Η γέννηση της Σκύλας

by Μαρία Κούβαρου

Τη σκύλα την ξέρεις καλά. Είναι το άλλοτε συμπαθητικό κοριτσάκι που πλέον μοιράζει χαμόγελα πολύ φειδωλά. Είναι λαλίστατη αλλά αυτά που έχει στα ενδότερα τα μοιράζεται με το σταγονόμετρο. Το βλέμμα της είναι ψυχρό, αλλά το ξέρεις κι εσύ ότι βλέπει πολύ περισσότερα από όσα θα σου δείξει ότι έχει παρατηρήσει. Η έκφρασή της δεν έχει καμιά σύνδεση με τα όσα πραγματικά αισθάνεται. Τη φοβάσαι γιατί δεν μπορείς να καταλάβεις τι σκέφτεται. Σε τρομάζει επειδή δείχνει να κατανοεί τις αδυναμίες σου, αλλά παρόλα αυτά δε σου αφήνει κανένα περιθώριο να την επηρεάσεις με αυτές. Τη θυμάσαι από παλιά, που ήταν αυθόρμητη και γελαστή και θετική και δεχτική και εμπιστευότανε τους ανθρώπους χωρίς φόβο. Δεν ξέρεις πώς και πότε έγινε η μεταμόρφωση. Ή μάλλον κάνεις πως δεν ξέρεις. Γιατί στον ίδιο κόσμο ζεις κι εσύ.

Μέσα σε τριάντα ποιήματα η σκύλα θα σου μιλήσει για τη γέννησή της και την αδυναμία της, η ανακάλυψη της οποίας έχει γίνει η μεγαλύτερη δύναμή της. Ίσως, διαβάζοντας την εξομολόγησή της, να το σκεφτείς δυο φορές πριν την κρίνεις όταν θα την ξαναβρείς μπροστά σου. Και θα την ξαναβρείς σύντομα, γιατί είναι παντού. Είναι μπροστά σου περιμένοντας να εξυπηρετηθεί στην τράπεζα, κάθεται στο διπλανό τραπέζι στην καφετέρια, χορεύει πίσω σου στη συναυλία, σε κοιτάει με θλιμμένη βεβαιότητα μέσα από τον καθρέφτη σου.

Μην ψάξεις πολύ μακριά. Η σκύλα μπορεί να είναι η μάνα, η αδερφή σου, η γυναίκα σου, η φίλη σου, η κόρη σου… Μπορεί να είμαι εγώ, ίσως και να είσαι εσύ…

76 pages, Paperback

Published November 2, 2017

Reviews

[Kyriakos Sorokkou]

Δε συνηθίζω να κάνω κριτική ενός βιβλίου ποίησης με τον ίδιο τρόπο που κάνω μια κριτική μυθιστορήματος ή νουβέλας, διότι δε διαβάζω ποίηση όπως διαβάζω πρόζα.

Με εξαίρεση την πρώτη ανάγνωση (για μένα τουλάχιστον), δε διαβάζω ένα βιβλίο ποίησης από την αρχή μέχρι το τέλος.

Ένα βιβλίο ποίησης είναι σαν ένα πακέτο τσιγάρα, το ανοίγεις όταν σου έρθει η επιθυμία να καπνίσεις ένα, όταν το ζητά ο οργανισμός σου.
Έτσι και με ένα βιβλίο ποίησης το ανοίγεις όταν σου έρθει η επιθυμία για ένα - δυο ποιήματα, και φυσικά χωρίς βλαβερές συνέπειες.


Αυτή είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της Μαρίας Κούβαρου, η οποία σπούδασε μουσική, και για την οποία αρθρογραφεί, όπως επίσης και κατά διαστήματα δραστηριοποιείται ως στιχουργός και τραγουδοποιός.

Έτσι λογικό είναι αυτά τα ποιήματα να έχουν κάτι από μουσική μέσα τους, έστω και με την απουσία μέτρου και ρίμας.


Η θεματολογία τους λίγο - πολύ κυμαίνεται στα ίδια πλαίσια, αφηγήτριά τους μια σκύλα.
Δεν μου αρέσει το ταμπέλωμα και παρόλο που τα ποιήματα έχουν ψήγματα φεμινισμού δε θα το πω.
Αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς όταν μια γυναίκα είναι δυναμική τη λέμε σκύλα.
Όπως λέει και το οπισθόφυλλο σκύλα μπορεί να είναι η αδερφή σου, η μάνα σου, εσύ η ίδια, η γυναίκα σου, η φίλη σου.

Δε θα πω περισσότερα αλλά θα τελειώσω με ένα απόσπασμα από το ομότιτλο ποίημα:

«Σκύλα» και «τέρας χωρίς αισθήματα - το 'μαθε πια
Καλύτερα έτσι που την είχανε βαφτίσει
Καλύτερα που δεν το ξέρανε
Πως σαν η νύχτα φτάνει και ασφαλής βρεθεί στη φυλακή
της μοναξιάς της
Τη μάσκα της κρεμάει δίπλα στην πόρτα της
Παίρνει και πάλι την ελπίδα αγκαλιά και αποκοιμιέται
Και όταν το άλλο το πρωί την έχει βρει
Τότε στεγνώνει τα βρεγμένα της τα μάγουλα
Προτού ξανά του προσωπείου της το βάρος να δοκιμάσει.

Βαθμολογία: 7/10

[Chrystalla Konstantinou · Rating 5 out of 5]

Μια υπέροχη ποιητική συλλογή γεμάτη έντονα συναισθήματα που πλημμυρίζουν σε κάθε λέξη, σε κάθε ποίημα. Πολύ δυνατό ποίημα η γέννηση της σκύλας αλλά αυτό που με έχει κάνει να ανατριχιάσω είναι το *Γράμμα στην αγέννητη μου κόρη*.

Και γω θα σε είχα μάθει, ψυχή μου να δίνεις.
Να δίνεις μέχρι τέλους