หงส์กรีดปีก เล่ม 7

匣心记 #7

by 伍倩, อู่เชี่ยน, เกาเฟย (Translator)

ฉีเซอเพราะด้วยถูกบีบบังคับ ทำให้เขาตัดสินใจรวบอำนาจการบริหารงานบ้านเมืองทั้งหมดมา และกลายเป็นผู้ปกครองแบบเด็ดเสร็จเด็ดขาด หากแต่หลังเสือนี้เมื่อขึ้นแล้วกลับยากจะลงได้ ขณะที่ความรักของเขาและต้วนชิงเถียนก็ต้องพานพบบททดสอบสุดท้าย สุดท้ายแล้วฉีเซอจะเลือกเส้นทางใด บทสรุปแห่งความรักระหว่างทั้งคู่มาถึงแล้ว!

248 pages

First published October 1, 2016

Reviews

[Hammu · Rating 4 out of 5]

เป็นบทสรุปที่ไม่เหนือความคาดหมาย อ่านเล่มแรกมาก็ทำให้รู้ตอนจบของเรื่องได้แล้ว ซึ่งก็เป็นไปตามที่คาดเดาเอาไว้ไม่ผิด สำหรับใครที่เป็นสายสุขนิยมก็คงจะไม่ชอบ แต่ถ้าใครที่อ่านได้ทุกแนวก็อยากแนะนำให้ลองอ่านดู

กว่าเนื้อเรื่องจะเข้าสู่บทสรุปที่แท้จริง ก็เหลืออยู่ประมาณ 100หน้าเท่านั้น ต้นๆ เล่มกึ่งๆ จะเป็นน้ำซะมากกว่า พอจะเข้าบทสรุปจริงๆ ก็เลยเหมือนเร่งดำเนื้อเรื่องให้รีบๆ จบยังไงก็ไม่รู้

บางทีก็สงสัยว่า การที่สี่เหอขึ้นมาเป็นไทเฮาแบบนี้ ทำไมถึงได้ดูโง่ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม โดนใครเป่าหูก็เชื่อไปหมด เฉียวอวิ้นเจ๋อ ก็เป็นตัวร้ายที่รับบทเหมือนนางร้ายขี้อิจฉาแบบโลวคอส มันเลยอ่านแล้วไม่ค่อยจะอินเท่าไหร่

ฉากที่ประทับใจจริงๆ คือตอนที่ท่านสามกรีดอกผ่าเอาหัวใจออกมามอบให้ชิงเถียน เป็นอะไรที่ลึกซึ้งกินใจอยู่ บ่งบอกว่าไม่ว่าจะเมื่อใดก็ตาม หัวใจของท่านสามจะเป็นของชิงเถียนผู้เดียวตลอดไป

จริงๆ แล้วเรื่องนี้ มันสามารถเป็นได้ทั้ง happy ending เพราะเป็นบทสรุปที่ลงตัวที่สุดแล้ว และยอมรับได้ และอาจจะเป็น bad ending สำหรับคนที่ไม่ชอบให้คู่รักต้องพลัดพรากจากกัน

สิ่งที่ทำให้รู้สึกไม่ค่อยโอเคอีกอย่างคือ เรื่องสำนวนการแปล กับเรื่องการสะกดคำผิดที่มีค่อนข้างเยอะอยู่ ทำให้อ่านแล้วสะดุดอยู่เรื่อย ถ้ามีการพัฒนาปรับปรุงมากกว่านี้ อาจจะทำให้เรื่องสมูทมากขึ้น

[lonelypoppy · Rating 5 out of 5]

สรุปทีเดียวเล่มจบ
รู้กันตั้งแต่ต้นเรื่องแล้วว่าพระเอกตาย คือไม่เหมาะสำหรับสายที่รับความหน่วงไม่ได้
พระเอกในเรื่องมีผู้หญิงหลายคน และมีอะไรกับผู้หญิงหลายคนด้วย ตามค่านิยมสมัยนั้น แต่รักนางเอกคนเดียว แม้ว่านางเอกจะเป็นนางโลมมาก่อนก็ตาม
เรื่องราวความรักมีทั้งอุปสรรคด้านฐานะ ความเข้าใจผิด การใส่ร้าย รวมถึงอีโก้ของทั้งสองฝ่ายที่สุดท้ายแล้วก็ปรับความเข้าใจกันได้ ตัวละครส่วนใหญ่มีมิติ ทั้งน่ารัก น่ารังเกียจ ทั้งน่าเห็นใจ
ถึงพระเอกจะตาย ฉากจบถือว่าทำได้ซึ้งมาก ให้ความรู้สึกดีว่า ตัวคนตายแต่ความรักยังอยู่
อีกอย่างที่ยอมใจให้กับคนเขียนเรื่องนี้คือ ความเรียล นางเอกเป็นนางโลม ผ่านผู้ชายมาหลายมือ เพราะผู้อ่านส่วนหนึ่งอาจจะรับไม่ได้

[Cinnamon · Rating 4 out of 5]

ผู้เขียนเลือกจบเรื่องได้แบบสะเทือนใจ งดงาม และตราตรึงมาก บนโลกนี้สิ่งที่ไม่ควรดูแคลนที่สุดคือความรักของสตรี และความแค้นของสตรี กับฉีเซอที่ผ่านเรื่องราวและความทุกข์ทนมานับน้อยนับพัน ยิ่งใหญ่อยู่เหนือคนนับหมื่น และเกือบจะไม่ต้องอยู่ใต้ผู้ใด สุดท้ายยังไม่วายพ่ายแพ้ให้กับความรักที่มีต่อสตรีผู้หนึ่ง และความแค้นของสตรีผู้หนึ่ง...

ใครชอบเรื่องราวดราม่าหนัก ๆ สไตล์ตำนานรักดอกเหมย (เด็กรุ่นใหม่จะรู้จักกันไหม 555) แนะนำค่ะ เรื่องนี้สนุกดี

[Patrawan Dear]

#หงส์กรีดปีก เล่ม 7 / อู่เชี่ยน

เล่มนี้จบลงด้วยความตราตรึง ประทับใจค่ะ ผู้เขียนเลือกจุดจบให้เรื่องราวโดยเปลี่ยนความรันทดกรีดใจให้เป็นความอบอุ่นในหัวใจได้แบบสวยงามลงตัว ถ้าเลือกจบแบบอื่น ใช้ช่องทางเล็กกว่านี้ เรื่องนี้ก็จะดูธรรมดาสามัญแบบไม่มีอะไรน่าพูดถึง

โดยรวมแล้วจัดว่าเป็นหนังสือที่ดีมากเรื่องหนึ่ง ช่วงต้นอาจจะปูพื้นและใส่รายละเอียดแบบอึดอัดอยู่บ้าง แต่พอเข้าเรื่องแล้ว ทุกอย่างก็ลงตัว ตัวละครทุกตัวมีการกระทำสมจริง มีล้ม มีลุก มีพลาด และมีความซับซ้อนในจิตใจอย่างมนุษย์ตัวเป็น ๆ พึงมี การเดินเรื่องเหมือนมีการวางแผนมาก่อน ดังนั้น การกระทำของตัวละครจึงส่งผลเป็นทอด ๆ ให้เกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ ตามพล็อตหลัก แต่ก็ยังมีพล็อตรองและการเก็บรายละเอียดต่าง ๆ ตามหลัง

จุดที่ชอบคือการบอกเล่าอะไรไว้ระหว่างทาง ทำให้เราพอคาดเดาได้ว่าใครจะทำอะไร และเรื่องราวน่าจะจบลงอย่างไร ซึ่งนอกจากจะไม่น่าเบื่อแล้ว ยังเป็นเสน่ห์ดึงดูดให้เราติดตามเรื่องราวเพื่อดูว่าจะเป็นอย่างที่คิดหรือไม่ และแม้ผลลัพธ์จะไม่ต่างอะไร แต่รายละเอียดก็ทำให้สะเทือนใจมากมายเลยทีเดียว

นักอ่านที่รับเรื่องราวบีบหัวใจ มีฉากโหดร้าย และรับจุดที่นางเอกเป็นนางโลมที่รับแขกจริง ๆ ได้ รับความไม่สมบูรณ์แบบของพระนางได้ ก็อยากแนะนำให้ลองอ่านดูค่ะ แม้สำนวนจะไม่บาดหัวใจเท่าถงหัว แต่ผู้เขียนก็ใจร้ายพอกัน จนเราต้องแอบจดจำชื่อเอาไว้ รวมไปถึงผู้แปลที่แปลได้ถูกใจด้วย

ขนาด 7 เล่มจบ ไม่เป็นอุปสรรคเลยจริง ๆ นะคะ :)