บันทึกปิ่น เล่ม 6

บันทึกปิ่น #6

by 侧侧轻寒, เช่อเช่อชิงหาน, อรจิรา (Translator)

หวงจื่อเสียเมื่อเข้าสู่เมืองเฉิงตู แม้ความตั้งใจเดิมคือหมายคลี่คลายเรื่องราวของตนเอง แต่หวงจื่อเสียกลับไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมสุดลึกลับซับซ้อนอีกครั้ง ซึ่งเหตุการณ์เหล่านั้นใช่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีสังหารครอบครัวของนางหรือไม่ คดีเลือดที่นางถูกปรักปรำเป็นเวลานาน คราครั้งนี้ใช่จะสามารถชำระล้าง และกระชากฆาตกรที่อยู่เบื้องหลังได้หรือไม่ เบาะแสต่างๆ ขมวดเข้าถึงจุดต้องตัดสินแล้ว!

Genres: China, Suspense, Romance, Mystery, Novels, Historical

277 pages, Paperback

First published January 1, 2015

About the author

* Ce Ce Qing Han
* 侧侧轻寒
* Châu Văn Văn
* เช่อเช่อชิงหาน

Reviews

[Mook Woramon · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกกกกก
เล่มนี้เฉลยปริศนาฆ่ายกครัวของบ้านนางเอกแล้วววว คนที่ทำเป็นคนที่เราแอบเดาไว้แต่ไม่รู้แรงจูงใจ ตอนนี้รู้แล้ว วิธีวางยาก็ดูเหลือเชื่อไปหน่อยเช่นเดิม
คดีพระเอกก็มีการบอกใบ้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนอยากรู้ว่าจะคลี่คลายยังไง
ความสัมพันธ์พระนางเล่มนี้ฟินมาก พัฒนาก้าวไกลหลังร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน รู้ใจตัวเองกันทั้งคู่แล้ว
อ่านไปอ่านมาไม่อยากให้จบเลย ฮือออออ

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

เฉลยคดีบ้านนางเอกดูเว่อร์ไปหน่อย แต่โมเมนต์ท่านอ๋องกับหวงจื่อเสียดีงามสุด ชอบที่นางเอกจะทำอะไรไม่ค่อยงาม (เช่นไปสืบคดีที่หอชายบำเรอ) ก็รายงานขออนุญาตพระเอกก่อนเสมอ

เล่มหน้าคงเฉลยคดีขุยอ๋องแล้ว แอบหวังให้คดีขุยอ๋องเกี่ยวพันโยงใยทุกคดีที่ไขก่อนหน้านี้เข้าด้วยกัน ถ้าสามารถผูกทุกคดีเข้าด้วยกันได้จะสุดยอดมาก

[Hammu · Rating 4 out of 5]

คดีเลือดตระกูลหวงได้คลี่คลายลงในเล่มนี้แล้ว อวี่เซียนที่เป็นคนร้ายไม่ค่อยผิดไปจากที่คาดการณ์เท่าไหร่ แต่สาเหตุที่ทำให้อวี่เซียนลงมือสังหารนั้นมันก็อสนหดหู่จนคาดไม่ถึง

เล่มนี้คดีใหญ่ๆ ปิดลงได้เกือบหมดแล้ว ขาดก็แต่คดีปริศนายันต์ของขุยอ๋องเท่านั้น เล่มนี้สนุกมาก ลุ้น และติดตามตลอดเล่ม


ในส่วนของความหวานของขุยอ๋องและหวงจื่อเสีย เล่มนี้ไม่ทำให้ผิดหวัง หวานตลอดเล่ม อ่านแล้วยิ้มตามได้ตลอด


เล่มนี้ที่ทำให้หักคะแนนก็เพราะรำคาญนิสัยของโจวจื่อฉินล้วนๆ ไม่งั้นคงให้ 5ดาวไปแล้ว

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – บันทึกปิ่น 6 (簪中录 6)
ผู้แต่ง – เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล


ตัวละคร
หวงจื่อเสีย อายุ 12 ปี ⇒ 17 ปี ปลอมตัวเป็นหยางฉงกู่
หลี่ซูไป๋ (ขุยอ๋อง)
โจวจื่อฉิน อายุ 15 ปี ⇒ 20 ปี


รีวิวหลังอ่าน

เป็นเล่มที่สนุกมากเลยนะ เปิดเล่มมาก็เกิดอีกปมขึ้นมา ทำเอาคิดว่าจบเล่มจะคลายปมได้หมดเหรอ แต่ท้ายที่สุดนอกจากจะคลายได้หมดแล้ว ยังเฉลยปมของคดีบ้านของหวงจื่อเสียด้วยแหละ โอ้วววว อ่านมันมากเลยจ้าาาาา

แม้จะจำชื่อตัวละครไม่ค่อยได้ ในรีวิวส่วนของสปอยล์ก็มีเขียนชื่อมั่วๆ ไปหลายคน ฮาา แบบขี้เกียจกลับไปขุดหาว่าชื่ออะไรกันแน่ แต่สุดยอดตรงที่คนเขียนสามารถเก็บครบทุกประเด็นที่ทิ้งปมไว้ให้สงสัย และพอเฉลยก็ปิดได้หมดจริงๆ แต่ถึงกระนั้นเราก็ยังงงๆ ว่าคนนั้นอ่ะทำไมจู่ๆ จำได้ ฮาาาาา หรือเราอ่านข้ามอะไรไปหว่า

แอบคิดว่าคนร้ายที่แท้จริงจากไปได้ง่ายไปหน่อยนะ ชริๆ ดูเหมือนน่าสงสาร แต่ก็สงสารไม่ลง แกทำตัวเองแท้ๆ และความจริงที่เปิดเผยออกมา เราก็คิดว่าโคตรจังหวะนรกเลยแหละ แบบว่าทำไมโชคชะตาต้องเล่นตลกแบบนี้ด้วยนะ กระซิกๆๆๆๆ

ปิดท้ายเล่มด้วยความหน่วงๆ ในใจว่าหวงจื่อเสียกับหลี่ซูไป๋จะได้ลงเอยกันไหมเนี่ย ในเมื่อยังมีหวางอวิ้นเป็นคู่หมั้นของหวงจื่อเสียอยู่ เง่อออออออ ต่อให้เราเชื่อใจกับคำพูดท่านอ๋องที่บอกว่าไม่ต้องกังวลยังมีข้า บลาๆๆ แต่เราไม่ไว้ใจคนเขียน (เอ็งทำเหมือนเอ็งไม่เคยแอบอ่านสปอยล์ตอนจบ ฮาาาา)

แอบสงสารโจวจื่อฉินจริงๆ นะ คงจะแบบว่าข้าไปสืบคดีกับเอ็งทั้งสองเกือบจะตลอดเวลา แต่ทำไมเวลาเฉลยปมทั้งหมดแล้ว มีแค่สองคนนี้ที่รู้ แต่ข้าไม่รู้อะไรเลย เหมือนยืนงงในดงการสืบสวน แบบว่าเหมือนเชื่อมโยงอะไรในระดับปกติไม่ค่อยได้เลย จนบางทีก็สงสัยเหมือนกันว่าตัวละครโจวจื่อฉินออกมาตลกเกินไปหรือเปล่า หรือจะได้คู่กับแม่นางขายเนื้อที่โผล่มาบ่อยๆ ในช่วงเล่มหลังๆ นี้นะ

ตอนแรกว่าจะอ่านเล่ม 7-8 ให้จบในปี 2019 นี้ แต่เราว่าเราน่าจะอ่านไม่ทัน หรืออาจจะรีวิวไม่ทันในปีนี้ นั้นขอข่มใจตัวเองอีกไม่กี่วัน ยกยอดไปอ่านต้นปีหน้าเลยแล้วกันนะ

เล่มนี้สนุกจริง ทำเอาอยากอ่านเล่ม 7-8 ต่อโดยทันที แต่ก็ทำไม่ได้แหละ ก็ได้แต่อดทนต่อไป อย่างน้อยเราก็เคยเปิดอ่านตอนจบไปแล้ว ก็เลยสบายใจ กร๊ากกกกกกกกกกก ทำไมเราเป็นคนแบบนี้นะ แก้ไม่ได้ก็ต้องยอมรับกันไป อิอิ

[สปอยล์]

ต่อมากงชุนเหนียงได้จัดการแสดง โดยวันที่มีการแสดงก็มีน้องอีกคนชื่ออิ่นลู่อีมาแสดงมายากลด้วย ซึ่งมีทั้งหวงจื่อเสีย ขุยอ๋อง โจวจื่อฉิน แม่ทัพฉีเถิง หวางอวิ้น อวี่เซวียน น้องสาวและพ่อของโจวจื่อฉิน มาอยู่ในงานด้วย แต่แล้วจู่ๆ แม่ทัพฉีเถิงก็ถูกแทงตาย โดยหาอาวุธที่ถูกแทงไม่พบ และทุกคนกำลังให้ความสนใจกับการแสดงอยู่ด้วย

หวงจื่อเสียบอกว่าต้องกันทุกคนเพื่อตรวจสอบอาวุธ แม้แต่หวงจื่อเสียก็ถูกขุยอ๋องตรวจ จริงๆ โจวจื่อฉินอยากทำหน้าที่นี้ แต่ขุยอ๋องจะยอมเหรอ ฮาาาา หวงจื่อเสียก็รู้สึกเขินๆ ในตอนที่ตรวจ

คดีเหมือนจะตัน เพราะหาฆาตกรไม่เจอ ต่อมาหวงจื่อเสียก็พบเงื่อนงำต่างๆ ที่พบว่าจุดศูนย์กลางของทุกเรื่องจะมีอวี่เซวียนอยู่ด้วย เลยตามไปเจอพระอาจารย์ และลองจำลองเหตุการณ์ในวันที่ครอบครัวนางต้องจากไปหมดทุกคน เมื่อพบความจริงก็ยากที่จะทำใจยอมรับได้ ดีว่ามีขุยอ๋องอยู่ด้วยตลอด โดยนางจำลองด้วยการใส่กำไลปลาคู่ แล้วกำไลนั้นก็กระทบกับโถน้ำแกง พอตักน้ำแกงแล้วให้โจวจื่อฉินไปตรวจสอบ พบว่าน้ำแกงทั้งห้าถ้วยมีพิษจิว

หวงจื่อเสียรู้แล้วว่าคนที่เป็นนักฆ่าที่นางเจอบนเขานั้นก็คือหวางอวิ้น เพราะหลอกกอดตอนขี่ม้าแล้วพบว่ามีแผล และบอกว่ารู้แล้วด้วยว่าหวางอวิ้นสั่งคนมาให้ฆ่าท่านอ๋องและนางเป็นผลพลอยได้ แค้นที่นางทำให้บ้านเขาเสียชื่อใช่ไหม และยังหลอกใช้ท่านหญิงฉีเล่ออีก สุดท้ายขุยอ๋องโผล่มาก่อนที่นางจะทำท่าฆ่าหวางอวิ้น ทำให้หวงจื่อเสียได้แต่ทำเป็นบอกว่าเข้าใจผิด ส่วนขุยอ๋องบอกว่าเพราะเป็นหวางอวิ้นจึงทำอะไรได้ยากไง ตอนนั้นที่ทำเป็นปล่อยไป ก็เพราะรู้แหละว่าเป็นหวางอวิ้น

มาถึงตอนเฉลยคดีทั้งหมดกันแล้ว ฉีเถิงถูกฆ่าด้วยสองแม่นางกงชุนเหนียงกับอิ่นลู่อี เพราะแค้นใจที่ฉีเถิงหลอกลวงน้องเล็กแม่นางฟู่ของพวกนาง โดยอาวุธในการฆ่ามีความบางและแหลมคมมาก ซ่อนไว้ใต้แผ่นศิลา ใช้กระดาษที่ห���อขนมน้ำตาลมาปิดกรงผีเสื้อ และเอาเสื้อแขวนไว้ในตอนที่ไปลอบฆ่า พอเจาะรูให้ผีเสื้อบินออกมาทีละตัวเป็นไปจังหวะ พอถึงช่วงท้ายๆ ผีเสื้อก็จะบินเร็วขึ้นไรงี้

ส่วนคดีที่แม่นางฟู่กับเวินหยางตายนั้น คนฆ่าคือฉีเถิง เพราะคนรักที่แท้จริงของแม่นางฟู่คือฉีเถิง ที่ชอบไปเที่ยวตามหอคณิกาในชื่อของเวินหยาง ส่วนเวินหยางเองนั้นชอบไปหอนางโลมชาย เลยทำให้ฉีเถิงได้ใช้โอกาสนี้ใช้ชื่อของเวินหยางหลอกแม่นางฟู่ได้ ต่อมาพอจะแต่งงานกับน้องสาวของโจวจื่อฉินเลยวางแผนฆ่าทั้งคู่ให้ตายไปเลย ก็ได้พิษจิวจากอวี่เซวียน เพราะฉีเถิงเคยช่วยอวี่เซวียนจากการที่อวี่เซวียนคิดจะฆ่าตัวตาย ทั้งสองเลยสนิทกันและได้รู้จักพิษจิวจากำไลปลาคู่ที่หวงจื่อเสียเคยใส่

ส่วนคดีของบ้านหวงจื่อเสีย เฉลยด้วยการให้ดูละครจากการเล่าเรื่องก่อนว่าตอนอายุ 12 ที่ยังไม่ได้ย้ายมาเฉิงตู หวงจื่อเสียสืบคดีแรกได้โดยสงสัยว่าครอบครัวนี้ภรรยาไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่ถูกสามีฆ่าตาย ทำให้นางมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่แล้วความยุ่งยากก็เกิด เมื่อสามีถูกตัดสินโทษประหาร แม่ก็รับไม่ได้เลยฆ่าตัวตาย น้องชายของผู้ตายเนี่ยแหละที่เห็นแม่ตายต่อหน้าต่อตาก็เศร้าแบบสุดๆ ต่อมาก็เป็นขอทาน แล้วก็ได้โอกาสเป็นลูกบุญธรรมของบ้านหวงจื่อเสีย โดยที่ต่างฝ่ายต่างก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคือใคร

ที่พอเดากันได้คือท่านอ๋องเป็นคนที่จำพวกลายมือหรืออะไรต่างๆ แม่นมาก เลยทำให้รู้ว่าหวงจื่อเสียเป็นใครตั้งแต่แรกเจอ เพราะท่านอ๋องเคยอ่านคดีของหวงจื่อเสีย ส่วนเรื่องอวี่เซวียนเองนั้น ท่านอ๋องก็คิดว่าน่าจะเคยเห็นจากการที่เป็นญาตินักโทษนั่นเอง ตอนที่สืบสวนเรื่องที่ฉีเถิงตาย ต้องมีการสอบสวนและปั้มลายมือกันทุกคนที่เกี่ยวข้อง ทำให้เห็นของอวี่เซวียนด้วย

ต่อมาอวี่เซวียนในตอนนั้นได้เรียนจบ และรักกับหวงจื่อเสีย ก็โดนให้ออกจากบ้านหวงจื่อเสียไป เพราะอะไรสักอย่างเราก็ลืม ฮาาา เพิ่งอ่านจบก็ลืมแล้ว หวงจื่อเสียถูกจับแต่งงานกับหวางอวิ้น นางไม่พอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ในตอนที่อวี่เซวียนแวะมาหาหวงจื่อเสีย แบบมองดูจากหน้าต่างห้องนอนนาง ก็ได้ยินคนเล่านิทานเล่าเรื่องที่หวงจื่อเสียเคยสืบได้ตอนอายุ 12 ปี ทำให้เขาเพิ่งจะรู้ว่าหวงจื่อเสียคือคนที่ทำลายครอบครัวเขา

หลังจากนั้นเขาเลยแค้นมาก แบบทั้งรักทั้งแค้นอ่ะนะ ได้รู้จักกับฉีเถิง แล้วก็ได้พบกับพระอาจารย์มู่ซานด้วย เลยทำกำไล แล้วใส่พิษจิวที่ได้มาจากฉีเถิง (แต่หลังจากนั้นปลาสีแดงหายไปนะ หรือพิษจิวมาจากปลาสีแดง เราก็ไม่รู้แฮะ) จะมีพิษจิว 3 จุด ใช้ขี้ผึ้งอุดไว้ ในตอนที่ก่อเหตุของบ้านหวงจื่อเสีย ก็เพียงแค่หาโอกาสสะกิดให้ขี้ผึ้งหลุดออกวงหนึ่ง และยืมมือหวงจื่อเสียฆ่าทุกคนให้ตาย แต่หวงจื่อเสียวันนั้นหงุดหงิดเลยไม่ได้ตาย เพราะไม่ได้กินน้ำแกงเข้าไปไง

ส่วนจดหมายสารภาพที่เห็น จริงๆ แล้วเป็นอวี่เซวียนเขียน แต่เพราะเขาลอกเลียนแบบลายมือที่แม้แต่คำเขียนผิดของหวงจื่อเสียได้ ก็เลยเขียนในแบบที่หวงจื่อเสียเขียน เขาตั้งใจฆ่าตัวตายหลังจากฆ่าตระกูลหวงไปแล้ว แต่ไม่สำเร็จเพราะเจอฉีเถิงมาห้ามก่อน ต่อมาได้พาอาจารย์มู่ซานมาสะกดจิตทำให้อวี่เซวียนลืมเรื่องราวบางอย่างไป ลืมไปจนกระทั่งโทษว่าหวงจื่อเสียเป็นฆาตกร เขาคงจะจำได้ทีหลังมั้ง ไม่มีบอกว่าอะไรทำให้จำได้ อาจจะเป็นท่านอาจารย์ก็ได้มั้ง

สุดท้ายหวงจื่อเสียก็ได้คลายปมในใจทั้งหมด ได้บอกว่าเคยรักอวี่เซวียนแต่ไม่ได้รักแล้ว ชาติไหนๆ ก็อย่าได้เจอกันอีกเลย อวี่เซวียนถูกลงโทษ แต่ก็ชิงกินพิษจิวจนตายไปก่อน ส่วนพระอาจารย์เหมือนจะตกเขาจนตายมั้ง

ลืมเล่าว่าคนที่ชนจนทำให้ทังกูเหนียงตายคือฉีเถิง เพราะฉีเถิงต้องการเอาก้อนเงินที่ให้ทังกูเหนียงคืน ก้อนเงินนั้นจะสามารถระบุว่ามาจากเรือนแม่ทัพฉีเถิงนั่นเอง ซึ่งคนที่จางสิงอิงเจอจนตัวเองตกเขาก็คือฉีเถิงนั่นเองแหละนะ

หวงจื่อเสียหลังจากนอนพักผ่อนในเรือนที่ตัวเองเคยอาศัยอยู่ เช้ามาก็ลุกมาแต่งตัวเป็นผู้หญิง แต่ไม่ได้ปักปิ่นของท่านอ๋องนะ เก็บไว้ในอกแทน โจวจื่อฉินตกใจมาก หวงจื่อเสียงงเลย เพราะเมื่อวานตอนเล่าเรื่องก็น่าจะรู้แล้วนี่หว่า ฮ่าๆๆ สุดท้ายโจวจื่อฉินก็บ่นแบบงอนๆ ว่าอะไรกัน ทำไมหวงจื่อเสียกับท่านอ๋องรู้กันตลอด ทำไมเขาไม่รู้ ทั้งๆ ที่ไปสืบด้วยตลอดไรงี้

หวงจื่อเสียไปคารวะครอบครัวตัวเองที่สุสาน แล้วท่านอ๋องก็อยู่ข้างๆ ตลอด ครอบครัวหวงที่เป็นญาติห่างๆ บอกว่าเมื่อเปิดเผยตัวแล้ว ก็กลับบ้านตระกูลหวงซะ ไม่สามารถอยู่ข้างกายท่านอ๋องได้แล้ว และหวางอวิ้นเองก็ยังไม่ได้ปฏิเสธหนังสือสัญญาแต่งงาน เพราะฉะนั้นสัญญานั้นยังมีผลอยู่ ท่านอ๋องก็ได้แต่ปลอบว่า อย่ากังวลใจ ยังมีข้า ส่วนเรานั้นเหรอ ฮ่าๆ ยังคิดอยู่เลยว่าจะเป็นไปได้ยังไงที่หวงจื่อเสียกับท่านอ๋องจะได้ลงเอยกัน แต่แอบอ่านตอนจบแล้วล่ะ ก็เลยสบายใจ แม้จะไม่รู้ว่าระหว่างทางเรื่องราวจะคลี่คลายไปยังไง

Start 18.38 น. Wed 25 Dec 2019
End 22.13 น. Sat 28 Dec 2019
Review Date 19.33 น. Sun 29 Dec 2019

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

มาถึงเล่ม6 แล้ว อีก 2 เล่มก็จะจบแล้วนะคะ
เล่มนี้บอกเลยว่าเฉลยปมสำคัญบ้านนางเอกค่ะ แต่ใครคือฆาตรกรตัวจริงต้องไปติดตามในเล่มเองนะคะ

โดยส่วนตัวเริ่มรู้สึกครึ่งแรกของเล่มดำเนินเรื่องช้า เอื่อยๆ จนรู้สึกเบื่อ กลับมาสนุกอีกทีก็ครึ่งเล่มหลังเลยค่ะ ความน่าติดตามลดน้อยลง ต่อจากเล่มนี้คงเริ่มเคลียร์ปัญหาคดีของพระเอกแล้วค่ะ

ที่สำคัญตัวละครโจวที่คิดว่าจะเอามาสร้างสีสันในเรื่อง แต่กลับเป็นตัวน่ารำคาญในหลายสถานการณ์เลย โมเม้นพระนางน่าจะมีมากกว่านี้หน่อยค่ะ ปูคดีเยอะไป น้ำเยอะเลย

[Nattapan · Rating 5 out of 5]

4.5 - 5 stars. An unputdownable book. Poignant, sweet and very stunning!!

[Ning · Rating 5 out of 5]

ส่วนหนึ่งที่ชอบมากๆ ของเรื่องนี้คือการผูกเรื่อง ความเกี่ยวเนื่องทั้งหมดของทุกเล่ม
ตัวละครไหนออกไปแล้วก็ไม่ได้จบเท่านั้น คิกว่าสมุดโน้ตคนแต่งต้องเล่มใหญ่ม่กแน่ๆ

เล่ม5-6 เป็นคดีที่บ้านเก่าของนางเอก มีคดีใหม่ซึ่งเกี่ยวเนื่องไปถึงคดีครอบครัวนางเอก มีเวอร์ๆหน่อยตรวส่วนสะกดจิต แถมยังไม่เคลียร์ แต่เดาว่า ต้องไปเคลียร์ 2 เล่มสุดท้ายแน่ (เชื่อมั่นมากว่าคนแต่งต้องไม่ทิ้งมันไป)

สุดท้ายต้องมานั่งรอ อีกเดือนมั่งกว่าเล่ม 8 จะมา ต้องคอยเตือนตัวเองไว้ เล่ม 7 มาห้ามอ่านเด็ดขาด

[Sarah · Rating 5 out of 5]

กว่าเล่มหกจะมาก็เกือบลืมเนื้อหาก่อนหน้านี้แล้ว
ในที่สุดคดีของนางเอกก็มาถึง มันน่าตกใจมาก เหนือความคาดหมายสุดๆ ปริศนาปมซ้อนปมบางทีเราอ่านแล้วไม่เข้าใจแต่ก็ขี้เกียจจะตีความ อ่านเรื่อยๆ จนกว่านางจะเฉลยปริศนา
ที่ชอบคือพระเอกคอยอยู่เคียงข้างนาง ลุ้นโมเม้นระหว่างพระนางตลอดเลย

[Boong · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้คดีบ้าน��างเอกเปิดเผยเรียบร้อย
อีก 2 เล่มที่เหลือคงเป็นคดีของขุ่ยอ๋องเน้นๆ

ส่วนความสัมพันธ์นั้น...ขาดก็แค่การ์ดเชิญงานแต่งแล้วล่ะ
ไม่หวานจัด เน้นละมุนอุ่นที่ใจ

“ไม่ต้องกังวล ทุกอย่างมีข้า” อาเสียเจอไปเน้นๆย้ำๆแบบนี้ ไปไหนไม่รอดสิจ๊าาา

สงสัยนิดหน่อย ตั้งแต่เล่มที่แล้วแล้ว ท่านอ๋องเจ็บคอเหรอ เอะอะๆกระซิบข้างหูตัลล๊อดดดดด

[Nok Yung · Rating 5 out of 5]

สรุปรวมเล่ม 1-8 บันทึกปิ่นเป็นนิยายสืบสวนที่เจือความหวาน(น้อย) การเดินเรื่องมีช่วงเนือยๆบ้าง น่าติดตามบ้าง ตามประสานิยายหลายเล่มจบ โครงเรื่องหลักๆจะกล่าวถึงคดีฆ่าล้างครอบครัวนางเอก(หวงจื่อเสีย)และคดีที่เกี่ยวกับพระเอก(ขุยอ๋อง) แทรกไปด้วยคดีต่างๆโดยมีนางเอกเป็นผู้ไขคดี อ่านแล้วรู้สึกว่าสนุกพอใช้ได้ แต่ก็ไม่ถึงกับสนุกมากจนวางไม่ลง :p

เราชอบตอนเฉลยคดีของครอบครัวนางเอกเป็นพิเศษค่ะ ไม่ได้แปลกใจในตัวคนร้ายนะ แต่ชอบที่เอาคดีที่เคยเล่าผ่านๆในเล่มแรกๆมาเกี่ยวโยงได้อย่างลงตัว (เราคิดว่าเป็นเพียงคดีเปิดตัวนางเอกเฉยๆ แต่มันมีความสำคัญมากกว่านั้น!!)

[Esther · Rating 4 out of 5]

หลังจากที่อ่านมาถึง6เล่มแล้ว เราคิดว่าแต่ละคดีจะใช้เวลาเล่าอยู่ 2 เล่ม โดยเล่มแรกจะเป็นการเกริ่นเรื่องราว+สืบคดี เล่มสองจะสืบคดีต่ออีก+คลี่คลายปม

ซึ่งเล่ม 6 ก็เป็นเล่มที่คลี่คลายปมจากเล่มที่ 5 นั่นแหละ และยังคลี่คลายคดีของนางเอกได้เรียบร้อย !
วิธีการที่คนร้ายใช่ก่อคดีทั้งสามคดี ขอบอกว่า "Youคิดได้ไง?!" แบบวิธีการช่างอลัง ละเอียดจริงๆ แต่ก็พอรับได้อยู่แหละ

นอกจากเรื่องคดีแล้ว ความสัมพันธ์ของพระ-นางก็ค่อนข้างชัดเจนว่าในใจให้กัน แม้จะไม่เคยพูดว่ารักต่อกัน 5555 การแสดงออกค่อนข้างชัดเจนดี เป็นจุดที่ชอบและอยากให้มีโมเม้นแบบนี้เยอะๆในเล่มต่อไป และยังทิ้งปมปริศนาเพิ่มให้เราๆได้คิดต่อ ไม่สิ อ่านเรื่องนี้คิดไม่ออกตลอด 5555 ต้องบอกว่าเพิ่มปริศนาให้เรารออ่านต่อไป

เกือบลืมไป...เรื่องคดีของนางเอกอ่ะ เรารู้แหละว่าใครคือคนร้าย ซึ่งตั้งแต่แรกที่เจอคนๆนี้ก็คิดมาตลอดเลยว่า คนนี้แหละคนร้าย แต่ไม่รู้ว่าเขาทำยังไง ทำเพื่ออะไร พอเฉลยเนี้ยก็ตึบๆเลยกับวิธีการที่เขาใช้ฆ่าคนในบ้าน ส่วนตัวคิดว่าต้องใช้ดวงผสมด้วยถึงจะสำเร็จตามที่วางแผนไว้ แต่นอกจากวิธีการนี้เราก็ไม่แน่ใจแล้วว่าจะใช้วิธีไหนอีก และสำหรับจุดจบของคนร้ายเนี้ยเราไม่ค่อยชอบเท่าไรมันง่ายไป...รู้สึกอยากให้เขาได้ชดใช้อ่ะ แม้ว่าเขาจะให้เหตุผลว่าทำทำไมแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เราเห็นใจเขาเลย...ได้แต่ถอนหายใจ

อ้อ...ในเรื่องค่อนข้างขัดตาหลวงจีนจริงๆรู้สึกตัวละครมันไม่ซื่อ บอกว่าอมิตาพุทธแต่ดูไม่จริงใจ

แล้วอยากจะระบายหน่อยว่า ที่อวี่เซวียนทำไปเพราะแค้นที่นางเอกทำให้ชีวิตเขาต้องพบเจอเรื่องร้ายๆอ่ะ ซึ่งจะเอาตรงนี้มาเป็นเหตุผลว่าทั้งหมดมันเป็นความผิดของนางเอกก็ไม่ใช่อ่ะ คือตอนนั้นนางก็ทำสิ่งที่นางคิดว่ามันถูกต้อง+แล้วใครมันจะไปรู้ล่ะว่านั่นจะทำให้แม่อวี่เซวียนต้องเป็นบ้าและตาย , ซึ่งที่อวี่เซวียนเจอตอนเด็กมันก็โหดร้ายแหละ แต่พอเขาได้เจอพ่อนางเอก ชีวิตก็ดีขึ้นและแฮปปี้ดี มาตกม้าตายเพราะดูเป็นคนหัวอ่อน+ปรึกษาคนผิด อย่างหลวงจีนนั่นก็เสียมได้ตรงจุดดี พลาดเลยชีวิต

[Chompoo Choti · Rating 5 out of 5]

จบเสียแล้วกับเล่ม 6 กับการเริ่มต้นกับตัวละครที่ต่างทะยอยเข้าเรื่องมาอีกล่ะ จากตัวละครเก่าและใหม่ นางเอกของเรานี่ล่ะงานเข้าหน่อยเพราะมาทั้งคนรักเก่า คู่หมั้นเก่า และก็ดันมีคนรักใหม่ เอาเข้าไปเรียกว่าเล่มนี้มีความรู้สึกว่ามันน่าสนใจตั้งแต่เริ่มเปิดอ่านเลยจ้า

คดีส่วนตัวของนางเอกตั้งแต่เปิดตัวมาเล่มแรกโปรยทางให้นางเอกเราต้องคดี ซึ่งนางเอกมีความสามารถในเรืองของการไขคดีมาแต่พอตาตัวเองมีปัญหากลับต้องหนีแต่มีความหวังว่าจะต้องกลับมาเพื่อล้างมลทินว่านางไม่ผิด ซึ่งคดีที่ว่าก็ได้แต่การฆ่ายกครอบครัวนางเอกซึ่งเล่มนี้ก็ถึงเวลาแล้วค่ะสำหรับการไขคดี ซึ่งถือว่ารอคอยมานานเลยล่ะและถือเป็นคดีหลักสำหรับคนอ่านเลยว่านางเอกของเราจะทำยังไงกับทุกอย่างที่ชี้เป้ามาที่นางหมดเลย ซึ่งเล่มนี้เก็บมาหมดเลยค่ะทุกอารมณ์ ทั้งความทรงจำแต่เก่าก่อน ความผิดหวัง ความลังเล เรียกว่าเล่มนี้มาด้วยอารมณ์ทั้งลบและบวก และแล้วเรือ่งราวก็ดำเนินมาเรื่อยๆ แล้วก็ได้เวลาสักที

ถือว่าเล่มนี้สำหรับตัวเองเต็มอิ่มเลยค่ะกับการไขคดีที่นางเอกเรียกว่าเป็นตัวหลักเลย พระเอกของเราแม้ว่าจะเป็นท่านขุยอ๋องที่ยังไม่แผลงฤทธิ์มากแต่ถือว่าเรื่องนี้ไม่เบาในแง่ของชายเบื้องหลังที่คอยสร้างแรงใจให้กับนางเอกของเรามากมาย มืออุ่นๆ อ้อมกอดจางๆ ความรู้สึกที่มีมันค่อยๆ เหมือนเพิ่มดีกรีความอบอุ่นในหัวใจให้นางเอกเค้าได้ว่านางไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้ โอ้ย ป้าฟินค่ะ

สำหรับตัวละครอีกตัวที่เรายังชอบอยู่เช่นโจวจื่อฉินเราก็ยังชอบนะ เพราะว่าแม้หลายคนจะบอกว่าฮีเริ่มเยอะแต่เราก็ว่าเราชอบอยู่ดี อ่านไปแล้วอารมณ์อยากให้ฮีเป็นตัวเอกบ้างเหมือนกันนะเนี่ย

[Wanyiwa · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม 8 เล่มนะคะ

อีกหนึ่งนิยายแนวสืบสวนสอบสวนที่มีนางเอกสมองเป็นเลิศ เก่งในการวิเคราะห์และเชื่อมโยงเหตุการณ์และสมมติฐาน ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังในการไขคดีฆาตกรรมตั้งแต่อายุ 12 ในขณะที่พระเอกก็เป็นอีกหนึ่งอัจฉริยะด้วยความสามารถด้านความจำที่เห็นอะไรเพียงครั้งเดียวก็ถูกบันทึกไว้ในสมองได้ทันที และยังมีตัวประกอบที่ล้วนโดดเด่นมีสีสัน ไม่ว่าจะเป็นรักแรกและคู่หมั้นของนางเอก ฮ่องเต้และฮองเฮา และที่ขาดไม่ได้เป็นอย่างยิ่งคือ หัวหน้ามือปราบโจว คนที่แย่งซีนคู่พระนางทุกครั้งที่โผล่มา

เป็นนิยายที่เดินเรื่องได้กระชับ เล่าได้สนุก แม้หลักการทางวิทยาศาสตร์ที่อ้างอิงจะดูเหลือเชื่อมากไปหน่อย แต่มีการอ้างอิงก็ยังดีกว่าให้ทุกอย่างอยู่บนพล็อตแฟนตาซีล้วนๆแบบไม่อยู่บนพื้นฐานของอะไรเลย

แม้ความโดดเด่นของเรื่องนี้จะอยู่ที่การเดินเรื่องของคดีต่างๆก็จริง แต่ในเรื่องความรักก็เข้มข้นไม่ใช่น้อย จัดมาทั้งความขมและความหวาน ในส่วนของคู่พระนางนั้น แม้จังหวะที่เค้าหยอกเย้ากันจะมี��ม่เยอะ แต่อ่านแล้วก็ต้องอมยิ้มตามไปด้วยทุกครั้ง

สรุปว่าพอได้เริ่มอ่านแล้วก็แทบหยุดไม่ได้เลย ดีที่รออ่านแบบรวดเดียวจบ และนึกทึ่งคนที่รออ่านตอนหนังสือออกทีละเล่มมากๆ โดยเฉพาะในช่วงที่จบเล่มแบบยังไม่จบคดี คือมันค้างมากจริงๆ ต้องขอคารวะในความอดทน

[Noina Katty · Rating 5 out of 5]

คุยกันหลังอ่าน
อ่านจบแล้วได้แต่กรีดร้องเบา ๆ เพราะนอกจากความฟินที่ได้แล้ว คดีก็คืบหน้าไปมากทีเดียวค่ะ
ความยากของคดี ความยากในการขมวดปม รวมถึงการเล่นกับจิตใจคน ในเล่มนี้ทำได้เข้มข้นทีเดียวค่ะ นี่อ่านไปแบบวางไม่ลงเลยทีเดียว
ความสนุกของบันทึกปิ่น คือคดีที่ซับซ้อน แต่ด้วยความยากของมันนี่แหล่ะ ทำให้รู้สึกเหมือนอ่านโคนัน คือ เราไม่ได้เก็ทตามนางเอกกับพระเอกไปด้วยเวลาเค้าปิ๊งไอเดียกัน นี่ถ้าอยู่ในเรื่อง เราก็คงเหมือนพี่โจวจื่อฉินอ่ะ คือแบบ เค้าเก็ทอะไรกันอ่ะ มีตูอยู่วงนอกคนเดียว ประมาณนั้น แต่นั่นแหล่ะ ทำให้เวลานางเอกเฉลยคดี มันถึงสนุก
จริง ๆ ตั้งแต่เล่มที่แล้ว ก็มีการบอกใบ้ถึงคนร้ายในคดีของนางเอก และเราก็คาดไว้ว่าเป็นคนนี้นี่แหล่ะ เพียงแต่ไม่รู้ว่า ความเข้าใจที่ไม่ตรงกันนั้น มันเกิดปัญหาขึ้นที่ตรงไหน เล่มนี้มีการเฉลยอย่างหมดเปลือก ส่วนเหตุผลนั้นต้องไปอ่านกันเองนะเออ
เล่ม 7-8 จะเป็นเล่มสุดท้ายของชุด น่าจะเคลียร์คดีของพระเอก ใจนึงก็อยากให้รีบออก อยากอ่าน แต่อีกใจก็ไม่อยากให้จบแค่นี้ ยังอยากอ่านต่อไปอีกหลาย ๆ เล่มค่ะ
ชุดนี้คู่ควรกับการเก็บสะสม ขอยกขึ้นหิ้งไว้เลยค่ะ

[Manchulika · Rating 5 out of 5]

[สปอยล์เนื้อหาเล่ม 6 ทั้งหมด]

ไม่มีใครอ่านแล้วร้องไห้เป็นผีบ้าเหมือนเราเลยเหรอ ฮ่า ไม่ได้คิดว่าคนร้ายจะเป็นอวี่เซวียนเลย สำหรับเราทุกตัวละครที่เป็นรักแรกของนางเอกไม่ว่าเรื่องไหนเราก็เหมือนจะให้ special place บางอย่างกับเขา จนไม่ได้ตะขิดตะขวงใจเลยว่าเขาจะเป็นคนร้าย เอาจริงๆ แค่คนที่เป็นรักแรกแล้วไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้เราก็เศร้าแล้ว (แอบเชียร์อวี่เซวียนตั้งแต่เริ่มเรื่อง ขอโทษท่านอ๋องด้วยนะคะ) นี่มาเป็นคนร้ายอีก ทั้งรักกัน ทั้งเกลียดกัน "ทุกภพทุกชาติ อย่าได้เจอกันอีกเลย" เศร้าอะ แงๆๆๆ

[Saki Rook a Bead · Rating 5 out of 5]

ขอให้คะแนนเล่ม 5-6 5 ดาว หลังจากที่เล่มก่อนหน้าไม่ให้ห้า

เล่ม 1-2 ช่างอืดอาดจนหยุดอ่านมาหลายเดือน ต่อมา 3-4 เริ่มมีอวี่เซียน โผล่ขึ้นมา และมีความเชื่อมโยงคดีหลักของบ้านนางเอกทำให้ยังคงอ่านต่อเล่ม 5
มาถึง เล่ม 5-6 แม้รู้สึกเซ็งเนื้อเรื่องที่ต้องไปผูกกับเหล่าโฉมงามอวิ๋นเสา (อีกละ) แต่เคลียร์คดีบ้านนางเอกได้ ทำให้รู้สึกว่า นี่ล่ะที่ฉันรอคอยมาแสนนาน555

ในเล่มนี้พระเอกกับนางเอกมีฉากหวานกันมากขึ้นเยอะ
และยังต้องเคลียร์คดีของพระเอกที่ค้างๆ อึนๆ ในเล่มต่อไป

[B.B. the Short Legs · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เฉลมปมครองครัวนางเอกได้อย่างหมดจด ปิดทุกปมที่สัย แถมเฉลยปมได้อย่างมีชั้นเชิงซะด้วย ไม่ปิดหวังจริงๆ ยังเหลืออีกแต่ 2 เล่มเท่านั้นก็จะเป็ยบทสรุปของบันทึกปิ่น นึกไม่ออกจริงๆ ว่าปมของพระเอกจะเฉลยยังไง แต่ดูจากบรรยากาศของเรื่องในตอนนี้น่าจะ happy ending ล่ะนะ

[Wanmata · Rating 4 out of 5]

เฉลยปมบ้านนางเอกหมด รู้สึกตึงเครียดแทน
ไม่ค่อยมีฉากกุ๊กกิ๊กพระนาง

นักเขียนวางพล็อตได้ดี ใช้รายละเอียดตั้งแต่เล่มแรกหมด ตัวละครผูกพันกันหมด

แอบสงสารความรักของนางเอก แอบเชียร์ ดูเป็นคู่รักที่น่ารักน่าเอ็นดู
ไม่น่ามีปมเลย

[Chaniga · Rating 5 out of 5]

ปลื้มท่านอ๋องมาก คือดีทุกอย่างจริงๆ

ยิ่งได้เปรียบกับคนก่อนของนางเอกยิ่งต่างกันอย่างกับสวรรค์นรก คือไม่ได้อยากให้ครอบครัวนางเอกตายนะ แต่เคราะห์นั้นทำให้นางเอกได้คนที่ดีสำหรับนางจริงๆ พิสูจน์รักได้จริงๆ(แอบคิดว่าพระเอกรู้จักและแอบชอบนางเอกมาก่อน ตอนนี้แซงคิวทั้งแฟนเก่าทั้งคู่หมั้น) เขาเกิดมาเพื่อกันละกัน อร๊ายยย (เว่อร์555)

นางเอกก็ไม่ถึงกันอัจฉริยะ (นั้นมันพระเอก) แต่นิสัยที่เก็บลายละเอียดเก่งวิเคราะห์เก่งทำให้นางเป็นสุดยอดนักสืบสมที่ใครๆก็ชื่นชม ชอบที่นางใช้เวลากับความรู้สึก ตั้งแต่มีเยื่อใยก็เปลี่ยนไปทีละนิดละนิดจนด้านชา ไม่ใช่เพราะว่าเขาแจ้งความว่าเป็นนางคนฆ่าก็จะหมดรัก สาเหตุที่หมดรักคือพฤติกรรมไม่เชื่อใจของเขาทั้งๆที่เธออธิบายและพิสูจน์ตัวเองแล้ว พอนางตัดคนนั้นออกนางก็ค่อยยอมรับพระเอกเข้ามา ความรักที่หนักแน่นและมีความเคารพนับถือและให้เกียรติกันละกัน ซึ่งมันละมุนมากกกก โลกนี้มีแค่เราสองคน555

เพิ่งไปอ่านชันสูตรพิสูจน์รักมา แตกต่างกันมาก คดีสรุปรวดเดียว ชันสูตรก็นิดหน่อยรอบเดียวไม่มีปริศนาอะไร ตัดสืบสวนออกเกือบหมดจนทำให้คดีไม่น่าติดตามเอาเสียเลย ต่างจากบันทึกปิ่นที่สืบสวนไปทุกเบาะแสมีปริศนาเต็มไปหมดให้คนอ่านไปเดาไป (คิดท้ายตัวร้ายทุกคดีและถูก70% ทดลองสมองไปด้วย555) น่าลุ้นกว่าตั้งเยอะ (แอบเสียดายชันสูตรฯนิดๆ)

บันทึกปิ่นเขียนออกมาดีสื่อหลากหลายอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นจากตัวพระนาง ตัวเด่นในคดี หรือแม้กระทั่งตัวร้าย ยังสื่อออกมาให้เข้าใจถึงเหตุและผลของการกระทำร้ายๆนั้น มันอาจจะทำให้ออกดรามาติกและหน่วงก็จริงแต่มันยิ่งทำให้เราทะนุถนอมเวลาดีๆอันน้อยนิดของพระนางมากกว่าแนวเน้นฟินๆเสียอีก แค่พระเอกอาสาค้นตัวนางเอกเพราะไม่อยากให้ใครลูบคลำนางเอก(อ้างว่าในฐานะเจ้านาย การที่เขาตรวจสอบนางด้วยตัวเอง คือการหลีกเลี่ยงให้คนอื่นดูหมิ่นท่านอ๋องอย่างเขาว่าพวกเขาสงสัยในตัวขันทีของท่านอ๋อง แหมมมมม) ก็ฟินไปถึงดาวอังคารแล้ว ฮิ้วววว

จริงๆมาคิดดูแล้ว นิยายข้ามเวลามันสนุกนะแต่พอนานๆไปมันสู้แนวโบราณธรรมดาๆไม่ได้เลย คือไม่ต้องข้ามเวลานางเอกก็เทพได้นะคนโบราณก็อัจฉริยะเก่งกว่าผู้ชายได้เหมือนกันนั้นแหละ ข้ามภพทีไหรกว่าจะพิสูจน์ว่าคนที่อ่อนแอลุกขึ้นมาสู่ก็เล่มหนึ่งแหละ ไหนจะต้องสู้แม่เลี้ยงน้องสาวอื่นอีก อ่านแล้วยิ่งเหนื่อย

เอาเป็นว่า บันทึกปิ่น ดีจริงสมที่เป็นอันดับหนึ่งหนังสือขายดี อยากให้มีนิยายดีๆแบบนี้อีกค่ะ

[Jo Chawandit · Rating 5 out of 5]

ในที่สุดความจริงเรื่องคดีครอบครัวนางเอกก็ปรากฏ
สิ่งที่เปิดเผยออกมาทำให้ทั้งเอกทั้งคนอ่านเศร้าอะไรแบบนี้
ดีที่มีอีอ๋อง(ที่เปลี่ยนจากถีบเป็นจับมือแทนแล้ว)เป็นกำลังใจให้
ยิ่งอ่านยิ่งลุ���น เล่มต่อไปต้องเป็นคดีของพระเอกบ้างแล้ว

[Noo · Rating 5 out of 5]

ไขคดีเลือดครอบครัวนางเอกได้แล้ว จริงๆ เดาง่ายนะ แต่ก็จะจัดคดีย่อยมาสับขาหลอก แล้วก็ยังมีปมเชื่อมโยงไปคดีถัดไปในเล่ม 7 8 อีก คงเป็นคดีท่านอ๋องแล้ว เล่มนี้ปมคดีเศร้ามากอีกแล้ว แต่ชอบที่ผู้เขียนวางส่วนตลกๆ ไว้บ้าง ซึ่งก็เป็นเฮียโจวมาโขมยซีนไปเนืองๆ

[Surisa · Rating 5 out of 5]

สนุก เข้มข้น ไขทุกคดีอย่างแยบยล ความรักก่อเกิดอย่างดงาม

[Kaeka Peyanon · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ คลี่คลายปม ในหลายๆ เรื่องเลย มีสะเทือนอารมณ์ในคดีของ นางเอก ช่างเป็นแผนฆาตกรรมที่ ลึกลับจริงๆ ถ้าไม่ใช่นางเอกคงไขคดีไม่ได้ เหลือติดตามต่อ ความลึกลับของ ปลากับยันต์ของพระเอก รออ่านเล่มต่อไป

[Chitphet Ruthirakul · Rating 5 out of 5]

จบคดีบ้านนางเอกเรียบร้อย ฆาตกรก็พีคนะแต่พอเดาได้จากต้นเล่มเลย แต่ช้อคอะไม่คิดว่าจะเป็นคนนี้ รู้สึกว่ามันจะโยงกันไปกันมา รอลุ้นเล่มต่อไป โมเม้นพระเอกนางเอกก็หว๊านหวาน รอเล่มต่อไปไม่ไหวแล้วววว

[รำพึง ลำพัง · Rating 3 out of 5]

눈눈 (หลังจากอ่านจบ)

[Wannida · Rating 5 out of 5]

อ่านจบด้วยความลงแดง
เนื้อเรื่องเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ปมที่ก็ค่อยๆ คลี่คลาย
ควบคู่ไปกับความรักพระนางที่งอกงาม (กว่าจะงอกก็เล่ม6 ไปแล้ว 555)

[Nuna Imruetai · Rating 5 out of 5]

ในที่สุดความจริงก็เปิดเผย ไม่ต่างไปจากที่คาด แต่เทคนิกวางแผนช่างล้ำลึก นับถือผู้แต่ง

[Gigi W · Rating 3 out of 5]

ไม่ได้ตกใจเท่าไหร่แล้วกับโฉมหน้าคนร้าย คดีในเล่ม 5-6 เดาง่ายกว่าคดีก่อนๆ นะ แปลกดี รู้สึกมีลางสังหรณ์ว่าเล่ม 7-8 จะต้องหน่วงมาก เลยแอบมีฟีลไม่กล้าอ่าน ;-;

[Anida · Rating 5 out of 5]

ปริศนาคดีของบ้านนางเอกคลี่คลายเล่มนี้ แต่คดีสะเทือนขวัญของท่านอ๋องยังรอให้สืบต่อไป

[Panthitra Panthitra · Rating 5 out of 5]

เดาฆาตรกรถูกด้วย