Η Σάρα, συγγραφέας και σεναριογράφος, κάνει διακοπές μαζί με τον φίλο της στο ξενοδοχείο «Το μαργαριτάρι της λίμνης», στην όχθη της λίμνης Δοϊράνης. Ώσπου χάνονται τα ίχνη της όταν πηγαίνει να κολυμπήσει στα ανοιχτά.
Ο αστυνόμος Ηλιού και η βοηθός του, η υπαστυνόμος Γεωργίου, που βρίσκονται εκτάκτως στη Θεσσαλονίκη για λόγους υπηρεσιακούς, αναλαμβάνουν την υπόθεση. Ηθελημένη εξαφάνιση; Ατύχημα; Ή εγκληματική ενέργεια; Οι δύο θάνατοι που ακολουθούν περιπλέκουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα και οι υποψίες στρέφονται σε συγκεκριμένα πρόσωπα του συγγενικού περιβάλλοντος της Σάρας. Όμως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, και τα σκοτεινά κίνητρα των πρωταγωνιστών έχουν βαθιές ρίζες…
Η Χρύσα Σπυροπούλου γεννήθηκε στις Σέρρες το 1957. Σπούδασε Κλασική και Αγγλική Φιλολογία και εργάζεται στη Μ.Ε. Ασχολείται με την κριτική βιβλίου και συνεργάζεται με εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά.
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που σε βάζει μέσα στην πλοκή και την εξέλιξη της υπόθεσης σαν να βρίσκεσαι πραγματικά κάπου εκεί στην ομιχλώδη βόρεια Ελλάδα, μπρος στα νερά της λίμνης!
Τα ήσυχα νερά της λίμνης Δοϊράνης ταράζονται από την εξαφάνιση μιας γυναίκας, όταν εκείνη βγαίνει να κολυμπήσει στα ανοιχτά. Η γυναίκα έμενε με το φίλο της στο ξενοδοχείο «Το μαργαριτάρι της λίμνης» κι έτσι όλοι οι ένοικοί του έχουν αναστατωθεί! Η γυναίκα επισκεπτόταν εδώ και χρόνια το συγκεκριμένο ξενοδοχείο στη λίμνη, μιας και η περιοχή ήταν από τις αγαπημένες της.
Ο αστυνόμος του χωριού ζητάει αμέσως βοήθεια από τα κεντρικά στη Θεσσαλονίκη κι έτσι φτάνουν στο σημείο ο αστυνόμος Ηλιού και η βοηθός του, υπαστυνόμος Γεωργίου, οι οποίοι αναλαμβάνουν την υπόθεση. Σύντομα οργανώνονται και ξεκινά η έρευνα βοηθούμενοι από τον τοπικό αστυνόμο και όποιους άλλους συναδέλφους τους είναι αναγκαίοι. Το ερώτημα όμως παραμένει. Πρόκειται για ατύχημα; Για ηθελημένη εξαφάνιση; Για κάτι τελείως διαφορετικό; Η υπόθεση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο, όταν το περιστατικό αυτό ακολουθείται από δύο θανάτους. Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτή την ιστορία;
Η συγγραφέας έχει στήσει μια πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση με ενδελεχή εξέλιξη και πολλές εναλλαγές όσο αφορά στους πιθανούς υπόπτους. Είναι πολλά τα μυστικά που κρύβονται και συμπεριφορές που δεν είναι ξεκάθαρες, ξεκινώντας από τον ίδιο το φίλο της εξαφανισμένης, τη μητέρα της, τον πατριό της και τα δυο ετεροθαλή αδέλφια της, ακόμα και την οικονόμο του πατρικού της σπιτιού. Ο κάθε ένας από αυτούς έχει μια ύποπτη συμπεριφορά που βάζει τον αναγνώστη σε σκέψεις και προσπαθεί να δει τι κρύβετε από πίσω. Υπάρχουν βέβαια και τα προφανή, που καμιά φορά είναι εκεί μόνο για να μπερδέψουν και να παραπλανήσουν.
Όλοι αυτοί οι χαρακτήρες είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, γνωστοί στον αναγνώστη και ρεαλιστικοί. Δεν υπάρχει κάποιος υπερβολικός ή αταίριαστος, όλοι είναι εδώ, στον σωστό τόπο και χρόνο και αφήνουν το αποτύπωμά τους στην πλοκή. Η συγγραφέας καταφέρνει να παρασύρει τον αναγνώστη στο γαϊτανάκι της, μέχρι να φτάσει στην τελευταία σελίδα και να καλύψει όλα τα κενά και τα κομμάτια που έλειπαν από το παζλ.
Ο Ηλιού και η Γεωργίου, τα δύο όργανα της τάξης που κινούν τα νήματα της έρευνας και προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν τα στοιχεία είναι επίσης αρκετά συμπαθείς και ρεαλιστικοί. Είναι άνθρωποι που έχουν τις εμπειρίες τους. Είναι όμως και προσηλωμένοι σε αυτό που κάνουν και οδηγούν ή ακολουθούν την πλοκή, ανάλογα την περίσταση, με ωραίο και πειστικό τρόπο.
Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, θα κερδίσει κανείς ένα κομμάτι φύση. Ακόμα κι αν δεν έχει επισκεφτεί ποτέ τα τοπία που περιγράφονται, θα νιώθει σαν να βρίσκεται εκεί. Η Σέρρες, το Κιλκίς, η περιοχή της λίμνης Δοϊράνης, η Θεσσαλονίκη ακόμα ζωντανεύουν μέσα από τις σελίδες ενός αστυνομικού βιβλίου, όσο παράξενο κι αν ακούγεται αυτό. Η συγγραφέας έχει ταλέντο στις περιγραφές τοπίων, μεταξύ άλλων, που μόνο προσθέτουν στην ιστορία της, δεν αφαιρούν.
Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο σασπένς που υπόσχεται να σας κρατήσει σε αγωνία μέχρι να το αφήσετε από τα χέρια σας!
Ως αναγνώστρια φανατική της αστυνομικής λογοτεχνίας μια συμβουλή έχω για την κ. Σπυροπούλου,να εγκαταλείψει πάραυτα το είδος! Μπαζει από παντού η ιστορία της...τα κίνητρα,η πλοκή,η προσπάθεια να ψυχογραφισει τους ήρωες..... Βαρετό,με χαρακτήρες ανευρους,αοσμους,πληκτικους, που δυστυχώς αντιπαθησα από τις πρώτες 20 σελιδες-κακο σημάδι για την απόλαυση της ανάγνωσης! Ένα θετικό του βιβλίου ήταν το σκηνικό που εξελίσσεται η ιστορία,μα φευ,κι αυτό δεν μπόρεσε να το κάνει οικείο στον αναγνώστη. Εν τέλει,ως μεταφράστρια καλή,ως συγγραφέας ανεπαρκής. Κρίμα...... κρίμα το ωραίο εξώφυλλο κ την περίληψη στο οπισθόφυλλο που τόσο με παραπλάνησαν.....
Μέτριο στην καλύτερη εκδοχή, το βιβλίο αυτό ήταν απογοήτευση. Ήμουν προετοιμασμένη να διαβάσω ένα βιβλίο τύπου Γιάννη Μαρή, μέ ένα έγκλημα δίπλα στη λίμνη και συγκεκριμένους ανθρώπους που να εμπλέκονται και, αντ΄αυτού, άρχισα να διαβάζω ένα κείμενο που ήταν λες και του έλειπαν σελίδες απο την αρχή και η αφήγηση ξεκινούσε απευθείας από το τρίτο κεφάλαιο, ένα πράγμα να πήγαινες σινεμά μετά το διάλειμμα και να προσπαθούσες να καταλάβεις τι έχει συμβεί μέχρι τότε. Ασύνδετο, με πρόσωπα που έμπαιναν σαν διάττοντες αστέρες, χωρίς να σου δίνει στοιχεία η συγγραφέας για τη σημασία τους και να σου πετάξει λύσεις και ανατροπές που δεν συνδέονταν με πρόσωπα και πράγματα, που έριχναν εκτός λογικής συνέπειας την πλοκή. Παρήλαυναν χαρακτήρες που έλεγαν κάτι που φαινόταν να έχει σημασία και να πηγαινει την πλοκή πιο πέρα και μετά εξαφανίζονταν χωρίς να μας πουν τι έγινε με τη δήλωση τους ή τι έπαιζε με αυτούς, λες και αν μπαινόβγαιναν πολλοί, θα γινόταν πιο ενδιαφέρον. Κάνει υπαινιγμούς για την προσωπική ζωή των ηρώων χωρίς να δίνει πλήρη εικόνα. Το βιβλίο ήταν ένας αχταρμάς και έκανα μια εβδομάδα να το τελειώσω λέγοντας στον εαυτό μου "δεν μπορεί να είναι τόσο κακό"! Κι όμως μπορούσε! Η συγγραφέας θεωρεί εαυτήν τουλάχιστον Ζωρζ Σιμενόν που με πέντε λέξεις έχει ζωγραφίσει εικόνα , έχει δώσει μορφές, συναισθήματα, ψυχολογία και χαρακτήρα των ηρώων του, αλλά φευ.... Περα από την κακή συγγραφή, το βιβλίο είχε και κακή επιμέλεια. Αρχικά γελούσα με το ότι όλα τα επίθετα (πλην ενός) ανδρών και γυναικών τελείωναν σε -ου, λες και δεν υπάρχουν επίθετα που να μην ειναι στη γενική. Ας παρουμε το ίδιο το βιβλιο: σελ. 89, η Αριάδνη Πανου φοράει "στενό παντελόνι που διέγραφε τις λεπτές της καμπύλες". Στην επόμενη σελίδα και χωρίς να έχουμε αλλάξει χωροχρόνο η Αριάδνη "φορούσε ένα κοντό φλοράλ φόρεμα που άφηνε ακάλυπτο τον ένα της ώμο". Και κλείνοντας θα ήθελα να επικαλεστώ ένα απόσπασμα από το ίδιο το βιβλίο ως επιστέγασμα της κριτικής μου: σελ. 98, "Έβγαλε από ένα φάκελο τα αποκόμματα εφημερίδων που είχαν βρει στο δωμάτιο της Σάρας, ύστερα από υπόδειξη του Ιωάννου, και διάβασε τους τίτλους των κριτικών για τα βιβλία της. Παρατήρησε από μια γρήγορη ανάγνωση ότι οι περισσότερες ήταν διθυραμβικές, με μόνη εξαίρεση το άρθρο διάσημης κριτικού, γνωστής για το καυστικό της χιουμορ και τις προσβλητικές, μερικές φορές, ατάκες της. Έγραφε, λοιπόν, ότι η συγγραφέας μπορεί να είχε καθιερωθεί ως μια από τις καλύτερες της γενιάς της, ωστόσο στα τελευταία της έργα παρατηρείται η αποτυχία της να αποδώσει με ολοκληρωμένο τρόπο τους χαρακτήρες της, τους οποίους έβρισκε σκιώδεις ή ρηχούς. Και έκλεινε το άρθρο της: "Τελικά δεν θα χάναμε τίποτε αν είχαν αφαιρεθεί οι σελίδες του βιβλίου και έμενε μόνο το εξώφυλλο". Συμφωνώ απολύτως με την φανταστική κριτική που είχε την καλοσύνη η κα Σπυροπούλου να συμπεριλάβει στο βιβλίο της, δεν θα μπορούσε άλλος να αποδώσει καλύτερα τα συναισθήματα του αναγνώστη! Πάντως να πω ότι τοι εξώφυλο του βιβλίου και τα χρώματα του ήταν πολύ όμορφα και έπαιξαν ρόλο στην επιλογή του βιβλίου, οπότε είναι από την ανάποδη η ρήση "μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο".
Λυπάμαι αλλά όχι. Ταραγμένα νερά δε θα το έλεγα αλλά ρηχά. Το βόρειο σκηνικό με επιλεγμένες περιοχές της Ελλάδας δεν μπόρεσε να σώσει τίποτα. Στην αρχή μου θύμιζε Αγκάθα Κρίστι, μετά το έχασα. Επίπονη προσπάθεια να αναδειχθούν οι ομορφιές και η ιστορία του τόπου, άσχετες φιλοσοφικές αναζητήσεις της αστυνομικού Γεωργίου, γλυκανάλατη ερωτική ιστορία του ζεύγους των αστυνομικών απομάκρυναν από την κεντρική ιστορία η οποία έτσι κι αλλιώς ήταν αδύναμη. Ακόμα και η επιλογή των επιθέτων των χαρακτήρων (Ηλιού, Γεωργίου, Λάμπρου, Ιωάννου, Ανδρέου κα) στερείτο φαντασίας.
Μία εξαφάνιση, ένα πτώμα, πολλοί ύποπτοι ... και ξαφνικά εμφανίζεται και άλλο πτώμα ... και ο αστυνόμος Ηλιού προσπαθεί να βρει τη λύση ... Η Σάρα Ανδρέου αγνοείται, το πτώμα της βρίσκεται στη λίμνη της Δοϊράνης και ένας κύκλος υπόπτων εμφανίζεται στο μπλοκάκι σημειώσεων του αστυνόμου Ηλιού και της βοηθού του, Γεωργίου ... ο σύντροφος της Σάρας, ο πρώην εραστής της; η μητέρα της; ο πατριός της; τα ετεροθαλή αδέρφια της; ... Ένα κυνηγητό υπόπτων στα όμορφα μέρη της Βόρειας Ελλάδας ... Ένα ατμοσφαιρικό βιβλίο που θα σας καθηλώσει ... Αναλυτικά η άποψή μου ... http://aisthisis.gr/vivlioaisthiseis/...