Het geluk van de sprinkhaan

by Toon Tellegen

De sprinkhaan, die aan de rand van het bos een winkel heeft, wil niets liever dan dat zijn klanten altijd tevreden naar huis gaan. Daarom is hij elke dag vanaf vroeg in de ochtend geopend en zorgt hij ervoor dat hij álles in voorraad van stoelen en tafels tot taarten, schubben, stekels, wanhoop en zelfs een ander leven. Ook kan hij de duizendpoot van nieuwe schoenen voorzien, in elke gewenste kleur. Alleen de zon, de maan en de sterren heeft hij niet te koop.
's Nachts, als zijn winkel dicht is en hij niet kan slapen, denkt hij na over zijn werk. Misschien is er nog veel meer dat hij kan verkopen, kan hij iedereen nog beter van dienst zijn? Zal hij eropuit trekken en de spullen bij iedereen thuis brengen?

Genres: Roman, Audiobook, Short Stories, Fiction

126 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2011

Reviews

[Jan · Rating 3 out of 5]

Fragmenten uit mensenlevens
Ik kreeg dit boek op 12 april 2022 van een oud-collega. Uit de opdrachttekst die hij voorin het boek schreef, citeer ik: “… afscheid van het werkzame deel van je leven; nu heb je tijd voor reflectie. Daarvoor hierbij een bijdrage.”
Toon Tellegen noemt zijn boek ‘Het geluk van de sprinkhaan’ een roman. Misschien heb ik een ouderwetse opvatting over het genre roman; ik veronderstel daarin een ontwikkeling in de loop der dingen en van het karakter van de hoofdpersonages. Die twee elementen heb ik nauwelijks in dit boek aangetroffen. Het boek valt evengoed ruimschoots te waarderen. Ook stoort het mij niet dat wat de sprinkhaan in zijn winkel aanbiedt, tamelijk ongelijksoortig is: niet alleen allerhande spullen, ook stemmingen en gevoelens, eigenschappen en andere grootheden die zich rationeel moeilijk laten verkopen. Je moet niet te veel willen allegoriseren, rationaliseren, niet één op één in iets zinnebeeldigs iets reëels willen zien (het is geen contrapunctiek, zoals in barokmuziek); het is veeleer fabuleren gepaard aan een diep achterliggend moraliseren, maar naar dat laatste moet de lezer zelf naarstig graven.
Voor mij is het verhaal over de eendagsvlieg die een dag wil kopen, net zo aardig als dat over de walvis die zoekt naar de ingrediënten van een tuinfeest dat hij wil geven. ‘Een fontein heb ik al’. En de sprinkhaan zelf, die even twijfelt of hij een realistische handel drijft, begeeft zich met deze en andere gedachtegangen ook buiten de verhaalcontext. Zo zoetriekend als een en ander wordt opgediend, nodigt de ‘roman’ uit tot verderdenken. JM

[Sibrich van Baalen · Rating 4 out of 5]

Luisterboek met muziek en Toon die het verhaal van de sprinkhaan op een heerlijke manier aan je vertelt. Als je dit leest tijdens je PMS kan je lekker janken, want soms zijn de diertjes en hun gesprekjes zó lief!

[Jasmijn Heyer · Rating 5 out of 5]

Ongelooflijk lief en ontroerend. Ik ken niemand die zo menselijk is als de dieren in de verhalen van Toon Tellegen. Voorgelezen door Tellegen zelf, met daaronder muziek van het Wisselend Toonkwintet - wat een mooie toevoeging.

Tegen de neushoorn, die zich schaamt voor zijn rare, groene muts zegt de sprinkhaan: "Ach, raar? Wat is raar? Er is zo veel raar. [..] Ik vind zelf, bijvoorbeeld, de zon heel raar. [...] Wat is er niet raar aan de zon? Is schijnen soms niet raar? En ondergaan? Gaan jij en ik ooit onder?", waarna de neushoorn naar huis stapt. Uiteraard, met onder zijn arm, die rare, groene muts.

[Elianne · Rating 5 out of 5]

Wat een prachtig boek. Toon Tellegen schrijft lieve verhalen voor kinderen, maar tegelijkertijd zijn de wijsheden ook zo bedoeld voor volwassenen. Ik vind het ontzettend knap hoe Tellegen dat gedaan heeft. Het taalgebruik is ook heel mooi, nergens heeft hij daarin concessies gedaan (als ouder kun je ook gewoon woorden uitleggen). Echt een aanrader voor elke leeftijd.

[Martijn van Bruggen · Rating 2 out of 5]

Ik sta altijd kritisch tegenover pratende sprinkhanen, en ook nu weer dacht ik: waarom in vredesnaam? Het geluk van de sprinkhaan bestaat uit allerlei losse dierenanekdotes waarin ik geen diepere laag kon ontdekken. Ik werd er zelfs een beetje boos van. Tellegen is ook nog eens een luie schrijver, want op het ene moment zijn alle proporties zoek en kan de sprinkhaan met een ladder bij de maan, en op het andere moment zijn de verhoudingen weer helemaal terug en komt er uit de toonbank van de sprinkhaan een houtworm (die trouwens dus veel kleiner moet zijn dan de sprinkhaan etc.). Zo kan iedereen wel verhaaltjes in elkaar knutselen, alleen is het niet iedereen gegeven om daar lof voor te ontvangen. Het zal te maken hebben met het eigenaardige feit dat verhalen met schattige dieren in de hoofdrol al gauw als filosofisch of 'diep' worden gezien (zie De jongen, de vos, de mol en het paard). Diep teleurstellend, dat was het.

[Heleen Van Der Weijden · Rating 5 out of 5]

Ontzettend lief en leuk!!

[Jules · Rating 4 out of 5]

Leuk boek met dieren in de hoofdrol. Alles behalve kinderachtig; achter de verhalen gaat vaak een diepere laag en betekenis schuil. Soms is de clou was lastig te vinden. Desalniettemin een aanrader!

[Menno Beek · Rating 4 out of 5]

Toon T. doet deze verhalen al een tijdje, en dat is te merken. Er zitten er tussen, zoals dat over het bezoek van de eendagsvlieg aan de winkel van de sprinkhaan, die laten zien dat hij het nog steeds kan, maar hij moet minder snel bundelen en strenger selecteren.

[tweede lezing]
Waarschijnlijk las ik het de eerste keer sjacherijnig, of moe: ik vond nu eigenlijk alle verhalen geweldig, 3 uitzonderingen misschien bij de 50, helaas dan wel de laatste, als de sprinkhaan zichzelf verkoopt, daar zat meer in, maar de spin met zijn net,d e egel in hetdons en de tuin van de walvis, geweldig. Ster erbij. Ik heb bij de sprinkhaan sinds de vorige lezing waarschijnlijk 'gunnen' een 'leesplezier' gekocht.

[Hélène Manca · Rating 5 out of 5]

Dit boek is voor mij hoe een boek aan moet voelen. Vol van fantasie, speelsheid, magie en tegelijk interessante invalshoeken, symboliek, gelaagdheid en diepgang. Ik vind het format geweldig, met de verschillende korte verhaaltjes. Ik houd ervan dat je zo een verscheidenheid aan geestige en eigenaardige personages tegenkomt. Het concept van een winkel die alles verkoopt is ook zo heerlijk fantasierijk, je voelt je terug kind. Tegelijk zetten de typisch menselijke karaktereigenschappen en eigenaardigheden geprojecteerd op dieren je aan het (zelf)reflecteren. Ik heb dit boek van mijn tante gekregen en ze schreef “je komt jezelf ook tegen”, wat het juist leuk maakt.

[Linda · Rating 4 out of 5]

De sprinkhaan wil niets liever dan dat zijn klanten altijd tevreden naar huis gaan. Daarom is hij elke dag al vroeg geopend en zorgt hij ervoor om werkelijk alles in voorraad te hebben. Alleen de zon, de maan en de sterren, die kan je niet bij hem kopen.

Alweer een zeer aangenaam dierenboekje !

[Hannah de Laat · Rating 5 out of 5]

“De meikever bleef midden in de winkel staan, keek om zich heen, sloeg zijn ogen neer en zei zachtjes: ‘Verkoop je ook geluk?’ De sprinkhaan wreef even over zijn neus en zei: ‘Ja.’ Hij kwam van achter de toonbank naar de meikever toe, legde een arm op zijn schouder en zette heel voorzichtig een danspas in. Hun wangen raakten elkaar aan. Ze zeiden niets en dansten door de winkel, langs de toonbank, langs de ramen en door de open deur naar buiten.”

[Maud Weijers · Rating 4 out of 5]

"Als de zon raar is, dan is alles raar. Maar als alles raar is dan blijft er dus niets over wat niet raar is en dan zou iets wat niet raar is dus heel raar zijn. Het duizelde hem en hij trok de muts steviger op zijn hoofd." zo lief!!!!! toon tellegen ik hou van jou

[Frauke · Rating 5 out of 5]

ik wil ook iets gaan kopen in de winkel van de sprinkhaan........

[Irene · Rating 3 out of 5]

Toon Tellegen is altijd goed.

[Lianne · Rating 4 out of 5]

Korte fabeltjes, vol met kleine geluksmomentjes, voor iemand. Teer en luchtig, zoals Tellegen dat doet.

[Wout · Rating 5 out of 5]

Hartverwarmend en ongelooflijk mooi.
De eerste van vele Toon Tellegen-boeken die ik zal lezen.
Dankje Hannah voor de aanrader :)

[Iris Windmeijer · Rating 2 out of 5]

Toon Tellegen staat bekend om zijn dierenverhalen voor kinderen, maar hij heeft ook een aantal verhalen voor volwassenen geschreven en Het geluk van de sprinkhaan is daar een van. Het taalgebruik in het boekje is simplistisch, en bijna kinderlijk te noemen. Ook bestaat het vooral uit korte hoofdstukjes, het lijkt bijna een voorleesboekje.
In ieder hoofdstuk komt een van de dieren uit het bos langs met de meest vreemde verzoeken. De sprinkhaan heeft alles te koop "behalve de zon, maan en de sterren", maar zelfs daar wil hij nog eens een uitzondering voor maken. De walvis stuurt bijvoorbeeld een briefje dat hij graag een tuintje op z'n rug wilt, om een tuinfeest te geven, en de rups wilt sokken, terwijl de snoek weer een "feestelijke overstroming" besteld. Mijn persoonlijke favoriet is de eendagsvlieg die nóg een dag wilt. De sprinkhaan heeft werkelijk alles te koop. Toch beginnen de amusante hoofdstukjes snel op elkaar te lijken.
Maar schijn bedriegt, want tussen alle kleine hoofdstukjes door, reflecteert de sprinkhaan over zijn eigen leven, zijn werk als winkelier en of hij wel écht alles te koop heeft, en of hij daar zelf wel gelukkig van wordt.

Het is een mooi boekje, maar het maakte niet echt iets bij mij los. De hoofdstukken voelen vrij repetitief aan en ondanks dat het lekker wegleest door het taalgebruik, was ik niet echt onder de indruk.

[Johan D'Haenen · Rating 3 out of 5]

Tussendoor even wat dierenverhalen van Toon Tellegen... dierenverhalen? Neen, dit zijn geen dierenverhalen, dit zijn snoepjes over mensen... moderne fabeltjes à la La Fontaine, met dien verstande dat de moraal van het verhaal niet uitgesproken wordt en volledig vrij gelaten wordt aan de lezer.
Toch heb ik van Toon Tellegen beter gelezen dan deze bundel, vandaar mijn 3 sterren, wat uiteraard niet de minste afbreuk doet aan de waarde van de verhalen.

[Joren · Rating 5 out of 5]

Briljant die Toon. Mijn 11 jarige zoon leest alleen stripboeken. Maar dit boek vond hij wel leuk. En dat is in zijn geval een groot compliment.

Echt mooi hoe kleine verhaaltjes met kleine voorvalletjes zoveel lagen kan hebben en over grote thema's gaat. Toon maakt grote dingen kleine en kleine dingen groot. En spiegelt zo levensvragen in het gedrag van mensen. eh dieren....

[Käthe Bekkering · Rating 4 out of 5]

Ik vind deze verhalen echt zo verrijkend, emoties en grenzen in een hele pure vorm ervaren door de best wel vrolijke sprinkhaan. Ik wil het aan iedereen voorlezen; echt een feestje van herkenning.

“Een tijd lang bleef hij zo rechtop in bed zitten en bedacht wat hij nog meer tegen iedereen zou zeggen. Onaangenaam bejegenen, dat zal ik ze, dacht hij.”

[Laura · Rating 3 out of 5]

Schattig

[nDurlie · Rating 4 out of 5]

Heerlijk van genoten en geïnspireerd geraakt. Dit boekje was de ideale ontspanning: iedere ochtend, middag en avond enkele verhaaltjes en je dag zit goed!

[Rebeca De Wolf · Rating 3 out of 5]

'Te veel verdriet is geen verdriet meer, te veel verdriet is pijn.' ~ de sprinkhaan

[Anne · Rating 5 out of 5]

Ik heb een nieuw favoriet boek

[Sam Snyers · Rating 5 out of 5]

Zeer leuk boekje om in bed te lezen, allemaal kort verhalen over dieren met heel menselijke denkpatronen.

[Eline · Rating 4 out of 5]

een heeerlijk boekje wat af en toe een beetje veel van hetzelfde is maar zo fijn om te lezen
ik ben wel bang dat ik een beetje teveel op de sprinkhaan lijk

[Katharina Boekhorst · Rating 4 out of 5]

Dit was erg schattig

[Hans · Rating 2 out of 5]

Handyman

Verleden jaar vertelde mijn zoontje van (destijds) net vijf me geirriteerd dat ze bij Handyman alles hadden, maar dat dat volgens hem echt niet kon. Hij had dit in een TV- of radiocommercial gehoord, maar het leek hem onmogelijk dat je in zo'n winkel bijvoorbeeld een berg kon kopen of een huis, of een Happy Meal die uiteraard alleen bij McDonalds verkrijgbaar zijn. We zijn nog eens met hem naar een filiaal toe geweest zodat hij om opheldering kon vragen, maar de verkoper keek hem aan alsof hij het in Keulen hoorde donderen. Hoe dan ook, hier moest ik aan denken toen ik in het boek "Het geluk van de sprinkhaan" begon van Toon Tellegen.
De hoofdpersoon in deze bundel, de sprinkhaan, runt een winkeltje waarin hij alles verkoopt; alles behalve de zon, de maan en de sterren. Het voorgaande is meteen ook mijn kritiek op het boek: waar zo'n inzicht van een vijfjarige je verwondert, verwacht je van een volwassen schrijver veel meer diepgang, verhaal of context. Van mijn zoon vond ik het knap dat hij niet zomaar met één voorbeeld kwam, maar items had uit diverse categorien. Een berg of een huis passen fysiek niet in een winkel, laat staan dat je er een aantal verschillende modellen van op voorraad hebt, een Happy Meal past wel in een Handyman filiaal, maar zul je daar niet tegenkomen vanwege het anderssoortige assortiment en de gebondenheid van Happy Meal aan McDonalds.
In "Het geluk van de Sprinkhaan" komen tal van andere categorien voorbij, karaktertrekken en gemoedstoestanden als ernst, achterdocht en wanhoop; gebeurtenissen als overstromingen, overvloedige regen en abstractere begrippen als 'een dag', niets of tijd. Op zich allemaal zaken waar een verhaal in zit, maar die verhalen worden nou juist niet verteld. Het woordenboek naspeurend op zoek naar zelfstandige naamwoorden kun je al snel met een lijst op de proppen komen van zaken die wonderlijk overkomen wanneer ze verkocht zouden worden in een winkel. Dat is de kunst niet, maar het is wel de hoofdmoot van de 59 hoofdstukjes (1 tot 2 pagina's elk) die dit boek vormen. Veel verder gaat het niet. Als de krekel een portie ernst heeft gekocht loopt hij met gebogen hoofd door het bos, knikt minzaam naar de andere dieren en loopt met zwaar gemoed dieper het bos in tot de ernst is uitgewerkt. Klaar, volgend verhaal. De verhalen hebben onderling zelden een verband waardoor er geen ontwikkeling in het boek zit en qua diepgang overtreffen ze zelden het voorbeeld van de verkochte ernst.
Als de korenkniptor de hele winkel wil kopen zou je nog in eens soort van gedachtelus terecht kunnen komen. Een winkel hebben die alles verkoopt terwijl er buiten die winkel toch ook nog dingen bestaan... Een soort Escheachtige lus.
Als het everzwijn een groene muts koopt waarvan hij zich afvraagt of hij niet raar staat ontaart dat uiteindelijk in een reflectie op het begrip raar. "Als de zon raar is, dacht hij, dan is alles raar en blijft er dus niets over wat niet raar is en dan zou iets wat niet raar is dus heel raar zijn." Dit is de verdieping die het boek nu en dan haalt. Meestal echter blijft het steken op het ernst niveau.
Al met al een aardig boekje om de kids eens uit voor te lezen en te zien wat ze er van vinden, maar in de aanbeveling op de binnenkant van de cover "dierenromans voor zowel kinderen als volwassenen" kan ik me niet vinden. Het taalgebruik is mooi, de woordkeuze goed, maar de verhaaltjes zetten niet echt aan tot fantaseren of verdere reflectie.

[Lize · Rating 4 out of 5]

Het was een leuk 'tussendoortje', nog even wat tijd over tussen twee leesclubboeken en toch iets willen lezen... Daarom heb ik 'Het geluk van de sprinkhaan' uit de kast genomen.
Zondag 17/03/2013 ben ik naar de voorstelling van dit boek geweest, het is te zeggen Toon Tellegen las stukken voor uit zijn boek en het wisselend Toonkwintet zorgde voor de bijpassende muziek. Door deze voorstelling was ik weer nieuwsgierig geworden naar zijn verhalen. Dit bepaalde ook mee dat ik dit boek gekozen heb.

[Nanette · Rating 3 out of 5]

Doordat ik halverwege iemand anders zijn review had gelezen heb ik mijn verwachting naar een ´clou´ bijgesteld.
En dan is het gewoon een leuk boekje met in elk verhaal wel een verrassing en/of gedachtenkronkel.