บันทึกปิ่น เล่ม 7

บันทึกปิ่น #7

by 侧侧轻寒, เช่อเช่อชิงหาน, อรจิรา (Translator)

ความรักความชัง การแก่งแย่งชิงดีในวังหลวง บุญคุณความแค้นที่พัวพันรุมเร้าพลิกผันนับครั้งไม่ถ้วน มีแต่ 'บันทึกปิ่น' ที่ได้รับการดูแลอย่างดีจากกาลเวลา จากเล่มหนึ่งถึงเล่มนี้ จนบัดนี้เรื่องราวมาถึงบทสรุปแล้ว ประสบการณ์พิสดารของโอรสสวรรค์และขุนนางแห่งราชวงศ์หนึ่ง ดำรงอยู่ในปริศนาแห่งความรักความแค้นและการลาจากสุดคณานับของต้าถัง แม้จะกระสับกระส่ายลุ้นระทึก มองเห็นการจัดการของชะตากรรมไม่ชัดแจ้ง หวงจื่อเสียก็ยังคงเชื่อมั่นว่าการได้สัมผัสความจริง จึงเป็นความหมายของการมีชีวิตอยู่ สิ่งนี้ก็คือคุณค่าแห่งการดำรงอยู่ของความจริง

Genres: Historical, China, Romance, Suspense, Mystery

282 pages, Paperback

First published January 1, 2015

About the author

* Ce Ce Qing Han
* 侧侧轻寒
* Châu Văn Văn
* เช่อเช่อชิงหาน

Reviews

[Ning · Rating 5 out of 5]

ช่วงต้นหวานมาก ซึ้งๆๆๆ
แต่มาได้แป๊บเดียว ทะเลาะกันซะละ

เข้าช่วงปริศนาพระเอกอย่างเต็มรูปแบบ ดูปัญหาใหญ่มากจริงๆ เศร้าใจกับคดีใหม่อีกต่างหาก คัวละครเก่าๆ ออกมากันเยอะเชียว ซึ่ง... ผ่านไป 3 เดือน ก็ลืมบ้างอะไรบ้าง แต่ไม่เป็นไร อ่านเอาบรรยากาศ .. ฮาา

เหลืออีก 1 เล่ม จะจบได้จริงมั้ยเนี่ย กลัวใจคนแต่ง

ลุ้นๆๆๆๆ อ่านต่ออย่างว่องไว

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

กลับมาที่คดีพระเอกซะที อ่านไปลุ้นไปทิศทางจะไปทางไหนต่อเนี่ย เดาไม่ถูกเลย

เล่มนี้ออกจะเนิบๆเนือยๆหน่อยเพราะต้องปูเรื่องราว ดีที่มีความกุ๊กกิ๊กโรแมนติกมาแทรกพอให้กระชุ่มกระชวย ลุ้นๆๆๆๆ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – บันทึกปิ่น 7 (簪中录 7)
ผู้แต่ง – เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล


ตัวละคร
หวงจื่อเสีย อายุ 12 ปี ⇒ 17 ปี ปลอมตัวเป็นหยางฉงกู่
หลี่ซูไป๋ (ขุยอ๋อง) อายุ 24 ปี
โจวจื่อฉิน อายุ 15 ปี ⇒ 20 ปี


รีวิวหลังอ่าน

ห่างหายจากการอ่านเรื่องนี้ไปครึ่งปีกว่า ฮ่าๆ จริงๆ ควรจะอ่านรวดเดียวตั้งแต่สิ้นปีที่แล้วไหมล่ะ ฮ่าๆๆๆ ทำเอาเราได้วนอ่านสปอยล์เล่มเก่าๆ ที่เราเขียนเรื่องย่อไว้ละเอียดไปสองสามรอบเลย เพราะจำตัวละครไม่ได้นี่เอง ฮาาาา และไม่รู้ว่าตัวเองจะดองไว้ทำไม ดองให้เค็มได้ที่ถึงจะอ่านเหรอ ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันแหละนะ

แต่ที่แน่ๆ คือเรื่องนี้กำลังจะได้ฉายทาง WeTV แล้ว เราก็รอดูอยู่ แม้ภาพนักแสดงที่เห็นจะไม่ใช่คนที่คิดไว้ก็ตาม แต่รอดูก่อนว่าเป็นยังไงค่อยว่ากัน ไม่รู้ทำไมตอนอ่านเรานึกภาพข่ายเกอเป็นขุยอ๋อง แล้วก็หม่าซือฉุนเป็นหวงจื่อเสีย นี่คือมโนภาพของเรานะ เพราะละครจะมาแหละ เลยเป็นตัวเร่งให้เรากลับมาปิดจ๊อบเรื่องนี้ด้วย ฮ่าๆ และต้องหาจังหวะเวลาดีๆ เพราะเวลาอ่านควรจะอ่านทีละสองเล่มไง มันจะยังไม่จบคดีในเล่มเดียว

นี่ก็แอบเวิ่นเว้อถึงขุยอ๋อง จนเมื่อคืนฝันว่าได้เจอคนที่มีบุคลิกคล้ายขุยอ๋อง+วิคเตอร์ (จากเกม Mr. Love: Dream Date ที่เราติดอยู่) พอฝันถึงคนที่เป็นแบบนี้ทำเอาฟินมากจ้า ฮ่าๆๆๆ เพ้อไปเลยทีเดียว ฉันชอบใครก็สามารถเอาไปรวมมิตรฝันได้หมดเลยจริงๆ นะ

นอกเรื่องไปเยอะเลย ฮ่าๆ วกกลับมาที่เล่ม 7 เป็นเล่มที่ครบรสนะ แต่ก็ชวนหงุดหงิดใจในประเด็นที่พระนางรักกันมากเกินไปจนทะเลาะกันนี่แหละ ที่ทำเอาเรากลอกตามองบน แง่ๆ เวลาแบบนี้ยังมาทะเลาะกันอีกเหรอ แม้จะเข้าใจถึงเหตุผลของทั้งสองฝ่ายก็ตามเหอะ แต่เราเซ็ง เพราะมันทำเอาเวลาหวานแหววหดหายไป ฮ่าๆๆๆ มีน้อยอยู่แล้วก็ยังหดลงไปได้อีก

จริงๆ เล่มก่อนเรากังวลว่าขุยอ๋องจะทำยังไงให้หวงจื่อเสียไม่ต้องเป็นคู่หมั้นของหวางอวิ้นอีกต่อไป ซึ่งเป็นประเด็นที่ยากที่จะหลุดพ้นได้ แต่แล้วต้นเล่ม 7 แค่ไม่กี่หน้าก็จบเรื่องราวได้แบบว่าอ้าววว แค่นี้เองเหรอ ทำเอาแอบเห็นใจหวางอวิ้นไปไม่น้อยเลย แต่ยังไงเราก็ทีมขุยอ๋อง ฮ่าๆๆ

แต่ช่วงที่หน่วงหัวใจที่สุดก็คือตอนที่ขุยอ๋องกอดกับหวงจื่อเสีย เขากอดด้วยความรู้สึกที่ว่านี่อาจจะเป็นกอดครั้งสุดท้ายที่เขามีให้กับนาง และนางจะต้องมีอิสระในการใช้ชีวิตต่อไป ที่จะไม่ต้องมาพัวพันยุ่งเกี่ยวและเสียหายไปกับเขาด้วย ตอนที่ท่านอ๋องกอดเนี่ย แทบอยากจะเข้าไปกอดปลอบท่านอ๋องมากเลย ฮือออออ คงจะปวดใจที่สุดเมื่อคิดว่านี่คือกอดสุดท้าย

และเพราะคดีนี้มีส่วนเกี่ยวโยงกับหลายๆ เรื่องที่ยังไม่จบในเล่มก่อนๆ ทำให้เราต้องกลับไปตามหาว่าใครเป็นใครบ้าง เพราะเราก็ลืมๆ ไปแล้วไง โดยตอนต้นเรื่องมีคดีเล็กๆ ให้หวงจื่อเสียได้แสดงฝีมือ ส่วนตอนท้ายเล่มก็เป็นเรื่องราวของท่านอ๋องโดยตรง และหนักหน่วงมากด้วย หนักหน่วงจนอยากจะกอดปลอบท่านอ๋องอีกล้านรอบเลยจริงๆ ฮือออออออออ น้องเจ็ดๆๆๆๆ ทำไมทำไมคนเขียนต้องนำพาเรื่องราวให้ลงเอยแบบนี้เนี่ย แง่ๆๆๆ

เลยเป็นอีกเล่มที่อ่านได้ไวมาก เพราะมันลุ้นมาก แม้จะหงุดหงิดที่พระนางทะเลาะกันเพราะรักกันมากเกินไปนี่แหละ ฮ่าๆ ขนาดฉากจูบดุเดือดฉันยังไม่อินด้วยเลย เพราะยังเคืองไม่หาย แล้วก็เซ็งด้วยว่าทำไมหวงจื่อเสียจะต้องจำยอมกลับไปเป็นคู่หมั้นของหวางอวิ้นอีกครั้งเพื่อช่วยขุยอ๋อง ไม่มีหนทางอื่นเลยเหรอ

ก็เป็นรีวิวบ่นๆ ที่อาจจะเผลอพูดจนหลุดสปอยล์ไปบ้าง แหะๆ ขออภัยค่ะ ส่วนเราเหรอ เพราะเล่ม 7 จบได้แบบหน่วงจนเกินไปไม่ไหวแล้ว จะให้เรานอนไปทั้งๆ ที่ยังไม่รู้ว่าเรื่องจะคลี่คลายยังไงได้เหรอ แม้เราจะเคยแอบอ่านตอนจบของเล่ม 8 มานานมากแล้วก็ตาม และสบายใจไปแล้ว ฮ่าๆ แต่เราก็อยากเผือกเรื่องคนทำให้เกิดคดีนี้ขึ้นมา เลยต้องไปตามส่องช่วงเกือบท้ายๆ เล่ม 8 แทน พอได้รู้ก็สบายใจ ทำให้นอนหลับสบาย กร๊ากกกกกกกกก แต่ไม่มีปัญหากับตัวเองนะ แบบว่าได้รู้ก่อน ตอนอ่านก็ยังสนุกอยู่ดีแหละ ถ้าปล่อยให้ลุ้นต่อไป คงจะลงแดงตายก่อนมากกว่า ฮ่าๆๆ

เมื่อเช้าหลังตื่นนอนก็อ่านเล่ม 8 ไปหน่อยล่ะ ตอนแรกนึกว่าวันนี้จะติดเครื่อง ฮ่าๆๆ ก็เออ ยังแฮะ เลยไม่เป็นไร คิดว่าน่าจะอ่านจบภายในสุดสัปดาห์นี้มั้ง จะอ่านทั้งทีก็ต้องหาเวลา เพราะช่วงติดมันก็จะไม่เป็นอันทำอะไรเลยจริงๆ นะเออ

แต่ถึงเราจะติดการอ่านเรื่องนี้ ถึงเราจะชอบขุยอ๋อง ถึงเราจะชอบแนวสืบสวนสอบสวน แต่เราก็ยังเฉยๆ กับหวงจื่อเสีย จนรู้สึกว่าถ้าฉันรักตัวละครที่เป็นนางเอกของเรื่องมากกว่านี้ ฉันคงจะชอบเรื่องนี้มากกว่านี้แน่ๆ เลย

แต่เคมีพระนางก็เป็นเคมีที่น่ารักดีจริงๆ จนเราก็ได้แต่คิดว่าเคมีที่มีให้กัน คนอื่นๆ ยังรู้ ทำไมโจวจื่อฉินไม่เคยรู้เลย กร๊ากกก แถมฮาสุดก็คือขนาดนางเป็นหวงจื่อเสีย ก็ยังไม่รู้ พระนางมีใจให้กัน ขนาดอยู่ใกล้ก็ยังไม่สังเกตเห็นเลยจริงๆ สุดๆ ไปเลยกับตัวละครนี้ ฮ่าๆๆ

ว่าแล้วก็วาร์ปไปอ่านเล่ม 8 ต่อดีกว่า แล้วเจอกันในรีวิวเล่ม 8 นะคะ ถ้าอ่านจบจะรีบมารีวิวแน่นอน ฮ่าๆๆๆๆ ทาสรักขุยอ๋องแบบเลเวลไม่มากนัก แต่ก็ชอบอยู่ดี ฮ่าๆๆ

[สปอยล์]

หวงจื่อเสียคืนฐานะเดิม แถมยังโดนหวางอวิ้นบีบคั้นเรื่องแต่งงาน ส่วนท่านอ๋องก็บอกไงว่าไม่ต้องกังวลมีข้าอยู่ให้เชื่อใจข้า ท่านอ๋องสุดท้ายก็พูดข้อแลกเปลี่ยนกับหวางอวิ้น จนหวางอวิ้นยอมเขียนจดหมายยกเลิกแต่งงานให้จื่อเสีย ทั้งๆ ที่รักจื่อเสียนะ แบบว่าขุยอ๋องบอกว่าเพื่ออิสระของนางในการที่จะเลือกตัดสินใจด้วยตัวเอง

แต่หลังจากที่พระนางหวานกันได้สักพักทำให้อมยิ้มกันได้ไม่นาน ลืมเล่าแฮะ เปิดมาเป็นงานเลี้ยงงานหนึ่งที่มีทั้งหวงจื่อเสีย โจวจื่อฉิน ขุยอ๋อง หวางอวิ้น อยู่ในงาน ต่อมามีคนตาย จื่อเสียสืบคดีได้สำเร็จว่าเป็นคนสนิทของคนเล่นดนตรีแหละฆ่าให้จมน้ำโคลนลงไป เพราะท่านอ๋องได้ยินเสียงดนตรีฟังดูผิดปกติ คือกระทบกับกำไลที่คนรักของผู้ตายให้มา ซึ่งคนร้ายได้แอบซ่อนไว้ใต้แขนเสื้อ คนร้ายทำทีจะโยนกำไลนี้ลงน้ำ ทำให้ผู้ตายตามไปเอาในน้ำและจมน้ำไป เพราะมีโคลนแหละนะ โดยจื่อเสียให้จื่อฉินทำเหตุการณ์สมมติขึ้นมา (นี่ก็แอบเห็นใจจื่อฉินว่าทำไมต้องโดนจื่อเสียกับขุยอ๋องแอบแกล้งเนี่ย แม้ฮีจะน่ารำคาญเรื่องพูดมากก็ตาม)

จบการสืบคดี ท่านอ๋องก็พูดกับหวางอวิ้นเรื่องยกเลิกแต่งงาน ตอนแรกหวางอวิ้นโกรธ แต่ก็ยอมทำตามข้อตกลง เพราะท่านอ๋องก็รู้ว่าตัวเองเป็นอันตราย ยังไงก็ไม่เหมาะกับนาง ทุกอย่างก็เพื่อนางไรงี้ แบบว่าถ้าไม่มีพันธะต่อกันเลย ก็จะทำให้เกิดเรื่องอะไรขึ้น นางก็จะปลอดภัย

และแล้วท่านอ๋องก็กลับเมืองหลวงโดยไม่ได้ร่ำลานาง แล้วทำให้จื่อเสียจับผิดได้ว่าท่านอ๋องฝากจดหมายถึงคนสนิทที่จวนอ๋อง โดยบอกว่าให้จื่อเสียในอีกหนึ่งปีข้างหน้า เมื่อเปิดดูกลับพบว่าเป็นจดหมายลา ที่ถ้าได้อ่านแสดงว่าตอนนี้ข้าตายแล้วไรงี้ ขอให้พบเจอแต่คนดี มีความสุขกับชีวิตต่อไปข้างหน้า ทำให้จื่อเสียหาทางพุ่งตัวไปเมืองหลวงทันที ก็ไม่ได้เล่านะว่าไปยังไง และบอกคนที่บ้านยังไง แต่เพราะการยกเลิกแต่งงาน ทำให้จื่อฉินบ่นว่าหวางอวิ้นว่านิสัยไม่ดี (ฮีไม่รู้ว่าพระนางเลิฟๆ กัน ฮ่าๆๆ)

ท่านอ๋องถึงเมืองหลวงก็ตกใจเพราะเจอจื่อเสียมาถึงก่อนอีก ได้แต่ทำอะไรไม่ถูกแล้วก็กอดนางไว้ จริงๆ ก่อนจะลาจากก็ได้กอดและให้สร้อยถั่วแดงไว้ (ส่งไปพร้อมจดหมายยกเลิกแต่งงานของหวางอวิ้น) ตอนกอดสุดท้ายสำหรับท่านอ๋องนั้น โคตรหน่วงหัวใจจริงๆ ฮ่าๆๆ ท่านอ๋องก็ยอมให้จื่อเสียแต่งตัวเป็นหยางกงกงต่อไปบ้าง บอกว่ายังไม่ได้ลบชื่อออกจากฐานะนี้

จื่อฉินก็มาเมืองหลวงเหมือนกัน เพราะหนีคนที่พ่อจะให้แต่งงานด้วย โดยไม่รู้ว่าเป็นแม่นางรองที่ขายเนื้อสัตว์นั่นแหละ แต่จื่อเสียรู้ เพราะเห็นตอนที่มีขุนนางรับแม่นางรองเข้าตระกูล (เพราะเป็นญาติที่เพิ่งตามหาเจอ ไม่แน่ใจว่าขุยอ๋องมีส่วนทำให้ขุนนางคนนั้นรับแม่นางรองเข้าตระกูลหรือเปล่า) แต่จื่อฉินไม่รู้จนจื่อเสียก็อ่อนใจจะบอก ฮ่าๆๆ

ท่านอ๋องกับจื่อเสียไปหาหลี่รุ่น หรือน้องเจ็ด ที่มีแม่เป็นไท่เฟยที่เสียสติ และก่อนตายก็บอกว่าขุยอ๋องเป็นภัย ท่านอ๋องคืนกำไลที่ได้มาจากกงชุนต้าเหนียงมาให้ เราจำไม่ได้ว่าเจ้าของกำไลทำไมตาย แต่พอบอกน้องเจ็ด น้องเจ็ดก็หน้าเศร้า แล้วก็เก็บรักษาไว้ น้องเจ็ดบอกขุยอ๋องและจื่อเสียว่าก่อนแม่ตายให้ระวังขุยอ๋อง แล้วก็มีเขียนอะไรสลักไว้ด้วย ก็คือข้อความแบบที่บอกไว้แหละ ขุยอ๋องกับจื่อเสียก็รับปากว่าจะช่วยสืบหาว่าใครเป็นคนทำ

จื่อเสียกับจื่อฉินตามหาร้านที่สามารถแก้ไขภาพที่เปื้อนชาดให้กลับมาเหมือนเดิมได้ พบว่าใช้เวลาตั้งสามวัน ซึ่งไม่น่าจะไปเปลี่ยนข้อความในยันต์ที่ขุยอ๋องมีได้ ต่อมาขุยอ๋องร่วมงานเลี้ยง ซึ่งจื่อเสียก็เข้าไปเป็นหยางกงกงแหละ แล้วก็เกิดเหตุร้ายขึ้น เมื่อหลี่รุ่นกระโดดหอฆ่าตัวตาย โดยก่อนจะกระโดดก็บอกว่าเพราะขุยอ๋องทำให้เป็นแบบนี้ จบเรื่องนี้ทำเอาขุยอ๋องทะเลาะกับจื่อเสีย บอกให้จื่อเสียไปอยู่ที่อื่นเพื่อความปลอดภัย แต่จื่อเสียไม่ยอม แถมหนีออกมาเจอกับหวางอวิ้นจนหวางอวิ้นให้พักบ้านของหวางกงกง

หวางกงกงกับหวางอวิ้นจริงๆ มีสายสัมพันธ์ต่อกัน แต่คนนอกไม่รู้ ซึ่งพอเกิดเรื่องกับขุยอ๋อง หวางกงกงก็บอกว่าจะยอมให้จื่อเสียสืบเรื่องนี้ด้วยได้ก็ต่อเมื่อยอมเข้ามาเป็นคนในตระกูลหวางด้วยการยอมรับการแต่งงานกับหวางอวิ้นนั่นเอง จื่อเสียยังไม่ได้รับปาก แต่หวางกงกงก็พูดเหมือนว่าจื่อเสียรับปากแล้ว แถมยังพูดต่อหน้าขุยอ๋องอีก เหอๆๆ ทำเอาขุยอ๋องโกรธตอนได้เจอกันโดยบังเอิญ ตอนที่ได้เจอกันขุยอ๋องก็บอกให้จื่อเสียหลบออกจากเมืองนี้ไป แต่นางไม่ยอม สุดท้ายเขาก็จูบเธออย่างรุนแรง ทำเอาเธอมองหน้าเขาแทบไม่ได้ เพราะเขินอาย แต่เธอก็ยังฝืนหัวใจยอมรับปากเป็นคู่หมั้นของหวางอวิ้นต่อไป

จื่อฉินเจอกับจื่อเสียเลยชวนไปสืบเรื่องนี้ด้วยกัน จนเจอร้านที่ทำอักษรที่เป็นกล่องล็อคไรงี้แบบถ้ามีรหัสนี้ก็ต้องจำได้ ถ้าจำไม่ได้ก็จะเปิดไม่ออก เป็นกล่อง 81 ตัวอักษร ขุยอ๋องตามมาฟังด้วย และสร้างกล่องหนึ่งไว้โดยเรียงกลอนมั่วๆ และยกให้จื่อฉินไป

ขุยอ๋องเจอร่องรอยของหลี่รุ่น เพราะตอนกระโดดหอไม่มีใครเจอศพไง ก็เลยนัดจื่อเสียไปเจอกัน ดูพลุแล้วก็เดินไปที่วัดเจอหลี่รุ่นกวาดวัดอยู่ แต่แล้วตอนเข้าไปหา หลี่รุ่นไม่ยอมฟังอะไรเลย และเอามีดแทงตัวเองตาย แถมก่อนตายหวางกงกงโผล่มาเจอพอดี หลี่รุ่นพูดก่อนตายว่าขุยอ๋องเป็นคนฆ่าหลี่รุ่น และตายจากไป ท่านอ๋องเสียใจมาก และโดนกักบริเวณที่อะไรสักอย่าง และไม่ยอมพบใครด้วยนะ

จื่อเสียได้แต่หาทางช่วยท่านอ๋อง แต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไงดี นอกจากอาศัยฐานะของคู่หมั้นของหวางอวิ้นในการเข้าไปสืบหาความจริงต่อไป

Start 20.25 น. Wed 12 Aug 2020
End 23.22 น. Sun 16 Aug 2020
Review Date 20.42 น. Sun 16 Aug 2020

[Boong · Rating 4 out of 5]

ปวดใจ แต่ดีมาก

[Nok Yung · Rating 4 out of 5]

สรุปรวมเล่ม 1-8 บันทึกปิ่นเป็นนิยายสืบสวนที่เจือความหวาน(น้อย) การเดินเรื่องมีช่วงเนือยๆบ้าง น่าติดตามบ้าง ตามประสานิยายหลายเล่มจบ โครงเรื่องหลักๆจะกล่าวถึงคดีฆ่าล้างครอบครัวนางเอก(หวงจื่อเสีย)และคดีที่เกี่ยวกับพระเอก(ขุยอ๋อง) แทรกไปด้วยคดีต่างๆโดยมีนางเอกเป็นผู้ไขคดี อ่านแล้วรู้สึกว่าสนุกพอใช้ได้ แต่ก็ไม่ถึงกับสนุกมากจนวางไม่ลง :p

เราชอบตอนเฉลยคดีของครอบครัวนางเอกเป็นพิเศษค่ะ ไม่ได้แปลกใจในตัวคนร้ายนะ แต่ชอบที่เอาคดีที่เคยเล่าผ่านๆในเล่มแรกๆมาเกี่ยวโยงได้อย่างลงตัว (เราคิดว่าเป็นเพียงคดีเปิดตัวนางเอกเฉยๆ แต่มันมีความสำคัญมากกว่านั้น!!)

[Lunae Enciel · Rating 5 out of 5]

หักมุมได้อีก เป็นเล่มที่ความรักเข้มข้นกว่าคดีมาก นักแปลจัดเต็มจนเป็นนิยายรักตามหัวหนังสือ

[Esther · Rating 4 out of 5]

นอกจากคดีตอนต้นแล้วก็ไม่มีอะไรที่คลี่คลายปมปริศนาของพระเอกได้เลย และดูปมจะเพิ่มขึ้นมาอีก
ส่วนใหญ่แล้วก็ไม่ค่อยมีไรคืบหน้าเท่าไร เหมือนจะเจออะไรบ้างอย่าง แต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่ามันคืออะไร คงต้องรอเล่มสุดท้ายเฉลยทุกอย่างเอง
ส่วนความโรแมนติกของพระนางก็มีแทรกอยู่ แม้จะทะเลาะกันบ้าง แต่นั้นเพราะต่างฝ่ายก็ห่วงกันเกินไป ซึ่งก็แอบขัดใจเราเบาๆ จนคิดในใจว่า "ทำไมเขาไม่ปรึกษากัน? จับเข่า เปิดอกคุยไปเลยยย"

[Jidapa · Rating 4 out of 5]

มีคดีสั้นๆ ในตอนต้น ซึ่งนางเอกไขคดีได้เร็วมากแต่ก็สมเหตุผล ปมต่างๆ ในส่วนของพระเอกเริ่มเข้มข้นขึ้นทุกที แน่นอนว่าจะต้องติดตามเล่มต่อไป เล่มนี้มีความหวานเข้ามาเยอะ ชอบที่ผู้เขียนๆถึงฉากประกอบและอารมณ์ความรู้สึกต่างๆได้อย่างสวยงามแต่กระชับไม่เยิ่นเย้อยืดยาด ผู้แปลๆได้ดี ตั้งตารอเล่มจบต่อไป

[Rada Chalapipat · Rating 5 out of 5]

จบเรื่องราวคดีของบ้านนางเอก พระนางเปิดเผยความในใจ และอดีตคนรักลงหลุมไปในเล่ม6 มาถึงเล่มนี้ก็เปิดเรื่องด้วยการไขคดีสั้นๆที่ทำให้รู้สึกว่าพระนางเค้าทำงานเข้าขากันได้อย่างดีโดยไม่ต้องใช้ความตั้งใจ หลังจากนั้นพล็อตเกือบทั้งหมดคือความหวานปนขมของหนึ่งหญิงสองชายบนคำสาปมรณะและเภทภัยจากเบื้องบนที่โหมกระหน่ำให้ขุยอ๋องถูกร่ำลือว่าถูกวิญญาณร้ายเข้าสิงและจะพลิกแผ่นดินต้าถังให้ล่มจม

#ขุยอ๋อง พระเอกหน้านิ่ง สุขุม ความจำดีเริ่ดยังคงมีความคิดซับซ้อนมองการณ์ไกล เป็นเรื่องที่พระเอกไม่ต้องบอกรักแต่ทำให้คนอ่านประทับใจมากมายว่าความรักยิ่งใหญ่ของท่านอ๋องล้วนทำเพื่อจื่อเสีย ทุกอย่างอยู่ในจดหมายสั่งลาที่ต้องการให้นางเอกมีความสุขในวันที่ตัวเองไม่อยู่ การที่ไม่ให้ไปเป็นคนตระกูลหวางเพราะความไม่มั่นคงแต่...หัวใจคนเราใช่ว่าจะห้ามได้ ข้ามการแค่จูงมือเป็นจูบเพราะความกินน้ำส้มชัดๆ บทท่านอ๋องช่วงท้ายเล่มยิ่งชวนน่าเห็นใจในความจนตรอกเมื่อคนที่เคียดแค้นใส่ร้ายและคนที่ทำร้ายจิตใจล้วนเป็นพี่น้องใกล้ชิด ความเข้มข้นของคดีควรค่าแก่การเป็นคดีสุดท้ายจริงจัง เพราะนอกจากสะเทือนใจมากกว่ายังเกี่ยวโยงตั้งแต่ต้นเรื่องที่มีบางจุดเป็นปริศนาคาใจ

#จื่อเสีย ในเล่มนี้ก็น่าสงสาร ทั้งที่อายุแค่สิบเจ็ดแต่ความรักของนางยิ่งใหญ่กว่าศักดิ์ศรีและชีวิต ตำแหน่งขันทีน้อยลงทะเบียนเป็นสิ่งที่ใครก็เอานางเอกไปจากอ้อกอกขุยอ๋องไม่ได้แม้แต่หวางอวิ้น แต่แล้วเป็นเขาที่เอ่ยปากให้นางไป แล้วก็เป็นนางที่ยอมอยู่ใต้การคุ้มครองของอดีตคู่หมั้นเพื่อโอกาสในการได้สืบคดีช่วยคนรัก จึงมีแต่ความสัมพันธ์ที่ต้องปกปิดและลำบากใจ #หวางอวิ้น ที่ก่อนหน้านี้บทบาทยังไม่โดดเด่นก็ถูกนักเขียนโยนความเป็นพระรองแสนดี รักเดียวใจเดียว จงรักภักดีต่อตระกูลที่เปิดเรื่องมาด้วยการยอมเสียสละแบบลูกผู้ชายแต่เพราะเห็นน้ำตานางเอกในวันที่ไร้ที่พึ่ง รู้ทั้งรู้ว่าใจนางอยู่กับคนอื่นแต่ยังกอบความหวังเล็กน้อยที่ได้ใกล้ชิดและคอยดูแล โอ๊ยยยยหวังว่าหวางจะจบเล่มหน้าอย่างไม่สะเทือนใจนัก

คดีใหญ่ของเล่มนี้คือการที่อ๋องเจ็ดแลกชีวิตตัวเองเพื่อใส่ร้ายพระเอกทั้งที่เป็นพี่น้องที่สนิทกันมากที่สุด เงื่อนงำยังเกี่ยวพันกับหลักฐานในเล่มที่ผ่านมาตั้งแต่ภาพวาดกองขยุ้มสามแห่ง กระบี่ประจำตัวพระเอก ดาบสั้นของนางรำ การเสียสติของอดีตไท่เฟยและกล่องใส่ยันตร์คำสาป สีสันของเรื่องที่มาป่วนชวนระอาใจคลายเครียดยังคงเป็นพ่อนกแก้วจื่อฉินที่มาแต่ละครั้งหมายถึงมีงานเดินหน้าโดยเฉพาะเรื่องการทดลองหรือตอแยคนอื่นเพื่อให้ได้คำตอบมาช่วยนางเอก เราชอบความมุมานะของจื่อฉินโดยเฉพาะการเรียนรู้ที่เค้าทำด้วยการลงมือปฏบัติซ้ำๆ ขยันหาคำตอบจากผู้ที่รู้มากกว่าโดยไม่ย่อท้อ สำหรับตัวละครรองที่มาน้อยแต่ดูจะมีความสำคัญอย่างหวางกงกง หวางฮองเฮา ปลาอาเจียสื่อไน่ จางสิงอิงและตีชุ่ย รวมถึงฮ่องเต้นั้นคงเป็นสิ่งที่ต้องรอคำเฉลยในเล่มต่อไป

[Chompoo Choti · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม7-8
หลังจากที่ค้างคาจากการอ่านเล่ม 1-6 มาเรียกว่านานโขการมาจับอ่านเล่ม 7-8 เป็นคู่นี้แม้ว่าจะมีความรู้สึกลางๆ กับตัวละครบ้างแต่ก็ยังพอจับทางอารมณ์ของเรื่องได้อยู่ รวมๆ แล้วเหมือนเป็นการปิดจ็อบเรื่องปริศนาปลาและปริศนาของขุยอ๋องที่มีมานาน เรียกว่าอ่านแล้วก็อินดีนะคะเพราะมันเป็นดราม่าในส่วนของตัวพระเอกของเรื่องได้ดีทีเดียว

รวมๆ ในเรื่องนี้ 2 เล่มสุดท้ายเป็นเล่มที่มีการแสดงอารมณ์ของตัวละครที่เรียกว่าพระนางนี่ค่อนข้างสูงมากเลยล่ะค่ะเพราะว่าเป็นเล่มที่มีเรื่องราวเกี่ยวข้องแต่หนหลัง ปริศนายันต์เลือดที่มีผลต่อพระเอกอย่างขุยอ๋องมันก็เหมือนค่อยๆ ได้รับการเฉลยจากเรื่องราวแบบนับ 1 ไปสอง จนก้าวเข้ามาสู่ระดับปริศนาใหญ่ มีการสูญเสียแล้วก็เกี่ยวข้องกับวงกว้างๆ อ่านแล้วมันก็เหมือนกับการปิดท้ายที่เล่นเอาคนอ่านอินและเมามันในอารมณ์อย่างมากเลยล่ะค่ะ

รวมๆ แล้วบันทึกปิ่นถ้าหากว่าใครยังไม่ได้อ่านก็ควรได้อ่านยามหนังสือออกพร้อมกันแล้วค่ะเพราะว่าการไม่อ่านเว้นช่วงมันจะทำให้เรายังคงอินกับตัวละครได้มากอยู่แล้วไม่งง หรือว่าไม่ก็อ่านทีละคู่ก็จะไม่งงเพราะว่าเรื่องราวมันจะแยกชัดไปเลยก็ทำให้เราไล่เรียงเรื่องราวแล้วก็ไหลลื่นได้เรื่อยๆ กับตัวละครที่โผล่มาโผล่ไปแล้วก็มีโผล่มาด้วยชื่อของเล่มปิดท้ายเรียกว่าถ้าอ่านแล้วมันต่อเนื่องได้ความชัดเจนของภาพแล้วความงงจะไม่เกิด ของเรานี่อ่านแล้วแอบมีขมวดคิ้วบ้างเพราะจำชื่อตัวละครสลับกันไปมาอย่างเรียกว่าน่าจะสามารถมั่วใหม่ได้อีกเรื่องเลยล่ะค่ะ แต่ว่าก็ไม่สามารถมั่วบอกได้ว่าเรื่องนี้ยังคงคิดว่าเป็นเรื่องที่ยกให้เป็นเรื่องโปรดปรานในแนวสืบสวนได้ไม่ยากค่ะเพราะทั้งพล็อต ทั้งภาษา ความสนุกฮากับตัวละคร การเฉลี่ยเรื่องราวให้แต่ละเรื่องแต่ละตอนเรียกว่าทำได้ดีงามมากเลยค่ะ

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

โปรยปกเล่ม7 :
ความรักความชัง การแก่งแย่งชิงดีในวังหลวง
บุญคุณความแค้นที่พัวพันรุมเร้าพลิกผันนับครั้งไม่ถ้วน
มีแต่ "บันทึกปิ่น" ที่ได้รับการดูแลอย่างดีจากกาลเวลา

เรื่องราวทั้งหมดบัดนี้มาถึงบทสรุปแล้ว
ประสบการณ์พิสดารของโอรสสวรรค์และขุนนางแห่งราชวงศ์หนึ่ง
ดำรงอยู่ในปริศนาความรักความแค้น และการลาจากสุดคณานับของต้าถัง

"รวมประโยชน์หมื่นพฤกษา ไยนำพาตำหนิจ้อย"
แม้จะกระสับกระส่ายลุ้นระทึก มองเห็นการจัดการของชะตากรรมไม่ชัดแจ้ง
ก็ยังคงเชื่อมั่นว่าการได้สัมผัสความจริง จึงเป็นความหมายของการมีชีวิตอยู่
สิ่งนี้ก็คือคุณค่าแห่งการดำรงอยู่ของความจริง

เล่ม7 :
หลังจากไขคดีทั้งสามซึ่งรวมถึงคดีเลือดของหวงสื่อจวิน หวงจื่อเสียได้คืนฐานะเดิม วันนี้เป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ แม่ทัพเจี๋ยตู้สือแห่งเสฉวนจัดงานเลี้ยงที่จวน ได้เชิญขุยอ๋องหลี่ซูไป๋ ส่วนหวงจื่อเสียได้รับเทียบเชิญจากฮูหยินแม่ทัพให้มาชมระบำ อาภรณ์เมฆขนปักษา พร้อมธิดาตระกูลหวงหลายนาง ในงานเลี้ยงได้เกิดเหตุฆาตกรรมอีกตามเคย หวงจื่อเสียช่วยโจวจื่อฉินหาตัวคนร้ายได้อย่างรวดเร็ว หลังงานเลี้ยง หลี่ซูไป๋ได้ให้หวางอวิ้นไปคุยด้วยเรื่องเกี่ยวกับหวงจื่อเสีย โดยให้ยกเลิกสัญญาหมั้นหมาย ให้นางเป็นอิสระ ส่วนตนจะไม่เอาความเรื่องลอบสังหารทำเป็นไม่รู้เรื่องราว วันต่อมาหวงจื่อเสียก็ได้จดหมายยกเลิกสัญญาหมั้ยหมาย และหลี่ซูไป๋ก็บอกว่าจะกลับไปจัดการเรื่องราวที่เมืองหลวงให้รอตน พอหลี่ซูไป๋จากไปแล้ว หวงจื่อเสียได้ให้โจวจื่อฉินพาไปที่พักของหลี่ซูไป๋หอตุนฉุนเพื่อถามหาจดหมายที่ฝากไว้ กับคนที่เคยอยู่จวนอ๋องแต่บาดเจ็บเลยหาที่ทางให้อยู่ในเฉินตู พอได้จดหมายจึงรู้ว่าเป็นจดหมายสั่งเสียในอีกหนึ่งปีให้หลัง คาดว่าตนไม่อยู่บนโลกนี้แล้วให้ดูแลตัวเองให้ดี หวงจื่อเสียจึงตัดสินใจไปฉางอัน หลี่ซูไป๋ถึงฉางอันเมื่่อกลับถึงจวนจึงพบหวงจื่อเสียรออยู่แล้วเพราะเดินทางได้เร็วกว่า มารอได้สามวันแล้ว หลี่ซูไป๋จึงนำยันต์มาให้ดูบนกระดาษหกคำล้วนถูกวงสีแดงวงไว้ และมีคำว่ามรณะเพิ่มมาอีกด้วย
หวงจื่อเสียตามหลี่ซูไป๋เข้าวังไปหาฝ่าบาทรายงานสถานการณ์ปัจจุบันคร่าวๆในเสฉวน จากนั้นไปที่จวนเอ้ออ๋อง นำกำไลหยกของเฉินไท่เฟยมาคืนให้ เอ้ออ๋อง หลี่รุ่นเอ่ยปากบอกสงสัยว่ามารดาก่อนนี้เคยโดนคนวางยาทำให้เสียสติขอให้ช่วยสืบดูให้หน่อย ทั้งสามจึงไปที่พักของเฉินไท่เฟย หวงจื่อเสียตรวจดูจนพบหน้าโต๊ะโดนรอยเล็บจิก พอใช้ถ่านเขียนคิ้วฝน ได้คำว่า ต้าถังจักล่ม ในนอกวุ่นวาย ภัยคือขุยอ๋อง ต่อมาได้เจอโจวจื่อฉินที่หนีการหมั้นหมายมาจากเฉิงตู ที่แท้คือแม่นางรองที่ตนชอบ แต่สุดท้ายก็รั้งอยู่เมืองหลวงและเล่าเรื่องข่าวลือที่ได้ยินตลอดทางมาเมืองหลวงเกี่ยวกับขุยอ๋องว่าโดนวิญญาณร้ายผังซวินสิงตั้งแต่ปราบกบฏ เรื่องราวตรงกับตอนนี้ที่ได้เจอยิ่งนัก ทั้งยันต์สาปแช่งและคำที่เจอของเฉินไท่เฟย เอ่ยถึงยันต์วงหมึกแดงหวงจื่อเสียเลยถามวิธีการล้างหมึกออก โจวจื่อฉินจึงพาไปหาตาเฒ่ารับทำเปี่ยว โจวจื่อฉินหาวิธีทำให้ตาเฒ่าแก้ไขให้ดู กลับถึงจวนท่านอ๋องให้หวงจื่อเสียแต่งตัวเป็นขันทีน้อยตามเข้าวังไปหา วันนี้เป็นเทศกาลสารทบัวลอย ในวังจัดงานกินเลี้ยงที่พระราชวังต้าหมิง หลังการแสดง ได้เกิดเรื่องกับเอ้ออ๋อง หลี่รุ่น ที่ตะโกนสุดเสียงว่า ต้าถังจักสิ้น แผ่นดินพลิกคว่ำ ในนอกวุ่นวาย ภัยคือขุยอ๋อง แล้วกระโดดจากหอเสียงหลวน ฆ่าตัวตาย กลับหายไปกลางอากาศ ด้านล่างไม่มีใครพบศพของเอ้ออ๋อง กลับถึงจวนขุยอ๋อง สวีเฝิงฮั่นขันทีคนสนิทข้างกายฮ่องเต้ตามมาถ่ายทอดราชโองการปากเปล่าให้พักอยู่บ้าน งานราชการต่างๆให้ผู้อื่นกระทำแทน เท่ากับริบอำนาจในตำแหน่งหน้าที่ทั้งหมดของหลี่ซูไป๋
หวงจื่อเสียไปหาหวางอวิ้นเพื่อให้พาไปหบหวางจงสือ หวางกงกง ฮู่จวินจงเว่ยของกองทหารเสินเช่อจวินซ้ายซึ่งก็ได้พบ แต่หวางจงสือให้ทบทวนเรื่องสัญญาแต่งงานกับตระกูลหวางใหม่ถึงจะยอมให้ร่วมสืบคดี กลับถึงจวนหวงจื่อเสียบอกหลี่ซูไป๋ว่าไปหาหวางกงกงมา ต่อมาหวางจงสือมาสอบถามเรื่องคดี เรื่องเอ้ออ๋องกับหลี่ซูไป๋ และพูดกับหวงจื่อเสียเรื่องที่พูดกัน ทำให้หลี่ซูไป๋ทะเลาะกับหวงจื่อเสีย หวงจื่อเสียถือโอกาสนี้ตามหวางจงสือไปหิมะตกหนัก นางตามไม่ทัน แต่ทันขบวนของหวางอวิ้น หวงจื่อเสียบอกว่าเราทะเลาะกัน เขาไม่เชื่อข้า หวางอวิ้นเลยขอโอกาสดูแล หวงจื่อเสียก็ถือโอกาสนี้ในการใช้สกุลหวางสืบคดีเอ้ออ๋อง หวางจงสือให้ปลาอาเจียสือเนี่ยหวงจื่อเสียหนึ่งคู่บอกว่าวางไข่แล้วให้บอกแก่ตน จากนั้นหวงจื่อเสียที่ป่วยหนักออกมาเดินเล่น พบโจวจื่อฉินดักรอแถวร้านรับเปี่ยว ที่นั้นทำให้ทั้งสองเห็นตีชุ่ยแต่ตีชุ่ยวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว หวงจ่อเสียที่เพิ่งหายป่วยตามไม่ทัน ตีชุ่ยเห็นดังนั้นได้ทิ้งอักษรไว้ให้หนึ่งตัวแล้วหายตัวไป ต่อมาฮองเฮาเรียกหวงจื่อเสียเข้าวังไปพบทำให้รู้ความลับว่าฮ่องเต้ประชวรหนักรู้แค่คนสนิทและฮองเฮา แต่ปิดเป็นความลับกับคนทั้งหมด
โจวจื่อฉินมาหาหวงจื่อเสีย และชวนไปสืบคดี หวงจื่อเสียจึงบอกให้ไปรอที่จวนเอ้ออ๋องแล้วจะตามไป ที่จวนเอ้ออ๋อง ได้พบหลักฐานใหม่จากกระถางธูปในห้องเฉินไท่เฟย มีเศษกำไลหยก ด้ายแดงมัดเป็นปมคล้องใจ และมีดสั้นถูกทำลายจนเสียรูปลักษณะคล้ายของกงซุนยวนเล่มนั้น พอสอบถามบ่าวรับใช้ในจวนได้ความว่ามีคนจากจวนขุยอ๋องมามอบของให้ก่อนวันสารทบัวลอย จากนั้นโจวจื่อฉินจึงชวนหวงจื่อเสียไปหาหลี่ซูไป๋ เมื่อหลี่ซูไป๋ได้เห็นของและฟังเรื่องราวก็จะตามไปที่ร้านทำกล่องด้วย เพราะกล่องลับที่ใส่ยันต์ใบนั้นก็มาจากร้านเดียวกัน ดูแล้วกล่องตารางเก้าช่องจะมีเพียงหนึ่งเดียวยากจะเล่นตุกติกได้ หวางอวิ้นกลับหลางหยาไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษ
คืนส่งท้ายปี หลี่ซูไป๋พาหวงจื่อเสียมาดูดอกไม่ไฟติดโครงที่จวน ทำให้ได้ความคิดว่าเอ้ออ๋องอาจจะยังไม่ตาย วันที่หนึ่งเดือนหนึ่งเช้าโจวจื่อฉินมาชวนหวงจื่อเสียไปไหว้พระ และได้เจอจางเหว่ยอี้พ่อของจางสิงอิง เลยถามถึงภาพที่อดีตฮ่องเต้พระราชทาน หวงจื่อเสียเลยบอกความลับเรื่องนั้นเป็นราชโองการไม่ใช่ภาพวาดให้โจวจื่อฉินรู้ ให้โจวจื่อฉินหาวิธีทำให้อักษรปรากฏ พอกลับที่พักจิ่งเหิงรออยู่เพื่อบอกว่าท่านอ๋องรอพบที่ แม่น้ำเฮ่าทางใต้ของเมือง
แม่น้ำเฮ่าและแม่น้ำอวี้ต่างอยู่ทางใต้ของฉางอัน บรรจบกันที่วัดเซียงจี ที่วัดหลี่ซูไป๋ได้รอหวงจื่อเสียอยู่และได้พบเอ้ออ๋องหลี่รุ่น คนผู้นั้นยังไม่ปลงผมแต่สวมชุดนักบวช หลี่รุ่นไม่ยอมรับฟังและไม่ยอมกลับไป กลับฆ่าตัวตายซ้ำยังป้ายความผิดว่าเป็นหลี่ซูไป๋สังหารตน ตอนนั้นหวางจงสือก็มาปรากฏตัวพร้อมทหารเสินเช่อจวินคุมตัวหลี่ซูไป๋ไป หวงจื่อเสียทำการสอบสวนในที่เกิดเหตุพบว่ามีดที่เอ้ออ๋องใช้ฆ่าตัวตายคือกระบี่อวี๋ฉางกระบี่คู่กายหลี่ซูไป๋ที่เคยมอบให้หวงจื่อเสียแต่ตอนทะเลาะกันนางไม่ได้นำไปด้วยทิ้งไว้ที่จวนอ๋อง เมื่อหวงจื่อเสียกลับถึงฉางอันหวางจงสือได้รออยู่ที่พักของนางแล้ว กล่าวว่าจะให้สืบคดีต่อเมื่อเป็นคนตระกูลหวาง หวงจื่อเสียจึงบอกว่ารอหวางอวิ้นกลับมาจะบอกทันที จากนั้นก็ไปจวนขุยอ๋อง ทำให้รู้ว่าตอนนี้หลี่ซูไป๋อยู่ในจงเจิ้งซื่อ หวงจื่อเสียบอกว่ามาหาจิ่งอี้ เวลานี้ผู้ที่สามารถใช้งานได้ข้างกายหลี่ซูไป๋มีเพียงจิ่งอี้ จิ่งเหิงเท่านั้น หวงจื่อเสียถามถึงของใช้ของนางจิ่งอี้บอกว่าให้คนไปเก็บให้ อยากรู้ว่ากระบี่อวี๋ฉางท่านอ๋องจัดการอย่างไร ท่านอ๋องไม่ได้พูดถึง คิดไปมาจึงคิดถึง จางสิงอิง

เล่มนี้เรื่องราวได้ดำเนินมาใกล้ถึงบทสุดท้ายแล้ว คดีที่เกิดขึ้นอีกครั้งกลับเกิดขึ้นกับเอ้ออ๋อง หลี่รุ่น น้องเจ็ดที่สนิทกับหลี่ซูไป๋ที่สุด การหายตัวไป ความวุ่นวายของข่าวลือที่เกิดจากภายนอกที่มีต่อขุยอ๋อง จะทำให้ขุยอ๋องจัดการอย่างไรต่อไป หวงจื่อเสียจะสืบคดีนี้ที่เกี่ยวพันโยงใยซับซ้อนได้หรือไม่ต้องตามอ่าน

[Manchulika · Rating 4 out of 5]

เพิ่งซื้อมาจากงานหนังสือเดือนตุลา เรียนหนักมากไม่มีเวลาอ่านนิยายเลย เซ็งงง บันทึกปิ่นเล่มนี้เดินเรื่องกระชับ อ่านสนุกเหมาะกับการแว๊บมาอ่านคลายเครียดก่อนเข้าเดือนพฤศจิกา-ธันวานรกไฟนอล เล่มจบเจอกันอีกทีกลางเดือนธันวาเลยนะคะ แงงง

ความรู้สึกหลังอ่านจบ สปอยเนื้อหาบางส่วน
ถ้าจะมีตัวละครที่เราจะจำไปตลอดหลังจากอ่านซีรีส์เรื่องนี้ก็คงเป็นอวี่เซวียน ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน สงสารผู้ชายคนนี้มาก เล่มที่แล้วเราร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลังให้กับเขา เล่มนี้ไม่มีเขาแล้วก็เจ็บปวดเหลือเกิน พอตัวละครในเรื่องพูดถึงชื่อเขาเหมือนไม่มีอะไรแล้วมันเจ็บจี๊ดดด สงสารตัวเองที่สงสารจื่อเสียมากๆ ตอนไปหลุมศพ ไปบ้านเก่าของอวี่เซวียนคือหื้มม ฆ่าชั้นเลยเถอะ ฆ่าชั้นนน
ส่วนความรักระหว่างท่านอ๋องและจื่อเสีย ขอสารภาพเลยว่าเราไม่อิน แอบเชียร์หวางอวิ้นด้วยซ้ำ ขอโทษค่ะ ฮ่าๆ เข้าใจว่าพระนางของเรากำลังพยายามผ่านมรสุมลูกสุดท้ายนี้ไปด้วยกัน แต่คนมันไม่อินจะให้ทำยังไงได้ เอาอวี่เซวียนของเรากลับมาก็ไม่ได้แล้วมั้ยล่ะ ซีรีส์นี้ทำให้เราเอาใจช่วยให้พระนางได้รักกันอย่างสงบสุขไม่ได้ ขอหักคะแนนหนึ่งดาวซะเลย
ส่วนคดีก็กลางๆ ไม่ได้น่าตื่นเต้นแต่ก็อ่านเพลิน ชอบการพยายามผูกตัวละครจากทั้งซีรีส์มาไว้ที่คดีสุดท้ายนี้ หวังว่าสุดท้ายจะจบลงอย่างน่าจดจำค่ะ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 8 เล่มนะคะ

อีกหนึ่งนิยายแนวสืบสวนสอบสวนที่มีนางเอกสมองเป็นเลิศ เก่งในการวิเคราะห์และเชื่อมโยงเหตุการณ์และสมมติฐาน ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังในการไขคดีฆาตกรรมตั้งแต่อายุ 12 ในขณะที่พระเอกก็เป็นอีกหนึ่งอัจฉริยะด้วยความสามารถด้านความจำที่เห็นอะไรเพียงครั้งเดียวก็ถูกบันทึกไว้ในสมองได้ทันที และยังมีตัวประกอบที่ล้วนโดดเด่นมีสีสัน ไม่ว่าจะเป็นรักแรกและคู่หมั้นของนางเอก ฮ่องเต้และฮองเฮา และที่ขาดไม่ได้เป็นอย่างยิ่งคือ หัวหน้ามือปราบโจว คนที่แย่งซีนคู่พระนางทุกครั้งที่โผล่มา

เป็นนิยายที่เดินเรื่องได้กระชับ เล่าได้สนุก แม้หลักการทางวิทยาศาสตร์ที่อ้างอิงจะดูเหลือเชื่อมากไปหน่อย แต่มีการอ้างอิงก็ยังดีกว่าให้ทุกอย่างอยู่บนพล็อตแฟนตาซีล้วนๆแบบไม่อยู่บนพื้นฐานของอะไรเลย

แม้ความโดดเด่นของเรื่องนี้จะอยู่ที่การเดินเรื่องของคดีต่างๆก็จริง แต่ในเรื่องความรักก็เข้มข้นไม่ใช่น้อย จัดมาทั้งความขมและความหวาน ในส่วนของคู่พระนางนั้น แม้จังหวะที่เค้าหยอกเย้ากันจะมีไม่เยอะ แต่อ่านแล้วก็ต้องอมยิ้มตามไปด้วยทุกครั้ง

สรุปว่าพอได้เริ่มอ่านแล้วก็แทบหยุดไม่ได้เลย ดีที่รออ่านแบบรวดเดียวจบ และนึกทึ่งคนที่รออ่านตอนหนังสือออกทีละเล่มมากๆ โดยเฉพาะในช่วงที่จบเล่มแบบยังไม่จบคดี คือมันค้างมากจริงๆ ต้องขอคารวะในความอดทน

[Jo Chawandit · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เน้นหนักไปที่เรื่องของพระเอกเรา
ทั้งเรื่องยันต์ประหลาด เรื่องลอบปองร้าย
แล้วยังมีคดีใหม่อย่างสังหารน้องชายตัวเอง
ขุมอำนาจที่อยู่ในเงามืดคือใครกัน ไม่มีอะไรกระจ่างสักอย่าง
อารมณ์ต้นเรื่องขึ้นสูง ท้ายเล่มหนักอึ้งลงต่ำ
เดาทางไม่ถูกทั้งคดีทั้งเรื่องรักๆของพระนาง
ที่ยังมองไม่เห็นอนาคตร่วมกัน
เรื่องยุ่งๆในราชสำนักฉมวดปมมาถึงจุดพีคสุด
รอเวลาเฉลยเล่มหน้าแล้ว

[Sarah · Rating 4 out of 5]

ความรู้สึกหน่วงเต็มไปหมด อาจเป็นเพราะต่างคนต่างรักอีกฝ่ายมากเกินไป ครานี้ปริศนาซับซ้อนซ่อนปมเยอะแยะยิ่งนัก แถมทิ้งท้ายแบบที่คาดไม่ถึงอีก เราถึงกับร้องออกมาว่า “แล้วเมื่อไหร่เล่ม 8 จะออกล่ะเนี่ยยยยยย!!!”

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

หลังจากนางเอกปลดคดีของตัวเองได้ ก็มาถึงตาพระเอกแล้วกับปริศนาที่ยังค้างคา แถมยังมีเบื่องลึกเบื้องหลังที่คาดเดาไม่ได้เลย ซึ่งไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไงต่อไป แต่แน่นอนอันตรายมาถึงตัวแล้ว นางเอกเองก็พยายามช่วยทุกวิถีทาง แม้ว่าพระเอกจะไม่ยินยอม ต้องรอเล่มจบแล้วหละค่ะว่าจะเป็นยังไง

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

Extremely intense (and you might feel very frustrated). So many mysteries waiting to be solved in the last book of this series. Cannot wait for the next one.

[Wanmata · Rating 3 out of 5]

พระนางทะเลาะกัน สถานการณ์ตึงเครียด ฉากกุ๊กกิ๊กน้อยยิ่งกว่าน้อย
ขุยอ๋องโดนเล่ห์กลปองร้าย ตกที่นั่งลำบาก เรื่องราวร้ายแรง

รอเล่มหน้า จะไขปริศนาทุกอย่าง ลุ้น!

[Onjitra Kruewitthawat · Rating 4 out of 5]

เซ็งบทพระเอก นางเอกนิดหน่อย แต่ก็เข้าใจได้ จะจบแล้วแต่นี่ยังเดาทางไม่ถูกเลยว่าใครจะเป็นคนร้าย รอเล่มแปดอย่างใจจดใจจ่อ

[Nuna Imruetai · Rating 5 out of 5]

สนุก อ่านแล้ววางไม่ลง

[Noo · Rating 5 out of 5]

ขมวดปมเข้ามาแล้ว หาร่องรอยน้อยนะเล่มนี้ รีบไปต่อเล่ม 8 ดีกว่า

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เปิดตัวแล้ว หวานออกสื่อพอประมาณ แต่ก็มีหลบๆ ซ่อนๆ พอประมาณ ปริศนายังเดาไม่ออกสักอย่าง รู้แต่ว่าคงจะต้องเล่นใหญ่ในเล่มหน้าเล่มสุดท้าย

[Anida · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้กล่าวถึงคดีของขุยอ๋อง ซับซ้อนซ่อนเงื่อนมาก ไม่รู้ว่าใครอยู่ฝ่ายเรามั่ง

[Ploy · Rating 3 out of 5]

3.5 stars...pretty complicated.

[Sika sika · Rating 5 out of 5]

ไขความลับท่านอ๋องซะที เล่มนี้หน่วงแหะ

[Saki Rook a Bead · Rating 5 out of 5]

เข้มข้นไม่ไหวแล้ว ยิ่งอ่านเล่มท้ายๆ ยิ่งสนุก
ไปอ่านเล่ม 8 ต่อก่อนล่ะ

[Curio Pun · Rating 3 out of 5]

ลึกลับ ซับซ้อน วกไปวนมา กำกวม หงุดหงิด

[Kanyarat Phophum · Rating 4 out of 5]

หลังคดีนางเอกจบเล่ม 6 มาเล่มนี้ไปต่อเรื่องยันต์พระเอกกับเรื่องราชสำนัก ฮ่องเต้วาดระแวง ขั่วอำนาจต่างๆ การใส่ร้าย พระ-นาง เพื่อนนางเอก ช่วยกันฝ่าอุปสรรค์ รอเล่ม8 ว่าสุดท้ายใครกันที่เป็นตัวร้าย

[Sowaree Jantaratsamee · Rating 4 out of 5]

3.5

[mipmip · Rating 2 out of 5]

อ่านมา7เล่ม รู้สึกว่าเล่มนี้สนุกน้อย ดรอปๆ นึกว่าตอนพระนางรักกันมันจะมีลูกเล่นหรือเส้นเรื่องlove lineที่ดูน่าสนใจกว่านี้ นางเอกดูง้องแง้งแบบบอกไม่ถูก พระเอกด้วย เสียดาย