'Een kwalitatief hoogstaande samenleving heeft mensen nodig die kennen, kunnen en voelen; daar ligt voor ons als onderwijsmakers dus een grote verantwoordelijkheid.' Met deze woorden opent hoogleraar en politicus Jan Anthonie Bruijn deze bundel over toetsen en examineren in het hoger onderwijs.
Het onderwijs heeft als opdracht samen met iedere student op zoek te gaan naar zijn of haar unieke talenten in de domeinen van kennen, kunnen en voelen, en mogelijkheden te creëren om in optimale omstandigheden verder te kunnen werken aan deze talenten. Een klimaat waarin refl ectie en feedback hand in hand gaan, is hierbij cruciaal.
Het helpt de horizon en de stip op die horizon helder te krijgen, de route te bepalen, wegomleidingen te kiezen wanneer nodig en de route aan te passen wanneer informatie erop wijst dat dit niet de meest effectieve weg is naar de beoogde plaats van bestemming. Deze visie op onderwijs, die steeds vaker doorklinkt in gesprekken binnen en over het hoger onderwijs, vraagt om een herkadering van het waarom, wat en hoe van de manier waarop wij studenten toetsen en beoordelen.
In deze bundel wordt door middel van artikelen en interviews stilgestaan bij inspirerende, vooruitstrevende, en professionele toets- en feedbackpraktijken in het hoger onderwijs.
Dit is een zeer nette collectie artikelen, waarvan de meeste echt inspirerend zijn, afgewisseld met anekdotes uit de praktijk. Al met al goed leesbaar en meer dan genoeg stop tot nadenken op het gebied van formatieve toetsing in de vorm van feedback en het creëren van een leeromgeving waarin zo'n model gebruikt kan worden. Ik kan me voorstellen dat het voor klassiek toetsende instellingen een ver-van-mijn-bed show is, maar ik herken veel van de beschreven elementen terug in de manier waarop de Fontys Hogeschool voor ICT omgaat met toetsing. Er is echter nog ruimte voor verbetering en na het lezen van dit boek heb ik ook direct een aantal goede ideëen daarvoor gekregen.