What do you think?
Rate this book
Paupers en boeven
267 pages, Paperback
Published January 1, 2018
9 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
January 19, 2019
Wat n slecht geschreven boek: er zit wel een vage chronologische lijn in, maar gezien de hoeveelheid veranderende inzichten zou dat veel strakker aangehouden moeten worden.
Wel veel plaatjes van gebouwen, maar geen plattegrond.
Door de wisselende namen : gesticht een, Esserheem etc, is het voor de gewone lezer volstrekt onduidelijke hoe het nou zat.
Het onderwerp is interessant genoeg, maar er kwam geen duidelijk beeld naar voren hoe het leven daar nou was. Wat dat betreft is het Pauperparadijs stukken beter.
Jammer.
Wel veel plaatjes van gebouwen, maar geen plattegrond.
Door de wisselende namen : gesticht een, Esserheem etc, is het voor de gewone lezer volstrekt onduidelijke hoe het nou zat.
Het onderwerp is interessant genoeg, maar er kwam geen duidelijk beeld naar voren hoe het leven daar nou was. Wat dat betreft is het Pauperparadijs stukken beter.
Jammer.
Read
July 30, 2024Ik kom er gewoon niet doorheen. Het leest als ontzettend taaie geschiedenis-stof en voelt alsof ik alle namen en data in m’n hoofd moet stampen voor een overhoring. Helaas niet uitgelezen!
June 1, 2018
Wil Schackmann schreef over de Maatschappij van Weldadigheid al drie boeken: De Proefkolonie, De Bedelaarskolonie en De Kinderkolonie. (Zie elders op mijn blog). In juni verschijnt het vierde en laatste deel: De strafkolonie (1818-1859). De focus ligt in al deze boeken op de mensen die ermee te maken kregen en de jaren vanaf de start van het project tot het moment waarop der Rijksoverheid besluit de gebouwen over te nemen, eind negentiende eeuw.
Jan Libbenga besteedt voldoende aandacht aan deze voorgeschiedenis, maar in zijn boek ligt de focus toch meer op de ontwikkeling van het gevangeniswezen. Niet alleen in Veenhuizen maar, mede dankzij de experimenten daar, ook in andere gevangenissen. Zowel in Nederland, als daarbuiten. Zonder De strafkolonie van Schackmann nog gelezen te hebben, is nu al duidelijk dat het twee verschillende, maar elkaar mooi aanvullende boeken zullen zijn.
Opgegroeid in Veenhuizen kende Libbenga zijn woonplaats vooral als het "gevangenisdorp". De hierboven geschetste voorgeschiedenis ontdekt hij pas echt in het Drents archief bij het schrijven van dit boek. Hij maakt er net als Wil Schackmann, dankbaar gebruik van. Maar hij zoekt verder waar Schackmann ophoudt: in de archieven van de Rijksoverheid en dan met name die van Justitie en Sociale Zaken. Diverse andere archieven, zoals die van het Instituut voor Sociale Geschiedenis, de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, het Nationaal Archief en dat van de Reclassering geven hem een completer beeld.
We lezen over de verschillende soorten bewoners, experimenten en de toekomst van het gevangenisdorp.
In juli 2018 zullen we het weten: benoemt de Unesco het Nederlandse Veenhuizen en de koloniedorpen Frederiksoord en Wilheminaoord, samen met het Vlaamse koloniedorp Wortel en het gevangenisdorp Merksplas tot Werelderfgoed? Hoe het ook zij: wie zich verder in deze materie wil verdiepen, kan terecht in het Gevangenismuseum in Veenhuizen en het Koloniemuseum in Frederiksoord. Maar ook dit goed gedocumenteerde en boeiend geschreven boek (voorzien van vele zwart-wit foto's en een uitgebreide literatuurlijst) draagt daar in belangrijke mate aan bij.
Hele recensie lezen: Zie: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2...
Jan Libbenga besteedt voldoende aandacht aan deze voorgeschiedenis, maar in zijn boek ligt de focus toch meer op de ontwikkeling van het gevangeniswezen. Niet alleen in Veenhuizen maar, mede dankzij de experimenten daar, ook in andere gevangenissen. Zowel in Nederland, als daarbuiten. Zonder De strafkolonie van Schackmann nog gelezen te hebben, is nu al duidelijk dat het twee verschillende, maar elkaar mooi aanvullende boeken zullen zijn.
Opgegroeid in Veenhuizen kende Libbenga zijn woonplaats vooral als het "gevangenisdorp". De hierboven geschetste voorgeschiedenis ontdekt hij pas echt in het Drents archief bij het schrijven van dit boek. Hij maakt er net als Wil Schackmann, dankbaar gebruik van. Maar hij zoekt verder waar Schackmann ophoudt: in de archieven van de Rijksoverheid en dan met name die van Justitie en Sociale Zaken. Diverse andere archieven, zoals die van het Instituut voor Sociale Geschiedenis, de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, het Nationaal Archief en dat van de Reclassering geven hem een completer beeld.
We lezen over de verschillende soorten bewoners, experimenten en de toekomst van het gevangenisdorp.
In juli 2018 zullen we het weten: benoemt de Unesco het Nederlandse Veenhuizen en de koloniedorpen Frederiksoord en Wilheminaoord, samen met het Vlaamse koloniedorp Wortel en het gevangenisdorp Merksplas tot Werelderfgoed? Hoe het ook zij: wie zich verder in deze materie wil verdiepen, kan terecht in het Gevangenismuseum in Veenhuizen en het Koloniemuseum in Frederiksoord. Maar ook dit goed gedocumenteerde en boeiend geschreven boek (voorzien van vele zwart-wit foto's en een uitgebreide literatuurlijst) draagt daar in belangrijke mate aan bij.
Hele recensie lezen: Zie: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2...
Displaying 1 - 3 of 3 reviews