امروز در جهان ادب پیوند ادبیات ملل مختلف با یک دیگر روز بروز استوارتر و ضروریتر میشود زیرا که تمدن جدید با شتاب هرچه تمامتر کشورهای جهان را به یکدیگر نزدیک میکند و میتوان گفت اندیشۀ آدمیزادگان درتمدن امروز در آسمانها موج میزند و بسرعت برق از این کران به آن کران میرود.
درین میان مللی که همسایۀ یکدیگرند و بههمین مناسبت از افکار یکدیگر آگاهترند بیشتر نیازمند از آثار ادبی هم با خبر شوند و کامیاب گردند. به همین جهت در زمانهای اخیر توجه خوانندگان و جویندگان ایرانی به ادبیات روسی که شامل این جهات اساسیست بیشتر شده است و بهحق میبایست کتابی درین زمینه به زبان فارسی انتشار یابد و این کتاب برای ادای این مقصود فراهم شده است.
درین کتاب بحث در پایان دوره پیش از انقلاب به پایان میرسد.
Saeed Nafisi (also Naficy) (Persian: سعید نفیسی; June 8, 1895 – November 13, 1966) was an Iranian scholar, fiction writer and poet. He was a prolific writer in Persian.
Nafisi was born in Tehran, where he conducted numerous research projects on Iranian culture, literature and poetry. He first emerged as a serious thinker when he joined Mohammad-Taqi Bahar, Abbas Eqbal Ashtiani, Gholamreza Rashid-Yasemi and Abdolhossein Teymourtash to found one of the first literary magazines to be published in Iran, called Daneshkade, in 1918. He subsequently published many articles on Iran, Persian literary texts and Sufism and his works have been translated into more than 20 languages worldwide. He died in a Russian hospital in Tehran.
Saeed Nafisi's relatives include Moadeb Naficy, the guardian and doctor of the Shah of Iran (Reza Pahlavi); and Moadeb's son Habib Nafisi (Naficy), a senior statesman, founder of Iran's labor laws, U.S.-Iran Attache, and founder of multiple technical universities in Tehran, Hamid Naficy, a noted scholar of Media and Cultural Studies, Siamak Naficy, an anthropologist, as well as acclaimed author, Azar Nafisi, a niece of his.
Nafisi taught in Tehran University, Kabul University, Cairo University and San José State University.
"تاریخ ادبیات روس" اثر ارزشمند دیگری از مرحوم نفیسی است. خواندن آن برای من بسیار لذت بخش بود و از مطالب آن بهره فراوان بردم. چند نکته در رابطه با آن باید بنویسیم : 1- همانطور که در یادداشت چاپ دوم آمده است این اثر در واقع جلد اول کتاب است و جلد دوم نانوشته باقی مانده است. 2- حسن این اثر همانند آثار دیرگ ایشان این است که از ابتدا به موضوع پرداخته که این جای بسی تحسین دارد. 3- در خصوص نویسندگان به ویژه داستایفسکی معلوم است که همه آثار وی را مطالعه نکرده است لذا آرا و نظرات وی چندان کامل نیست و نه تنها به همه آثار وی نپرداخته است بلکه در مورد بعضی از داستان های وی نظیر ابله نظرات کاملی ابراز ننموده است. 4- شایسته بود شرح مختصری از ماکسیم گورکی در انتهای کتاب آورده می شد. (هر چند این نویسنده بزرگ متعلق به قرن بیستم است و استاد احتمالا برای جلد دوم در نظر گرفته بودند.) 5- مظالب و نظرات بیان شده بویژه در دو فصل آخر کتاب انسجام لازم را نداشته و به درستی دسته بندی نشده بودند. 6- با این حال، این اثر علیرغم قدیمی بودن و داشتن غلط های املایی، شایسته خواندن است و آن را به دوستداران ادبیات روسیه پیشنهاد می کنم.تمام
سعید نفیسی فرزند میرزا علی اکبر خان ناظم الاطبا و از نوادگان حکیم برهانالدین نفیس، فرزند عوض كرمانى، صاحب «شرح اسباب» بود. سعید نفیسی در ۱۸۸ خرداد ۱۲۷۴ در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه «شرف» و تحصیلات متوسطه را در مدرسه «علمیه» گذراند. در پانزده سالگی برای ادامهه تحصیل به اروپا رفت و در سوئیس و فرانسه به تحصیل پرداخت. در ۱۲۹۷ به ایران بازگشت، در دبیرستانهای «اقدسیه» و «سن لویى» تهران به تدریس زبان فرانسه پرداخت و در مدارس «علوم سیاسی»، «دارالفنون»، «عالی تجارت» و «صنعتی» مشغول تدریس شد. سپس در وزارت فواید عامه به کار پرداخت. درر ۱۲۹۷ به گروه نویسندگان مجله «دانشکده» پیوست و مدت یک سال با آن مجله همکاری کرد. در ۱۳۰۸ هـ.ش به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و مدتى مدیر مجله «فلاحت و تجارت»، سردبیر مجله ادبی «پرتو» و مدیر و نویسنده مجله «شرق» شد. نفیسى سفرهایی به کشورهای افغانستان، مصر و لبنان کرد و در دانشگاههای کابل، قاهره و سن ژوزف به تدریس پرداخت. در ۱۳۴۰ هـ.ش در رادیو برنامه «یادداشتهاى یك استاد» را كه راجع به شرح حال چند تن از بزرگان علم و ادب بود، به مدت دو سال اجرا كرد. در سال ۱۳۰۸ از طرف وزارت فرهنگ به تدریس در دانشکده حقوق و ادبیات منصوب شد و سالها در سمت استادی دانشگاه تهران به تدریس اشتغال داشت و نیز به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران درآمد. استاد نفیسی در گرو عشق به زبان و فرهنگ فارسی در ۵۶ دانشگاه در چهار قارۀ دنیا درباره این مهم سخنرانی و تدریس نموده اند. در این راستا کرسیِ زبان فارسی در دانشگاه کلمبیا به نام “استاد سعید نفیسی” نامگذاری شده است. وی از پرکارترین و معروفترین نویسندگان این عصر است که تالیفات او به ۲۵۰ کتاب و رساله میرسد و تعداد مقالاتش از ۱۰۰۰ افزونتر است.