Ducal
25 books13 followersCharles Ducal (pseudoniem van Frans Dumortier) is een Vlaamse dichter en schrijver.
Charles Ducal in de Nederlandstalige Wikipedia
Charles Ducal in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Charles Ducal bij "Schrijversgewijs"
Charles Ducal (pseudonym of French Dumortier) is a Flemish poet and writer.
Charles Ducal in de Nederlandstalige Wikipedia
Charles Ducal in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Charles Ducal bij "Schrijversgewijs"
Charles Ducal (pseudonym of French Dumortier) is a Flemish poet and writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
June 1, 2018
De Belgische dichter Charles Ducal, ook wel het pseudoniem voor Frans Dumortier, schreef met Kroniek van een verzonnen leven zijn romandebuut. In dit boek volgen we het al dan niet verzonnen leven van Remi Dessein op het katholieke Vlaamse platteland vanaf de jaren ’50 van de vorige eeuw waar schuldgevoel en plichtsbesef heersen. In het begin van het boek is hij een jongen, de primus van zijn klas. Op zijn eerste rapport als zesjarige haalt hij 100 op 100. Daarom zal hij ook voor de rest van zijn leven telkens het beste eisen van zichzelf. Dit trekt hij zelfs door in de vasten en in zijn verplichte huistaken op de familieboerderij. Ze worden zeer godvrezend en plichtsbewust opgevoed.
‘’Wat is liefde? Het is een akte die hij uit het hoofd opzegt naast de bank in de klas: ‘Mijn Heer en mijn God, ik bemin U bovenal, uit geheel mijn hart, uit geheel mijn ziel en uit al mijn krachten, omdat gij oneindig volmaakt en alle liefde waardig zijt. En ik bemin mijn naaste gelijk mijzelf, uit liefde tot U’.” (p. 21)
Maar als elfjarige maakt hij een trauma mee waarover hij nooit zal kunnen praten: voor zijn ogen ontrolt zich namelijk een verkrachting en een moord op een vrouw in de buurt van zijn dorp. En hij was nog wel stiekem buiten om een ‘verboden boekje’ te gaan zoeken. Dit trauma zal hij zijn hele leven bij zich dragen, ook zijn seksuele ontwikkeling wordt hierdoor ernstig verstoord. Hij keert zich nog heviger naar God toe om bij hem verlossing te vinden Seksualiteit is voor hem als puber iets van een lagere te verachten orde maar hij voelt de neiging wel en dit verwart hem danig.
We volgen Remi van jongen tot in zijn studentenjaren als hij naar de Katholieke Universiteit Leuven trekt om onder de hoede van een ‘heeroom’ Germaanse filologie te gaan studeren. Daar leert hij uiteindelijk de wereld buiten zijn dorp ook kennen: hij verliest zijn geloof in God en door een aantal medestudenten wordt hij in die woelige jaren ’60 in een revolutionaire studentenorganisatie meegesleurd. Zijn seksuele evolutie helt dan over naar de andere kant en hij geraakt verslaafd aan pornoboekjes. Maar hij heeft dan ook maar pas zijn eerste seksuele ervaring met een meisje. Hij leert tevens Joris kennen, die tijdens deze jaren zijn boezemvriend wordt. Joris helpt hem met schrijver te worden, maar als hij bij hem een bepaalde grens heeft overschreden, is ook deze vriendschap ten dode opgeschreven.
In het tweede deel springen we ineens over naar het leven van de 60-jarige Remi, een gezin met een zoon en kleinkinderen , 5 dichtbundels en een verzameld werk later en een net gepensioneerde leerkracht. Een ander leven begint voor hem. Nog steeds is hij aan porno verslaafd en heeft het internet dit dubbelleven voor hem vergemakkelijkt. Het is dan pas dat hij door een aantal confronterende ontmoetingen met zichzelf in het reine zal komen. Hij wordt onder andere geconfronteerd met zijn eigen oud geworden vader waarin hij zichzelf blijkt te herkennen. Eindelijk krijgt hij de kans om zichzelf te zijn en hoeft hij niet meer naar het hoogste te streven, kan hij zijn ‘verzonnen’ leven van zich afschudden.
Deze roman is van een prachtige poëtische schoonheid en achteraf bekeken toch ook heel indringend, ook al werkte het voor mij in het begin bevreemdende ‘vogelperspectief’ dat Remi volgt doorheen het boek, alsof de stem van de verteller hem volledig in zijn leven overschouwt, dit niet direct in de hand. Inderdaad kan je in dit perspectief best ook iets religieus zien hoewel dit niet noodzakelijk is. Het boek geeft in een summiere vorm het leven van een man weer, die veel trekken vertoont van de auteur. Ook Ducal groeide op in de jaren 1950 op het Vlaamse platteland, studeerde in Leuven en sloot zich tijdens die jaren aan bij de Marxistisch-Leninistische beweging om later ook als leerkracht Nederlands te gaan werken. De thema’s schaamte, schuld, plichtsbesef, het loskomen van de thuissituatie, en het verliezen van God en de rebellie in die tijden zijn zeer goed beschreven in dit boek. Het zelf moeten invullen van alles wat tussen de twee delen van het boek gebeurd kan zijn, was wel een goede vondst. Het was eens iets anders dan een open einde, zo’n open middenstuk. Ducal mag kortom nog meer zulke prachtige ontroerende boeken schrijven.
“Het is de sterfelijkheid die licht weegt en die hij nu pas echt beseft. Anderen stierven, dat was normaal. Ze gingen dood omdat hij het zag, er notitie van nam. Hij was het gezichtspunt van waaruit hun dood zich voltrok. Onvoorstelbaar was maar één ding: dat dat gezichtspunt, dat centrum verdween.” (p. 153)
‘’Wat is liefde? Het is een akte die hij uit het hoofd opzegt naast de bank in de klas: ‘Mijn Heer en mijn God, ik bemin U bovenal, uit geheel mijn hart, uit geheel mijn ziel en uit al mijn krachten, omdat gij oneindig volmaakt en alle liefde waardig zijt. En ik bemin mijn naaste gelijk mijzelf, uit liefde tot U’.” (p. 21)
Maar als elfjarige maakt hij een trauma mee waarover hij nooit zal kunnen praten: voor zijn ogen ontrolt zich namelijk een verkrachting en een moord op een vrouw in de buurt van zijn dorp. En hij was nog wel stiekem buiten om een ‘verboden boekje’ te gaan zoeken. Dit trauma zal hij zijn hele leven bij zich dragen, ook zijn seksuele ontwikkeling wordt hierdoor ernstig verstoord. Hij keert zich nog heviger naar God toe om bij hem verlossing te vinden Seksualiteit is voor hem als puber iets van een lagere te verachten orde maar hij voelt de neiging wel en dit verwart hem danig.
We volgen Remi van jongen tot in zijn studentenjaren als hij naar de Katholieke Universiteit Leuven trekt om onder de hoede van een ‘heeroom’ Germaanse filologie te gaan studeren. Daar leert hij uiteindelijk de wereld buiten zijn dorp ook kennen: hij verliest zijn geloof in God en door een aantal medestudenten wordt hij in die woelige jaren ’60 in een revolutionaire studentenorganisatie meegesleurd. Zijn seksuele evolutie helt dan over naar de andere kant en hij geraakt verslaafd aan pornoboekjes. Maar hij heeft dan ook maar pas zijn eerste seksuele ervaring met een meisje. Hij leert tevens Joris kennen, die tijdens deze jaren zijn boezemvriend wordt. Joris helpt hem met schrijver te worden, maar als hij bij hem een bepaalde grens heeft overschreden, is ook deze vriendschap ten dode opgeschreven.
In het tweede deel springen we ineens over naar het leven van de 60-jarige Remi, een gezin met een zoon en kleinkinderen , 5 dichtbundels en een verzameld werk later en een net gepensioneerde leerkracht. Een ander leven begint voor hem. Nog steeds is hij aan porno verslaafd en heeft het internet dit dubbelleven voor hem vergemakkelijkt. Het is dan pas dat hij door een aantal confronterende ontmoetingen met zichzelf in het reine zal komen. Hij wordt onder andere geconfronteerd met zijn eigen oud geworden vader waarin hij zichzelf blijkt te herkennen. Eindelijk krijgt hij de kans om zichzelf te zijn en hoeft hij niet meer naar het hoogste te streven, kan hij zijn ‘verzonnen’ leven van zich afschudden.
Deze roman is van een prachtige poëtische schoonheid en achteraf bekeken toch ook heel indringend, ook al werkte het voor mij in het begin bevreemdende ‘vogelperspectief’ dat Remi volgt doorheen het boek, alsof de stem van de verteller hem volledig in zijn leven overschouwt, dit niet direct in de hand. Inderdaad kan je in dit perspectief best ook iets religieus zien hoewel dit niet noodzakelijk is. Het boek geeft in een summiere vorm het leven van een man weer, die veel trekken vertoont van de auteur. Ook Ducal groeide op in de jaren 1950 op het Vlaamse platteland, studeerde in Leuven en sloot zich tijdens die jaren aan bij de Marxistisch-Leninistische beweging om later ook als leerkracht Nederlands te gaan werken. De thema’s schaamte, schuld, plichtsbesef, het loskomen van de thuissituatie, en het verliezen van God en de rebellie in die tijden zijn zeer goed beschreven in dit boek. Het zelf moeten invullen van alles wat tussen de twee delen van het boek gebeurd kan zijn, was wel een goede vondst. Het was eens iets anders dan een open einde, zo’n open middenstuk. Ducal mag kortom nog meer zulke prachtige ontroerende boeken schrijven.
“Het is de sterfelijkheid die licht weegt en die hij nu pas echt beseft. Anderen stierven, dat was normaal. Ze gingen dood omdat hij het zag, er notitie van nam. Hij was het gezichtspunt van waaruit hun dood zich voltrok. Onvoorstelbaar was maar één ding: dat dat gezichtspunt, dat centrum verdween.” (p. 153)
February 10, 2023
Citaat : Alleen het boekje, het verboden boekje zwijgt niet . Als hij daar aan denkt, vloeien de angst en de opwinding samen en komt vanzelf weer dat donkere gevoel in zijn lijf dar niet is weg te duwen tot hij opstaat en in de waszaal zijn handen en gezicht onder de koude waterstraal houdt.
Review : Charles Ducal (pseudoniem van Frans Dumortier) (Leuven, 3 april 1952) is een Vlaamse dichter en schrijver. Hij groeide op in een boerengezin, doorliep zijn secundaire schooltijd in het Sint-Jozefscollege van Overijse en studeerde Germaanse filologie aan de KU Leuven. Hij werkte gedurende 37 jaar als leraar Nederlands in het Sint-Albertuscollege in Haasrode.
In 1987 debuteerde hij onder het pseudoniem Charles Ducal met "Het huwelijk", een dichtbundel met een cynische toon, strakke vorm en Bijbelse referenties. In hetzelfde jaar publiceerde hij samen met Erik Spinoy, Bernard Dewulf en Dirk Van Bastelaere de bundel "Twist Met Ons". Tussen 1987 en 1998 verschenen de bundels "De hertog en ik", "Moedertaal" en "Naar de aarde". In deze bundels staat het conflict tussen verbeelding en werkelijkheid centraal. Een groot aantal gedichten hebben als onderwerp de jeugd op het platteland, de verhouding tussen man en vrouw en het schrijven zelf.
In 1992 verscheen de semi-biografische verhalenbundel "De meesterknecht", een ironisch portret van een politieke activist en beginnende schrijver. In 1993 schreef hij samen met Kamiel Vanhole "Over de voorrang van rechts", een brievenboek over democratie en racisme, waarin hij een standpunt innam tegen de opkomst van extreemrechts.
In 1994 schreef hij, na een reis naar Irak, een bijdrage in "Rendez-vous in Bagdad", een boek over de gevolgen van het economische embargo en het demoniseren van de Iraakse dictator in de westerse media. Werk van hem werd opgenomen in verschillende bloemlezingen. Ducal schreef ook een aantal essays over literatuur en politiek in diverse kranten en tijdschriften. Zijn poëzie heeft een klassieke, toegankelijke vorm. Inhoudelijk gaat het vaak over (innerlijke) conflicten. Uit zijn werk spreekt ook een grote maatschappelijke betrokkenheid.
In 2006 publiceerde hij "In inkt gewassen", een dichtbundel waarin de wereld buiten de persoonlijke sfeer een grotere plaats innam. Die tendens zette zich in 2009 voort in de bundel "Toegedekt met een liedje". Nog in 2009 droeg hij met de gedichtencyclus "Na Auschwitz" bij aan het boek "Gaza. Geschiedenis van de Palestijnse tragedie" (Lucas Catherine & Charles Ducal).
In 2010 schreef hij voor gedichtendag het essay "Alle poëzie dateert van vandaag", een pleidooi om via het onderwijs het lezen van poëzie te bevorderen. In 2012 werden de zes tot dan gepubliceerde dichtbundels verzameld onder de titel "Alsof ik er haast ben". In 2014 verscheen opnieuw een dichtbundel van hem, getiteld "De buitendeur". Hierin gaat het in bijna elke cyclus om de drang zich te bevrijden, een uitweg te vinden.
Van januari 2014 tot januari 2016 was Charles Ducal 'Dichter des Vaderlands'. Op 29 januari 2014 werd hij de eerste Belgische Dichter des Vaderlands. Een 'Dichter des Vaderlands' wordt aangesteld voor twee jaar en schrijft minimaal zes gedichten per jaar over diverse thema's die te maken hebben met het land.
In 2015 publiceerde hij het gedicht "Vluchtelingen" naar aanleiding van de toenemende vluchtelingenstroom naar Europa, met als uitgangspunt dat recht op migratie een fundamenteel mensenrecht is. Op 21 juli 2015 kreeg de burgerbeweging 'Hart boven Hard' de prijs voor de democratie uitgereikt, naar aanleiding waarvan Ducal het gedicht Hart boven Hard schreef.
Naar aanleiding van de Werelddag Dementie, die een speciale betekenis heeft voor veel mensen, schreef Ducal op 19 september 2015 het gedicht "Oude vrouw". De dichter had ook zelf zijn vader aan deze ziekte zien bezwijken.Op 28 januari 2016 zou de titel Dichter des Vaderlands overgedragen worden aan de Franstalige dichteres Laurence Vielle, die op zijn uitnodiging eenzelfde gedicht in het Frans hield.
Charles Ducal debuteert als romanschrijver met de mooie roman Kroniek van een verzonnen leven, waarin hij het leven van een jongeman die worstelt met een obsessieve competitiedrang en een getroebleerde seksualiteit. Als jongen is Remi getuige geweest van een brute verkrachting, een gebeurtenis die zijn seksuele ontluiking radicaal verstoort. ‘s Avonds laat, in het donker, hij lag al op bed, maar herinnerde zich het ‘vieze blaadje’ aan de kant van de landweg. En terwijl hij het blaadje ‘redt’ ziet hij hoe een grote man een vrouw verkracht en vermoordt. De beelden raakt hij nooit meer kwijt, maar opbiechten dat hij getuige was van deze misdaad zal hij zijn hele leven niet kunnen opbrengen.
Tegen de achtergrond van het Vlaamse platteland en de studentenstad Leuven in de roerige jaren zestig wordt Remi’s adolescentie pijnlijk eerlijk beschreven. Hij verraadt een vriend en beschadigt diverse vrouwen met zijn seksuele agressie. . Later maakt hij de revolutionaire gebeurtenissen mee in de stad Leuven waar hij dan studeert. Porno is nooit ver weg, en zowaar ontpopt hij zich als een uitstekende minnaar als hij samensmelt met een jongedame die ook in de stad studeert. Intimiteit ontbreekt ten enen male. Behalve misschien die ene keer met zijn goeie vriend Joris in bed. Als oude man komt Remi tot inkeer en inzicht, maar zijn leven blijkt onvoorspelbaar. Een heel sterke en goed geschreven debuutroman.
Review : Charles Ducal (pseudoniem van Frans Dumortier) (Leuven, 3 april 1952) is een Vlaamse dichter en schrijver. Hij groeide op in een boerengezin, doorliep zijn secundaire schooltijd in het Sint-Jozefscollege van Overijse en studeerde Germaanse filologie aan de KU Leuven. Hij werkte gedurende 37 jaar als leraar Nederlands in het Sint-Albertuscollege in Haasrode.
In 1987 debuteerde hij onder het pseudoniem Charles Ducal met "Het huwelijk", een dichtbundel met een cynische toon, strakke vorm en Bijbelse referenties. In hetzelfde jaar publiceerde hij samen met Erik Spinoy, Bernard Dewulf en Dirk Van Bastelaere de bundel "Twist Met Ons". Tussen 1987 en 1998 verschenen de bundels "De hertog en ik", "Moedertaal" en "Naar de aarde". In deze bundels staat het conflict tussen verbeelding en werkelijkheid centraal. Een groot aantal gedichten hebben als onderwerp de jeugd op het platteland, de verhouding tussen man en vrouw en het schrijven zelf.
In 1992 verscheen de semi-biografische verhalenbundel "De meesterknecht", een ironisch portret van een politieke activist en beginnende schrijver. In 1993 schreef hij samen met Kamiel Vanhole "Over de voorrang van rechts", een brievenboek over democratie en racisme, waarin hij een standpunt innam tegen de opkomst van extreemrechts.
In 1994 schreef hij, na een reis naar Irak, een bijdrage in "Rendez-vous in Bagdad", een boek over de gevolgen van het economische embargo en het demoniseren van de Iraakse dictator in de westerse media. Werk van hem werd opgenomen in verschillende bloemlezingen. Ducal schreef ook een aantal essays over literatuur en politiek in diverse kranten en tijdschriften. Zijn poëzie heeft een klassieke, toegankelijke vorm. Inhoudelijk gaat het vaak over (innerlijke) conflicten. Uit zijn werk spreekt ook een grote maatschappelijke betrokkenheid.
In 2006 publiceerde hij "In inkt gewassen", een dichtbundel waarin de wereld buiten de persoonlijke sfeer een grotere plaats innam. Die tendens zette zich in 2009 voort in de bundel "Toegedekt met een liedje". Nog in 2009 droeg hij met de gedichtencyclus "Na Auschwitz" bij aan het boek "Gaza. Geschiedenis van de Palestijnse tragedie" (Lucas Catherine & Charles Ducal).
In 2010 schreef hij voor gedichtendag het essay "Alle poëzie dateert van vandaag", een pleidooi om via het onderwijs het lezen van poëzie te bevorderen. In 2012 werden de zes tot dan gepubliceerde dichtbundels verzameld onder de titel "Alsof ik er haast ben". In 2014 verscheen opnieuw een dichtbundel van hem, getiteld "De buitendeur". Hierin gaat het in bijna elke cyclus om de drang zich te bevrijden, een uitweg te vinden.
Van januari 2014 tot januari 2016 was Charles Ducal 'Dichter des Vaderlands'. Op 29 januari 2014 werd hij de eerste Belgische Dichter des Vaderlands. Een 'Dichter des Vaderlands' wordt aangesteld voor twee jaar en schrijft minimaal zes gedichten per jaar over diverse thema's die te maken hebben met het land.
In 2015 publiceerde hij het gedicht "Vluchtelingen" naar aanleiding van de toenemende vluchtelingenstroom naar Europa, met als uitgangspunt dat recht op migratie een fundamenteel mensenrecht is. Op 21 juli 2015 kreeg de burgerbeweging 'Hart boven Hard' de prijs voor de democratie uitgereikt, naar aanleiding waarvan Ducal het gedicht Hart boven Hard schreef.
Naar aanleiding van de Werelddag Dementie, die een speciale betekenis heeft voor veel mensen, schreef Ducal op 19 september 2015 het gedicht "Oude vrouw". De dichter had ook zelf zijn vader aan deze ziekte zien bezwijken.Op 28 januari 2016 zou de titel Dichter des Vaderlands overgedragen worden aan de Franstalige dichteres Laurence Vielle, die op zijn uitnodiging eenzelfde gedicht in het Frans hield.
Charles Ducal debuteert als romanschrijver met de mooie roman Kroniek van een verzonnen leven, waarin hij het leven van een jongeman die worstelt met een obsessieve competitiedrang en een getroebleerde seksualiteit. Als jongen is Remi getuige geweest van een brute verkrachting, een gebeurtenis die zijn seksuele ontluiking radicaal verstoort. ‘s Avonds laat, in het donker, hij lag al op bed, maar herinnerde zich het ‘vieze blaadje’ aan de kant van de landweg. En terwijl hij het blaadje ‘redt’ ziet hij hoe een grote man een vrouw verkracht en vermoordt. De beelden raakt hij nooit meer kwijt, maar opbiechten dat hij getuige was van deze misdaad zal hij zijn hele leven niet kunnen opbrengen.
Tegen de achtergrond van het Vlaamse platteland en de studentenstad Leuven in de roerige jaren zestig wordt Remi’s adolescentie pijnlijk eerlijk beschreven. Hij verraadt een vriend en beschadigt diverse vrouwen met zijn seksuele agressie. . Later maakt hij de revolutionaire gebeurtenissen mee in de stad Leuven waar hij dan studeert. Porno is nooit ver weg, en zowaar ontpopt hij zich als een uitstekende minnaar als hij samensmelt met een jongedame die ook in de stad studeert. Intimiteit ontbreekt ten enen male. Behalve misschien die ene keer met zijn goeie vriend Joris in bed. Als oude man komt Remi tot inkeer en inzicht, maar zijn leven blijkt onvoorspelbaar. Een heel sterke en goed geschreven debuutroman.
February 26, 2019
Voor in het boek lees je een gedeelte uit het gedicht 'Wie' van Rutger Kopland. Hoe toepasselijk kan iets zijn?
'(...) het kind in mijn jeugd,
de oude man bij mijn dood, wie zal dat zijn als
ik het niet ben? (...)'
Met 'Kroniek van een verzonnen' leven mag je een kijkje nemen in het leven van de auteur. Hij gunt je een terugblik in het Vlaanderen rond de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw; Vlaanderen was wellicht nog strenger dan Noord-Brabant in het strak houden van de kinderen en het geloof hoog in het vaandel dragen, maar er was voor mijzelf veel herkenbaar in het eerste deel van deze roman dat de toepasselijke naam 'Het kind' heeft.
Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/201...
'(...) het kind in mijn jeugd,
de oude man bij mijn dood, wie zal dat zijn als
ik het niet ben? (...)'
Met 'Kroniek van een verzonnen' leven mag je een kijkje nemen in het leven van de auteur. Hij gunt je een terugblik in het Vlaanderen rond de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw; Vlaanderen was wellicht nog strenger dan Noord-Brabant in het strak houden van de kinderen en het geloof hoog in het vaandel dragen, maar er was voor mijzelf veel herkenbaar in het eerste deel van deze roman dat de toepasselijke naam 'Het kind' heeft.
Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/201...
October 20, 2022
Een leven als revolutionair of een leven als kleinburger? Seksuele losbandigheid of kuisheid? Deze twee tegenstellingen dragen de kroniek van een plattelandsjongen die in de hoogdagen van Mei '68 een man van de wereld wordt.
De bevrijding uit het katholieke paternalisme van de naoorlogse jaren wordt hier met een concreet verhaal verteld. Het boek is duidelijk marxistisch geïnspireerd, maar de personages zijn geen loutere representaties van sociale categorieën, maar mensen met diepgewortelde interne conflicten die de verandering niet simpelweg ondergaan, maar zelf maken. Uiteindelijk kiest het personage voor het individualisme en wordt hij ongelukkig, de typische valkuil van de liberale invulling van de nieuwe vrijheid. In tegenstelling tot bij Houellebecq is er echter optimisme en geloof in de bevrijding van de mens, namelijk dat ze enkel collectief kan verlopen. Het boek eindigt op een positieve noot, maar net daarom ook zo tragisch.
De bevrijding uit het katholieke paternalisme van de naoorlogse jaren wordt hier met een concreet verhaal verteld. Het boek is duidelijk marxistisch geïnspireerd, maar de personages zijn geen loutere representaties van sociale categorieën, maar mensen met diepgewortelde interne conflicten die de verandering niet simpelweg ondergaan, maar zelf maken. Uiteindelijk kiest het personage voor het individualisme en wordt hij ongelukkig, de typische valkuil van de liberale invulling van de nieuwe vrijheid. In tegenstelling tot bij Houellebecq is er echter optimisme en geloof in de bevrijding van de mens, namelijk dat ze enkel collectief kan verlopen. Het boek eindigt op een positieve noot, maar net daarom ook zo tragisch.
April 30, 2018
“Kroniek van een verzonnen leven” is de eerste roman van Charles Ducal. Hij publiceert al ruim 30 jaar gedichten en dat merk je. Aan slechts 172 bladzijden en staccato-achtige zinnetjes heeft hij genoeg om de leefwereld van een hele generatie te beschrijven. Alle clichés van het katholieke Vlaamse platteland passeren de revue: de onbeholpenheid, de schroom, de schijnheiligheid, de seksuele frustratie, het zondebesef, de prestatiedrang,… Het hoofdpersonage is er het product van en dat kwelt hem tot aan zijn graf. Ijzingwekkend herkenbaar en confronterend.
June 15, 2021
Heerlijk om te lezen, zeker voor wie zich voor Ducals poëzie interesseert. Een vooraanstaand dichter (des Vaderlands) die, behalve essays en gedichten, ook af en toe proza schrijft. In 1992 verscheen de verhalenbundel 'De meesterknecht' bij Atlas.
April 29, 2018
krachtige zinnen, krachtige beelden... leest als een moderne klassieker
October 29, 2018
Fijn boek over hoe gebeurtenissen in je jeugd een heel leven lang kunnen doorwerken. Niet dik, maar heel rijk in gevoelens en gedachten. Je merkt wel dat de schrijver een dichter is, vind ik.
October 30, 2018
Gaaf geschreven boek. Prima gecomponeerd. Dicht bij het leven en met juiste weergave van tijdsegmenten.
March 22, 2019
Rauw. Een boek dat blijft nazinderen. Dat laatste is de reden dat ik het 4 sterren geef.
September 24, 2019
een paar generaties terug in klein Vlaanderen
May 5, 2024
3.5 stars
December 8, 2024
Een ontdekking. Een schaterlach en een pijnlijke grimas, maar dan tegelijkertijd.
October 10, 2025
Eerste deel (Het kind) zeer herkenbaar!
February 19, 2026
De echo's van dit katholieke Vlaanderen nog meegemaakt , heel herkenbaar.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews