Πέντε επιβάτες στο κουπέ ενός τρένου σ’ ένα ταξίδι του χαμού. Και η έκτη επιβάτιδα, η πέτρα του σκανδάλου, το φιτίλι που βάζει φωτιά. Το ανοίκειο συντελείται εκεί μπροστά στα μάτια τους και θα τους σημαδέψει μια ολόκληρη ζωή.
"Το τελευταίο πράγμα που αποτύπωσαν τα μάτια μου σαν στιγμή απολιθωμένη, σαν πίνακας που δεν άλλαξε όλες τις δεκαετίες που πέρασαν, είναι τα πρόσωπά σας πίσω από το κλειστό τζάμι· απαθή, αμέτοχα, αδιάφορα. Ουρλιάζω και δεν ακούω τη φωνή μου. Ούτε κι εσείς. Αλλά εσείς βλέπετε. Κι εγώ βλέπω εσάς να παρακολουθείτε το ανόσιο δράμα που παίζεται πάνω στα στραπατσαρισμένα ηλιοτρόπια. Το σφραγίσατε το τζάμι, αγαπητοί μου τοτινοί συνταξιδιώτες. Το σφράγισε η αδιαφορία σας. "Από τότε ζείτε μ’ αυτή την εικόνα. Τη φέρνατε καμιά φορά στο μυαλό σας; Ή την απωθήσατε; Όμως το ασυνείδητο, κυρίες και κύριοι, δεν έχει χρόνους, ενεστώτα, παρατατικό, μέλλοντα. Έχει μόνο εικόνες. Και ενοχές. Που φυτρώνουν ξανά και ξανά, όσο κι αν τις ξεριζώνουμε. Κάθονται εκεί υπομονετικά και περιμένουν την ώρα τους..."
Οι ζωές των έξι ηρώων χαρτογραφούνται από μοναξιά και έρωτες, από επαγγελματικά αδιέξοδα και οικογενειακά μυστικά. Με ρυθμό που όλο και επιταχύνεται, απογυμνώνονται και οδηγούνται στην τελική δραματική σύγκρουση, όπου το μαχαίρι χώνεται βαθιά κι ο καθένας θα πληρώσει για το μερτικό του στο φταίξιμο.
Ένα μυθιστόρημα που ταξιδεύει τον αναγνώστη σε εποχές ταραγμένες, από τις εκτοπίσεις των Εβραίων και το Άουσβιτς μέχρι τη θαμπή, κουρασμένη Ελλάδα του σήμερα.
Έξι βιβλία στην τιμή του ενός… έξι διαφορετικοί άνθρωποι συναντιούνται σε ένα κουπέ τρένου… μια εγκληματική ενέργεια… έξι διαφορετικές ιστορίες… Μπορούν να χωρέσουν τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα σε ένα βιβλίο μόλις 250 σελίδων;;; Eh oui! Γίνεται… Χιτλερική Γερμανία… Άουσβιτς… μεταπολεμική Γερμανία… Θεσσαλονίκη... δωσίλογοι… και πολλά πολλά άλλα… και ένοχες… πάνω – κάτω – δεξιά – αριστερά… ποιος είναι θύμα, ποιος είναι θύτης και ποιος ο ένοχος, οέο;;; Είναι η συνενοχή έγκλημα; Και μέχρι ποίου σημείου;;; Η γλώσσα της συγγραφέως μου άρεσε… πολύ… λόγος λιτός, δωρικός, καίριος… σφάζει άλλοτε με το βαμβάκι και άλλοτε με το μαχαίρι… το στομάχι σφίγγεται… μια λέξη από δω, μια λέξη από κει, σε κάνει να αντιληφθείς πως η συγγραφέας γνωρίζει καλά ή το έχει ψάξει τόσο που το έχει κάνει κτήμα της… Προς το τέλος λιγάκι μου τα χάλασε… σαν λίγο βιαστικό να ήταν το κλείσιμο… είναι πώς να το πω;;; σαν μετά από ένα γεύμα «μισελέν» με τις βελουτέ τις σούπες, τα χαβιάρια σεβρούγκα, τα γεμιστά ραβιόλι με φουα γκρα… να έρχεται το επιδόρπιο… και να είναι χαλβάς με λεμόνι ρε φίλε… Παρ’όλα αυτά, το βιβλίο είναι αξιολογότατο και ενίοτε συγκλονιστικότατο!
Μια αιχμηρή ματιά στα άδυτα των προβληματικών ζωών των πρωταγωνιστών. Μια κραυγή για βοήθεια που χτύπησε σε ένα κλειστό τζάμι. Άνθρωποι έρμαια των παθών και των λαθών-των δικών τους,αλλά και των άλλων. Υπάρχει εκδίκηση ικανή να αντισταθμίσει την αδικία; 4/5- νομίζω χώραγε λίγη ιστορία ακόμα στο τέλος...
Ενα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο. Έξι επιβάτες σε ένα τρένο. Εξι άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους. Ίσως και όχι. Οι 5 γίνονται μάρτυρες ενός εγκλήματος. Αλλά κλείνουν τα μάτια. Και συνεχίζουν τις ζωές τους. Παρελθόν και παρόν μπλέκονται σε εικόνες σκληρές. Η γλώσσα γραφής είναι δυνατή, κοφτερή. Οι σελίδες σε πάνε στο Άουσβιτς, στον θάνατο, σε γυρίζουν στο τώρα, στα απομεινάρια των ζωών αυτών που αρνήθηκαν τον εαυτό τους, που κρύφτηκαν, που προδοσαν, που σκότωσαν, που έγιναν συνενοχοι άθελά τους, μπορεί και ηθελημένα. Που νόμισαν πως το παρελθόν θα κάτσει ήσυχο εκεί πίσω και δε θα τους ψάξει. "Ο καθένας ζει όπως μπορεί με τις ενοχές του. Ή δε ζει Γίνονται βρόγχος και τον πνίγουν" Μια βουτιά στα άδυτα των ψυχών. Ένα ταξίδι σκληρό. Αξίζει να διαβαστεί αν το πετύχετε. Το μόνο που μου φάνηκε απότομο και βιαστικό είναι το τέλος. Θα ήθελα έστω άλλες 5 σελίδες. Ένιωσα σαν να με άφησε ξεκρέμαστη. Σαν να έλεγε : Αντε τώρα να τελειώνουμε γιατί εχουμε και δουλειές. Ίσως να ήταν επίτηδες έτσι γραμμένο. Αν ναι τότε μισό αστέρι ακόμα.
Έξι άνθρωποι διαφορετικοί αλλά και κάπως ίδιοι μεταξύ τους, συναντώνται τυχαία στο κουπέ ενός τρένου, όπου μοιραία το έγκλημα κατά του ενός και η συνενοχή των υπόλοιπων πέντε, μπλέκουν τις ζωές τους. Η δική μας Θεσσαλονίκη, η ναζιστική Γερμανία, το Άουσβιτς, οι φόβοι, ο θάνατος και οι θυσίες για την επιβίωση, ενώνονται ως τόποι και ως καταστάσεις που κάνουν τους έξι ήρωές μας να κινούνται πάνω τους άλλοτε με φόβο, άλλοτε με απόγνωση και άλλοτε με εθελοτυφλία. Ο λόγος της Πυλόρωφ ξεκάθαρος και απλός, κινείται πάνω στην αλήθεια του καθενός σαν λεπίδα. Πότε χαράζει και πότε απλά δηλώνει την παρουσία της με την απειλή του χαράγματος. Αυτό που ξεκίνησε κάπως νωχελικά, κατέληξε σε μια ωραία ανατροπή και βουαλά 4 αστεράκια.
Έξι συνταξιδιώτες,πέντε συνένοχοι και ένα θύμα...όλοι θεατές όχι μόνο σε ένα εγκλημα του παρελθόντος αλλά και ο καθένας στην ζωή των υπολοίπων στο μέλλον που ακολουθεί.Ολοι με μια ζωή γεματη μυστικά, αλήθειες που πόνουν και παραποιημένα γεγονότα καλοφτιαγμένα και όμορφα ζωγραφισμένα στο μυαλό για να παραμυθιάζεται η ψυχή και να μπορεις να πας παρακάτω!Καθε ηθική αξία,απούσα μέχρι και την τελευταία στιγμή...κι όλοι εκεί,να συνεχίζουν να κρύβουν καλά τα κακώς κείμενα και φαινομενικά άμοιροι ευθυνών...όμως,όπως γράφει και η συγγραφεας «κάποιοι ξέρουν:ο Θεός,το θύμα,η συνειδηση,αυτή η στραπατσαρισμένη και ανύπαρκτη»!Ενα μυθιστόρημα λίγων σελίδων,που μέσα από το πονεμένο Αουσβιτς του τοτε και την Ελλάδα του σήμερα,σε φέρνει προ των ευθυνών σου και σε αναγκάζει να αναλογιστείς: είμαι σωστος;Εχω ηθική στη ζωή μου; Κι αν ναι,την ακουω;την ακολουθώ;Την κάνω περήφανη;Είμαι άνθρωπος;Κλεινοντας το βιβλίο ανέτρεξα σε λίγες σειρες γιατί αυτό σου μένει τελικα σαν νόημα : «Έχουμε την κακιά στα γονίδιά μας,μαζί με αλλά,με την απληστία,τον φθόνο και την αλαζονεία.Εχουμε όμως και την ελευθερια της βούλησης.Αυτη πρέπει να αποτελεί τον μπούσουλα για τις πραξεις μας.» Παντα θα έχουμε το ελεύθερο ,σε κάθε δοκιμασία της ζωης ,να πράξουμε το καλο ή το κακό.Θα πρέπει όμως να αποφύγουμε το εύκολο,να μη γυρνάμε το κεφάλι από την άλλη...να είμαστε άνθρωποι!
Σαν ηδονοβλεψίας, ένιωθα το λάθος της ανάγνωσης της ζωής των 6 πρωταγωνιστών χωρίς να μπορώ να σταματήσω. 6 άνθρωποι που κάπου τους συνάντησα, εντάξει ίσως μόνο τους 5, και ποτέ δεν τους πρόσεξα: το φόβο, την αδιαφορία, τον πόνο, τη φιλοδοξία και τον εγωισμό τους. Κι όμως η κα. Πυλόρωφ κατέγραψε όλα τα στοιχεία με ακρίβεια κι επώδυνη αιχμηρότητα. Και μέσω της ανάγνωσης της ζωής των πρωταγωνιστών που είναι αληθινά πρόσωπα, ή σχεδόν, κοιτάζουμε τον καθρέπτη και βλέπουμε τον εαυτό μας όπως είναι κι όχι όπως τον αντιλαμβανόμαστε...ή σχεδόν.
Η Θεσσαλονικιά συγγραφέας Νόρα Πυλόρωφ, υπογράφει το νέο της βιβλίο ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ, από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο και πρωτότυπο έργο, με υπέροχη μα και συνάμα σκληρή ιστορία. Οι χαρακτήρες των ηρώων είναι τέλεια δομημένοι και οι προσωπικές ιστορίες τους γροθιά στο στομάχι. Με τη γλαφυρότητα της γραφής της και την άψογη χρήση της ελληνικής γλώσσας, μας κάνει συνοδοιπόρους σε ένα ταξίδι στον χρόνο, στο παρόν και στο παρελθόν των ηρώων. Άνθρωποι στιγματισμένοι από τα γεννοφάσκια τους, με ένα ριζικό σκοτεινό, ύστερα από ένα παιχνίδι της μοίρας θα ακολουθήσουν κοινή διαδρομή. Θα πορευθούν σε δρόμους δύσβατους, έχοντας στο πλάι τους φίλους και εχθρούς. Θα παίξουν καθοριστικό ρόλο ο ένας στη ζωή του άλλου, τις δεκαετίες που θα ακολουθήσουν. Πέντε άνθρωποι επιβιβάζονται σε ένα τρένο με προορισμό τη Γερμανία. Πέντε ψυχές τελείως διαφορετικές, όμως όλες γεμάτες πληγές. Αντιφατικοί χαρακτήρες που σηκώνουν στους ώμους τους το φορτίο της ζωής. Η αντιπάθεια που νοιώθουν ο ένας για τον άλλον είναι διάχυτη από την πρώτη στιγμή. Τη μουντή και βουβή ατμόσφαιρα έρχεται να διακόψει η εμφάνιση μιας έκτης ύπαρξης. Μια ξανθιά γοητευτική νεαρή κοπέλα, που θα ταράξει τα νερά. Βρίσκοντας το αδύνατο σημείο του καθενός, προσπαθεί να τους φέρει στα όρια τους. Δημιουργούνται αρνητικά συναισθήματα από όλους προς το πρόσωπο της. Ώσπου εκεί, στο μέσο της διαδρομής, σ' ένα χιτσκοκικό σκηνικό, μία βλάβη αναγκάζει την αμαξοστοιχία να μείνει ακινητοποιημένη. Τα όσα θα ακολουθήσουν δεν θα μπορούσε να τα προβλέψει ούτε η πιο νοσηρή φαντασία. Το μυστικό που θα ενώσει αυτούς τους ταξιδιώτες θα είναι η απαρχή ενός ντόμινου γεμάτου μυστήρια, ενοχές και κρίματα. Τι ρόλο θα παίξει η Νέμεσις σε όλα αυτά; Ένα βιβλίο που με συνεπήρε με τις αλήθειες του και με γοήτευσε με την αφήγηση του. Αξίζει να διαβαστεί από όλους!
Δε ξέρω από πού να αρχίσω. Ένα βιβλίο που δε ξέρει τί είναι, τί θέλει να είναι, και πού θέλει να καταλήξει. Το ύφος, "γεια χαραντάν και τα κουκιά μπαγλάν", καθόλου το στυλ μου. Ανακατεύει μέσα ένα κάρο θέματα: ολοκαύτωμα, Θεσσαλονίκη της κρίσης, εκδίκηση, δε ξέρει ούτε η ίδια η συγγραφέας πού προσπαθεί να κατευθύνει το βιβλίο της. Και θα πω δυστυχώς, ότι όταν το αγόρασα, δεν πρόσεξα ότι είναι Ελληνίδα, αν το είχα δει, δε θα το αγόραζα. Και η ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου, μου ενίσχυσε αυτή την πεποίθηση να αποφεύγω τους Έλληνες συγγραφείς. Δυστυχώς. Μια κακή στιγμή του βιβλίο ήταν η φράση για "Τσίπρες και Βαρουφάκηδες", την οποία βρήκα στην καλύτερη περίπτωση περιττή, στη χειρότερη "φτηνή" την κριτική αυτή. Όλο το βιβλίο βρίθει από ύφος Βασιλάκη Καΐλα, φτωχογειτονιά, και προσφυγιά στη Γερμανία, κακομοιριά, και δυστυχία. Μια ταλαιπωρημένη και προκλητικά αγενής και κακότροπη γυναίκα, βιάζεται έξω από το τρένο που έχει σταματήσει με βλάβη σε κάποια ερημιά, ενώ οι συνεπιβάτες του βαγονιού της τη βλέπουν και δε κάνουν τίποτα για να τη σώσουν, αποφασίζει να γίνει τιμωρός κ περνά τη ζωή της ασχολούμενη μαζί τους μέχρι να τους εκδικηθεί. Δε ξέρει αν θέλει να γράψει κοινωνικό δράμα, αστυνομικό μυθιστόρημα, ή θρίλερ. Δε ξέρει αν θέλει να μιλήσει για το ολοκαύτωμα των Εβραίων απ' τους ναζί, για τη φτώχεια της Ελλάδας της κρίσης του 2015, για τη δυστυχία του κόσμου, ή για την εκδίκηση. Πολύ κακό βιβλίο. Ψυχοπλακωτικό με το χειρότερο τρόπο. Κρίμα.
Σημερινό αναγνωστικό μου ταξίδι παρέα με το βιβλίο "Συνένοχοι" από την συγγραφέα κυρία Νόρα Πυλόρωφ.Ένα βιβλίο πολύ ιδιαίτερο που αν καί στην αρχή δεν μου φάνηκε τόσο ενδιαφέρον,μου άρεσε πολύ από την μέση καί μετά.Μου άρεσε η απλή,καθαρή γραφή του καί το γεγονός ότι ήταν χωρισμένο σε μικρά καί περιεκτικά κεφάλαια τα οποία το καθιστούν πιο ευκολοδιάβαστο.Εδώ κάνουμε ένα ταξίδι στον χρόνο μέχρι σήμερα.Από την δύσκολη εποχή του Β´ παγκοσμίου πολέμου καί τις διώξεις κατά των Εβραίων μέχρι καί την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα.Έξι άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους καί χωρίς να τους συνδέει τίποτα,ξεκινάνε ένα ταξίδι με το τρένο.Ένα τραγικό συμβάν με θύμα ένα από τα άτομα της ιστορίας μας καί αυτόπτες μάρτυρες τους άλλους πέντε θα είναι η αφορμή για να αλλάξουν οι ζωές τους για πάντα καί παράλληλα να "δεθούν" μέχρι το τέλος της ζωής τους.Συνένοχοι γιατί απλά δεν αντέδρασαν καί δεν μίλησαν γι'αυτό.Περνώντας τα χρόνια όσο κι αν προσπαθούν να ξεχάσουν,οι εφιάλτες τους στοιχειώνουν.Ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένουν το θύμα της ιστορίας εμφανίζεται μπροστά τους ζητώντας εκδίκηση για όσα έγιναν εκείνη την μοιραία στιγμή καί τους φέρνει αντιμέτωπους τόσο με τις ενοχές τους για εκείνη την νύχτα αλλά καί με τα λάθη του παρελθόντος που τους κρατάνε δέσμιους.Ένοχα μυστικά θα έρθουν στο φώς καί τα πάντα κατά κάποιο τρόπο θα έχουν πλέον λογική εξήγηση.Σίγουρα εδώ έχουμε μία ιστορία που κάλλιστα θα μπορούσε να υποστηρίζει την άποψη ότι η ζωή φτιάχνει τα πιο τρελά σενάρια γεμάτα με πολλά συναισθήματα καί έντονες καταστάσεις.Όπως λέει άλλωστε καί η ίδια η συγγραφέας στην αρχή:"Η ιστορία είναι αληθινή.Σχεδόν.Με στοιχεία μυθοπλασίας".Τα υπόλοιπα αφήνω να τα ανακαλύψετε μόνοι σας.Καλές σας αναγνώσεις.Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις:Ψυχογιός.