Φαντασία

Το δέντρο του Άραϋ #3

by Μανώλης Σιμιτσάκης

«Πέθανα για μερικές ημέρες. Και πρέπει να γυρίσω πίσω. Εγώ και μερικοί ακόμη που κάποτε πεθάναμε» εξομολογήθηκε η Μαρία στον Γιώργο και ένα υπερβατικό ταξίδι μυστηρίου και μαγείας στον κόσμο των ψυχών ξεδιπλώθηκε.

Με εφόδια το Συναίσθημα και την Πίστη, συμμάχους τον μύστη Φειδία και το αλλόκοσμο πλάσμα Ιχώρ, ύστερα από μία μεταφυσική και περιπετειώδη αναζήτηση γεμάτη ανατροπές και συγκρούσεις, το Βίλβετ και το δέντρο του Άραϋ έχουν αποκαλύψει σχεδόν κάθε τους μυστικό. Ακόμη και τον λόγο που τα μωρά πλέον γεννιούνται χωρίς ψυχή και πεθαίνουν ακαριαία.

Η απειλή δεν κρύβεται πια. Ο Νταμιάνο έχει καταφέρει να κυριαρχήσει στα πεδία του θανάτου ως θεός και αναζητά πάση θυσία τον τρόπο να αναστηθεί. Τώρα, έχοντας στα χέρια του όσα χρειάζεται, είναι έτοιμος να ολοκληρώσει το καταστροφικό του έργο για να επιστρέψει ξανά στη ζωή.

Ποια θα είναι η τύχη της Μαρίας και του Ηλία στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν όσα είναι ικανές η Φαντασία και η Ονειρωδή να τους προσφέρουν, ώστε να επανέλθει η ισορροπία;

Ο χρόνος λιγοστεύει και ο Γιώργος τρέμει στην ιδέα, πως η αγαπημένη του έχει χαθεί για πάντα. Ακόμη όμως κι αν το τέλος είναι αίσιο, θα μπορέσουν με την Μαρία να επιστρέψουν στα σώματά τους; Στη ζωή;

Η μοίρα του Βίλβετ και του ανθρώπινου γένους θα σφραγιστεί με το τελευταίο κλειδί, τη Φαντασία.

Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι

Genres: Fantasy

406 pages, Paperback

First published May 10, 2018

About the author

Ο Σιμιτσάκης Μανώλης γεννήθηκε τον Μάρτιο του 82 και μεγάλωσε στον Άλιμο. Η βαβούρα της Αθήνας τον έπνιξε και αποφάσισε να ζήσει την υπόλοιπή του ζωή στην όμορφη Κρήτη.

Έχει ασχοληθεί με αρκετά είδη τέχνης, αυτή όμως που τον κέρδισε ήταν η συγγραφή και η ποίηση. Ξεκινώντας με ποίηση στα εφηβικά του χρόνια, ένιωσε αργότερα την ανάγκη να γράψει κάτι μεγαλύτερο.

Αυτό το κάτι είναι η Τριλογία βιβλίων φαντασίας - μεταφυσικού μυστηρίου "Το δέντρο του Άραϋ - κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι", η οποία εκδόθηκε από τις εκδόσεις Λυκόφως .

Εκτός της τριλογίας, το 2021, εκδόθηκε το 4ο βιβλίο του, με τίτλο "Singularity - Η πειραματική νουβέλα", ένα θεατρικό μυθιστόρημα/ψυχογράφημα.
Περισσότερα για τα βιβλία του, συνεντεύξεις και άλλα λογοτεχνικά καλούδια, μπορείτε να βρείτε στο www.Aray.gr

Το 2020 ίδρυσε σε συνεργασία με τη συγγραφέα Μαρία Βρυσανάκη τον Σύλλογο δημιουργικής γραφής "Λογοπαίγνιο" όπου και διδάσκει δημιουργική γραφή σε ενήλικες και εφήβους.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο www.DimiourgikiGrafi.com

Έχει αρθρογραφήσει, με ψευδώνυμο και επωνύμως, σε σχετικά ρεπορτάζ εφημερίδων και σε διάφορες σελίδες με θέμα το φανταστικό και το μυστήριο, ενώ και η αρθρογραφία για το βιβλίο δεν τον αφήνει αδιάφορο.
​
Επίσης, τελεί χρέη κριτικού σε διαγωνισμούς λογοτεχνίας και επιμελείται βιβλία, ανεξαρτήτου είδους.

​Κάπου ανάμεσα στον ελεύθερο του χρόνο από όλα τα παραπάνω και τις υποχρεώσεις του στη ζωή, κατάφερε να δημιουργήσει και έναν από τους πρώτους χώρους Δωματίων Μυστηρίου στην Ελλάδα - τον πρώτο Ελληνικό -, φιλοξενώντας το μεράκι του για περίεργες ιστορίες και εκεί.

Γενικότερα είναι ένας άνθρωπος υπεύθυνος και προσγειωμένος, αλλά ελπίζει πως σε λίγα χρόνια ο κόσμος θα είναι καλύτερος.

Με ή χωρίς τον ίδιο. Δεν έχει σημασία.

Reviews

[Μaria Vrisanaki · Rating 5 out of 5]

"Όταν η ομορφιά πεθαίνει, τα θραύσματά της βροχή γίνονται, παγωμένη ανατολή στα μάτια μας, που φωλιάζει στα ισόβια υπόγεια σπήλαιά μας"



Αυτό δεν έπρεπε να γίνει!



Αυτό δεν έπρεπε να γίνει!!!!





Προσπαθούσα να μην κλάψω τη στιγμή που διάβαζα… εκεί λίγο πριν το τέλος… αλλά…



Αυτό δεν έπρεπε να γίνει…



Δεν μπορώ να γράψω κανονική κριτική… Θέλω μόνο να κλάψω τώρα.



"Αυτό που είδα σε εσένα είναι ό,τι πολεμούσα πάντα να χτίσω. Μην το χαραμίσεις. Να την προσέχεις..."

[Μανώλης Σιμιτσάκης]

www.Aray.gr
Φαντασία!
Έχετε καταλάβει τη δύναμή της; Έχετε καταλάβει πως αυτή είναι μία από τις σημαντικότερες ιδιότητες που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε από τα υπόλοιπα όντα; Αλλά γιατί; Και πώς αυτή μπορεί και μπλέκεται με την πραγματικότητα;
Το ταξίδι που ξεκίνησε μέσα από το πρίσμα του θανάτου έχει φτάσει πολύ μακριά πλέον για τους χαρακτήρες του βιβλίου. Πέρα από τον θάνατο. Πού; Δεν μπορώ να σας αποκαλύψω :P
Αλλά να θυμάστε πως δεν έχει σημασία πόσο μακριά φτάνει κανείς. Σημασία έχει η επιστροφή. Στη ζωή. Και για αυτήν δεν μπορώ να εγγυηθώ για κανέναν από τους χαρακτήρες με τόσα που συμβαίνουν...

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλους όσοι σταθήκατε δίπλα στην τριλογία, αναγνώστες και συντελεστές.

Σύντομα σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία - και σε αρκετά μικρότερα:
Πατάκης, Nakas book house, Public, Ιανός, Solaris, Πρωτοπορία, Ελευθερουδάκης, Πολιτεία κ.α
(Ήδη στα
Solaris: http://solaris.gr/shop/%CE%B4%CE%B5%C...
Πατάκης: http://www.patakis.gr/viewshopproduct...
Πρωτοπορία : https://www.protoporia.gr/to-dentro-t... )

Για περισσότερες πληροφορίες, αποσπάσματα, συνεντεύξεις και πολλά άλλα, μπείτε στην επίσημη ιστοσελίδα της τριλογίας: www.aray.gr

Συναίσθημα, Πίστη, Φαντασία
Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι

[Marilena ⚓ · Rating 4 out of 5]

*4.5*
Το τελευταίο βιβλίο της τριλογίας νομίζω ότι ήταν και το αγαπημένο μου.
Η περιπέτεια συνεχίζεται και οι εξελίξεις πέφτουν βροχή.
Η Ονειρωδή ήταν απ το αγαπημένα στοιχεία στο βιβλίο, θα μπορούσα να ζήσω εκεί για πάντα.
Η φαντασία του συγγραφέα είναι απίστευτη και ο κόσμος που έχει δημιουργήσει σίγουρα δεν θα ξεχαστεί(τουλάχιστον από εμένα).
Παρόλο που το έχω τελειώσει κάποιες μέρες τώρα συνεχίζω να σκέφτομαι το τέλος και τι θα μπορούσε να είχε αλλάξει για ένα αγαπημένο ήρωα.
Ένα όμορφο ταξίδι έφτασε στο τέλος του

[Σκουλάς Αλκιβιάδης · Rating 5 out of 5]

Ειλικρινά, δεν έχω λόγια!!! 👌👌👌
Αρχικά, οφείλω να αναφέρω πως το βιβλίο αυτό με μάγεψε ακόμα περισσότερο απ' τα προηγούμενα δύο!
Οι χαρακτήρες παραμένουν ολοκληρωμένοι (και παραδόξως ζωντανοί 😂😜😂), όσο και τα σύμπαντα στα οποία διαδραματίζονται οι περιπέτειες τους!!! Η γραφή του συγγραφέα παραμένει απολαυστική όσο και η καλπάζουσα φαντασία του 😉, που με τις περιγραφές του και μόνο σε παρασέρνει μ' έναν μαγικό τρόπο στον κόσμο του Βίλβετ, της Ονειρωδής, του Σέρετον κτλ., κάτι που ισχύει φυσικά και στα προηγούμενα 2 βιβλία του.
Στο "Φαντασία" λοιπόν, η δράση κορυφώνεται όσο και τα συναισθήματα που νοιώθεις μέσα απ' τα μάτια και την αγωνία για την εξέλιξη των ηρώων. Επίσης, συναντάμε περισσότερες μάχες, ανατροπές, και εκπλήξεις που άλλοτε είναι ευχάριστες, και... ❓😜❓

Και κάτι ακόμα... 😜 Το εξώφυλλο τα σπάει!!! ΚΟΡΥΦΗ!!! ⭐⭐⭐⭐⭐

[Effie (she-her) · Rating 4 out of 5]

Όσο η Μαρία και ο Ηλίας ψάχνουν το πιστίο του Ιχώρ στην Ονειρωδή, Ο Γιώργος, ο Φειδίας και ο Ιχώρ προσπαθούν να προστατέψουν το δέντρο του Άραϋ από τον Νταμιάνο. Η τύχη όλης της ανθρωπότητας βρίσκεται στα χέρια τους.

Το τρίτο βιβλίο της σειράς έχει περισσότερη περιπέτεια κι απ' τα δύο πρώτα μαζί. Τα γεγονότα τρέχουν διαρκώς και κρατάνε το ενδιαφέρον αμείωτο. Οι ιδέες του συγγραφέα, όπως πάντα, ξεχειλίζουν από Φαντασία. Νομίζω η ιδέα των πολυσυμπάντων είναι η πιο αγαπημένη μου. Επίσης έχουμε μια επική μάχη που την περίμενα πως και πως! Το τέλος της ιστορίας ήταν αυτό που περίμενα λίγο - πολύ. Βαθιά συγκινητικό και όμορφο. Και μιας και τελείωσε η ιστορία μπορώ να πω με σιγουριά ότι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι ο Ηλίας, τον οποίο είχα συνεχώς στο μυαλό μου με την εικόνα του Tom Cavanagh για κάποιο λόγο. Μακάρι κάποια στιγμή να δούμε την τριλογία του Άραϋ σε σειρά, αγαπητό Netflix για ρίξε μια ματιά!

[Konstantina]

"Μόλις ένιωσαν κυρίαρχοι των φτερών τους, κατάφεραν να απολαύσουν το τοπίο, τα κτήρια από ψηλά και το πολύχρωμο δάσος στον πάτο, και να παρατηρήσουν την αναρχία και την ανούσια ύπαρξη κάποιων πραγμάτων. Σκάλες καταμεσής που δεν οδηγούσαν πουθενά, γεφύρια ανάποδα στημένα, θεόρατες πόρτες ή παράθυρα δίχως τοίχους έπλεαν στο κενό και σε κάθε ύψος, βροχή που έφεγγε ασήμι, ενώ πού και πού θα συναντούσες μικρές σφαίρες φωτός που σαν ζωντανά πλάσματα θα στροβιλίζονταν τριγύρω σου, αθώα και παιχνιδιάρικα".

Ο Μανώλης Σιμιτσάκης ολοκληρώνει την τριλογία του με γενικό τίτλο: "Το Δέντρο του Άραϋ" με το βιβλίο Γ, τη "Φαντασία". Μέσα από μια περιπετειώδη διαδρομή, που τη χαρακτηρίζει η ταχύτητα, οι εναλλαγές σε σκηνές, οι σκέψεις και τα συναισθήματα, ο αναγνώστης καλείται να προβληματιστεί για τη ζωή και τις κατευθύνσεις που επιλέγουμε οι ίδιοι ή μας επιβάλλει η κοινωνία.
Ο κόσμος που έχει πλάσει ο Μανώλης Σιμιτσάκης είναι ιδιαίτερος, λεπτομερής και πολυδιάστατος, έτσι ώστε να δημιουργεί εικόνες και ερωτήματα δίχως να κουράζει ή να "επιβάλει" λύσεις. Κεντρικός χαρακτήρας για άλλη μια φορά ο Ιχώρ, ένα πλάσμα μοναδικό, που επιλέγει το συναίσθημα δίχως διαπραγμάτευση, ενώ ιδιαίτερο χρώμα δίνει και ο χαρακτήρας της Μαρίας.
Μου άρεσε πολύ το τέλος, ειδικά οι τελευταίες σελίδες, που οδηγούν σαν καλοζυγισμένα σκαλοπάτια τον αναγνώστη σε μια συνολική εκτίμηση του έργου δημιουργώντας μια γλυκόπικρη αίσθηση.

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2020...


Ο θάνατος είναι ένα αναπόφευκτο γεγονός στην ζωή κάθε έμβιου οργανισμού,όπως καί των ανθρώπων. Είναι ένα ζήτημα που απασχόλησε καί εξακολουθεί να απασχολεί από απλούς ανθρώπους έως τους επιστήμονες καί την κάθε θρησκεία. Το άγνωστο καί το τι έπεται μετά από αυτόν,είναι κάτι το οποίο προκαλεί φόβο σε όλους μας. Κανείς δεν μπορεί να εξοικειωθεί με αυτόν. Άραγε,ισχύει αυτό που διατυμπανίζει η θρησκεία περί κολάσεως καί παραδείσου,η θέση της επιστήμης πως δεν υπάρχει μετά θάνατον ζωή,ή,τελικά είναι κάτι άλλο; Δύσκολη ερώτηση καί ακόμη πιο δύσκολη η απάντησή της,αφού κανείς δεν μπορεί να μας απαντήσει με απόλυτη σιγουριά.
Κατά καιρούς έχει τύχει να ακούσουμε περιπτώσεις νεκροφάνειας καί νεκρανάστασης ανθρώπων που ενώ φαινομενικά έδειχναν ότι είχαν πεθάνει,ξαφνικά επανήλθαν στην ζωή. Αυτοί οι ίδιοι διηγούνται την μεταθανάτια εμπειρία τους καί συνηθίζουν να λένε για ένα πολύ δυνατό φως,το οποίο τους οδηγούσε σε έναν άλλο τόπο. Το αν ισχύει,βέβαια ή όχι,δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω.
Ο συγγραφέας κύριος Μανώλης Σιμιτσάκης στην τριλογία του ''Το δέντρο του Άραϋ'' μας δίνει μία ιστορία φαντασίας που προσπαθεί να προσεγγίσει όσα σας ανέφερα παραπάνω. Στηρίζεται εκεί καί τρόπο τινά κάπως ενώνει τον θάνατο με την ζωή καί αποδιώχνει από πάνω τους αυτό το αίσθημα του τρόμου. Υπάρχει μία φυσικότητα που συναρπάζει μπορώ να πώ. Άλλωστε,εάν παρατηρήσετε πιο προσεκτικά κάτω από τον τίτλο του βιβλίου,θα δείτε γραμμένη την φράση ''Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι''. Άρα δίνει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα καί δεν έχουμε ένα βιβλίο που θα βαρύνει αρνητικά τις ψυχές των αναγνωστών.
Εμένα μου δόθηκε η ευκαιρία να έχω στα χέρια μου όλη την τριλογία καί να μπορώ να διαβάσω το ένα βιβλίο μετά το άλλο. Έτσι,αποφάσισα να γράψω μέσα σε ένα άρθρο μία συνολική κριτική καί των τριών βιβλίων μαζί,σαν ένα είδος αφιερώματος,για να είναι πιο ξεκούραστο καί για εσάς τους αναγνώστες του blog. Αρχικά,να σας πώ ότι καί τα τρία βιβλία έχουν κοινό τίτλο ''Το δέντρο του Άραϋ'' μα φέρουν ξεχωριστά το καθένα έναν δικό του υπότιτλο. Το πρώτο βιβλίο φέρει τον διακριτικό υπότιτλο "Συναίσθημα",το δεύτερο βιβλίο με υπότιτλο "Πίστη", και το τρίτο βιβλίο, με υπότιτλο "Φαντασία".
Βιβλίο Α'
Ας τα πιάσουμε,όμως,καλύτερα από την αρχή. Στο πρώτο βιβλίο της τριλογίας ο συγγραφέας μας εισάγει στο θέμα της ιστορίας καί μας γνωρίζει τους ήρωες που θα συναντήσουμε,καθώς καί μία πρώτη γεύση από τον τόπο στον οποίο πρόκειται να διεξαχθούν τα γεγονότα. Ο λόγος του είναι αδιάκοπος,στρωτός κι εμπλουτισμένος από άφθονο,οικείο λεξιλόγιο,γλαφυρές εικόνες,γρήγορη ροή των εξελίξεων αλλά καί με μία εσάνς λυρικότητας από τα ποιήματα που τοποθετούνται εύστοχα σε διάφορα σημεία του κειμένου κι εντείνουν κι εκείνα με την σειρά τους στο να προκαλέσουν ποικίλα συναισθήματα στους αναγνώστες. Συναισθήματα όπως είναι ο πόνος της απώλειας,η απελπισία,ο φόβος,η αγωνία,ο έρωτας αλλά καί η άσβεστη ελπίδα.
Πώς θα αισθανόσασταν αν βλέπατε ξαφνικά ολοζώντανο μπροστά σας έναν άνθρωπο δικό σας μέρες μετά την ταφή του; Προφανώς καί θα τρομάζατε. Κι ανάλογα με το αν πιστεύετε σε κάποιο θρησκευτικό δόγμα,ή όχι,θα θεωρούσατε ότι είναι έργο θεού,ή,δαίμονα,ή απλά θα νιώθατε χαρά που επέστρεψε κοντά σας...
Ο συγγραφέας επιχειρεί καί το καταφέρνει να απαλλάξει την σκέψη μας από προκαταλήψεις καί παγιωμένες θέσεις γι'αυτό το ζήτημα,εστιάζοντας σε μία πιο πνευματική προσέγγισή του. Εμένα,οφείλω να ομολογήσω,πως μου άρεσε πάρα πολύ αυτό του το τόλμημα. Πρέπει να αξιοποιούμε όλες τις δυνατότητες του εγκεφάλου μας,γιατί είναι πολύ περισσότερες καί ικανότερες από ό,τι πιστεύουμε.
Καθ΄όλη την διάρκεια της ανάγνωσης αισθανόμουν πως γινόμουν κι εγώ σιγά σιγά μέρος της υπόθεσης. Ασχολήθηκα νοερά με την μαγεία,έψαξα να βρώ κόσμους μακρυά καί συνάμα τόσο κοντά σε εμάς,καθώς καί απαντήσεις για το τι συμβαίνει τελικά καί το πως θα μπορούσα να βοηθήσω τους ήρωες να έρθουν πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου τους.
Όσο για τις ανατροπές είναι αρκετές καί καθοριστικές για την υπόθεση του βιβλίου. Ξεκινούν σχεδόν ταυτόχρονα με την εξιστόρηση των γεγονότων από την αρχή καί συνεχίζονται μέχρι το τέλος του βιβλίου. Ένα τέλος το οποίο σταματάει σε καίριο σημείο καί αφήνει τους αναγνώστες να φαντάζονται το τι μέλλει γενέσθαι στην πορεία.
Βιβλίο Β'
Όταν ο κόσμος των ψυχών κινδυνεύει καί μαζί του τα αγαπημένα σας πρόσωπα που βρίσκονται εκεί,μέχρι που είστε διατεθειμένοι/ες να φτάσετε για να τους προστατέψετε; Στο δεύτερο βιβλίο ο συγγραφέας μεταδίδει στους αναγνώστες το μήνυμα της πίστης (οτιδήποτε αντιπροσωπεύει αυτό,για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά) μα καί της πραγματικής,ανιδιοτελούς καί ουσιαστικής αγάπης.
Η αφήγηση των γεγονότων συνεχίζει σχεδόν από εκεί που είχαμε μείνει στο πρώτο βιβλίο καί θα γίνεται παράλληλα από τους πρωταγωνιστές. Έτσι,όχι μόνο θα ενισχυθεί η πλοκή,αλλά θα καλυφθούν τυχόν κενά που ίσως να υπήρχαν σε αντίθετη περίπτωση. Οι ενεργοί ήρωες είναι λιγότεροι αυτήν την φορά(τουλάχιστον μέχρι την μέση του βιβλίου). Εδώ,θα συναντήσουμε περισσότερα πλάσματα του φανταστικού κόσμου. Η δε χρήση της διαφορετικής γραμματοσειράς θα εντείνει όλα τα παραπάνω που σας αναφέρω.
Για πολλοστή φορά θα αποδειχθεί ότι η παρέμβαση των ανθρώπων είναι καταστροφική καί μοιραία τόσο στον πραγματικό,όσο καί στον πνευματικό κόσμο. Τα πάθη καί οι κακές συνήθειες δύσκολα μπορούν να ''αποτιναχθούν'' από πάνω τους. Άλλωστε,πολύ σωστά ο λαός μας λέει την φράση πως πρώτα βγαίνει η ψυχή καί μετά το χούι του ανθρώπου.
Η πίστη είναι το πιο δυνατό όπλο στα χέρια των ηρώων μας σε αυτήν την μάχη. Από εκεί πηγάζει όλη η δύναμη. Γι'αυτό καί κάθε πιστός φέρει το σύμβολό της. Ο συγγραφέας μας δίνει μία διαφορετική καί εναλλακτική προσέγγιση του παραδείσου καί της κόλασης. Το δέντρο με τον απαγορευμένο καρπό γίνεται το δέντρο που ''ζεί'' τις ψυχές. Δεν είναι αμαρτωλό. Καί τα φύλλα συκής που κάλυπταν την γύμνια των πρωτόπλαστων,γίνονται φύλλα που δηλώνουν την πίστη.
Στα μάτια μου μοιάζει σαν μία αλληγορία της αληθινής ζωής,όπου η πλάνη θα είναι ακόμα πιο μεγάλη καί δελεαστική. Κι όσοι/ες ξεγελαστούν,θα πιαστούν σαν άλλα θύματα στον ιστό της αράχνης.
Τα δύο νέα θέματα που θίγονται μέσα από την υπόθεσή του είναι η αιώνια μάχη ανάμεσα στο καλό καί στο κακό καί η στάση της εκκλησίας καί η λανθασμένη προσέγγιση καί μετάδοση της θρησκείας.
Παρατηρούμε,επίσης,την σύνδεση των δύο βιβλίων καί την ενίσχυση της ιστορίας με νέα στοιχεία.
Άν καί μιλάμε για ένα πνευματικό κόσμο,εδώ ισχύει το τρίπτυχο: συναίσθημα-πίστη-φαντασία. Εκεί βρίκεται όλη η ουσία. Ο έρωτας γίνεται αγάπη καί η μετάνοια φέρνει την πολυπόθητη κάθαρση. Ακόμη καί πολλά μυστήρια που γίνονται εκεί,ταιριάζουν με τα καθιερωμένα μυστήρια της χριστιανικής πίστης,όπως είναι η βάπτιση.
Το τέλος του βιβλίου έρχεται λίγο πρίν την κορύφωση. Ένας νέος κύκλος φαίνεται να ανοίγει καί σαν αναγνώστρια με άφησε με την σκέψη πως γίνεται ένα δέντρο να ''θρέφει'' τόσο τους ζωντανούς,όσο καί τους πεθαμένους. Μήπως τελικά είναι η μήτρα που μας γεννά όλους/ες καί στο τέλος επιστρέφουμε πάλι εκεί;
Βιβλίο Γ'
Φτάσαμε αισιώς στο τρίτο βιβλίο καί είμαστε ένα βήμα πρίν το τέλος. Ένα τέλος που σηματοδοτεί το μέλλον του πνευματικού,αλλά καί του πραγματικού κόσμου,καθώς καί των ηρώων μας. Άραγε,τί παραπάνω μπορεί να υπάρχει εκεί από ό,τι μπορούμε να φανταστούμε;
O συγγραφέας μας δίνει ένα μυθιστόρημα φαντασίας με μπόλικη μαγεία,αγωνία,σασπένς καί διαρκή δράση. Η τελευταία παρτίδα του σκακιού είναι έτοιμη να ξεκινήσει,αφού οι ήρωες σαν άλλα πιόνια είναι έτοιμοι να μπούν στην μάχη. Δύο βασιλιάδες καί μία βασίλισσα. Ποιός θα καταφέρει να επιβιώσει καί να την έχει δική του; Ποιό το αντίκτυπο αυτής της μάχης στην πραγματική ζωή; Όλα πια έχουν έρθει στο φως. Τίποτα δεν μπορεί να μείνει άλλο κρυμμένο. Μαζί με την πολυπόθητη λύτρωση θα έρθει καί η απώλεια. Μήπως,όμως,αυτός είναι ο κάλλιστος τρόπος για να κλείσει όλη η ιστορία των βιβλίων; Το τέλος μου άφησε μία γλυκόπικρη αίσθηση μα συνάμα με έβαλε σε σκέψεις. Σκέψεις για το αν ζούμε την ζωή μας όπως της αξίζει καί να απελευθερωθούμε από ''δεσμά'' καί να αφήσουμε την αγάπη καί την φαντασία να γίνει κομμάτι μας.
Με λίγα λόγια,πρόκειται για μία πολύ καλή δουλειά από μεριάς του συγγραφέα καί αξίζει να αναζητήσετε καί να διαβάσετε όλη την τριλογία. Στα υπέρ του βιβλίου η αρκετά καλή γραφή του συγγραφέα καί η πρωτοτυπία του θέματος. Καί μην το ξεχάσετε ποτέ πως ''κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι''.
Καλές σας αναγνώσεις!

[Μαρία Γεωργοπούλου · Rating 5 out of 5]

Το τελευταίο μέρος της τριλογίας είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό από τα προηγούμενα δύο…
Το ταξίδι για τους ήρωες φτάνει στο τέλος του, αλλά μαζί με τη λύτρωση έρχεται και η απώλεια...
Σε συγκεκριμένα σημεία δεν μπόρεσα να σταματήσω τα δάκρυά μου..

Πρόκειται για ένα βιβλίο που αν διαβαστεί προσεκτικά θα γίνει η αφορμή να θέσουμε πολλά υπαρξιακά ερωτήματα στον εαυτό μας…
Η γραφή είναι εξαιρετική και αυτό που με εντυπωσίασε πολύ είναι ο τρόπος που γίνονται οι περιγραφές, καθώς όση ώρα το διάβαζα ένοιωθα πως βρισκόμουν μέσα σε αυτόν τον ιδιαίτερο κόσμο που έχει δημιουργήσει ο συγγραφέας!

[Νίκος Vitoliotis) · Rating 4 out of 5]

"Φαντασία", λέγεται το τρίτο βιβλίο του Δέντρου του Άραϋ, φαντασία βγάζει στο χαρτί ο Σιμιτσάκης, και μάλιστα γόνιμη. Ολοκληρώνεται λοιπόν η χαρτογράφηση του κόσμου των ονείρων, μαθαίνουμε από πού προέρχεται ο δικός μας κόσμος, ποιος και γιατί τον έφτιαξε και ένα σωρό άλλα πράγματα. Έχει και εκτεταμένες σκηνές μάχης, έχει αγωνία, έρωτα, εκδίκηση... Οφείλω να συγχαρώ τον συγγραφέα για την εσωτερική συνέπεια των κόσμων του. Πολύ καλή δουλειά, τόσο στο τρίτο μέρος, όσο και συνολικά. 4/5.

[AlexNms · Rating 4 out of 5]

Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της ιστορίας: την Φαντασία παρακολουθούμε την πλοκή από δυο μεριές. Την μια από την οπτική του Γιώργου, του Φειδία και του Ιχώρ που έχουν μείνει στο Δέντρο του Άραϋ για να το προφυλάξουν από τον Νταμιάνο που σκοπό έχει να το κάψει και την άλλη από την οπτική της Μαρίας και του Ηλία που έχουν πάει σ��ην Ονειρωδή για να βρουν το Πιστίο του Ιχώρ ώστε να νικηθεί ο Νταμιάνο. Πέρα από αυτά δεν θα αποκαλύψω τίποτα άλλο.
Νομίζω οτι είναι περιττό να πω οτι η γλώσσα του συγγραφέα είναι ο ορισμός του λυρισμού. Τόσες μεταφορές και ποιητικές λέξεις δεν έχω συναντήσει πουθενά αλλού. Ίσως κάποιοι να έλεγαν πως έγινε υπερβολική η χρήση τέτοιων στοιχείων αλλά εμένα μου άρεσαν γιατί γνωρίζετε οτι θέλω να βλέπω ποιητικά στοιχεία σε βιβλία. Κάτι ακόμα που εκτίμησα ήταν πως δεν υπήρξε κάποιο κενό στην πλοκή. Υπήρχαν κάποια περίπλοκα πράγματα κι ο συγγραφέας έκανε την καλύτερη προσπάθεια είτε να τα εξηγήσει είτε να τα περιγράψει. Με εξαίρεση τις σκηνές μάχης που ο εγκέφαλός μου για κάποιο λόγο δεν μπορούσε να τις κάνει εικόνα παρόλο τις καλές περιγραφές, το βιβλίο πέρασε μπροστά από τα μάτια μου σαν ταινία.
Ωστόσο, δυστυχώς, έχω να πω οτι αυτό ήταν το λιγότερο αγαπημένο μου από την τριλογία. Γιατί αυτό; Γιατί δεν μου άρεσε το τέλος και το μήνυμα που βγήκε από αυτό. Εγώ ήθελα να δω ένα άλλο τέλος και δεν το είδα. Μπορεί σε άλλους/άλλες να αρέσει 🤷🏻‍♀️🤷🏻‍♀️🤷🏻‍♀️

[Katerina M. · Rating 5 out of 5]

Ευτυχως μου έκαναν δώρο και τα τρία βιβλία μαζί, πράγμα που σημαίνει ότι τα διάβασα το ένα μετά το άλλο σαν ένα, και το λέω αυτό επειδη αν και τα τρία βιβλία ενωθούν, θα δώσουν τη δομή ενός ολοκληρωμένου αυτοτελους βιβλίου.
Το πρώτο μας εισάγει στον κόσμο και μας παρουσιάζει το θέμα, το δεύτερο μπαίνει στη δράση και μας παρουσιάζει τους κακούς ήρωες και στο τρίτο η ένταση κορυφώνεται και τα δάκρυα δεν μαζεύονται
Κοιτάζοντας την ιστορία στο σύνολο της, και τα τρία βιβλία μαζί, είμαι απόλυτα ικανοποιημένη.
Βέβαια στενοχωρήθηκα στο τέλος αλλα ένιωσα και μια δικαίωση για το τέλος των πρωταγωνιστών.

[Βαγγέλης Ιωσηφίδης · Rating 5 out of 5]

Το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της τριλογίας, το ογκωδέστερο, εξερευνά τους κόσμους που δημιούργησε ο συγγραφέας και τους νόμους τους. Ο αναγνώστης αποκτά μια πληρέστερη εικόνα των πρωταγωνιστικών προσώπων και περιμένει μία κατάληξη... Ομολογώ πως υπήρξαν αρκετά σημεία που μου προκάλεσαν ευχάριστη έκπληξη...

[Νάνσυ Γραμμένου · Rating 5 out of 5]

Μανώλης Σιμιτσάκης
Το Δέντρο Του Αραϋ
Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι
(Συναίσθημα, Πίστη, Φαντασία)

Αυτή η τριλογία είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την φαντασία που σε ταξιδεύει στο άγνωστο..Στον θάνατο..
Τι συμβαίνει άραγε πραγματικά όταν το σώμα πεθαίνει; Η ψυχή που ταξιδεύει, που οδηγείται και με τι κριτήρια;
Η Μαρία εξηγεί στον Γιώργο ότι πέθανε. Έφυγε. Αλλά ξαναγύρισε!
Πώς γίνεται αυτό; Όμως κάποιο λόγο ο Γιώργος την πιστεύει. Γιατί την αγαπάει βαθιά και δυνατά.
Η Μαρία θα συναντήσει άλλους δύο ανθρώπους σαν και εκείνη και μέσα από γρίφους θα προσπαθήσουν να βρουν την λύση για να γυρίσουν πίσω, εκεί που πραγματικά ανήκουν.
Από εκεί και πέρα ξεκινάει ένα ταξίδι μέχρι το Δέντρο Του Αραϋ, στο Βίλβετ γιατί ο κόσμος εκεί απειλείται. Και ο πραγματικός υλικός κόσμος αλλά και ο άϋλος.
Ο Γιώργος μην αντέχοντας άλλο την απουσία της θα προσπαθήσει να πάει να την αναζητήσει.. Κάτι που είναι ακατόρθωτο να γίνει αλλά με κίνητρο τον έρωτα και την αγάπη όλα είναι πιθανά.
Ο Γιώργος περνώντας μία πύλη θα συναντήσει ένα αλλόκοτο πλάσμα, τον Ιχώρ.
Άραγε θα είναι εχθρός ή σύμμαχος του;
Το Συναίσθημα όπως και η Πίστη είναι δύο από τα τρία χαμένα κλειδιά που εάν κατανοηθεί σωστά γίνεται πράξη. Αλλά σε τι όμως;
Φυσικά δεν ξέρω για ποιο λόγο πάντα υπάρχει και κάποιος διψασμένος για εξουσία ακόμα και στον άυλο κόσμο. Και αυτός είναι ο Νταμιάνο που άλλαξε την ροή των πραγμάτων σε όλους τους κόσμους.
Υπάρχουν τόσα πολλά να σας περιγράψω αλλά φυσικά δεν θα το κάνω γιατί θα χάσετε την μαγεία αυτού του ταξιδιού..
Σου δίνει τροφή για σκέψη σε πολλά πράγματα, σου δίνει μία άλλη εκδοχή από αυτά που πιστεύουμε..
Αλλά όπως και να είναι στην πραγματικότητα, όπου και να ταξιδεύουν οι ψυχές, ένα είναι σίγουρο.. Το καλό πάντα θα παλεύει με το κακό. Μία μάχη που τελειωμό δεν έχει σε κανέναν κόσμο.!!
Μου άρεσε πολύ..!!

[DIMITRA BENISI]

Λοιπόν... Όσο πιο περιεκτικά μπορώ...
Ο θάνατος σίγουρα δεν είναι το τέλος.
Ο Μανώλης έκανε μια πολύ καλή προσπάθεια στην κοσμοπλασία του. Μου λείπει ένας χάρτης, ωστόσο.
Ίσως γιατί με όλα αυτά τα πέρα-δώθε στους κόσμους χάθηκα κάπως.
Από εκεί και πέρα, βέβαια, οι ιδέες εξαιρετικές. Καταλαβαίνω πως αυτές οι ιδέες δεν είναι για τον πολύ κόσμο, θα κλωτσήσουν στη θρησκευτική τους οπτική, αλλά αυτό είναι δικό τους θέμα.
Ο Μάνος είναι ένα χαρισματικό πλάσμα με ευαισθησία και skill, αλλά εξακολουθώ να πιστεύω πως το βιβλίο ήθελε γερό editing για να είναι πιο ισόρροπα τα μέρη του, εφόσον τελικά επέλεξε να το σπάσει στα τρία. Παρόλα αυτά είναι πανέξυπνη σύλληψη.
Δεν είμαι ειδήμων στο αν είναι σοφό να κάνει editing σε ένα έργο που έχει ολοκληρωθεί εκδοτικά, αλλά περιμένω με ανυπομονησία τα επόμενα βιβλία του.

[Dimitris Terzanidis · Rating 5 out of 5]

Ένα πολύ καλό, αγωνιώδης , με γεμάτο έντονα συναισθήματα τέλος στην ιστορία αυτή. Πολύ καλό βιβλίο καλογραμμένο με το μοναδικό τρόπο του Μανώλη . Μου άρεσε πάρα πολύ, με ταξίδεψε αρκετά και μου γέννησε έναν ωραίο κόσμο όπου θα ονειρεύομαι για πολλά βράδια ! Συγχαρητήρια Μανώλη πολύ καλό!

[Petros · Rating 2 out of 5]

Αν έχετε φτάσει στο τρίτο βιβλίο, θα ξέρετε περί τίνος πρόκειται, οπότε ας περάσουμε κατευθείαν στο ψητό. Κάτι που έλειπε από το δεύτερο βιβλίο είναι το πώς αντιδράει ο κόσμος που πλέον όλα τα μωρά γεννιούνται νεκρά. Εδώ ο συγγραφέας μπαίνει λίγο στον κόπο να μας το δείξει, αλλά το κάνει στα γρήγορα και με τρόπο που φαντάζει παράλογο. Με κάποιο τρόπο μέσα σε έναν χρόνο ολάκερος ο πλανήτης μετατράπηκε σε κουμουνιστική ουτοπία και όλοι βάζουν πλώρη για το διάστημα και την κρυογενετική. Ήρεμα, ρε φίλε, ούτε ο Σούπερμαν τόσο γρήγορα δεν μπορεί να κάνει κάτι τόσο δραστικό.

Στην τελική αυτό δεν παίζει ρόλο στην πλοκή, μιας που μέχρι τώρα θα το έχετε καταλάβει όλοι σας ότι ο συγγραφέας έβγαζε απλά τον πόνο του στην ιστορία. Σαν οι χαρακτήρες πάνε στον κόσμο των ονείρων και της φαντασίας όπου μπορούνε να κάνουνε ότι θέλουν αν απλά το σκεφτούνε, ε είναι πλέον φως φανάρι ότι έγραψε το Άραϋ σαν απόδραση από την πεζή πραγματικότητα.

Ο κακούλης Νταμιάνο και ο ψευτοχρηστός επιστρέφουν για την τελική αναμέτρηση, αλλά δε θα σας νοιάξει το πως τελείωσε η μάχη, μιας που το ζουμί της πλοκής είναι οι ορολογίες για το πώς μπορείς να μεταφέρεσαι πνευματικά σε διάφορα σύμπαντα και όχι η δράση ή το σασπένς. Σαν σύνολο, η τριλογία των βιβλίων αξίζει μόνο για την μελετημένη κοσμοθεωρία της.

[Elenaki · Rating 5 out of 5]

Το τελευταίο βιβλίο της τριλογίας είναι μαγικό και προσφέρει ταξίδια σε ονειρικούς κόσμους. Οι ήρωες μεταφέρονται στην πατρίδα του αγαπημένου μου Ιχωρ τον κόσμο των ονείρων για τους ανθρώπους και συναντάνε πλάσματα σαν αυτόν. Εκεί μαθαίνουμε κανόνες της κοινωνίας και γενικότερα έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Βρίσκουμε απαντήσεις για ερωτήματα και συμπεριφορές κακών ηρώων. Συμπωνεσα ακόμα και αυτούς επειδη το παρελθόν τους ήταν κάθε άλλο παρά ονειρικό. Η αποκάλυψη για τον Ιχωρ με σόκαρε. Το τέλος με κομμάτιασε.
Είναι δίκαιο και άδικο μαζί. Δεν υπάρχει το απόλυτο ζήσαν αυτοί καλά. Δυστυχώς κάποιο ζευγάρι έπρεπε να χωρίσει. Η λύπη μου είναι τεράστια και ενώ στο τέλος κάτι νέο αναγεννάται εγώ έμεινα με την πικρά της απώλειας. Πραγματικά με κομμάτιασε επειδή δυστυχώς δεν είναι όλα δίκαια ουτε σε αυτόν ούτε στους παραμυθένιους κόσμους. Δεν τελειώνει τίποτα με τον θάνατο ούτε ηρεμεί το πνεύμα ή η ψυχή. Πάντα πρέπει να παλεύουμε για το καλύτερο. Θα μου λείψουν οι ήρωες μα πιο ��ολύ ο Ιχωρ