What do you think?
Rate this book
Άντερς Οικονομίδης #4
Η Σκιά
Τί ακριβώς μπορεί να σημαίνει η λέξη «Ντράουγκρ»; Μία νέα περιπέτεια ξετυλίγεται μπροστά στον Άντερς Οικονομίδη όταν λίγο έξω από το Έρεμπρο ανακαλύπτεται ένα πτώμα.
«Στο δάσος αυτό», της έλεγε ο παππούς της, «κυκλοφορούσε ένα ντράουγκρ, ένας νεκρός που είχε επιστρέψει στη ζωή». Η λέξη αντήχησε απειλητικά μέσα στο κεφάλι της. Ντράουγκρ.
Λίγο έξω από το Έρεμπρο ανακαλύπτεται το πτώμα ενός αγνώστου. Όποιος κι αν ήταν ο δράστης, φρόντισε να δημιουργήσει μια μακάβρια σκηνή και να εξαφανίσει κάθε στοιχείο που θα επέτρεπε την αναγνώριση του θύματος.
Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης θα ακούσει έντρομος τον Γιούσι Αλεξάντερσον, τον επικεφαλής της Σήμανσης, να του λέει: «Δεν έχω ξαναδεί τέτοια ασέβεια σε νεκρό. Όποιος και να το έκανε έχει τον διάβολο μέσα του. Και, παρόλο που δεν είμαι δεισιδαίμων, Άντερς, από χτες το βράδυ έχω την αίσθηση ότι αυτό το κακό κόλλησε πάνω μας και μας ακολουθεί παντού».
Μια σκιά θα αρχίσει να στοιχειώνει τον επιθεωρητή και την ομάδα του, την ώρα που νέες δολοφονίες συνταράσσουν την ειδυλλιακή σουηδική πόλη.
Σατανιστικά εγκλήματα και αρχαίες παγανιστικές δοξασίες θα οδηγήσουν τον Άντερς σε έναν υπόγειο κόσμο όπου τα σύνορα μεταξύ πραγματικότητας και μεταφυσικού θα γίνουν δυσδιάκριτα.
«Στο δάσος αυτό», της έλεγε ο παππούς της, «κυκλοφορούσε ένα ντράουγκρ, ένας νεκρός που είχε επιστρέψει στη ζωή». Η λέξη αντήχησε απειλητικά μέσα στο κεφάλι της. Ντράουγκρ.
Λίγο έξω από το Έρεμπρο ανακαλύπτεται το πτώμα ενός αγνώστου. Όποιος κι αν ήταν ο δράστης, φρόντισε να δημιουργήσει μια μακάβρια σκηνή και να εξαφανίσει κάθε στοιχείο που θα επέτρεπε την αναγνώριση του θύματος.
Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης θα ακούσει έντρομος τον Γιούσι Αλεξάντερσον, τον επικεφαλής της Σήμανσης, να του λέει: «Δεν έχω ξαναδεί τέτοια ασέβεια σε νεκρό. Όποιος και να το έκανε έχει τον διάβολο μέσα του. Και, παρόλο που δεν είμαι δεισιδαίμων, Άντερς, από χτες το βράδυ έχω την αίσθηση ότι αυτό το κακό κόλλησε πάνω μας και μας ακολουθεί παντού».
Μια σκιά θα αρχίσει να στοιχειώνει τον επιθεωρητή και την ομάδα του, την ώρα που νέες δολοφονίες συνταράσσουν την ειδυλλιακή σουηδική πόλη.
Σατανιστικά εγκλήματα και αρχαίες παγανιστικές δοξασίες θα οδηγήσουν τον Άντερς σε έναν υπόγειο κόσμο όπου τα σύνορα μεταξύ πραγματικότητας και μεταφυσικού θα γίνουν δυσδιάκριτα.
424 pages, Paperback
First published May 1, 2018
7 people are currently reading
251 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 63 reviews
October 22, 2018
Φτάσαμε λοιπόν και στο 4ο βιβλίο της σειράς! Όπως μαρτυράει και ο τίτλος του βιβλίου, όσο διαρκεί η ανάγνωση, μπορείς να νοιώσεις κι εσύ αυτή τη Σκιά να σε καλύπτει και να σε πνίγει. Λίγο το σκοτεινό Έρεμπρο, λίγο το black metal που κυριαρχεί στο βιβλίο… Δεν θέλει και πολύ για να μπεις στο κλίμα.
Βρίσκουμε έναν Άντερς ακόμα πιο «προσωπικό». Συνεχίζει να παλεύει με τους δαίμονές του και αυτή τη φορά δείχνει ότι τα καταφέρνει καλύτερα από τις προηγούμενες φορές. Γενικά, βρίσκω ότι όλοι οι ήρωες έχουν ωριμάσει σε σχέση με τις προηγούμενες ιστορίες και αυτό δείχνει και την εξέλιξη του συγγραφέας όσο περνάει ο καιρός.
Δεν θα του δώσω 5 αστέρια μόνο και μόνο επειδή θεωρώ πως υπάρχουν ακόμα δυνατότητες βελτίωσης και ο Γιαννίσης έχει τις ικανότητες να μας δώσει μία ιστορία σε ακόμα υψηλότερο επίπεδο.
Όσο διάβαζα το βιβλίο, στο πίσω μέρος του μυαλού έπαιζε συνεχώς το One Rode to Asa Bay από Bathory. Ταιριάζει τόσο πολύ με το θέμα και το ύφος που θα μπορούσε να αποτελέσει το soundtrack του βιβλίου.
Εν συντομία, αν έχετε ξεκινήσει τη σειρά του Άντερς, διαβάστε το. Αν δεν έχετε ξεκινήσει ακόμα, τι περιμένετε?
Βρίσκουμε έναν Άντερς ακόμα πιο «προσωπικό». Συνεχίζει να παλεύει με τους δαίμονές του και αυτή τη φορά δείχνει ότι τα καταφέρνει καλύτερα από τις προηγούμενες φορές. Γενικά, βρίσκω ότι όλοι οι ήρωες έχουν ωριμάσει σε σχέση με τις προηγούμενες ιστορίες και αυτό δείχνει και την εξέλιξη του συγγραφέας όσο περνάει ο καιρός.
Δεν θα του δώσω 5 αστέρια μόνο και μόνο επειδή θεωρώ πως υπάρχουν ακόμα δυνατότητες βελτίωσης και ο Γιαννίσης έχει τις ικανότητες να μας δώσει μία ιστορία σε ακόμα υψηλότερο επίπεδο.
Όσο διάβαζα το βιβλίο, στο πίσω μέρος του μυαλού έπαιζε συνεχώς το One Rode to Asa Bay από Bathory. Ταιριάζει τόσο πολύ με το θέμα και το ύφος που θα μπορούσε να αποτελέσει το soundtrack του βιβλίου.
Εν συντομία, αν έχετε ξεκινήσει τη σειρά του Άντερς, διαβάστε το. Αν δεν έχετε ξεκινήσει ακόμα, τι περιμένετε?
July 7, 2019
Αρκετά ατμοσφαιρικό, καλοδουλεμένο, με αρκετές πληροφορίες. Ο κ. Γιαννίσης δίκαια θεωρείται τοπ στη μοντέρνα Ελληνική αστυνομική λογοτεχνία 👏
August 24, 2018
Τέταρτο βιβλίο με τον επιθεωρητή Άντερς Οικονομιδη. Με ένα επιθεωρητή που τα έχει βρει με τον εαυτό του κι έχει κάνει αλλαγές ώστε να βελτιώσει τα "κακώς κείμενα" στη ζωή του. Σε αυτή τη νέα ιστορία, ο συγγραφέας αναμειγνυει με εξαιρετικό τρόπο, το αστυνομικό με τη Σκανδιναβική μυθολογία, τα μυθικά πλάσματα και τη black metal.
Επιπροσθέτως, 2 νέοι χαρακτήρες μπαίνουν στην ομάδα του Άντερς, προσπαθώντας να κεντρίσουν το ενδιαφέρον μας.
Με λίγα λόγια, ο Γιαννίσης στα καλύτερά του ...μέχρι στιγμής.
Προσωπικά, με τη βελτίωση της γραφής του μετά από κάθε βιβλίο του, έχει ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά, και για να είμαι ειλικρινής, για το επόμενο του βήμα, οι προσδοκίες μου, θα το πω λαϊκά, έχουν "πιάσει ταβάνι".
Επιπροσθέτως, 2 νέοι χαρακτήρες μπαίνουν στην ομάδα του Άντερς, προσπαθώντας να κεντρίσουν το ενδιαφέρον μας.
Με λίγα λόγια, ο Γιαννίσης στα καλύτερά του ...μέχρι στιγμής.
Προσωπικά, με τη βελτίωση της γραφής του μετά από κάθε βιβλίο του, έχει ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά, και για να είμαι ειλικρινής, για το επόμενο του βήμα, οι προσδοκίες μου, θα το πω λαϊκά, έχουν "πιάσει ταβάνι".
May 19, 2018
Η Σκιά είναι το τέταρτο βιβλίο του Βαγγέλη Γιαννίση και όπως και τα προηγούμενα τρία έτσι και αυτό έχει σαν κεντρικό πρόσωπο τον Ελληνοσουηδό επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη. Από όλη την σειρά αυτό είναι το αγαπημένο μου, πέρασα πολύ καλύτερα με τους ήρωες και την υπόθεση της «Σκιάς» αν και αυτό δεν σημαίνει πως τα άλλα τρία δεν είναι καλογραμμένα, απλά στο τέταρτο του βιβλίο ο Γιαννίσης έχει βρει την αυτοπεποίθηση να γράφει ακριβώς όπως θέλει.
Από τα αστυνομικά μυθιστορήματα έχω πάρει άδεια χωρίς αποδοχές. Η σχέση μας έχει περάσει κρίση και βρίσκεται στην διαδικασία επανένωσης αλλά ακόμα δεν είμαι σίγουρη πως θέλω να ξανά δεσμευτώ με κάτι που δεν με γεμίζει για αυτό και επισκέπτομαι τα λημέρια της αραιά και που. Παρόλα αυτά δεν θα μπορούσα να μην διαβάσω το καινούργιο μυθιστόρημα του Βαγγέλη Γιαννίση που τον ακολουθώ από τα πρώτα του βήματα στην λογοτεχνία και που εκτιμώ και σέβομαι αφάνταστα. Για αυτό και έπιασα αμέσως το βιβλίο του όταν έφτασε στα χέρια μου και από την πρώτη μέρα ανάγνωσης είχα περάσει τις εκατό σελίδες.
Η υπόθεση ακολουθεί την κλασσική γραμμή των αστυνομικών μυθιστορημάτων. Το πτώμα ενός άντρα βρίσκεται αποτροπιαστικά δολοφονημένο και η ανακάλυψη του θα αναστατώσει τις αρχές αλλά και τους πολίτες. Οι δολοφονίες θα συνεχιστούν σκορπίζοντας τον φόβο και οδηγώντας την αστυνομία σε ένα σκληρό και ανελέητο κυνήγι του δολοφόνου. Στα θετικά του Γιαννίση καταλογίζω την συγγραφική του ικανότητα να γράφει ένα μυθιστόρημα που από την αρχή έως το τέλος έχει το ίδιο τέμπο. Με λίγα λόγια τα μυθιστορήματα του δεν κάνουν κοιλιά. Άλλο ένα στοιχείο του που μου αρέσει είναι πως καταφέρνει να κερδίσει την προσοχή μου χωρίς να είναι υψηλή η αδρεναλίνη μου αλλά με κρατάει σε μια χαλαρή διάθεση όπου οι σελίδες γυρνούν η μια μετά την άλλη χωρίς το στρες που μου προκαλούν παρόμοια μυθιστορήματα.
Η γραφή είναι αρκετά καλή αν και μερικές φορές ο συγγραφέας αρέσκεται στο να μας δίνει πολλές πληροφορίες για διάφορα πράγματα που δεν αφορούν την ιστορία αλλά ούτε βοηθούν να την πάνε ένα βήμα πιο πέρα. Προσωπικά δεν με ενόχλησε μιας και με βοήθησε να μπω στην χαλαρή διάθεση που ανάφερα πιο πάνω απλά το παρατήρησα σε κάποιες παραγράφους. Οι κύριοι χαρακτήρες ήταν αρκετά ενδιαφέροντες, ο Άντερς είναι ένας πολύ συμπαθητικός ήρωας με τον οποίο πέρασα καλά και ένιωσα να δένομαι κατά την ανάγνωση και των τεσσάρων μυθιστορημάτων. Η Άριελ Ριβέρα μου ήταν κάπως αδιάφορη αλλά γενικά δεν πολύ συμπαθώ τέτοιους χαρακτήρες (με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως παραδείγματος χάριν την κεντρική ηρωίδα στα Αιχμηρά Αντικείμενα) αλλά περιέργως πολλά από τα δικά της κεφάλαια ήταν τα αγαπημένα μου στο βιβλίο.
Η υπόθεση ήταν αρκετά ευφάνταστη για τα ελληνικά δεδομένα. Η λύση ήταν ικανοποιητική και απάντησε σε όλα τα ερωτήματα που είχαν ειπωθεί μέσα στο βιβλίο. Ένα άρτιο αστυνομικό μυθιστόρημα και το προτείνω σε όλους όσους αγαπούν την σύγχρονη αστυνομική λογοτεχνία.
Από τα αστυνομικά μυθιστορήματα έχω πάρει άδεια χωρίς αποδοχές. Η σχέση μας έχει περάσει κρίση και βρίσκεται στην διαδικασία επανένωσης αλλά ακόμα δεν είμαι σίγουρη πως θέλω να ξανά δεσμευτώ με κάτι που δεν με γεμίζει για αυτό και επισκέπτομαι τα λημέρια της αραιά και που. Παρόλα αυτά δεν θα μπορούσα να μην διαβάσω το καινούργιο μυθιστόρημα του Βαγγέλη Γιαννίση που τον ακολουθώ από τα πρώτα του βήματα στην λογοτεχνία και που εκτιμώ και σέβομαι αφάνταστα. Για αυτό και έπιασα αμέσως το βιβλίο του όταν έφτασε στα χέρια μου και από την πρώτη μέρα ανάγνωσης είχα περάσει τις εκατό σελίδες.
Η υπόθεση ακολουθεί την κλασσική γραμμή των αστυνομικών μυθιστορημάτων. Το πτώμα ενός άντρα βρίσκεται αποτροπιαστικά δολοφονημένο και η ανακάλυψη του θα αναστατώσει τις αρχές αλλά και τους πολίτες. Οι δολοφονίες θα συνεχιστούν σκορπίζοντας τον φόβο και οδηγώντας την αστυνομία σε ένα σκληρό και ανελέητο κυνήγι του δολοφόνου. Στα θετικά του Γιαννίση καταλογίζω την συγγραφική του ικανότητα να γράφει ένα μυθιστόρημα που από την αρχή έως το τέλος έχει το ίδιο τέμπο. Με λίγα λόγια τα μυθιστορήματα του δεν κάνουν κοιλιά. Άλλο ένα στοιχείο του που μου αρέσει είναι πως καταφέρνει να κερδίσει την προσοχή μου χωρίς να είναι υψηλή η αδρεναλίνη μου αλλά με κρατάει σε μια χαλαρή διάθεση όπου οι σελίδες γυρνούν η μια μετά την άλλη χωρίς το στρες που μου προκαλούν παρόμοια μυθιστορήματα.
Η γραφή είναι αρκετά καλή αν και μερικές φορές ο συγγραφέας αρέσκεται στο να μας δίνει πολλές πληροφορίες για διάφορα πράγματα που δεν αφορούν την ιστορία αλλά ούτε βοηθούν να την πάνε ένα βήμα πιο πέρα. Προσωπικά δεν με ενόχλησε μιας και με βοήθησε να μπω στην χαλαρή διάθεση που ανάφερα πιο πάνω απλά το παρατήρησα σε κάποιες παραγράφους. Οι κύριοι χαρακτήρες ήταν αρκετά ενδιαφέροντες, ο Άντερς είναι ένας πολύ συμπαθητικός ήρωας με τον οποίο πέρασα καλά και ένιωσα να δένομαι κατά την ανάγνωση και των τεσσάρων μυθιστορημάτων. Η Άριελ Ριβέρα μου ήταν κάπως αδιάφορη αλλά γενικά δεν πολύ συμπαθώ τέτοιους χαρακτήρες (με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως παραδείγματος χάριν την κεντρική ηρωίδα στα Αιχμηρά Αντικείμενα) αλλά περιέργως πολλά από τα δικά της κεφάλαια ήταν τα αγαπημένα μου στο βιβλίο.
Η υπόθεση ήταν αρκετά ευφάνταστη για τα ελληνικά δεδομένα. Η λύση ήταν ικανοποιητική και απάντησε σε όλα τα ερωτήματα που είχαν ειπωθεί μέσα στο βιβλίο. Ένα άρτιο αστυνομικό μυθιστόρημα και το προτείνω σε όλους όσους αγαπούν την σύγχρονη αστυνομική λογοτεχνία.
May 22, 2018
B.R.A.CE. 2018 4 βιβλία με διαφορετικούς ντετέκτιβ
(1/4)
Από τις πρώτες σελίδες κατάλαβα ότι θα ξενυχτούσα για να βρω τον δολοφόνο!
Χαίρομαι γιατί βλέπω τον ήρωα να εξελίσσεται και να δένομαι μαζί του περισσότερο βιβλίο το βιβλίο.
Η υπόθεση γρήγορη, με αγωνία, με δράση και με φόβο (wtf!) Πράγματι μια σκιά επέβαλλε την παρουσία της καθ' όλη την ανάγνωση και αποκαλύφθηκε ( εκπλήσσοντας με ) την ώρα που έπρεπε και όπως έπρεπε!
Little note: Χαίρομαι αφάνταστα που ο Άντερς βρήκε παρηγοριά στην ανάγνωση βιβλίων!
Από τις πρώτες σελίδες κατάλαβα ότι θα ξενυχτούσα για να βρω τον δολοφόνο!
Χαίρομαι γιατί βλέπω τον ήρωα να εξελίσσεται και να δένομαι μαζί του περισσότερο βιβλίο το βιβλίο.
Η υπόθεση γρήγορη, με αγωνία, με δράση και με φόβο (wtf!) Πράγματι μια σκιά επέβαλλε την παρουσία της καθ' όλη την ανάγνωση και αποκαλύφθηκε ( εκπλήσσοντας με ) την ώρα που έπρεπε και όπως έπρεπε!
Little note: Χαίρομαι αφάνταστα που ο Άντερς βρήκε παρηγοριά στην ανάγνωση βιβλίων!
May 12, 2020
Η «Σκιά» είναι το τέταρτο βιβλίο του συγγραφέα Βαγγέλη Γιαννίση, ο οποίος επιστρέφει πιο αποφασισμένος από ποτέ να μας ‘μπάσει’ για τα καλά στο σύμπαν του ήρωά του, Άντερς Οικονομίδη.
Έχουν περάσει αρκετοί μήνες από τα γεγονότα του τελευταίου βιβλίου και ο Οικονομίδης προσπαθεί να βρει τις ισορροπίες του ανάμεσα στην οικογένεια και τη δουλειά του. Όμως μια νέα υπόθεση -η πιο σκοτεινή της καριέρας του- έρχεται να ταρακουνήσει τον ίδιο και την ομάδα του. Γιατί το πτώμα του άγνωστου άνδρα που ανακαλύπτεται σε μια δασική έκταση έξω από το Έρεμπρο παρουσιάζει ένα θέαμα άκρως μακάβριο, με ένα σκηνικό που μοιάζει τελετουργικό και κλονίζει ακόμα και τους πιο έμπειρους αστυνομικούς.
Οι έρευνες για την ταυτότητα του άντρα ξεκινούν, όμως ο Άντερς και η ομάδα του νιώθουν μια σκιά να τους ακολουθεί, καθώς και μια παράξενη μυρωδιά θανάτου κι αποσύνθεσης να πλανάται γύρω τους. Τα στοιχεία που προκύπτουν από την έρευνα δείχνουν πως το σκηνικό στήθηκε έτσι ώστε να φαίνεται πως ο νεκρός επέστρεψε για να εκδικηθεί τον δολοφόνο του. Πως πρόκειται για ένα ντράουγκρ, ένα μυθολογικό πλάσμα που συνδέεται με τη σκανδιναβική μυθολογία και επέστρεψε στον κόσμο των ζωντανών για να πάρει εκδίκηση.
Ο Οικονομίδης και οι συνάδελφοί του θα καταδυθούν στον σκοτεινό κόσμο του παγανισμού, του οντινισμού και των θυσιών στους αρχαίους θεούς. Ταυτόχρονα, φαίνεται πως ο δολοφόνος συνδέεται κατά κάποιον τρόπο με τη death metal, οπότε θα αρχίσουν να διερευνούν τη σχέση μερικών ντόπιων συγκροτημάτων με τις τελετές της αρχαίας θρησκείας. Κι ενώ το Έρεμπρο συνταράσσεται από δύο ακόμα περίεργες δολοφονίες, ο Άντερς βαδίζει σε απόκοσμα και μεταφυσικά μονοπάτια, προκειμένου να βρει τον δράστη. Μονοπάτια που μπορεί να αποδειχτούν ιδιαιτέρως επικίνδυνα, την ίδια ώρα που η μυστηριώδης σκιά συνεχίζει να σκορπά τον τρόμο σε αθώες και ένοχες συνειδήσεις…
Γνωρίζοντας πόσο φανατικά αγαπούν οι αναγνώστες τόσο τον ήρωά του, όσο και το περιβάλλον που έχει δημιουργήσει γύρω από αυτόν, ο συγγραφέας αποφασίζει να τους εκφράσει την ευγνωμοσύνη του γράφοντας το καλύτερο βιβλίο του μέχρι σήμερα· το πιο ολοκληρωμένο, το πιο σκοτεινό, το π��ο μακάβριο, το πιο πολύπλοκο, το πιο «σκανδιναβικό». Για πρώτη φορά, συνδυάζει με τρόπο άκρως αριστοτεχνικό το αμιγώς αστυνομικό στοιχείο με διαλεχτά στοιχεία της σκανδιναβικής μυθολογίας, φέρνοντας σε επαφή τον αναγνώστη με μια άλλη πλευρά της Σουηδίας, της ιστορίας της και του παρελθόντος της. Εξάλλου, ακόμα και σήμερα υπάρχει ένας σημαντικός πυρήνας υποστηρικτών της αρχαίας παγανιστικής θρησκείας στη χώρα, επομένως δεν φαντάζει καθόλου παράταιρη η εμπλοκή τους στο συγκεκριμένο στόρι. Είναι φανερή επίσης η επιμελής έρευνα του συγγραφέα σε ό,τι αφορά τη σκανδιναβική μυθολογία, καθώς και η προσοχή και η φροντίδα που επέδειξε στην ενσωμάτωση των στοιχείων της μέσα στην ιστορία.
Παρόλο που δεν υπάρχουν εξαιρετικά δραματικές αυξομειώσεις στην πλοκή, η δράση διατηρείται αμείωτη καθ’ όλη τη διάρκεια του βιβλίου, και το ενδιαφέρον του αναγνώστη επίσης. Η γραφή είναι γεμάτη ζωντάνια, περιγραφική και γλαφυρή, όμως ταυτόχρονα συγκρατημένη έτσι ώστε να μη γίνεται υπερβολική. Ο αναγνώστης αναρωτιέται μεν για την ταυτότητα του δράστη, όμως δεν ανησυχεί γιατί ξέρει πως στο τέλος ο συγγραφέας θα του αποκαλύψει τα πάντα με σαφήνεια, αποτυπώνοντας τη συνολική εικόνα με τρόπο που δεν αφήνει απορίες κι ερωτηματικά. Το ύφος είναι πλέον οικείο στον αναγνώστη από τα προηγούμενα βιβλία, όπως ολοφάνερη είναι και η εξέλιξη της πένας του Γιαννίση, ευρισκόμενη εδώ στα καλύτερά της.
Εκτός από την άκρως ενδιαφέρουσα πλοκή, το άλλο μεγάλο συν του βιβλίου είναι -για μια ακόμη φορά- οι χαρακτήρες του. Μαζί με τον συγγραφέα, εξελίσσονται και οι ήρωές του. Νέα πρόσωπα εισβάλλουν στην καθημερινότητα του Οικονομίδη και διεκδικούν επάξια μια θέση στην καρδιά των αναγνωστών με τις προσωπικές τους ιστορίες. Κάθε μία από αυτές είναι άλλη μια απόδειξη του πολύπλευρου ταλέντου του συγγραφέα, ο οποίος καταπιάνεται με την ίδια επιτυχία και με κοινωνικά φαινόμενα -όπως η μοναξιά, η ενδοοικογενειακή βία και κακοποίηση, η εγκληματικότητα ως μια καθημερινή κατάσταση σε ορισμένες γειτονιές της πόλης, η ανίατη ασθένεια- και το πώς αυτά επηρεάζουν εκείνους που τα ζουν από πρώτο χέρι. Πλούσιος ο καμβάς των συναισθημάτων που χρωματίζουν τις ζωές των ηρώων, είτε αυτοί βρίσκονται από τη μία είτε από την άλλη πλευρά του νόμου.
Η Άριελ Ριβέρα και ο Σεμπάστιαν Χολμ αποτελούν την έκπληξη αυτού του βιβλίου, διεκδικώντας τον χρόνο και την προσοχή που αναμφίβολα τους αξίζουν, για διαφορετικό λόγο στον καθένα. Και φυσικά, η προσωπική ζωή του ίδιου του Άντερς παρουσιάζει το δικό της ξεχωριστό ενδιαφέρον για τους φανατικούς του αναγνώστες, μιας και οι εκπλήξεις στην οικογένειά του φαίνεται να μην τελειώνουν ποτέ.
Η «Σκιά» είναι το πιο ολοκληρωμένο, από κάθε άποψη, βιβλίο του Βαγγέλη Γιαννίση μέχρι σήμερα και υπόσχεται να εντυπωσιάσει τους αναγνώστες της και να αποζημιώσει όλους εκείνους που περίμεναν με αγωνία τη συνέχεια. Ξέροντας καλά πως ο καλύτερος Άντερς είναι πάντα ο επόμενος, κι έχοντας διαβάσει αυτό το βιβλίο, πραγματικά δεν ξέρω τι άλλο ευφάνταστο και συναρπαστικό μας περιμένει στο μέλλον από την απίστευτη πένα του ταλαντούχου κυρίου Γιαννίση!
Έχουν περάσει αρκετοί μήνες από τα γεγονότα του τελευταίου βιβλίου και ο Οικονομίδης προσπαθεί να βρει τις ισορροπίες του ανάμεσα στην οικογένεια και τη δουλειά του. Όμως μια νέα υπόθεση -η πιο σκοτεινή της καριέρας του- έρχεται να ταρακουνήσει τον ίδιο και την ομάδα του. Γιατί το πτώμα του άγνωστου άνδρα που ανακαλύπτεται σε μια δασική έκταση έξω από το Έρεμπρο παρουσιάζει ένα θέαμα άκρως μακάβριο, με ένα σκηνικό που μοιάζει τελετουργικό και κλονίζει ακόμα και τους πιο έμπειρους αστυνομικούς.
Οι έρευνες για την ταυτότητα του άντρα ξεκινούν, όμως ο Άντερς και η ομάδα του νιώθουν μια σκιά να τους ακολουθεί, καθώς και μια παράξενη μυρωδιά θανάτου κι αποσύνθεσης να πλανάται γύρω τους. Τα στοιχεία που προκύπτουν από την έρευνα δείχνουν πως το σκηνικό στήθηκε έτσι ώστε να φαίνεται πως ο νεκρός επέστρεψε για να εκδικηθεί τον δολοφόνο του. Πως πρόκειται για ένα ντράουγκρ, ένα μυθολογικό πλάσμα που συνδέεται με τη σκανδιναβική μυθολογία και επέστρεψε στον κόσμο των ζωντανών για να πάρει εκδίκηση.
Ο Οικονομίδης και οι συνάδελφοί του θα καταδυθούν στον σκοτεινό κόσμο του παγανισμού, του οντινισμού και των θυσιών στους αρχαίους θεούς. Ταυτόχρονα, φαίνεται πως ο δολοφόνος συνδέεται κατά κάποιον τρόπο με τη death metal, οπότε θα αρχίσουν να διερευνούν τη σχέση μερικών ντόπιων συγκροτημάτων με τις τελετές της αρχαίας θρησκείας. Κι ενώ το Έρεμπρο συνταράσσεται από δύο ακόμα περίεργες δολοφονίες, ο Άντερς βαδίζει σε απόκοσμα και μεταφυσικά μονοπάτια, προκειμένου να βρει τον δράστη. Μονοπάτια που μπορεί να αποδειχτούν ιδιαιτέρως επικίνδυνα, την ίδια ώρα που η μυστηριώδης σκιά συνεχίζει να σκορπά τον τρόμο σε αθώες και ένοχες συνειδήσεις…
Γνωρίζοντας πόσο φανατικά αγαπούν οι αναγνώστες τόσο τον ήρωά του, όσο και το περιβάλλον που έχει δημιουργήσει γύρω από αυτόν, ο συγγραφέας αποφασίζει να τους εκφράσει την ευγνωμοσύνη του γράφοντας το καλύτερο βιβλίο του μέχρι σήμερα· το πιο ολοκληρωμένο, το πιο σκοτεινό, το π��ο μακάβριο, το πιο πολύπλοκο, το πιο «σκανδιναβικό». Για πρώτη φορά, συνδυάζει με τρόπο άκρως αριστοτεχνικό το αμιγώς αστυνομικό στοιχείο με διαλεχτά στοιχεία της σκανδιναβικής μυθολογίας, φέρνοντας σε επαφή τον αναγνώστη με μια άλλη πλευρά της Σουηδίας, της ιστορίας της και του παρελθόντος της. Εξάλλου, ακόμα και σήμερα υπάρχει ένας σημαντικός πυρήνας υποστηρικτών της αρχαίας παγανιστικής θρησκείας στη χώρα, επομένως δεν φαντάζει καθόλου παράταιρη η εμπλοκή τους στο συγκεκριμένο στόρι. Είναι φανερή επίσης η επιμελής έρευνα του συγγραφέα σε ό,τι αφορά τη σκανδιναβική μυθολογία, καθώς και η προσοχή και η φροντίδα που επέδειξε στην ενσωμάτωση των στοιχείων της μέσα στην ιστορία.
Παρόλο που δεν υπάρχουν εξαιρετικά δραματικές αυξομειώσεις στην πλοκή, η δράση διατηρείται αμείωτη καθ’ όλη τη διάρκεια του βιβλίου, και το ενδιαφέρον του αναγνώστη επίσης. Η γραφή είναι γεμάτη ζωντάνια, περιγραφική και γλαφυρή, όμως ταυτόχρονα συγκρατημένη έτσι ώστε να μη γίνεται υπερβολική. Ο αναγνώστης αναρωτιέται μεν για την ταυτότητα του δράστη, όμως δεν ανησυχεί γιατί ξέρει πως στο τέλος ο συγγραφέας θα του αποκαλύψει τα πάντα με σαφήνεια, αποτυπώνοντας τη συνολική εικόνα με τρόπο που δεν αφήνει απορίες κι ερωτηματικά. Το ύφος είναι πλέον οικείο στον αναγνώστη από τα προηγούμενα βιβλία, όπως ολοφάνερη είναι και η εξέλιξη της πένας του Γιαννίση, ευρισκόμενη εδώ στα καλύτερά της.
Εκτός από την άκρως ενδιαφέρουσα πλοκή, το άλλο μεγάλο συν του βιβλίου είναι -για μια ακόμη φορά- οι χαρακτήρες του. Μαζί με τον συγγραφέα, εξελίσσονται και οι ήρωές του. Νέα πρόσωπα εισβάλλουν στην καθημερινότητα του Οικονομίδη και διεκδικούν επάξια μια θέση στην καρδιά των αναγνωστών με τις προσωπικές τους ιστορίες. Κάθε μία από αυτές είναι άλλη μια απόδειξη του πολύπλευρου ταλέντου του συγγραφέα, ο οποίος καταπιάνεται με την ίδια επιτυχία και με κοινωνικά φαινόμενα -όπως η μοναξιά, η ενδοοικογενειακή βία και κακοποίηση, η εγκληματικότητα ως μια καθημερινή κατάσταση σε ορισμένες γειτονιές της πόλης, η ανίατη ασθένεια- και το πώς αυτά επηρεάζουν εκείνους που τα ζουν από πρώτο χέρι. Πλούσιος ο καμβάς των συναισθημάτων που χρωματίζουν τις ζωές των ηρώων, είτε αυτοί βρίσκονται από τη μία είτε από την άλλη πλευρά του νόμου.
Η Άριελ Ριβέρα και ο Σεμπάστιαν Χολμ αποτελούν την έκπληξη αυτού του βιβλίου, διεκδικώντας τον χρόνο και την προσοχή που αναμφίβολα τους αξίζουν, για διαφορετικό λόγο στον καθένα. Και φυσικά, η προσωπική ζωή του ίδιου του Άντερς παρουσιάζει το δικό της ξεχωριστό ενδιαφέρον για τους φανατικούς του αναγνώστες, μιας και οι εκπλήξεις στην οικογένειά του φαίνεται να μην τελειώνουν ποτέ.
Η «Σκιά» είναι το πιο ολοκληρωμένο, από κάθε άποψη, βιβλίο του Βαγγέλη Γιαννίση μέχρι σήμερα και υπόσχεται να εντυπωσιάσει τους αναγνώστες της και να αποζημιώσει όλους εκείνους που περίμεναν με αγωνία τη συνέχεια. Ξέροντας καλά πως ο καλύτερος Άντερς είναι πάντα ο επόμενος, κι έχοντας διαβάσει αυτό το βιβλίο, πραγματικά δεν ξέρω τι άλλο ευφάνταστο και συναρπαστικό μας περιμένει στο μέλλον από την απίστευτη πένα του ταλαντούχου κυρίου Γιαννίση!
April 18, 2019
Το πτώμα ενός νεαρού άντρα βρίσκεται στημένο όρθιο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του και τα δακτυλικά του αποτυπώματα έχουν αλλοιωθεί. Καθώς ο Άντερς Οικονομίδης και η ομάδα του προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο πίσω από το φόνο του, νέες δολοφονίες οι οποίες παραπέμπουν σε θρύλους και παγανιστικές δοξασίες έρχονται στο φως.
Σε αυτό το βιβλίο του ο Γιαννίσης μας προσφέρει ένα καλοστημένο μυστήριο που συνδιάζει τη Σκανδιναβική μυθολογία με το black metal. Η ατμόσφαιρα χτίζεται αργά και μεθοδικά σαν θηλιά που σφίγγεται σιγά σιγά γύρω απ'το λαιμό σου και η λύση του μυστηρίου, αν και το δαιμονικό μου μυαλό την πρόδωσε όταν έφτασα στα τρία τέταρτα του βιβλίου, ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Η γραφή του συγγραφέα έχει εξελιχθεί προσφέροντας μας ένα άρτιο αστυνομικό μυθιστόρημα που καταφέρνει να κερδίσει τον αναγνώστη χωρίς φιοριτούρες και υπερβολές.
Διαβάστε περισσότερα στο blog μου
Σε αυτό το βιβλίο του ο Γιαννίσης μας προσφέρει ένα καλοστημένο μυστήριο που συνδιάζει τη Σκανδιναβική μυθολογία με το black metal. Η ατμόσφαιρα χτίζεται αργά και μεθοδικά σαν θηλιά που σφίγγεται σιγά σιγά γύρω απ'το λαιμό σου και η λύση του μυστηρίου, αν και το δαιμονικό μου μυαλό την πρόδωσε όταν έφτασα στα τρία τέταρτα του βιβλίου, ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Η γραφή του συγγραφέα έχει εξελιχθεί προσφέροντας μας ένα άρτιο αστυνομικό μυθιστόρημα που καταφέρνει να κερδίσει τον αναγνώστη χωρίς φιοριτούρες και υπερβολές.
Διαβάστε περισσότερα στο blog μου
Read
September 30, 2018Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης επανέρχεται σε αυτό το βιβλίο σε πιο γνώριμους ρυθμούς και αυτό το κάνει στα μάτια μου ακλύτερο από το προηγούμενο. Έχουμε μια χορταστική υπόθεση που φαίνεται να φλερτάρει με το μεταφυσικό και καταφέρνει να δημιουργεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Για εμένα ήταν στην ουσία page-turner καθώς το τελείωσα μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο (βοηθούντος και του καιρού).
Η γραφή του Γιαννίση ρέει εύκολα και μας μεταφέρει στην Σκανδιναβία με πειστικό τρόπο και οι γνώριμοι αλλά και οι νέοι χαρακτήρες κουβαλούν και τα βαρίδια τους όπως συνηθίζεται στα σύγχρονα αστυνομικά μαζί φυσικά με τα κοινωνικά προβλήματα που θίγονται.
Πιστεύω ότι μπορεί να διαβαστεί και μεμονωμένα αλλά η ιστορία των χαρακτήρων είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και θα πρότεινα να διαβάσει κανείς και τα προηγούμενα βιβλία.
Η γραφή του Γιαννίση ρέει εύκολα και μας μεταφέρει στην Σκανδιναβία με πειστικό τρόπο και οι γνώριμοι αλλά και οι νέοι χαρακτήρες κουβαλούν και τα βαρίδια τους όπως συνηθίζεται στα σύγχρονα αστυνομικά μαζί φυσικά με τα κοινωνικά προβλήματα που θίγονται.
Πιστεύω ότι μπορεί να διαβαστεί και μεμονωμένα αλλά η ιστορία των χαρακτήρων είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και θα πρότεινα να διαβάσει κανείς και τα προηγούμενα βιβλία.
Read
December 4, 2018Η 4η περιπέτεια του Άντερς Οικονομίδη έγινε απευθείας η προσωπική μου αγαπημένη της σειράς. Έχω διαβάσει και τα #2 και #3 (για κάποιο λόγο μού διαφεύγει ακόμα το #1) τα οποία και επίσης απόλαυσα στο έπακρο. Νομίζω όμως ότι πλέον δέθηκα εντελώς και με όλους τους sub-heroes της σειράς και απολαμβάνω στο έπακρο και τις δικές τους ''μικρές στιγμές καθημερινότητας''. Εκτός αυτού, η υπόθεση που έχει αναλάβει ο Άντερς σ' αυτό το βιβλίο έχει να κάνει και με το Σκανδιναβικό Metal οπότε υπήρχε και ένας επιπλέον προσωπικός λόγος για να πέσω με τα μούτρα και να το διαβάσω σε λιγότερες από 24 ώρες.
Ήταν το (εχμ) 90ο βιβλίο μου για φέτος και όμως το βάζω άνετα στο βάθρο!
Ήταν το (εχμ) 90ο βιβλίο μου για φέτος και όμως το βάζω άνετα στο βάθρο!
July 4, 2018
⭐⭐⭐⭐⭐
Πέντε σκοτεινά και ανατριχιαστικά αστέρια για τη σκιά και "παιχνίδια" του μυαλού!
Πέντε σκοτεινά και ανατριχιαστικά αστέρια για τη σκιά και "παιχνίδια" του μυαλού!
June 18, 2018
Η Σκιά είναι το πλέον διαφορετικό και συνάμα ολοκληρωμένο βιβλίο από όλη τη σειρά. Αυτό που σου δίνει το αίσθημα της πληρότητας αλλά και αυτό που σε κάνει να πεις: Εδώ είμαστε. Τώρα αρχίζουν τα ωραία (αναρωτιέμαι πόσο πιο ωραία δηλαδή, αλλά αυτό νιώθω). Και παρόλο που στο τέλος δεν μένουν αναπάντητα ερωτήματα ή αγωνία, στο επόμενο πιστεύω μας περιμένουν εκπλήξεις!
Εν ολίγοις, με ικανοποίησε πλήρως!
Και -λίγο- πιο αναλυτικά σας τα λέω εδώ: https://wp.me/p6W83D-1bS
Εν ολίγοις, με ικανοποίησε πλήρως!
Και -λίγο- πιο αναλυτικά σας τα λέω εδώ: https://wp.me/p6W83D-1bS
July 6, 2018
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Οι θεοί της Σκανδιναβίας, το black metal και ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης μπλέκονται σε ένα γαϊτανάκι δολοφονιών που απλώνει τη σκιά του πάνω από το Έρεμπρο της Σουηδίας. Θα μπορέσει ο αγαπημένος επιθεωρητής να ξεπεράσει τις κρίσεις πανικού που τον καταδυναστεύουν και να λύσει μία ακόμη μπερδεμένη υπόθεση;
Ένα πτώμα που δεν μπορεί να αναγνωρισθεί, βρίσκεται στημένο σε μια τελετουργική σκηνή και προβληματίζει το αστυνομικό τμήμα του Έρεμπρο. Η ομάδα του Άντερς Οικονομίδη αναλαμβάνει την υπόθεση που κατακλύζεται από άγνωστες παραμέτρους. Η έρευνα τους οδηγεί σε μονοπάτια της black metal μουσικής σκηνής, του μεταφυσικού και του θανάτου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι ερευνητές προσπαθούν να καταλάβουν ποιες από τις παλιές δοξασίες αναβιώνουν και τι είναι αυτή η απαίσια μυρωδιά που τους ακολουθεί από το βράδυ που ανακάλυψαν το πτώμα.
Στο τέταρτο βιβλίο της σειράς ο Άντερς Οικονομίδης είναι πιο ώριμος από πριν. Έχει κάνει κάποια βήματα μπροστά στη σχέση με τη γυναίκα του, στην προσωπικότητά του, αλλά και στη δουλειά του. Ήρωας, γραφή και συγγραφέας γίνονται καλύτεροι σε κάθε βιβλίο και ακόμα πιο αγαπητοί στους αναγνώστες. Με την πείρα των τριών προηγούμενων επιτυχημένων βιβλίων, αλλά και των αμέτρητων μεταφράσεων που κάνει ο Βαγγέλης Γιαννίσης, έχει πια κατασταλάξει στο δικό του προσωπικό στυλ και δεν φοβάται να αφήσει το στίγμα του. Η ελευθερία που νιώθει μέσα από τη γραφή φαίνεται στα βιβλία του, μιας και η έμπνευσή του τον οδηγεί σε καινούρια ενδιαφέροντα μονοπάτια. Και τον λατρεύουμε γι’ αυτό!
Όσοι Έλληνες αναγνώστες αγαπούν αυτό το είδος του αστυνομικού, crime βιβλίου, έχουν διαβάσει τα βιβλία του Βαγγέλη Γιαννίση, τα έχουν αγαπήσει. Είναι αυθεντικός, ακολουθεί και υπηρετεί πιστά το είδος του και προβάλει τα καλά και τα άσχημα αυτού του κόσμου. Συνήθως είναι πιο εύκολο να προβάλει τα άσχημα, μιας και δένουν καλύτερα με τις ιστορίες του. Οι χαρακτήρες του δεν είναι απλά οι κλασσικοί κατεστραμμένοι άνθρωποι που ζουν με κακής ποιότητας καφέ και τσιγάρα. Ο ίδιος ο Οικονομίδης, ο βασικός δηλαδή ήρωας των ιστοριών, κάνει σημαντική προσπάθεια να γίνει καλύτερος άνθρωπος και έχει παρουσιάσει βελτίωση. Έχει κόψει το κάπνισμα, πίνει τσάι αντί για καφέ και πλέον διαβάζει βιβλία!
Όμως υπάρχουν και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες οι οποίοι έχουν κι αυτοί τα προβλήματά τους, ποιος δεν έχει άλλωστε, τα οποία όμως προσπαθούν να αντιμετωπίσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Τα κακώς κείμενα είναι εκεί και φωτίζονται, για να μην ξεχνάμε που μπορούν να οδηγήσουν και να θυμηθούμε πως υπάρχει λύση.
Με λίγα λόγια, αυτό το παιδί το αγαπάμε γιατί είναι ένας Έλληνας που γράφει καλύτερα και από Σκανδιναβός!
Οι θεοί της Σκανδιναβίας, το black metal και ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης μπλέκονται σε ένα γαϊτανάκι δολοφονιών που απλώνει τη σκιά του πάνω από το Έρεμπρο της Σουηδίας. Θα μπορέσει ο αγαπημένος επιθεωρητής να ξεπεράσει τις κρίσεις πανικού που τον καταδυναστεύουν και να λύσει μία ακόμη μπερδεμένη υπόθεση;
Ένα πτώμα που δεν μπορεί να αναγνωρισθεί, βρίσκεται στημένο σε μια τελετουργική σκηνή και προβληματίζει το αστυνομικό τμήμα του Έρεμπρο. Η ομάδα του Άντερς Οικονομίδη αναλαμβάνει την υπόθεση που κατακλύζεται από άγνωστες παραμέτρους. Η έρευνα τους οδηγεί σε μονοπάτια της black metal μουσικής σκηνής, του μεταφυσικού και του θανάτου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι ερευνητές προσπαθούν να καταλάβουν ποιες από τις παλιές δοξασίες αναβιώνουν και τι είναι αυτή η απαίσια μυρωδιά που τους ακολουθεί από το βράδυ που ανακάλυψαν το πτώμα.
Στο τέταρτο βιβλίο της σειράς ο Άντερς Οικονομίδης είναι πιο ώριμος από πριν. Έχει κάνει κάποια βήματα μπροστά στη σχέση με τη γυναίκα του, στην προσωπικότητά του, αλλά και στη δουλειά του. Ήρωας, γραφή και συγγραφέας γίνονται καλύτεροι σε κάθε βιβλίο και ακόμα πιο αγαπητοί στους αναγνώστες. Με την πείρα των τριών προηγούμενων επιτυχημένων βιβλίων, αλλά και των αμέτρητων μεταφράσεων που κάνει ο Βαγγέλης Γιαννίσης, έχει πια κατασταλάξει στο δικό του προσωπικό στυλ και δεν φοβάται να αφήσει το στίγμα του. Η ελευθερία που νιώθει μέσα από τη γραφή φαίνεται στα βιβλία του, μιας και η έμπνευσή του τον οδηγεί σε καινούρια ενδιαφέροντα μονοπάτια. Και τον λατρεύουμε γι’ αυτό!
Όσοι Έλληνες αναγνώστες αγαπούν αυτό το είδος του αστυνομικού, crime βιβλίου, έχουν διαβάσει τα βιβλία του Βαγγέλη Γιαννίση, τα έχουν αγαπήσει. Είναι αυθεντικός, ακολουθεί και υπηρετεί πιστά το είδος του και προβάλει τα καλά και τα άσχημα αυτού του κόσμου. Συνήθως είναι πιο εύκολο να προβάλει τα άσχημα, μιας και δένουν καλύτερα με τις ιστορίες του. Οι χαρακτήρες του δεν είναι απλά οι κλασσικοί κατεστραμμένοι άνθρωποι που ζουν με κακής ποιότητας καφέ και τσιγάρα. Ο ίδιος ο Οικονομίδης, ο βασικός δηλαδή ήρωας των ιστοριών, κάνει σημαντική προσπάθεια να γίνει καλύτερος άνθρωπος και έχει παρουσιάσει βελτίωση. Έχει κόψει το κάπνισμα, πίνει τσάι αντί για καφέ και πλέον διαβάζει βιβλία!
Όμως υπάρχουν και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες οι οποίοι έχουν κι αυτοί τα προβλήματά τους, ποιος δεν έχει άλλωστε, τα οποία όμως προσπαθούν να αντιμετωπίσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Τα κακώς κείμενα είναι εκεί και φωτίζονται, για να μην ξεχνάμε που μπορούν να οδηγήσουν και να θυμηθούμε πως υπάρχει λύση.
Με λίγα λόγια, αυτό το παιδί το αγαπάμε γιατί είναι ένας Έλληνας που γράφει καλύτερα και από Σκανδιναβός!
May 19, 2018
εξαιρετικος για αλλή μια φορα! ανατριχιαστική υπόθεση, γρήγορη πλοκή και αγαπημένος Άντερς! :)
May 31, 2018
H πρώτη μου επαφή με τη γραφή του Βαγγέλη Γιαννίση. Η πρώτη επαφή που με κάνει να αναρωτιέμαι τι στο καλό περίμενα τόσο καιρό!
May 31, 2018
Έχοντας διαβασει τα 3 προηγούμενα βιβλία του Βαγγέλη Γιαννίση το καλοκαίρι που μας πέρασε, το ενα σχεδόν πίσω απο το άλλο περίμενα με μεγάλη χαρά τη σκιά. Ο Άντερς Οικονομίδης σε νεες περιπέτειες. Απο το Μίσος ως τη Σκιά ο συγγραφέας εχει κάνει ενα μεγάλο άλμα. Κάθε φορά που τελείωνε ενα βιβλίο οι διαφορές στον τρόπο γραφής ήταν εμφανείς. Οταν τελειωσε ο χορός των νεκρών που ήταν το αγαπημένο μου ως τώρα αναρωτήθηκα πόσο καλυτερο θα μπορουσε να ειναι το επόμενο?
Και η απάντηση ήρθε. Η σκια είναι εδώ και στοιχειώνει τα βράδια μας. Βουτηξα στην κυριολεξία στο σκοτάδι της. Ενιώσα τις τρίχες στο σβέρκο μου να σηκωνονται σε καθε περιγραφη της. Γυρισα πολλες φορες το κεφαλι μου νύχτα προς τα εκει που νομισα πως ακουσα περιεργους θορύβους. Το στοιχειο του μεταφυσικού ειναι ακετα έντονο και κανει το βιβλίο ξεχωριστο. Οι καινούργιες συνηθειες του Άντερς μας θυμιζουν τις δικες μας αποφασεις να ξεκινησουμε διαφορετικα πραγματα στη ζωη μας ή να κόψουμε τελειως κάποια παλιά. Το βιβλιο είναι εξαιρετικό. Καλογραμμένο τεκμηριωμένο με σαφεις πληροφορίες, χωρις κομμάτια που να κουραζουν τον αναγνώστη. Ακομα και οι περιγραφες χωρις δράση ή τα κομματια που αφορούσαν αναφορες και επεξηγήσεις για την Black Metal δεν με έκαναν να θελω να τα προσπερασω και να παω παρακατω. Αντίθετα τα βρηκα εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Ενα ειναι το σίγουρο απο δω και στο εξης: Θα βλεπω την Black
Metal με αλλα μάτια. Έμαθα τι σημαίνει Ντράουγκρ και νίωθω λίγο σπουδαία ειναι η αλήθεια. Και κατι τελευταιο. Τις 3 μερες που εκανα να τελειωσω το βιβλιο χάλασα μισό μπουκάλι άρωμα. Το γιατι θα το ανακαλυψετε διαβάζοντας! Οχι δεν ψέκασα το βιβλιο. Δε θα ωφελουσε σε τιποτα αλλωστε :) Στο επανιδειν Mr Anders...
Και η απάντηση ήρθε. Η σκια είναι εδώ και στοιχειώνει τα βράδια μας. Βουτηξα στην κυριολεξία στο σκοτάδι της. Ενιώσα τις τρίχες στο σβέρκο μου να σηκωνονται σε καθε περιγραφη της. Γυρισα πολλες φορες το κεφαλι μου νύχτα προς τα εκει που νομισα πως ακουσα περιεργους θορύβους. Το στοιχειο του μεταφυσικού ειναι ακετα έντονο και κανει το βιβλίο ξεχωριστο. Οι καινούργιες συνηθειες του Άντερς μας θυμιζουν τις δικες μας αποφασεις να ξεκινησουμε διαφορετικα πραγματα στη ζωη μας ή να κόψουμε τελειως κάποια παλιά. Το βιβλιο είναι εξαιρετικό. Καλογραμμένο τεκμηριωμένο με σαφεις πληροφορίες, χωρις κομμάτια που να κουραζουν τον αναγνώστη. Ακομα και οι περιγραφες χωρις δράση ή τα κομματια που αφορούσαν αναφορες και επεξηγήσεις για την Black Metal δεν με έκαναν να θελω να τα προσπερασω και να παω παρακατω. Αντίθετα τα βρηκα εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Ενα ειναι το σίγουρο απο δω και στο εξης: Θα βλεπω την Black
Metal με αλλα μάτια. Έμαθα τι σημαίνει Ντράουγκρ και νίωθω λίγο σπουδαία ειναι η αλήθεια. Και κατι τελευταιο. Τις 3 μερες που εκανα να τελειωσω το βιβλιο χάλασα μισό μπουκάλι άρωμα. Το γιατι θα το ανακαλυψετε διαβάζοντας! Οχι δεν ψέκασα το βιβλιο. Δε θα ωφελουσε σε τιποτα αλλωστε :) Στο επανιδειν Mr Anders...
October 16, 2020
Πολύ δυνατό για σκανδιναβικό αστυνομικό γραμμένο από Έλληνα!
February 22, 2025
Πολύ καλή πλοκή και ανάπτυξη χαρακτήρων. Χάθηκα όμως λίγο με τα ονόματα.
August 10, 2022
Μου άρεσε πολύ!!
June 25, 2020
«Η Σκιά» του Βαγγέλη Γιαννίση ήταν το πρώτο βιβλίο αστυνομικής λογοτεχνίας από Έλληνα συγγραφέα που διάβασα. Βέβαια, δεν είναι ακριβώς ελληνική λογοτεχνία καθώς ο συγγραφέας προσπάθησε να μιμηθεί (το πέτυχε!) την σκανδιναβική.
Η ιστορία επρόκειτο για την 4η υπόθεση του ντετέκτιβ Άντερς Οικονομίδη. Ομολογώ πως παρόλο που δεν έχω διαβάσει τα 3 προηγούμενα βιβλία, ο συγγραφέας φρόντισε να εξηγήσει ποιος ήταν ποιος ώστε να μην υπάρξει κάποιο μπέρδεμα. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, πάντα μπέρδευα τον ρόλο του Τζατζάνοβιτς με του Χολμ.
Ένα πτώμα, άγνωστης ταυτότητας, φριχτό στην όψη ανακαλύπτεται σε ένα αλσύλλιο λίγο πιο έξω από το Έρεμπρο, μια μικρομεσαία πόλη της Σουηδίας. Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης και η ομάδα του θα κληθούν να λύσουν την υπόθεση, ενώ νιώθουν πως μια σκιά, ένα σκοτάδι προερχόμενο από την βαναυσότητα και την ωμότητα της δολοφονίας τους τυλίγει. Θα υπάρξουν πολλές θεωρίες. Σατανιστικές και παγανιστικές ανθρωποθυσίες, οικογενειακά εγκλήματα, ναρκωτικά... Ποιο απ' όλα όμως, είναι αυτό που θα οδηγήσει στην ανακάλυψη του δολοφόνου; Μπορείτε να το ανακαλύψετε διαβάζοντας το βιβλίο.
Ας αρχίσω λέγοντας πως η γλώσσα του βιβλίου ήταν απλή κι αυτό μου άρεσε. Βέβαια, σε κάποια σημεία δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω όταν έβλεπα κάποιες υπερβολές. Για παράδειγμα, όταν ο καφές περιγράφηκε ως ο «καρπός που μεγαλώνει στην Βραζιλία». Το βρήκα λίγο υπερβολικό αλλά εντάξει. Λεπτομέρεια. Το ξέρω 😂
Ακόμα, η πλοκή εξελίχθηκε ομαλά, ούτε πολύ γρήγορα ώστε να μην καταλαβαίνεις τι γίνεται αλλά ούτε και τόσο αργά που να σε κάνει να βαριέσαι. Υπήρχαν κάποιες σκηνές οι οποίες αφορούσαν την ζωή των χαρακτήρων πέρα από την υπόθεση τις οποίες δεν θεώρησα και πολύ χρήσιμες αλλά έτσι μάθαμε περισσότερα για τους ήρωες οπότε, έχουν κάποιο ρόλο ύπαρξης.
Σε αυτό το σημείο να αναφέρω οτι δεν ένιωσα αρκετά την αγωνία και το άγχος των ντετέκτιβς σχετικά με την υπόθεση, ούτε κάποιο άλλο συναίσθημα γενικά. Ίσως ευθύνεται κι η εξεταστική σε αυτό αλλά νιώθω πως οφείλω να το πω. Για να το εξηγήσω καλύτερα, να πω οτι γίνεται αναφορά σε συναισθήματα κι υπάρχει λυρική γλώσσα αλλά I guess δεν δούλεψε σε μένα.
Το τέλος του βιβλίου μου φάνηκε κάπως βιαστικό γιατί η ομολογία του ενόχου έγινε υπερβολικά γρήγορα. Δεν το περίμενα αυτό 😬 Παρεπιπτόντως, είχα βρει τον δολοφόνο πριν αποκαλυφθεί στο τέλος και μου άρεσε που μπόρεσα να μπω στο κλίμα της συγκεκριμένης υπόθεσης. Μπορεί να μην ακούω black metal αλλά ήταν διασκεδαστική υπόθεση (για τον αναγνώστη 😂).
Γενικά, ήταν ένα ωραίο βιβλίο που το συστήνω σε όσους θέλουν να διαβάσουν κάτι που να συνδυάζει σκανδιναβική και ελληνική αστυνομική λογοτεχνία.
Η ιστορία επρόκειτο για την 4η υπόθεση του ντετέκτιβ Άντερς Οικονομίδη. Ομολογώ πως παρόλο που δεν έχω διαβάσει τα 3 προηγούμενα βιβλία, ο συγγραφέας φρόντισε να εξηγήσει ποιος ήταν ποιος ώστε να μην υπάρξει κάποιο μπέρδεμα. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, πάντα μπέρδευα τον ρόλο του Τζατζάνοβιτς με του Χολμ.
Ένα πτώμα, άγνωστης ταυτότητας, φριχτό στην όψη ανακαλύπτεται σε ένα αλσύλλιο λίγο πιο έξω από το Έρεμπρο, μια μικρομεσαία πόλη της Σουηδίας. Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης και η ομάδα του θα κληθούν να λύσουν την υπόθεση, ενώ νιώθουν πως μια σκιά, ένα σκοτάδι προερχόμενο από την βαναυσότητα και την ωμότητα της δολοφονίας τους τυλίγει. Θα υπάρξουν πολλές θεωρίες. Σατανιστικές και παγανιστικές ανθρωποθυσίες, οικογενειακά εγκλήματα, ναρκωτικά... Ποιο απ' όλα όμως, είναι αυτό που θα οδηγήσει στην ανακάλυψη του δολοφόνου; Μπορείτε να το ανακαλύψετε διαβάζοντας το βιβλίο.
Ας αρχίσω λέγοντας πως η γλώσσα του βιβλίου ήταν απλή κι αυτό μου άρεσε. Βέβαια, σε κάποια σημεία δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω όταν έβλεπα κάποιες υπερβολές. Για παράδειγμα, όταν ο καφές περιγράφηκε ως ο «καρπός που μεγαλώνει στην Βραζιλία». Το βρήκα λίγο υπερβολικό αλλά εντάξει. Λεπτομέρεια. Το ξέρω 😂
Ακόμα, η πλοκή εξελίχθηκε ομαλά, ούτε πολύ γρήγορα ώστε να μην καταλαβαίνεις τι γίνεται αλλά ούτε και τόσο αργά που να σε κάνει να βαριέσαι. Υπήρχαν κάποιες σκηνές οι οποίες αφορούσαν την ζωή των χαρακτήρων πέρα από την υπόθεση τις οποίες δεν θεώρησα και πολύ χρήσιμες αλλά έτσι μάθαμε περισσότερα για τους ήρωες οπότε, έχουν κάποιο ρόλο ύπαρξης.
Σε αυτό το σημείο να αναφέρω οτι δεν ένιωσα αρκετά την αγωνία και το άγχος των ντετέκτιβς σχετικά με την υπόθεση, ούτε κάποιο άλλο συναίσθημα γενικά. Ίσως ευθύνεται κι η εξεταστική σε αυτό αλλά νιώθω πως οφείλω να το πω. Για να το εξηγήσω καλύτερα, να πω οτι γίνεται αναφορά σε συναισθήματα κι υπάρχει λυρική γλώσσα αλλά I guess δεν δούλεψε σε μένα.
Το τέλος του βιβλίου μου φάνηκε κάπως βιαστικό γιατί η ομολογία του ενόχου έγινε υπερβολικά γρήγορα. Δεν το περίμενα αυτό 😬 Παρεπιπτόντως, είχα βρει τον δολοφόνο πριν αποκαλυφθεί στο τέλος και μου άρεσε που μπόρεσα να μπω στο κλίμα της συγκεκριμένης υπόθεσης. Μπορεί να μην ακούω black metal αλλά ήταν διασκεδαστική υπόθεση (για τον αναγνώστη 😂).
Γενικά, ήταν ένα ωραίο βιβλίο που το συστήνω σε όσους θέλουν να διαβάσουν κάτι που να συνδυάζει σκανδιναβική και ελληνική αστυνομική λογοτεχνία.
April 10, 2020
Μια σειρά από τελετουργικές δολοφονίες, που έχουν τη βάση τους στη σκανδιναβική μυθολογία, γεμίζουν φόβο και τρόμο τον Επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη και την ομάδα του. Ποιος υποδύεται το ντράουγκρ και γιατί γυρεύει εκδίκηση; Τι συνέβη στο παρελθόν και ποια είναι η σύνδεση μεταξύ των νεκρών; Έχει σχέση όμως αυτό το έγκλημα με τους εμπρησμούς των εκκλησιών που ξέσπασαν στην περιφέρεια ή ακόμη χειρότερα με το μουσικό κίνημα black metal και ίσως με τον σατανισμό;
«Η σκιά» είναι άλλο ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα με ήρωα τον Άντερς Οικονομίδη που εξισορροπεί ανάμεσα στην ταχύτητα και την αγωνία ως προς την επίλυση της υπόθεσης και στις προσωπικές ιστορίες των μελών της ομάδας του επιθεωρητή. Ο συγγραφέας επικεντρώνεται κυρίως στις εξελίξεις και τις ανακρίσεις που επιφέρουν τα πτώματα που ανακαλύπτονται, οδηγώντας με σε θεματικά μονοπάτια που σπάνια (τουλάχιστον ως τώρα) έχω συναντήσει σε ελληνική λογοτεχνία: black metal μουσική, σκανδιναβική μυθολογία, παγανισμός, σέχτες. Εκτός τούτων όμως η πορεία της ιστορίας οδηγεί και σε πιο οικεία θέματα, όπως η ενδοοικογενειακή βία, τα εμπόδια ενός γάμου, κρίσιμες οικογενειακές σχέσεις και άλλα, ζητήματα που με προβλημάτισαν και με συγκίνησαν όσο περίμενα με αγωνία να αποκαλυφθεί ο δολοφόνος. Μονοπάτια που ίσως δεν επιφέρουν τη λύση αποκαλύπτουν ενδιαφέρουσες ρεαλιστικές ιστορίες και εκτείνονται τόσο όσο χρειάζεται, χωρίς να γεμίζουν άνευ λόγου τις σελίδες του βιβλίου. Η ματιά του Βαγγέλη Γιαννίση τυλίγει και πάλι με ενδιαφέρον και αγάπη ανθρώπους που έχουν προβλήματα στην καθημερινότητά τους και η γραφή του τους ζωντανεύει με θετικά λογοτεχνικά γνωρίσματα που σπάνια συναντάει κανείς στο αστυνομικό είδος.
Ο Επιθεωρητής της Αστυνομίας του Έρεμπρο Άντερς Οικονομίδης είναι παντρεμένος με τη Λίσμπεθ κι έχουν ένα γιο, τον εντεκάχρονο πλέον Γιάννη. Έχει παραδεχτεί τα ψυχολογικά του προβλήματα στη γυναίκα του, έχει αρχίσει να κάνει προόδους με την ψυχοθεραπεύτρια Τία Ραπς που γνωρίσαμε στο «Κάστρο» κι έχει αλλάξει κάποιες στρεσογόνες συνήθειες, στράφηκε μάλιστα στο διάβασμα κι έχει σταθεί τυχερός που πέτυχε το κατάλληλο πρόσωπο στη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης, μιας και η υπάλληλος τον καθοδηγεί βήμα προς βήμα μέσα από κατάλληλες αναγνωστικές επιλογές. «Η επαφή με μια ν��α, καλύτερη πραγματικότητα ίσως τον έβαζε σε πειρασμό να εγκαταλείψει εκείνη στην οποία ζούσε αναπόδραστα» (σελ. 95), αυτός ήταν ο αρχικός του φόβος, σύντομα όμως είδε τα οφέλη της ανάγνωσης! Χωρίς να φτάνει στα όρια που τον έχουμε γνωρίσει στα προηγούμενα βιβλία, η κοσμοθεωρία του εξακολουθεί να τον συντροφεύει ενώ ο τρόπος δολοφονίας των θυμάτων καταφέρνει να του αφαιρέσει λίγο ακόμη ανθρωπισμό και να του προξενήσει φόβο, παρά τα πολλά χρόνια υπηρεσία του στο Σώμα: «Εκτός κι αν αυτή ήταν η κανονικότητα της ανθρώπινης φύσης, η βία, και με κάποιον τρόπο ο άνθρωπος είχε καταφέρει να ξεγελάσει για μερικές χιλιάδες χρόνια το βασικό του ένστικτο δημιουργώντας κοινωνίες» (σελ. 170).
Στη «Σκιά» έχουμε μια πολύ τρυφερή εξέλιξη στην προσωπική ζωή του Επιθεωρητή, όταν η Λίσμπεθ του ανακοινώνει κάτι που δεν ήξερε και μας απασχόλησε στο προηγούμενο βιβλίο, τον «Χορό των νεκρών». Πάνω που αναρωτιόμουν τι συνέβαινε μεταξύ τους, η είδηση έσκασε σα βόμβα ενώ ταυτόχρονα η Λίσμπεθ αρχίζει να βγαίνει πιο έντονα στο προσκήνιο, να αποκτά έναν σχεδόν πρωτεύοντα ρόλο στο μυθιστόρημα. Έμαθε από τα λάθη της, βίωσε τον μεγαλύτερο κίνδυνο της ζωής της ενάμιση χρόνο πριν, στον οποίο εκτέθηκε κι ο γιος τους, και τώρα είναι έτοιμη να προχωρήσει μαζί με τον άντρα της και να κάνει τα πάντα για να τον τραβήξει από την αχόρταγη δίνη της δουλειάς του: «Είσαι ο Αχαάβ, Άντερς. Και κάποτε θα πρέπει να μάθεις ν’ αφήνεις την άσπρη φάλαινα να φύγει προτού σε σκοτώσει» (σελ. 304). Στο τέλος του μυθιστορήματος οι δυο τους έχουν μια απόλυτα ειλικρινή συζήτηση, ρίχνουν τις μάσκες και μου δείχνουν μέσα από έναν λιτό και παραστατικό διάλογο πόσο αληθινά δεμένοι και αγαπημένοι είναι. Η κοινή τους απόφαση για το μέλλον βάζει την πραγματικότητα στις σωστές της βάσεις!
Μέρος των ερευνών οδηγεί τον Άντερς και πάλι στα μονοπάτια των ναρκωτικών που διαφεντεύονται σχεδόν απόλυτα από τους Ρώσους, παρ’ όλο που δέχτηκαν ισχυρό πλήγμα μετά τη δολοφονία του βαρόνου Γιόχαν Λινέ ή «Αόρατου» που διαδραματίστηκε στα προηγούμενα βιβλία της σειράς. Πέρασε αρκετός καιρός για να αρχίσουν οι Ρώσοι να βγαίνουν από το καβούκι τους ξανά και να οδηγηθούν σε μια άτυπη ομερτά ανάμεσα στη Δίωξη και αυτούς ώστε να συνεχίσουν τις δουλειές τους ανενόχλητοι, έστω και με χαμηλή συγκριτικά δραστηριότητα. Άλλο μονοπάτι οδηγεί στην black metal σκηνή που με σύμβολα και μακιγιάζ δημιουργεί μια παγανιστική ατμόσφαιρα, την οποία πολλοί συγχέουν με τον σατανισμό. Τα σύμβολα που χρησιμοποιούν στα τατουάζ προέρχονται από τη σκανδιναβική μυθολογία και όλη η ατμόσφαιρα απεκδύεται, μιας και μιλάμε για ένα καλά στημένο σκηνικό μαυρίλας και θανατίλας χωρίς περαιτέρω επιδιώξεις.
Συγκινητικό και απόλυτα ρεαλιστικό είναι το περιστατικό που αφορά ενδοοικογενειακή βία, μιας και ο συγγραφέας διαλέγει προσεκτικά τις λέξεις που θα σχηματίσουν τη σκληρή αλήθεια που αφορά τη γυναίκα που τη δέρνει ο άντρας της αλλά δε φεύγει από το πλάι του. Τρεις είναι οι προτάσεις που σχηματίζουν την επίπλαστη πραγματικότητα: «Μου λείπουν οι μελανιές που μου άφηνε. Μερικές μελανιές στα χέρια ή στα πόδια ήταν καλύτερες από τη μοναξιά. Έπειτα από κάθε χτύπημα ερχόταν το χάδι» (σελ. 269). Τέτοιες περιπτώσεις πάντα θα τραβούν το ενδιαφέρον μου, πάντα θα με συγκινούν, απλώς ήρθα επιτέλους αντιμέτωπος με την πραγματικότητα που υποθάλπουν οι γυναίκες στο μυαλό τους όταν βιώνουν μια τέτοια τραγική κατάσταση. Όντως, πρέπει να έχεις απίστευτη δύναμη για να καταρρίψεις η ίδια αυτήν την επίπλαστη ανάγκη και στάση ζωής.
Ως προς την αξιόλογη ομάδα που έχει συγκεντρωθεί γύρω από τον Οικονομίδη, συναντάμε τους ήδη γνωστούς Γιούσι Αλεξάντερσον, ιατροδικαστή και επικεφαλής του Εγκληματολογικού Τμήματος της Αστυνομίας του Έρεμπρο, Σέλμα Μοντίν, αρχηγό της αστυνομικής διεύθυνσης της περιφέρειας του Μπερσλάγκεν, επιθεωρητή Μπόζινταρ Τζατζάνοβις, επικεφαλής του Τμήματος Εγκλημάτων της Αστυνομίας του Έρεμπρο και Κρίστερ Μπγέρλινγκ, καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Στοκχόλμης, με εκπαίδευση στο FBI και ειδίκευση στους κατά συρροή δολοφόνου. Σε αυτούς προστίθενται δυο εξίσου ενδιαφέρουσες προσωπικότητες, ο αρχιφύλακας Σεμπάστιαν Χολμ, ενάμιση χρόνο τώρα νέος συνεργάτης του Οικονομίδη και η επιθεωρήτρια Άριελ Ριβέρα, «σκληρή, παρά το μικροκαμωμένο και φαινομενικά εύθραυστο σουλούπι της» (σελ. 19). Ο πρώτος είναι τοπικιστής και ρατσιστής, με τεκμηριωμένα κατ’ εκείνον επιχειρήματα κατά των ξένων και του τρόπου που απομυζούν τα προνόμια της Σουηδίας και σύντομα μαθαίνουμε για ένα τραγικό οικογενειακό του πρόβλημα ενώ η δεύτερη είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα που αποκαλύπτεται σταδιακά και δένεται αναπάντεχα με το Έρεμπρο που επέλεξε να συνεχίσει τη ζωή της: «Φιλόξενο αλλά ταυτόχρονα απειλητικό, πότε καθάριο, πότε λασπωμένο, έκρυβε καλά τα μυστικά του κάτω από την επιφάνεια» (σελ. 81). Τη γυναίκα αυτή ομολογώ πως δεν έχω αποφασίσει ακόμη αν τη συμπαθώ ή όχι, μιας και είναι σαφέστατα κατά του εγκλήματος όμως έχει τόσο μπερδεμένο συναισθηματικό κόσμο, τόσο έντονο παρελθόν που θέλω λίγο χρόνο ακόμη μαζί της.
«Η σκιά» είναι άλλο ένα συναρπαστικό αστυνομικό και κοινωνικό μυθιστόρημα, γεμάτο αγωνία, εκπλήξεις και ανατροπές, πρωτότυπα θέματα, συγκινητικά οικογενειακά και ψυχολογικά ζητήματα που μου χάρισε συναρπαστικές ώρες ανάγνωσης, ένα ικανοποιητικό και λυτρωτικό τέλος μα πάνω απ’ όλα άφθονη τροφή για σκέψη πάνω σε ζητήματα που πάντα θα απασχολούν τους ανθρώπους στον οικογενειακό, ερωτικό και επαγγελματικό τους τομέα.
«Η σκιά» είναι άλλο ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα με ήρωα τον Άντερς Οικονομίδη που εξισορροπεί ανάμεσα στην ταχύτητα και την αγωνία ως προς την επίλυση της υπόθεσης και στις προσωπικές ιστορίες των μελών της ομάδας του επιθεωρητή. Ο συγγραφέας επικεντρώνεται κυρίως στις εξελίξεις και τις ανακρίσεις που επιφέρουν τα πτώματα που ανακαλύπτονται, οδηγώντας με σε θεματικά μονοπάτια που σπάνια (τουλάχιστον ως τώρα) έχω συναντήσει σε ελληνική λογοτεχνία: black metal μουσική, σκανδιναβική μυθολογία, παγανισμός, σέχτες. Εκτός τούτων όμως η πορεία της ιστορίας οδηγεί και σε πιο οικεία θέματα, όπως η ενδοοικογενειακή βία, τα εμπόδια ενός γάμου, κρίσιμες οικογενειακές σχέσεις και άλλα, ζητήματα που με προβλημάτισαν και με συγκίνησαν όσο περίμενα με αγωνία να αποκαλυφθεί ο δολοφόνος. Μονοπάτια που ίσως δεν επιφέρουν τη λύση αποκαλύπτουν ενδιαφέρουσες ρεαλιστικές ιστορίες και εκτείνονται τόσο όσο χρειάζεται, χωρίς να γεμίζουν άνευ λόγου τις σελίδες του βιβλίου. Η ματιά του Βαγγέλη Γιαννίση τυλίγει και πάλι με ενδιαφέρον και αγάπη ανθρώπους που έχουν προβλήματα στην καθημερινότητά τους και η γραφή του τους ζωντανεύει με θετικά λογοτεχνικά γνωρίσματα που σπάνια συναντάει κανείς στο αστυνομικό είδος.
Ο Επιθεωρητής της Αστυνομίας του Έρεμπρο Άντερς Οικονομίδης είναι παντρεμένος με τη Λίσμπεθ κι έχουν ένα γιο, τον εντεκάχρονο πλέον Γιάννη. Έχει παραδεχτεί τα ψυχολογικά του προβλήματα στη γυναίκα του, έχει αρχίσει να κάνει προόδους με την ψυχοθεραπεύτρια Τία Ραπς που γνωρίσαμε στο «Κάστρο» κι έχει αλλάξει κάποιες στρεσογόνες συνήθειες, στράφηκε μάλιστα στο διάβασμα κι έχει σταθεί τυχερός που πέτυχε το κατάλληλο πρόσωπο στη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης, μιας και η υπάλληλος τον καθοδηγεί βήμα προς βήμα μέσα από κατάλληλες αναγνωστικές επιλογές. «Η επαφή με μια ν��α, καλύτερη πραγματικότητα ίσως τον έβαζε σε πειρασμό να εγκαταλείψει εκείνη στην οποία ζούσε αναπόδραστα» (σελ. 95), αυτός ήταν ο αρχικός του φόβος, σύντομα όμως είδε τα οφέλη της ανάγνωσης! Χωρίς να φτάνει στα όρια που τον έχουμε γνωρίσει στα προηγούμενα βιβλία, η κοσμοθεωρία του εξακολουθεί να τον συντροφεύει ενώ ο τρόπος δολοφονίας των θυμάτων καταφέρνει να του αφαιρέσει λίγο ακόμη ανθρωπισμό και να του προξενήσει φόβο, παρά τα πολλά χρόνια υπηρεσία του στο Σώμα: «Εκτός κι αν αυτή ήταν η κανονικότητα της ανθρώπινης φύσης, η βία, και με κάποιον τρόπο ο άνθρωπος είχε καταφέρει να ξεγελάσει για μερικές χιλιάδες χρόνια το βασικό του ένστικτο δημιουργώντας κοινωνίες» (σελ. 170).
Στη «Σκιά» έχουμε μια πολύ τρυφερή εξέλιξη στην προσωπική ζωή του Επιθεωρητή, όταν η Λίσμπεθ του ανακοινώνει κάτι που δεν ήξερε και μας απασχόλησε στο προηγούμενο βιβλίο, τον «Χορό των νεκρών». Πάνω που αναρωτιόμουν τι συνέβαινε μεταξύ τους, η είδηση έσκασε σα βόμβα ενώ ταυτόχρονα η Λίσμπεθ αρχίζει να βγαίνει πιο έντονα στο προσκήνιο, να αποκτά έναν σχεδόν πρωτεύοντα ρόλο στο μυθιστόρημα. Έμαθε από τα λάθη της, βίωσε τον μεγαλύτερο κίνδυνο της ζωής της ενάμιση χρόνο πριν, στον οποίο εκτέθηκε κι ο γιος τους, και τώρα είναι έτοιμη να προχωρήσει μαζί με τον άντρα της και να κάνει τα πάντα για να τον τραβήξει από την αχόρταγη δίνη της δουλειάς του: «Είσαι ο Αχαάβ, Άντερς. Και κάποτε θα πρέπει να μάθεις ν’ αφήνεις την άσπρη φάλαινα να φύγει προτού σε σκοτώσει» (σελ. 304). Στο τέλος του μυθιστορήματος οι δυο τους έχουν μια απόλυτα ειλικρινή συζήτηση, ρίχνουν τις μάσκες και μου δείχνουν μέσα από έναν λιτό και παραστατικό διάλογο πόσο αληθινά δεμένοι και αγαπημένοι είναι. Η κοινή τους απόφαση για το μέλλον βάζει την πραγματικότητα στις σωστές της βάσεις!
Μέρος των ερευνών οδηγεί τον Άντερς και πάλι στα μονοπάτια των ναρκωτικών που διαφεντεύονται σχεδόν απόλυτα από τους Ρώσους, παρ’ όλο που δέχτηκαν ισχυρό πλήγμα μετά τη δολοφονία του βαρόνου Γιόχαν Λινέ ή «Αόρατου» που διαδραματίστηκε στα προηγούμενα βιβλία της σειράς. Πέρασε αρκετός καιρός για να αρχίσουν οι Ρώσοι να βγαίνουν από το καβούκι τους ξανά και να οδηγηθούν σε μια άτυπη ομερτά ανάμεσα στη Δίωξη και αυτούς ώστε να συνεχίσουν τις δουλειές τους ανενόχλητοι, έστω και με χαμηλή συγκριτικά δραστηριότητα. Άλλο μονοπάτι οδηγεί στην black metal σκηνή που με σύμβολα και μακιγιάζ δημιουργεί μια παγανιστική ατμόσφαιρα, την οποία πολλοί συγχέουν με τον σατανισμό. Τα σύμβολα που χρησιμοποιούν στα τατουάζ προέρχονται από τη σκανδιναβική μυθολογία και όλη η ατμόσφαιρα απεκδύεται, μιας και μιλάμε για ένα καλά στημένο σκηνικό μαυρίλας και θανατίλας χωρίς περαιτέρω επιδιώξεις.
Συγκινητικό και απόλυτα ρεαλιστικό είναι το περιστατικό που αφορά ενδοοικογενειακή βία, μιας και ο συγγραφέας διαλέγει προσεκτικά τις λέξεις που θα σχηματίσουν τη σκληρή αλήθεια που αφορά τη γυναίκα που τη δέρνει ο άντρας της αλλά δε φεύγει από το πλάι του. Τρεις είναι οι προτάσεις που σχηματίζουν την επίπλαστη πραγματικότητα: «Μου λείπουν οι μελανιές που μου άφηνε. Μερικές μελανιές στα χέρια ή στα πόδια ήταν καλύτερες από τη μοναξιά. Έπειτα από κάθε χτύπημα ερχόταν το χάδι» (σελ. 269). Τέτοιες περιπτώσεις πάντα θα τραβούν το ενδιαφέρον μου, πάντα θα με συγκινούν, απλώς ήρθα επιτέλους αντιμέτωπος με την πραγματικότητα που υποθάλπουν οι γυναίκες στο μυαλό τους όταν βιώνουν μια τέτοια τραγική κατάσταση. Όντως, πρέπει να έχεις απίστευτη δύναμη για να καταρρίψεις η ίδια αυτήν την επίπλαστη ανάγκη και στάση ζωής.
Ως προς την αξιόλογη ομάδα που έχει συγκεντρωθεί γύρω από τον Οικονομίδη, συναντάμε τους ήδη γνωστούς Γιούσι Αλεξάντερσον, ιατροδικαστή και επικεφαλής του Εγκληματολογικού Τμήματος της Αστυνομίας του Έρεμπρο, Σέλμα Μοντίν, αρχηγό της αστυνομικής διεύθυνσης της περιφέρειας του Μπερσλάγκεν, επιθεωρητή Μπόζινταρ Τζατζάνοβις, επικεφαλής του Τμήματος Εγκλημάτων της Αστυνομίας του Έρεμπρο και Κρίστερ Μπγέρλινγκ, καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Στοκχόλμης, με εκπαίδευση στο FBI και ειδίκευση στους κατά συρροή δολοφόνου. Σε αυτούς προστίθενται δυο εξίσου ενδιαφέρουσες προσωπικότητες, ο αρχιφύλακας Σεμπάστιαν Χολμ, ενάμιση χρόνο τώρα νέος συνεργάτης του Οικονομίδη και η επιθεωρήτρια Άριελ Ριβέρα, «σκληρή, παρά το μικροκαμωμένο και φαινομενικά εύθραυστο σουλούπι της» (σελ. 19). Ο πρώτος είναι τοπικιστής και ρατσιστής, με τεκμηριωμένα κατ’ εκείνον επιχειρήματα κατά των ξένων και του τρόπου που απομυζούν τα προνόμια της Σουηδίας και σύντομα μαθαίνουμε για ένα τραγικό οικογενειακό του πρόβλημα ενώ η δεύτερη είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα που αποκαλύπτεται σταδιακά και δένεται αναπάντεχα με το Έρεμπρο που επέλεξε να συνεχίσει τη ζωή της: «Φιλόξενο αλλά ταυτόχρονα απειλητικό, πότε καθάριο, πότε λασπωμένο, έκρυβε καλά τα μυστικά του κάτω από την επιφάνεια» (σελ. 81). Τη γυναίκα αυτή ομολογώ πως δεν έχω αποφασίσει ακόμη αν τη συμπαθώ ή όχι, μιας και είναι σαφέστατα κατά του εγκλήματος όμως έχει τόσο μπερδεμένο συναισθηματικό κόσμο, τόσο έντονο παρελθόν που θέλω λίγο χρόνο ακόμη μαζί της.
«Η σκιά» είναι άλλο ένα συναρπαστικό αστυνομικό και κοινωνικό μυθιστόρημα, γεμάτο αγωνία, εκπλήξεις και ανατροπές, πρωτότυπα θέματα, συγκινητικά οικογενειακά και ψυχολογικά ζητήματα που μου χάρισε συναρπαστικές ώρες ανάγνωσης, ένα ικανοποιητικό και λυτρωτικό τέλος μα πάνω απ’ όλα άφθονη τροφή για σκέψη πάνω σε ζητήματα που πάντα θα απασχολούν τους ανθρώπους στον οικογενειακό, ερωτικό και επαγγελματικό τους τομέα.
May 15, 2018
Στη σκιά, ο Βαγγέλης Γιαννίσης έρχεται δυναμικά. Κρατώντας στα χέρια του όλα τα καλά του Άντερς Οικονομίδη και των γνωστών προσώπων, φέρνοντας ταυτόχρονα το απόκοσμο στοιχείο. Η εξαιρετική του μαεστρία στο αστυνομικό, μας είναι ήδη γνωστή από τα προηγούμενα βιβλία. Εδώ, όμως, όλη η ιστορία καλύπτεται από τη σκιά. Σκοτεινιάζει τα πάντα και καλύπτει με τη ζοφερότητά της στοιχεία. Προσδίδει έναν επιπλέον τόνο μυστηρίου, που αναβλύζει από τους βαθύτερους φόβους μας. Αναδύει αυτά που κρύβονται βαθιά μέσα μας καταχωνιασμένα και τα ανάγει σε μια ανεξήγητη αλήθεια. Πολλές στιγμές αναρωτιέσαι αν, όντως, η υπόθεση αυτή δεν έχει λύση, γιατί πολύ απλά, η λογική δεν έχει καμία θέση. Δεν θέλω να προδώσω στοιχεία της πλοκής. Όλα είναι μία αλυσίδα, που στην αρχή μοιάζει κομμένη και κοντή. Πώς θα καταφέρει ο ‘Αντερς να βρει τα υπόλοιπα κομμάτια; Σας προ(σ)καλώ να το ανακαλύψετε μόνοι σας καθώς θα χάνεστε στις σελίδες του. Μόνο μια φιλική συμβουλή, καθώς διαβάζετε ελέγχετε τα τζάμια του σπιτιού σας, ποτέ δεν ξέρετε τι μπορεί να σας κοιτάζει απ' έξω ;)
June 26, 2019
Πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή, καλογραμμένο, φρέσκο, δε βαρέθηκα ούτε στιγμή!
Στα συν τα σχόλια κατά του ρατσισμού και της ομοφοβίας ήδη από τις πρώτες σελίδες.
Στα συν τα σχόλια κατά του ρατσισμού και της ομοφοβίας ήδη από τις πρώτες σελίδες.
Read
June 14, 2018«Κάθε μυθολογία είχε κι από ένα πλάσμα που διατηρούσε το λημέρι του στα δάση. Ίσως επειδή το δάσος ξυπνούσε ένα αρχέγονο φόβο στις καρδιές των ανθρώπων, ο οποίος είχε να κάνει με το άγνωστο. Με την αίσθηση της απομόνωσης…. Οι μύθοι έχουν διττή χρησιμότητα: αφενός φοβίζουν τους ανθρώπους αρκετά ώστε να τους κρατήσουν μακριά από κάποιο μέρος ή από κάποια συνήθεια· αφετέρου τους δίνουν την ψευδή αίσθηση ασφάλειας και ανακούφισης πως το τέρας είναι φανταστικό, δεν έχει ανθρώπινη μορφή, δεν κυκλοφορεί στους ίδιους δρόμους με εκείνους, φορώντας συνηθισμένα ρούχα και ένα ψεύτικο χαμόγελο, έτοιμο να τους αρπάξει με την πρώτη ευκαιρία.»
Σκανδιναβική μυθολογία, σκοτεινά πλάσματα που διψάνε για εκδίκηση, black metal μουσική, make up που θυμίζει νεκρικά πρόσωπα, παγανιστικές δοξασίες, σατανιστικά εγκλήματα είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την τέταρτη ιστορία του Άντερς Οικονομίδη. Του επιθεωρητή που έχουμε γνωρίσει μέσα από τη γραφή του Βαγγέλη Γιαννίση. Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας μας φέρνει αντιμέτωπους με μια πολύ σκοτεινή ιστορία που εκτυλίσσεται στο μυστηριώδες Έρεμπρο της Σουηδίας που όλοι μας έχουμε αγαπήσει και, ναι, θέλουμε να επισκεφθούμε κάποια στιγμή στο μέλλον.
Ένας νεκρός ανακαλύπτεται σε μια ερημική τοποθεσία με το σώμα του να είναι στημένο με τελετουργικό τρόπο και φρικτά παραμορφωμένο ώστε να μην αναγνωρίζεται. Από τη στιγμή εκείνη μια απειλητική σκιά φαίνεται να έχει απλωθεί γύρω από την ομάδα του Οικονομίδη. Μια σκιά που σπέρνει τη μυρωδιά του θανάτου στη μικρή πόλη του Ερεμπρο. Οι θρύλοι κάνουν λόγο για ένα πλάσμα που ζητάει εκδίκηση, ένα ντράουγκρ, έναν νεκρό που έχει επιστρέψει στη ζωή. Οι νεκροί αυξάνονται, η αστυνομία θα κληθεί να ξετυλίξει το κουβάρι της υπόθεσης και ο Άντερς θα οδηγηθεί βαθιά σε έναν υπόγειο κόσμο ανακαλύπτοντας ότι τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και μεταφυσικού είναι πολύ λεπτά και εύθραυστα.
Ο Βαγγέλης Γιαννίσης δημιουργεί ένα ιδιαίτερο βιβλίο ενσωματώνοντας στις σελίδες του στοιχεία από τη μυθολογία και τους θρύλους των Σκανδιναβών, κάνει αναφορά στη γλώσσα που έχει κατασκευάσει ο Tolkien στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, μας γνωρίζει τη μουσική σκηνή του Black metal μέσα από μια εξαιρετικά ανατρ��χιαστική και γεμάτη σασπένς ιστορία που πραγματικά θα μας καθηλώσει. Όλα τα στοιχεία που έχει χρησιμοποιήσει έρχονται να δέσουν απόλυτα μεταξύ τους παρασύροντας μας μέσα στη δίνη της πλοκής που έχει πλέξει και δημιουργώντας μας ρίγη τρόμου, αγωνίας και έντασης μέχρι να αποκαλύψουμε τι κρύβεται πίσω από τις νεκρικές μάσκες που βάφουν τα πρόσωπα τους τα μέλη των συγκροτημάτων που αναφέρονται στο βιβλίο του. Μια ιστορία που πραγματικά ξεφεύγει από τα ελληνικά δεδομένα και μας γνωρίζει ήθη και ακούσματα άλλων λαών.
Διαβάζοντας τη «Σκιά» ανακαλύπτουμε την ενδελεχή έρευνα που έχει κάνει ο συγγραφέας σχετικά με τη σκηνή του Black metal και τους συμβολισμούς της και καταφέρνει με ιδιαίτερο και ευφάνταστο τρόπο να τη συσχετίσει με την Σκανδιναβική μυθολογία αλλά και με το gothic στοιχείο του πασίγνωστου σε όλους μας συγγραφέα J. R. R. Tolkien. Οι αναφορές του στην νεκρή γλώσσα του δημιουργού του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ήταν κάτι που με αιφνιδίασε ευχάριστα καθώς είμαι λάτρης των βιβλίων του. Μέσα από μια σφιχτή, δεμένη και καλοδουλεμένη πλοκή μας ταξιδεύει στη μικρή πόλη του Έρεμπρο γνωρίζοντας μας έναν άκρως σκοτεινό υπόγειο κόσμο που υμνεί τον θεό της οργής Οντίν, ακούγεται ότι κάνει ανθρωποθυσίες στο όνομα του, λαμβάνει μέρος σε σατανιστικές τελετές, βάφει τα πρόσωπα του με το χαρακτηριστικό corpse paint που θυμίζει νεκρά πρόσωπα και καίει εκκλησίες ως δήλωση των αντιθρησκευτικών του φρονημάτων.
Πέρα από την εξαιρετικά δυνατή πλοκή του βιβλίου ο Βαγγέλης Γιαννίσης εστιάζει και στους ήρωες του δίνοντας μας αρκετές πληροφορίες για την ιδιωτική τους ζωή. Νέα πρόσωπα κάνουν την εμφάνιση τους στην ομάδα του Άντερς Οικονομίδη όπως η Άριελ Ριβέρα που φαίνεται πως είναι αρκετά σκληρό καρύδι αλλά μέσα της κρύβει μια γυναίκα που παλεύει να συνέλθει από το τρομαχτικό της παρελθόν. Ξεχωριστοί χαρακτήρες, όπως ο Χολμ, ο Τζατζάνοβιτς, η Μοντίν, ο Αλεξάντερσον, οι οποίοι πλαισιώνουν τον Ελληνοσουηδό επιθεωρητή και παράλληλα αγωνίζονται με τα προσωπικά τους προβλήματα και διλήμματα, χαρακτηριστικό που τους κάνει περισσότερο οικείους στους αναγνώστες. Ο Άντερς εμφανίζεται σε αυτό το βιβλίο κάπως πιο σκληρός ως αστυνομικός αλλά εξίσου ευαίσθητος όσον αφορά τα προσωπικά του. Η λύση του μυστηρίου των αποτρόπαιων δολοφονιών έρχεται να τους λυτρώσει όχι μόνο ως «τιμωρούς» του εγκλήματος αλλά και ως ανθρώπους.
Η γραφή του Γιαννίση ανεβαίνει σκαλοπάτια μέσα από κάθε νέα ιστορία που μοιράζεται με το αναγνωστικό κοινό και σε αυτό το βιβλίο κάνει την υπέρβαση δίνοντας ένα ιδιαίτερο πόνημα που θα μας στοιχειώσει καθώς «Η Σκιά» του θα απλώνεται γύρω μας. Μια αιματοβαμμένη ιστορία με μεταφυσικό χαρακτήρα που θα ταράξει την καθημερινότητα μας και θα μας κάνει να ρίξουμε μια δεύτερη ματιά έξω από το παράθυρο μας. Αλήθεια πόσο φοβάστε τις σκιές;
Σκανδιναβική μυθολογία, σκοτεινά πλάσματα που διψάνε για εκδίκηση, black metal μουσική, make up που θυμίζει νεκρικά πρόσωπα, παγανιστικές δοξασίες, σατανιστικά εγκλήματα είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την τέταρτη ιστορία του Άντερς Οικονομίδη. Του επιθεωρητή που έχουμε γνωρίσει μέσα από τη γραφή του Βαγγέλη Γιαννίση. Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας μας φέρνει αντιμέτωπους με μια πολύ σκοτεινή ιστορία που εκτυλίσσεται στο μυστηριώδες Έρεμπρο της Σουηδίας που όλοι μας έχουμε αγαπήσει και, ναι, θέλουμε να επισκεφθούμε κάποια στιγμή στο μέλλον.
Ένας νεκρός ανακαλύπτεται σε μια ερημική τοποθεσία με το σώμα του να είναι στημένο με τελετουργικό τρόπο και φρικτά παραμορφωμένο ώστε να μην αναγνωρίζεται. Από τη στιγμή εκείνη μια απειλητική σκιά φαίνεται να έχει απλωθεί γύρω από την ομάδα του Οικονομίδη. Μια σκιά που σπέρνει τη μυρωδιά του θανάτου στη μικρή πόλη του Ερεμπρο. Οι θρύλοι κάνουν λόγο για ένα πλάσμα που ζητάει εκδίκηση, ένα ντράουγκρ, έναν νεκρό που έχει επιστρέψει στη ζωή. Οι νεκροί αυξάνονται, η αστυνομία θα κληθεί να ξετυλίξει το κουβάρι της υπόθεσης και ο Άντερς θα οδηγηθεί βαθιά σε έναν υπόγειο κόσμο ανακαλύπτοντας ότι τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και μεταφυσικού είναι πολύ λεπτά και εύθραυστα.
Ο Βαγγέλης Γιαννίσης δημιουργεί ένα ιδιαίτερο βιβλίο ενσωματώνοντας στις σελίδες του στοιχεία από τη μυθολογία και τους θρύλους των Σκανδιναβών, κάνει αναφορά στη γλώσσα που έχει κατασκευάσει ο Tolkien στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, μας γνωρίζει τη μουσική σκηνή του Black metal μέσα από μια εξαιρετικά ανατρ��χιαστική και γεμάτη σασπένς ιστορία που πραγματικά θα μας καθηλώσει. Όλα τα στοιχεία που έχει χρησιμοποιήσει έρχονται να δέσουν απόλυτα μεταξύ τους παρασύροντας μας μέσα στη δίνη της πλοκής που έχει πλέξει και δημιουργώντας μας ρίγη τρόμου, αγωνίας και έντασης μέχρι να αποκαλύψουμε τι κρύβεται πίσω από τις νεκρικές μάσκες που βάφουν τα πρόσωπα τους τα μέλη των συγκροτημάτων που αναφέρονται στο βιβλίο του. Μια ιστορία που πραγματικά ξεφεύγει από τα ελληνικά δεδομένα και μας γνωρίζει ήθη και ακούσματα άλλων λαών.
Διαβάζοντας τη «Σκιά» ανακαλύπτουμε την ενδελεχή έρευνα που έχει κάνει ο συγγραφέας σχετικά με τη σκηνή του Black metal και τους συμβολισμούς της και καταφέρνει με ιδιαίτερο και ευφάνταστο τρόπο να τη συσχετίσει με την Σκανδιναβική μυθολογία αλλά και με το gothic στοιχείο του πασίγνωστου σε όλους μας συγγραφέα J. R. R. Tolkien. Οι αναφορές του στην νεκρή γλώσσα του δημιουργού του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ήταν κάτι που με αιφνιδίασε ευχάριστα καθώς είμαι λάτρης των βιβλίων του. Μέσα από μια σφιχτή, δεμένη και καλοδουλεμένη πλοκή μας ταξιδεύει στη μικρή πόλη του Έρεμπρο γνωρίζοντας μας έναν άκρως σκοτεινό υπόγειο κόσμο που υμνεί τον θεό της οργής Οντίν, ακούγεται ότι κάνει ανθρωποθυσίες στο όνομα του, λαμβάνει μέρος σε σατανιστικές τελετές, βάφει τα πρόσωπα του με το χαρακτηριστικό corpse paint που θυμίζει νεκρά πρόσωπα και καίει εκκλησίες ως δήλωση των αντιθρησκευτικών του φρονημάτων.
Πέρα από την εξαιρετικά δυνατή πλοκή του βιβλίου ο Βαγγέλης Γιαννίσης εστιάζει και στους ήρωες του δίνοντας μας αρκετές πληροφορίες για την ιδιωτική τους ζωή. Νέα πρόσωπα κάνουν την εμφάνιση τους στην ομάδα του Άντερς Οικονομίδη όπως η Άριελ Ριβέρα που φαίνεται πως είναι αρκετά σκληρό καρύδι αλλά μέσα της κρύβει μια γυναίκα που παλεύει να συνέλθει από το τρομαχτικό της παρελθόν. Ξεχωριστοί χαρακτήρες, όπως ο Χολμ, ο Τζατζάνοβιτς, η Μοντίν, ο Αλεξάντερσον, οι οποίοι πλαισιώνουν τον Ελληνοσουηδό επιθεωρητή και παράλληλα αγωνίζονται με τα προσωπικά τους προβλήματα και διλήμματα, χαρακτηριστικό που τους κάνει περισσότερο οικείους στους αναγνώστες. Ο Άντερς εμφανίζεται σε αυτό το βιβλίο κάπως πιο σκληρός ως αστυνομικός αλλά εξίσου ευαίσθητος όσον αφορά τα προσωπικά του. Η λύση του μυστηρίου των αποτρόπαιων δολοφονιών έρχεται να τους λυτρώσει όχι μόνο ως «τιμωρούς» του εγκλήματος αλλά και ως ανθρώπους.
Η γραφή του Γιαννίση ανεβαίνει σκαλοπάτια μέσα από κάθε νέα ιστορία που μοιράζεται με το αναγνωστικό κοινό και σε αυτό το βιβλίο κάνει την υπέρβαση δίνοντας ένα ιδιαίτερο πόνημα που θα μας στοιχειώσει καθώς «Η Σκιά» του θα απλώνεται γύρω μας. Μια αιματοβαμμένη ιστορία με μεταφυσικό χαρακτήρα που θα ταράξει την καθημερινότητα μας και θα μας κάνει να ρίξουμε μια δεύτερη ματιά έξω από το παράθυρο μας. Αλήθεια πόσο φοβάστε τις σκιές;
November 4, 2021
Μ’ αρέσει η γραφή του Γιαννίση, μ’ αρέσει και ο ήρωας του, Οικονομίδης, οπότε πώς να μη μου αρέσει και το βιβλίο του, που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον μου από την αρχή μέχρι το τέλος. Ωραία η υπόθεση, εμπλουτισμένη με στοιχεία από την σκανδιναβική μυθολογία και τους θρύλους της, καθώς επίσης και της Black Metal . Και αν για την σκανδιναβική μυθολογία ήξερα κάποια πράγματα η Black Metal μου ήταν παντελώς άγνωστη. Θα τολμήσω να το πω ότι η γραφή του δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την γραφή του Nesbo και ας με συγχωρήσουν οι φανατικοί οπαδοί του τελευταίου.
April 3, 2019
Με τον κίνδυνο να επαναλάβω πολλά στοιχεία των κριτικών μου για το Μίσος και το Κάστρο, που με άφησαν ενθουσιασμένη, πάμε να δούμε λίγα πράγματα για το 4ο βιβλίο του Β. Γιαννίση με τον επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη, τη Σκιά. Το διάβασα back-to-back με το Κάστρο και δεν μπορούσα να σταματήσω. Ευτυχώς υπάρχει ακόμα το 3ο κατά σειρά που προς το παρόν προσπέρασα,ο Χορός των Νεκρών, και το σύνδρομο στέρησης θα καταλαγιάσει.
Ο Οικονομίδης επανέρχεται δριμύτερος, σοφότερος και φαίνεται να βρίσκει σιγά σιγά τις ισορροπίες του όσον αφορά και την οικογενειακή του ζωή αλλά και την ψυχολογική του κατάσταση, παραμένοντας πάντα συμπαθής και εξαιρετικά ανθρώπινος. Οι νέοι χαρακτήρες που έρχονται να προστεθούν στο cast είναι επίσης πολύ ενδιαφέροντες.
Η καθηλωτική πλοκή, το σασπένς, οι χαρακτήρες,ο κοινωνικός σχολιασμός και, φυσικά, η ατμόσφαιρα που αριστοτεχνικά δημιουργεί με τη γραφή του ο Γιαννίσης κάνουν τη Σκιά ένα βιβλίο που δεν πρέπει να προσπερνάμε. Επίσης η παρουσία των παλιών θεών της Σκανδιναβίας δίνει πάντα έξτρα πόντους σε ένα βιβλίο για μένα.
Ο Βαγγέλης Γιαννίσης και ο Άντερς Οικονομίδης ήρθαν για να μείνουν και απορώ πως άργησα τόσο να τους ανακαλύψω.
Ο Οικονομίδης επανέρχεται δριμύτερος, σοφότερος και φαίνεται να βρίσκει σιγά σιγά τις ισορροπίες του όσον αφορά και την οικογενειακή του ζωή αλλά και την ψυχολογική του κατάσταση, παραμένοντας πάντα συμπαθής και εξαιρετικά ανθρώπινος. Οι νέοι χαρακτήρες που έρχονται να προστεθούν στο cast είναι επίσης πολύ ενδιαφέροντες.
Η καθηλωτική πλοκή, το σασπένς, οι χαρακτήρες,ο κοινωνικός σχολιασμός και, φυσικά, η ατμόσφαιρα που αριστοτεχνικά δημιουργεί με τη γραφή του ο Γιαννίσης κάνουν τη Σκιά ένα βιβλίο που δεν πρέπει να προσπερνάμε. Επίσης η παρουσία των παλιών θεών της Σκανδιναβίας δίνει πάντα έξτρα πόντους σε ένα βιβλίο για μένα.
Ο Βαγγέλης Γιαννίσης και ο Άντερς Οικονομίδης ήρθαν για να μείνουν και απορώ πως άργησα τόσο να τους ανακαλύψω.
April 26, 2019
Άξια συνέχεια των πρώτων 3 βιβλίων του Άντερς Οικονομίδη, όπως τα διηγείται στον Βαγγέλη Γιαννίση! Η γραφή όσο πάει και βελτιώνεται, με καλύτερες περιγραφές, πιο ομαλή αποτύπωση της κατάστασης και της ψυχολογίας του ήρωα, χωρίς τις ελλειπτικές περιγραφές προηγούμενων βιβλίων που έπρεπε να φτάσεις στο τέλος για να καταλάβεις τι συμβαίνει στον ήρωα, με "ορατή" στον αναγνώστη την απειλή του δολοφόνου. Μόνο μου παράπονο, δεν θεωρώ ότι εξηγήθηκε επαρκώς ο λόγος της "μεταμόρφωσης" του δολοφόνου, θα ήθελα μεγαλύτερο φως και σε αυτόν. Δεν πειράζει, ήταν ένα βιβλίο που σε κάλυπτε και σε κάνει να ανυπομονείς για το επόμενο.
November 14, 2018
Αγαπημένη black metal, αστυνομικό και σκανδιναβική μυθολογία κάποια από τα στοιχεία που πήρε ο συγγραφέας και έφτιαξε μια σκοτεινή ιστορία που μου άρεσε απίστευτα.
Ο χορός των νεκρών με τον αγαπημένο μου Σαμαήλ νόμιζα οτι θα περέμενε για αρκετό καιρό ως το πιο αγαπημένο μου. Αλλά ήρθε Η σκιά με τα τόσα στοιχεία της black metal μουσικής και την έφτασε. Κι έτσι τώρα είναι δύο.
Η γραφή του Βαγγέλη Γιαννίση σε κάθε βιβλίο του ανεβαίνει επίπεδο κι έχω τη διαίσθηση οτι θα μείνει έτσι.
Αγαπώ Άντερς, αγαπώ Κρίστερ.
Περιμένω το επόμενο πως και πως!
Ο χορός των νεκρών με τον αγαπημένο μου Σαμαήλ νόμιζα οτι θα περέμενε για αρκετό καιρό ως το πιο αγαπημένο μου. Αλλά ήρθε Η σκιά με τα τόσα στοιχεία της black metal μουσικής και την έφτασε. Κι έτσι τώρα είναι δύο.
Η γραφή του Βαγγέλη Γιαννίση σε κάθε βιβλίο του ανεβαίνει επίπεδο κι έχω τη διαίσθηση οτι θα μείνει έτσι.
Αγαπώ Άντερς, αγαπώ Κρίστερ.
Περιμένω το επόμενο πως και πως!
November 25, 2018
Είναι αναμφίβολα το καλύτερο της σειράς. Πιο ενδιαφέρον και πιο ατμοσφαιρικό, ξενυχτας άνετα για χάρη του!
August 13, 2019
Review λέιτερ
August 13, 2018
Το διάβασα μέσα σ' ένα δωδεκάωρο! Με καθήλωσε! Δυνατή υπόθεση, ανατριχιαστική πλοκή και χωρίς να κάνει "κοιλιά", κρατάει τον αναγνώστη σε εγρήγορση! Δέθηκα με τους ήρωες και αγάπησα ιδιαίτερα τον Άντερς Οικονομίδη. Όσο το διάβαζα ένιωθα την επιβλητική παρουσία μιας σκιάς στο χώρο και τους ήρωες κυριολεκτικά δίπλα μου! Τόσο ζωντανά ήταν όλα, όσα διάβαζα!
Ο συγγραφέας περνάει δυνατά μηνύματα μέσα από τους ήρωές του όπως είναι η εγκληματικότητα, η κακοποίηση, η ενδοοικογενειακή βία, οι φοβίες, η μοναξιά, η μεταφυσική, ο παγανισμός.
Τεκμηριωμένο, καλογραμμένο, σημεία που δείχνουν την έρευνα που έχει κάνει ο συγγραφέας πριν αποδώσει την ιστορία.
Η γραφή του Γιαννίση με σημάδεψε και μόλις απέκτησε ακόμα μια φανατική αναγνώστρια!
Ανυπομονώ για το επόμενο!
Ο συγγραφέας περνάει δυνατά μηνύματα μέσα από τους ήρωές του όπως είναι η εγκληματικότητα, η κακοποίηση, η ενδοοικογενειακή βία, οι φοβίες, η μοναξιά, η μεταφυσική, ο παγανισμός.
Τεκμηριωμένο, καλογραμμένο, σημεία που δείχνουν την έρευνα που έχει κάνει ο συγγραφέας πριν αποδώσει την ιστορία.
Η γραφή του Γιαννίση με σημάδεψε και μόλις απέκτησε ακόμα μια φανατική αναγνώστρια!
Ανυπομονώ για το επόμενο!
Displaying 1 - 30 of 63 reviews