Wij nemen het heft in handen

by Yasmien Naciri

Iedereen heeft een mening over de diverse samenleving. Omdat er zoveel om ons heen verandert, klinkt vaak de boodschap dat we heel wat aan het verliezen zijn. Nog te zelden krijgen we mensen te horen die duidelijk maken wat we winnen. Yasmien Naciri doet dat wel. De afgelopen jaren groeide ze uit tot een opvallende stem in het publieke debat. Ze stelt onverwachte vragen, wijst ons op ingesleten vooroordelen en bekijkt vooral wat die nieuwe, veranderende wereld ons kan bieden. Wij nemen het heft in handen is de kreet van een jonge generatie die de handen uit de mouwen steekt en op zoek gaat naar oplossingen.

144 pages, Paperback

Published July 8, 2018

About the author

Yasmien Naciri (1991) is Belgische van Marokkaanse afkomst. Ze studeerde bedrijfsmanagement en meertalige professionele communicatie, en is ondernemer en marketeer. Naciri richtte de hulporganisatie Amana vzw op, die in België en in Marokko actief is, en de Antwerpse jeugdwerking Fleks, die jongeren stimuleert om te ondernemen. Sinds 2016 verschijnt haar column tweewekelijks in De Morgen.

Reviews

[Yasemin · Rating 4 out of 5]

De schrijfstijl leest vlotjes. Yasmien Naciri schrijft de feiten op zoals ze zijn. Ik heb jammer genoeg geen nieuwe inzichten verkregen, maar ik ben over het algemeen wel tevreden over het boek en het gevoel dat het heeft achtergelaten over dat we allemaal wel een steentje kunnen bijdragen aan de dynamiek van de maatschappij en dichterbij, in onze eigen kringen.

[Valérie · Rating 2 out of 5]

Teleurstellend. Duidelijke mening maar daardoor nogal eenzijdig. Ik verwacht meer van een discours over diversiteit dan het soms gewoon ontkennen van de complexiteit van bepaalde problemen. Jammer, hier had meer in gezeten.

[Marijne Van Boeckel · Rating 3 out of 5]

Yasmien Naciri’s ‘Wij nemen het heft in handen’ is een pleidooi voor meer diversiteit in de media. Daarnaast takelt het verschillende vooroordelen en behandelt Yasmien onderwerpen als meertaligheid, de impact van leerkrachten, het belang van rolmodellen en de moeilijkheden op de arbeidsmarkt.

Graag had ik enkel nog meer specifieke strategieën gezien om deze problematieken aan te pakken. Nu werden de krijtlijnen getekend, de situatie geschetst. Maar hoe pakken we dit nu actief aan?

[Jeffrey · Rating 2 out of 5]

Vlot geschreven manifest, maar al bij al valt dit nogal mager uit. Weinig nieuwe inzichten. Wel zeer geslaagd als motivational speech voor jongeren!

[Lieselotte Thys · Rating 4 out of 5]

Kempisch boerenverstand meets diversity worker meets girl power meets freedomfighter. Ik ben 1000% geïnspireerd.

[Rui Jun · Rating 3 out of 5]

Dit boek geeft een duidelijk beeld over wat er speelt in België. De taalgebruik en hoe het is geschreven is daarom ook echt Vlaams. Waardoor sommige dingen niet echt duidelijk voor mij was. Ik ben niet veel nieuwe dingen in het boek tegengekomen en mis handvatten van hoe nu verder? De titel van het boek is wat misplaatst.

Een aantal dingen die worden omschreven vind ik jammer zoals het woord 'blank' gebruiken in plaats van 'wit'. De woorden 'holesbi's', 'holebiseksualiteit' en ''LGBTQ-kamp' vind ik heel raar en denigrerend geschreven. Er word in het begin beetje omschreven wat intersectionaliteit betekent zonder dit woord te noemen.

(Het begrip intersectionality werd geïntroduceerd in 1989 door de Amerikaanse jurist, burgerrechtenactivist, filosofe en hoogleraar Kimberlé Crenshaw.
Intersectionaliteit (ook wel kruispuntdenken[1]) is het fenomeen dat "maatschappelijke ongelijkheid zich voordoet langs verschillende assen, die elkaar snijden";[2] de notie dat individuen in een samenleving discriminatie en onderdrukking ondervinden op grond van een veelvoud van factoren) https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Inter...

'Moedig zijn ook degenen die het opnemen voor vrouwen die er wél voor kiezen om met een sjaal op hun hoofd door het leven te gaan...'
De zin 'sjaal op hun hoofd' vind ik echt denigrerend, het is geen sjaal die je op je hoofd plaatst als je het hebt over een Hijab...

'Tegenwoordig gebeurt het minder, maar als kind werd ik zowel online als offline geconfronteerd met hartverscheurende beelden van uitgehongerde kinderen uit Afrika. Ik associeerde armoede met het Afrikaanse continent en dacht dat de schrijnende vormen van armoede alleen een ver-van-mijn-bedshow waren.' Dit stuk vind ik raar omschreven doordat de schrijver zelf Marokkaanse is, Marokko is onderdeel van Afrika (Noord-Afrika). Alsof dat stuk er niet bij Afrika hoort. Afrika is een gigantisch werelddeel en om het zo te omschrijven in bovenstaande zien lijkt het alsof het een land is.

Wat het boek sterk maakt zijn de korte persoonlijke verhalen of de verhalen van mensen in Yasmien's omgeving. Het zou interessant zijn om wat tips aan de lezer mee te geven zodat zij verder aan de slag kunnen om daadwerkelijk het hef in eigen handen te geven.

[Paulien De Muynck · Rating 3 out of 5]

Blijft soms een beetje oppervlakkig. Ze zegt zelf dat ze geen oplossingen aanreikt, enkel beschrijft hoe zij onze samenleving ervaart en ziet. In die zin is het boek inderdaad wat ze zelf aangeeft. Ik miste soms iets meer diepgang. Het stuk over integratie vond ik wél zeer interessant, maar verder geen nieuwe ideeën of diepgaande gedachten.

[Wieland · Rating 2 out of 5]

Goed geschreven, maar ik had er meer van verwacht.

[Filip · Rating 3 out of 5]

gedreven persoon met groot hart op de juiste plaats. Niet echt nieuwe inzichten gekregen maar wel veel motivatie om mee te helpen aan de zaak.

[illiterate.bookworm alice humphreys · Rating 1 out of 5]

veey inspiring and fluid to read but it lacks originality or a new perspective on the matters (living and working together in a society) the author talks about.