Ο κώλος της Άννας

by Michalis Albatis

Ο Αλφόνσο Αλδεβαράν, ένας μεσήλικας, καθ’ όλα αξιοπρεπής άνδρας, ανύπανδρος, υπάλληλος για τριάντα συναπτά έτη στο Υπουργείο Οικονομικών, αναπτύσσει, εν μια νυκτί, μια ανεξήγητη, ασυγκράτητη, θρησκευτικής φύσεως λατρεία για τα οπίσθια της νεαρής υπηρέτριάς του, της Άννας.

Ποια ήταν όμως η ιδιαίτερη σημασία, η σκοτεινή αλήθεια που ανακάλυψε εκεί; Γιατί ο κώλος της Άννας κατόρθωσε να αφυπνίσει την ψυχή του απ’ τον λήθαργό της και με μια αχτίδα αγαλλίασης να τη φωτίσει; Αυτό ήταν ένα ερώτημα στο οποίο δεν κατάφερε καμιά ικανοποιητική απάντηση να δώσει, όμως η αδυναμία του αυτή δεν ήταν παράλογη αλλά επιβεβλημένη, καθώς κάθε αντικείμενο λατρείας εσωκλείει ένα μυστήριο πάνω στο οποίο βασίζεται το αίσθημα αφοσίωσης που εμπνέει και χωρίς το οποίο θα ήταν αδύνατον να υπάρξει και να νοηθεί σαν τέτοιο· πρόκειται για ένα μυστήριο που δεν επιζητάει να λυθεί αλλά να παραμείνει ως έχει και που αντανακλά κάτι από τον γρίφο του ίδιου του λάτρη.

71 pages, Paperback

First published April 5, 2018

Reviews

[Corto Maltese · Rating 5 out of 5]

«Ήταν σαν ένας απειροελάχιστος κόκκος από αυτήν την απόλυτη, χωρίς κατηγορήματα ουσία να είχε εγκλωβιστεί στα σάρκινα ημισφαίρια των γλουτών της Άννας, εκπέμποντας ολούθε το θεϊκό του ανταύγασμα, κάτι που όμως, μπορούσε να συμβεί σε κάθε αντικείμενο, με κάθε ταπεινό κομμάτι ύλης, μ´ ένα βότσαλο, μια καράφα του κρασιού ή το πεσμένο φύλλο ενός δένδρου, κι αυτό που έλειπε από τον άνθρωπο ήταν μονάχα η ικανότητα, το κατάλληλο όργανο με το οποίο θα μπορούσε να το αντικρίσει• μια ανικανότητα εντέλει σωτηρία για την επιβίωση του είδους, ειδάλλως το κάθε πλάσμα που θα αντίκριζε αυτό το θείο φως στην ολότητα του-από κάθε τι εκπήγαζον-δεν θα μπορούσε παρά να εκμηδενιστεί μέσα σ´ αυτό το θάμβος»
Ενδεχομένως κάποιους η θεματική να τους ξινίσει λίγο ή μάλλον να τους μυρίσει, αλλά εάν δεν είναι το παραπάνω υψηλή-σαρκάζουσα λογοτεχνία, αναρωτιέμαι τι μπορεί να είναι.
Ο συγγραφέας με τις δύο πρώτες του νουβέλες, ιδιαίτερες και πρωτότυπες τόσο σε σύλληψη όσο σε εκτέλεση, είναι από τις νέες λογοτεχνικές φωνές που ξεχωρίζουν....Ελπίδα, η συνέχεια να είναι ανάλογη και να μην χαντακαθωθεί από την εγχώρια καθεστηκυία λογοτοτεχνίζουσα τάξη, συγγραφέων και κριτικών.

[Vasilis Manias · Rating 3 out of 5]

Προβοκατόρικος τίτλος, από αυτούς που βγάζεις φωτογραφία και στέλνεις στις ομαδικές συνομιλίες, σε κόσμο που θέλεις να σοκάρεις, σε φίλες σου που λένε Άννες. Και είναι μεγάλο κατόρθωμα πως ένας άγνωστος συγγραφέας από το Ηράκλειο κατάφερε και έγραψε ένα βιβλίο με κεντρικό θέμα που πιο προφανές δε γίνεται, παρόλα αυτά όμως το βιβλίο κάθε άλλο παρά με αυτόν ασχολείται. Η ουσία όπως πάντα (πρέπει και) είναι αλλού, ο κώλος είναι μονάχα η προφανής πρόφαση για να ανοίξει η συζήτηση για τα περεταίρω.
Αν δεν ήταν νουβέλα και ήταν διήγημα, αν δεν ήταν 100 σελίδες αλλά 200, σίγουρα θα του είχα ένα αστεράκι παραπάνω, οπότε δεχτείτε με φιλική διάθεση πάντα το παρακάτω spoiler, «ο Κώλος της Άννας» τα σπάει μόνο να τονε διαβάσετε αφού εσείς μαξιλάρι να κοιμάστε δε μπορείτε να τονε κάνετε.
ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΝΑΝ ΔΙΚΟ ΣΑΣ!

[Yiota Vasileiou · Rating 5 out of 5]

5*+

Το λογοτεχνικό ντεμπούτο του Μιχάλη Αλμπάτη, «Ο Κώλος της Άννας», είναι ένα έργο που προκαλεί και διεγείρει, εξερευνώντας τα όρια της ανθρώπινης εμμονής και τις συγκρούσεις μεταξύ ατομικής αναζήτησης και κοινωνικών συμβάσεων. Μέσα από την ιστορία του Αλφόνσο Αλδεβαράν, ενός μοναχικού, μεσήλικου άνδρα που αναπτύσσει μια ασυνήθιστη εμμονή με τα τροφαντά οπίσθια της υπηρέτριάς του Άννας, ο Αλμπάτης δημιουργεί μια αλληγορία για την ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση, νόημα και την αναπόφευκτη σύγκρουση με τις κοινωνικές νόρμες.

Μια ανορθόδοξη εξερεύνηση της ανθρώπινης φύσης και της κοινωνικής καταπίεσης, μια διεισδυτική ματιά στην εμμονική και τη λατρεία του «Ιερού».
Η γραφή του Αλμπάτη είναι αιχμηρή και σαρκαστική, αποφεύγοντας τον εύκολο εντυπωσιασμό – αν και τελικά εντυπωσιάζει. Αντιθέτως, χρησιμοποιεί την υπερβολή και το παράδοξο για να φωτίσει τις πιο σκοτεινές και κρυφές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής. Ο Αλφόνσο με την εμμονή του, γίνεται ένας καθρέφτης που αντανακλά τις δικές μας ανασφάλειες, τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες και την ανάγκη για κάτι που θα μας υπερβεί.

Ο «Κώλος της Άννας» είναι ένα βιβλίο προκλητικό, ενίοτε σοκαριστικό και σίγουρα δεν είναι ένα βιβλίο για όλους. Απαιτεί από τον αναγνώστη του να αφεθεί στην αμηχανία που θα προκύψει πλούσια μέσα από την ανάγνωση, να αποδεχτεί το παράλογο και να αναρωτηθεί για τα όρια της λογικής και της ηθικής. Είναι μια πρόκληση για τις προκαταλήψεις μας και μια υπενθύμιση ότι η ομορφιά και το νόημα μπορούν να βρεθούν στα πιο απρόσμενα μέρη.

Ο Μιχάλης Αλμπάτης, με τολμηρό και ευφάνταστο τρόπο, εξερευνά τη φύση της εμμονής και πώς αυτή μπορεί να κατακλύσει και να μεταμορφώσει ένα άτομο. Η εμμονή του Αλφόνσο με τα οπίσθια της Άννας, ξεπερνά την απλή σεξουαλική επιθυμία και γίνεται μια μορφή λατρείας, μια πηγή παρηγοριάς και νοήματος σε μια ζωή, που μέχρι τότε χαρακτηρίζεται από μοναξιά και ανία. Μέσα από αυτή την εμμονή, ο Αλφόνσο βρίσκει μια διέξοδο από την κενότητα της ύπαρξής του, αλλά και μια μορφή προσωπικής έκφρασης που τελικά θα τον οδηγήσει σε σύγκρουση με την κοινωνία αλλά και σε προσωπική κατάρρευση.


«Γιατί ο κώλος της Άννας κατόρθωσε να αφυπνίσει την ψυχή του απ’ τον λήθαργο της και με μια αχτίδα αγαλλίασης να την φωτίσει;»
Η νουβέλα του Αλμπάτη δεν περιορίζεται στην εξερεύνηση της ατομικής ψυχολογίας, αλλά επεκτείνεται και στην κριτική της κοινωνικής καταπίεσης. Η εμμονή του Αλφόνσο, αν και ακίνδυνη για τους άλλους, θεωρείται απειλή από την κοινωνία, η οποία αντιδρά με βία και καταστολή. Η σύγκρουση αυτή αναδεικνύει την υποκρισία και την καταπιεστική φύση μιας κοινωνίας που επιβάλλει τις νόρμες της και τιμωρεί όσους αποκλίνουν από αυτές.

Τι σημαίνει «αναζήτηση της ευτυχίας» για τον καθένα από εμάς;
Στον πυρήνα της, η νουβέλα θέτει το ερώτημα του δικαιώματος στην ατομική ευτυχία, ακόμα και όταν αυτή έρχεται σε σύγκρουση με τις κοινωνικές προσδοκίες. Ο Αλφόνσο, μέσα από την εμμονή του, βρίσκει μια μορφή ευτυχίας που, αν και ανορθόδοξη, είναι γνήσια και βαθιά προσωπική. Η καταδίκη του από την κοινωνία αναδεικνύει την τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, όπου η αναζήτηση της προσωπικής ευτυχίας συχνά συγκρούεται με τις επιταγές της κοινωνίας.

Σίγουρα βλέποντας κάποιος το βιβλίο αναρωτιέται αν θα μπορούσε ο συγγραφέας να είχε επιλέξει έναν άλλο τίτλο για τη νουβέλα του. Φυσικά και θα μπορούσε. Ο τίτλος «Ο Κώλος της Άννας» είναι αναμφίβολα προβοκατόρικος και σίγουρα τραβάει την προσοχή, αλλά ίσως να μην αποτυπώνει πλήρως το βάθος και την πολυπλοκότητα του έργου. Μια πιθανή άλλη επιλογή πιθανόν να έδινε έμφαση στην εμμονή του πρωταγωνιστή και την προσωπική του μεταμόρφωση και να υποδήλωνε τη θρησκευτική διάσταση της ιστορίας. Ωστόσο, η επιλογή του τίτλου είναι υποκειμενική και εξαρτάται όχι μόνο από το μήνυμα που θέλει να περάσει ο συγγραφέας αλλά και από τον αντίκτυπο που θέλει να έχει στο κοινό του. Ο αρχικός τίτλος, αν και θρασύς, σίγουρα προκαλεί το ενδιαφέρον και θέτει το πλαίσιο για την ιστορία που ακολουθεί.

Κατά συνέπεια, «Ο Κώλος της Άννας» είναι ένα έργο που προκαλεί και διεγείρει τη σκέψη, αναγκάζοντας τον αναγνώστη να αναρωτηθεί για τα όρια της ατομικής ελευθερίας, την υποκρισία της κοινωνίας, της θρησκείας και την αναζήτηση της ευτυχίας σε έναν κόσμο που συχνά μας περιορίζει. Ο Μιχάλης Αλμπάτης, με πένα που κόβει σαν ξυράφι και βαθιά ψυχολογική διεισδυτικότητα, δημιουργεί μια ιστορία που αντηχεί πολύ πέρα από την επιφάνεια της πλοκής της, αφήνοντας με την ολοκλήρωσή της ένα αίσθημα αμηχανίας, ένα “γιατί;” αλλά και μια βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης φύσης – ίσως.

Πρότασή μου είναι να πετάξετε μακριά τις προκαταλήψεις και με το μυαλό «λευκό χαρτί» να διαβάσετε τη νουβέλα αυτή. Ίσως διαβάζοντάς αφυπνιστούν κάποιοι μηχανισμοί και μπορέσετε να απαντήσετε στο αιώνιο ερώτημα: «Ποιος άνθρωπος όμως μπορεί να ισχυριστεί πως κατάφερε το αίνιγμα της ύπαρξής του να επιλύσει;»

https://vivliografika.blogspot.com/

[Nick S. · Rating 3 out of 5]

3 assτέρια..Not bad! 🍑

[Ant · Rating 3 out of 5]

Το είχα διαβάσει το 2018 ,το ξαναδιάβασα τώρα και η εντύπωσή μου ισχύει ακομα: ο Αλμπάτης έχει διαχειριστεί άριστα το υλικό του για νουβέλα (σπανιο για Ελληνα συγγραφέα), η γραφή είναι κωμική και ενδιαφέρουσα και ο συγγραφέας δείχνει να έχει αντίληψη των στόχων του στο κειμενο. Θα φροντίσω να διαβάσω κι αλλα του έργα για να δω αν τα έχει καταφέρει εξίσου καλά. Τα αρνητικά της νουβέλας είναι η απουσία επιμέλειας,εντόπισα προσωπικά αρκετα λαθη, αλλά όχι κάτι που να εμποδίζει την ανάγνωση. Το δεύτερο αρνητικό ειναι η αφθονία των όρων που επιλέγει να χρησιμοποιησει ο συγγραφέας. Κατά τη γνώμη μου, παρόλο το ενδιαφέρον τους, σε κάποιο σημείο γίνονται καθαρή επιτιδευση με αποτελεσμα να φορτώνεται άδικα το κείμενο. Αλλά συνολικά η νουβέλα είναι ένα ευχάριστο ανάγνωσμα.

[Kat · Rating 3 out of 5]

Αρχικά μου φάνηκε τρομερά αργό και κουραστικό. Έπειτα μου φάνηκε πως είχε καλή ροή και εντόπισα μερικά πολλά καλά στοιχεία στη γραφή. Μετά πάλι ένιωσα κούραση και βαρεμάρα. Εάν δεν ήταν τόσο μικρό σε μέγεθος θα τα είχα παρατήσει σε εκείνο το σημείο. Λίγο παρακάτω βρήκα πάλι ενδιαφέρον, στον κωλο λογικά. Εν ολίγοις, μου άρεσε και δεν μου άρεσε. Τα συναισθήματα είναι μπερδεμένα.

[Nafsika · Rating 5 out of 5]

Πόση αλήθεια σε αυτή τη σχεδόν «σουρεαλιστική» νουβέλα; Πόσο ταλέντο σε 70 σελίδες; Ολοκληρώνοντας με αυτό το βιβλίο την Αλμπατίαδα (τουλάχιστον προς το παρόν), λέω με βεβαιότητα ότι τον κατατάσσω στους σύγχρονους που μού ταιριάζουν πολύ.

[Nikolina · Rating 1 out of 5]

Για όποιον αναρωτιέται, ήταν δώρο 🙃

[Aris S. · Rating 3 out of 5]

3,5/5*

[Χρύσα Γιαννοπούλου · Rating 4 out of 5]

«Ετσι είναι ο κόσμος, ότι δεν του μοιάζει , πρέπει να το συντρίψει.»

[Βαγγέλης Ιωσηφίδης]

Για όσους έχουν διαβάσει Μιχάλη Αλμπάτη, τα σημάδια αυτού του πρώτου του έργου είναι φανερά: κοινωνική ανησυχία, προσωπικά πάθη, η λαγνεία και το σεξ σε στάσεις πρωτοφανείς και μια παραδοξότητα που οδηγεί σε πολιτικά μονοπάτια.

Στον Κώλο της Άννας βρίσκουμε μια εμμονή, η οποία αλλάζει ζωές. Μέσα από κωμικές ενίοτε σκηνές, ακροθιγώς μονάχα ερωτικές και ενίοτε απεχθείς, ένα μέλος του ανθρώπινου σώματος ξεγυμνώνεται και ξεγυμνώνει όλη την κοινωνία, με όλες τις συμβάσεις και τα στερεότυπά της.

Το τέλος πραγματικά έμπνευση!

[Josephine · Rating 3 out of 5]

Ο τίτλος προφανώς και σε κάνει να ανοίξεις το βιβλίο, αλλά ο κώλος της Άννας σε κάνει να το διαβάσεις σε ένα απόγευμα. Δεν νομίζω πως έχω διαβάσει καλύτερη περιγραφή κώλου πάντως, ούτε ποτέ φανταζόμουν πως ένας κώλος θα γινόταν πρόσφορο έδαφος για μια θρησκευτική αλληγορία.
Λίγο περίεργη σύνταξη είχε. Σαν να ήταν ξενόγλωσσο βιβλίο με κρατημένη δομή προτάσεων στην αρχική του γλώσσα, αλλά ίσως να ήταν και επίτηδες.

[Ioanna · Rating 3 out of 5]

Έξυπνο και καλογραμμένο, με οξύτατο χιούμορ... Δεν ξέρω πόσο μου άρεσε πραγματικά αλλά δε μπορώ να παραβλέψω την σπιρτάδα του συγγραφέα, την προσέγγιση του θέματος, το συνειδητά επιτηδευμενο λεξιλόγιο που ταιριάζει γάντι στην εποχή και την κοινωνική τάξη του πρωταγωνιστή και το χαμόγελο που αβίαστα μου εκμαιευε

[Apostolos · Rating 2 out of 5]

Ύφος γραφής και καλά "ψαγμενιλας" που τελικά κουράζει. Από την άλλη η εξέλιξη όσο περνούν οι σελίδες έχει ένα ενδιαφέρον να τελειώσουν αυτές οι ούτε 70 σελίδες σε 2 ωρες, που κανονικά θα ήταν ούτε οι μισές

[Costas Tsamis · Rating 5 out of 5]

"‌Ησύχασε παιδί μου, δε φταις εσύ για ο,τι έγινε, έτσι είναι ο κόσμος, ο,τι δεν του μοιάζει πρέπει να το συντρίψει. Ετούτο είναι που πιότερο φοβούνται οι άνθρωποι, μη ζήσει κάποιος μ' έναν τρόπο που σε τίποτα δε θυμίζει τη δική τους τη ζωή, μη σκέφτεται κανείς με σκέψη ολόδική του."

[Natasha Anastasiou · Rating 4 out of 5]

Ένα «πρωτότυπο» βιβλίο? Όχι, καθόλου, έχουμε δει προηγουμένως και «το πόδι της Φουμίκο» αλλά και το πολύ γνωστό «το μουνι της Ιρέν». Μια καλή προσπάθεια? Ναι. Καθώς δεν σε σοκάρει ούτε προσπαθεί να το κάνει κιόλας παρά προσπαθεί να δώσει μια πιο χιουμοριστική πνοή στο πως βλέπουμε την ίδια την ύπαρξη. Ο πρωταγωνιστής αναπτύσσει τον χαρακτήρα του αργά και σταθερά με μια φυσική ροή, με αρχή μέση και τέλος. Η γλώσσα σε σημεία παρωχημένη αλλά με θετική χροιά- γνωρίζεις πως διαβάσεις μοντέρνα λογοτεχνία με λέξεις παλαιικές και είναι ενδιαφέρον. Η αντίδραση μεταξύ της θρησκευτικής πίστης και του έρωτα, αναλύεται τόσο καλά που γίνονται ένα. Η περιγραφή του κωλου της Αννας, μοναδική.
Ναι, ο τίτλος είναι προβοκατόρικος αλλά το βιβλίο δεν είναι ΑΥΤΟ. Είναι μια αρχή για να μπεις στη διαδικασία ανάλυσης πίστης και του θρησκευτικού Εγώ, με τη σπιρτάδα του συγγραφέα που σε κρατάει.

[Ron James Sonnier · Rating 3 out of 5]

2 Mounds

2 Glowing beautiful mounds are on exhibit through a partially open door to maids room. The man of the major is captivated by gorgeous bunny so much so that his church leaders charge him with idolatry and with sexual predator inclinations in an unforgiving community. The comfort of the buns as his pillow and oral sex becomes breathless causing his reprieve by demise (smothering). My guess is many may enjoy this well written tale about a female tale. I did not enjoy this very well worded story (need thesaurus) whereas author rattled off unending quality words disrupting the flow of sentences and paragraphs. I do not recommend this tale but do suggest if read it should be for age 21+

[Nikitas · Rating 3 out of 5]

Δε θυμαμαι που είχα θαυμάσει τον τιμ Ρόμπινς να γράφει για το παντζάρι ή τις αιμορροΐδες για καμία 60αρια σελίδες.
Εδώ να μη θαυμάσει κανείς ολόκληρο βιβλίο για τον κωλο της Αννας;

Ο Αλμπάτης σου κλείνει το μάτι.

[Daphne Lept · Rating 2 out of 5]

Δεν με κέρδισε δυστυχώς!

[Lila · Rating 4 out of 5]

well, i guess eew but also kinda genius

[Danai Sotiropoulou · Rating 4 out of 5]

Ωραία ιστορία!

[Ekkli · Rating 5 out of 5]

Classic!

[Anastasia Kasimidou · Rating 4 out of 5]

Πολύ ιδιαίτερο βιβλίο για τις εμμονές

[Anna · Rating 4 out of 5]

Η πρώτη, η αυθόρμητη αντίδραση μου ήταν να βρω τον τίτλο τολμηρό, ιδίως αφού με λένε Αννα. Αλλά αμέσως μετά σκεφτηκα, μα γιατί να υποβιβάζουμε ενα σημαντικό μέρος του ανθρωπινου σώματος? γιατί να το αντιμετωπίζουμε είτε με απέχθεια, είτε με διακωμωδηση, είτε υβριστικά?
Η μοναδικά απολαυστική γραφή του Αλμπάτη μας αφηγείται την μεταμρφωση μιάς μουντής και ρουτινιάρικής ζωής σε μια παινδαισία των αισθήσεων και σε μια προσωπική απελευθέρωση.
Ο κώλος της Αννας οδηγεί τον ένθερμο θαυμαστή ¨του σε άφατη ευδαιμονία. Του χαρίζει μια ζωή γεμάτη ευτυχία που δεν είχε ποτέ του φανταστεί. Τον οδηγεί όμως και σε μετωπική σύγκρουση με τους εκπροσώπους της καθεστηκύιας τάξης. Σύσσωμοι κινητοποιούν όλους τους μηχανισμούς που έχουν στην διάθεση τους για να επιβάλλουν την τάξη και τα χρηστά ήθη που απειλούνται από την ερωτική αφύπνιση ενός ανθρώπου. Και πάνω απ'όλα απειλείται η εξουσία πάνω στο άτομο. Πως ξεφεύγει ό ήρωας μας από τα νύχια τους? η τροπή των πραγμάτων είναι αναπάντεχη!

[Melissa Lykou · Rating 3 out of 5]

Συμπαθέστατο μεν αλλά πολύ μικρό για να διεκδικήσει περισσότερες δάφνες από τα τρία μου αστεράκια. Τα στολιδάκια επίσης που 'χει η γραφή του Αλμπάτη, εδώ, σε αντίθεση με τους "νεκρούς", μου φάνηκαν περιττά. Το αιχμηρό χιούμορ του συγγραφέα βέβαια είναι παρόν κι εδώ και σε αποζημιώνει. Φυσικά, ξεχωριστά συγχαρητήρια για τον τίτλο έργου. Ποιος άλλος θα είχε τα κότσια να εκδώσει με τέτοιο τίτλο, μέσα στην σοβαροφάνεια του ελληνικού εκδοτικού τοπίου και να χάσει τις κυρίες και τους μαρκήσιους της διανόησης που σοκάρονται με βρωμολεξούλες;