Books can be attributed to "Anonymous" for several reasons:
* They are officially published under that name * They are traditional stories not attributed to a specific author * They are religious texts not generally attributed to a specific author
Books whose authorship is merely uncertain should be attributed to Unknown.
من که هیچ سوادی در مورد خط پهلوی و اوستایی (و زبانهای متناظر باهاشون در نگارش زند و اوستا) ندارم و به همین دلیل متون اصلی و آوانویسیهاشون به کارم نمیآد - همینطور اکثریت قاطع بخش واژهنامه. طبعا قضاوتی هم در مورد ترجمه ندارم هم به دلیل ناآشنایی با زبان اصلی و هم به دلیل اینکه با متون زردشتی سروکاری نداشتم و ندارم. صرفا میتونم بگم در مواردی ترجمه درست قابل فهم نبود (خصوصا در بخش زند). هنگام خواندن ترجمهی اوستا من ترجمه ی جلیل دوستخواه هم کنار دستم بود و مانند همهی این گونه متون تفاوتهای بعضا جدیای میشد در ترجمهها دید. همین اختلاف ترجمه ها موجب سرخوردگی بود در درک متن، و فهمی که در یک ترجمه معقول بود در ترجمه ی دیگه بی ربط به نظر می رسید. نمی شد رو هیچ واژه ای در ترجمه تکیه کرد و این آزاردهنده بود. مترجم اصطلاحات رو توضیح نداده بود اغلب، و من از اصطلاح نامه ی ترجمه ی دوستخواه کمک گرفتم برای درکشون. خلاصه اینکه بعد از این مشکلات، متن بدل می شد به یک سری کلی گویی بدون اینکه بشه در مورد جزئیاتش حرف خاصی زد. خود متن هم چون نه روایت داستانی-اسطوره ای بود و نه بحث و فحص در مورد یک مطلب، بلکه صرفا اقراری بود به درستی آیین زردشت، فشرده بود و کلی. خلاصه اینکه به نظرم اگر به درد کسی بخوره احتمالا برای اهل فنه نه خواننده ی عامی مثل من