अतरापी / ATARAPI

by Dhruv Bhatt, Sushma Shaligram (Translator)

Dhruv bhatt' is one of the finest, established contemporary gujarati writers today, who is engaged in fictionalizing the basic environment issues, since last three decades, of ecology and traditional wisdom of the people dwelling in and around wilderness that present the environment issues discussed locally as well as globally. his fictional works include agni-kanya, a novel based on draupadi. samudrantike, a novel based on the strong bond between man and nature and tattvamasi set in the background of narmada river which won the sahitya akademi award.

Genres: Novels

215 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2001

About the author

Dhruv Bhatt was born on 8 May 1947 in Ningala village of Bhavnagar State (now Bhavnagar district, Gujarat) to Prabodhray Bhatt and Harisuta Bhatt. He studied at various places, standard 1 to 4 at Jafrabad and Matriculation from Keshod. After studying commerce for two years, he left further studying[1] in 1972 and joined Gujarat Machine Manufacturers as Sales Supervisor. He voluntary retired and started writing career.[2]

His novel Akoopar has been adapted into a play directed by Aditi Desai.[3] Tattvamasi was adapted into the 2018 Gujarati film Reva.[4]

Reviews

[Ashish Iyer]

सरल कहानी में इतना गहरा संदेश। बहुत ही अच्छी पुस्तक। एक कुत्ते की कहानी के द्वारा मानव की जीवन की पहेलियों की व्याख्या है। जब मैंने अंत में पुस्तक को रखा, तो मुझे लगा जैसे मुझे एक नई सच्चाई, एक नयी ज़िम्मेदारी और एक नयी आत्मा मिली है।

[Manisha]

A story from a dog's mouth. Known but not very popular concept in Gujarati literature. Dogs can speak and communicate with humans!!! But that's the difference between fact and fiction.
With the help of two dog characters Saarmey and Kauleyak, author has portrayed two souls walking on the path of moksha. One is following all kind of spirituality preached by various gurus. Other believes just in staying normal and doing what its heart says. No one is wrong but at the end we understand that why so much of penance sometimes does't take you much higher. Lot of spirituality is told from the dog's mouth.

[Sparsh Hardik]

સરળ અને સુરેખ પણ ખાસ પ્રભાવક કે નવું નહીં. ધ્રુવદાદાનું લેખન સમુન્દ્રાન્તિકે, અકૂપાર અને અગ્નિકન્યામાં ગમ્યું પણ અતરાપી ખાસ અસર ન છોડી શકી. કથાની સરળતા સાથે કંઈ વાંધો નથી પણ આ જ પ્રકારની હર્માન હેસની સિદ્ધાર્થ સવાલો સાથે જવાબોની હિન્ટ પણ આપી જાય છે જ્યારે અતરાપીમાં સારમેયનું પાત્ર અને એનું વર્તન સતત નિરાશા અનુભવ કરાવતું રહે છે.

[Prabhuti]

My heart is full! While reading last few chapters, I could not control tear streams! I haven't read such a profound yet beautiful story. Dhruv dada has told the deepest philosophy of life through this book. I feel, I need to go through few lines again to actually understand the depth, or maybe it will take some time. Knowing and understanding both are the different things- as Saramey says!

[Divya Pal]

An inspiring yet poignant allegorical tale in the grand tradition of 101 Panchtantra Stories. There is a passing reference to The Mahabharata although the canine bloodline seems to be inverted. Here the son (सारमेय) apparently has an affair with his mother (सरमा); was there a cryptic message in that? I could not decipher the enigma. Here are some extracts

पृथ्वी अनादिकाल से तय किये अपने मार्ग पर घूमती रही। अनादिकाल से धड़कते परम चैतन्य ने अनुभव किया कि इस आसीम ब्रह्माण्ड के कोने में एक पिल्ला अपने स्वभाव के विरुद्ध, एक चित्त होकर पाषाणवत स्थिर बैठ गया।
वातावरण में ठण्ड बढ़ गयी। भोर की नीरव शांति में अचानक कहीं से कोई अनजाना, सूक्ष्म अपानदान जैसा, अश्रव्य स्वर सुनाई दिया।

सामने ही ऊंचे पत्थरों पर से प्रपात के तरह बाह रहा झरना, किनारे पर खड़े वृक्षों के पत्तों को चमकाती हुई चांदनी, झरने के कलकल आवाज़, अचानक ही नव सर्जित किसी नए जगत को देखकर सरमा आश्चर्यचकित होकर देखती रही।

शांत समुद्र, पानी के काम होने पर भी लहरों को उछलने का स्वभाव छोड़ नहीं सका था। पृथ्वी से करोड़ों प्रकाशवर्ष दूर ब्रह्माण्ड के गर्भ में से उठते अनजान, लयबद्ध स्पंदनों का जैसे जवाब दे रहा हो, इस तरह से वह एक के बाद एक छोटी-छोटी मौजों को उछालकर रेतीले तट पर मंद, तालबद्ध ध्वनि करता हुआ, सफ़ेद रेट पर पड़ रही सुबह की कोमल धुप को भिगो रहा था।
विराट अर्धचंद्रकार में विस्तीर्ण किनारे के उत्तरी छोर पर चट्टानों पर से सागर पंछी कलरव करते उड़े। एक पत्थर लुढ़का और उसी पल दूधिया रंग का, लम्बे रोंएदार बालोंवाला, फुर्तीला सारमेय चट्टान पर आ खड़ा हुआ। जैसे इस पूरे दृश्य का अविभाज्य घातक हो, इस तरह वह स्थिर खड़ा रहा।

उसी क्षण प्रकृति अपनी परम मोहिनी के कल्पना साकार करना चाहती हो, इस तरह पश्चिमाक्ष के घने बादलों में से सूर्य ने झाँका। पूर्व दिशा में काले बादलों पर इंद्रधनुष रच गया। अगले ही पल समंदर पर से सागर पंछियों का जत्था उड़ा।
घनघोर बादलों की पृष्ठभूमि में, इंद्रधनुष के नीचे उड़ते जाते शुद्ध श्वेत सागर पंछिओं के पंक्ति, भीगी हुए धरती, गीली चमकती चट्टानें, उस पर खड़ा दूधिया रंग का रोबदार सारमेय। इन सबने मिलकर कदाचित देखने को को मिलता, ऐसा अप्रतिम दृश्य रच दिया।

तीव्रतम बनती शीत ऋतू की ठण्ड ने सूर्य की अनुपस्थिति में जैसे कहर बरपाया हो, ऐसा सन्नाटा छा गया। आकाश में उत्तर-दक्षिण तक फैली हुई आकाश गंगा, किसी सदस्रोता महानद जैसे नक्षत्र, तारों के वृन्द और वायुमंडल के बीच नभ पथ पर सरकते जा रहे थे। अगणित तारक रत्नों की स्वामिनी एक के बाद एक रत्न आकाश में बिछाती जा रही थी।
कोई महारानी अपने रत्न भण्डार के तमाम रहस्य खोल देना के बाद रत्नों के बिछौने पर बैठकर रत्नों के आभा ग्रहण कर रही हो, इस तरह दक्षिणाकाश को भर देती वृशिचक के अंततगत धनु निहारिकाओं में मन्दाकिनी परम तेज से झिलमिला उठी।

The breed of the dogs was indeterminate, the cover photo showed a Pointer in profile, the intelligence could be attributed to a Golden Retriever, although the while haired breed may have been a Samoyed.
The touching ending left me lachrymose.

[dunkdaft]

This left me thinking at places where are we going. At places I thought this is my own story. At places, I felt irritated at too indulgent and rude way of talking by Sarmeya. And at many places I felt why can't I mark these fabulous on-liners having deep meaning.

That was how I felt reading about this dog, who knew nothing.

ज्ञान एवं बंधनम ।

[કાયમ પાગલ]

Completed ...

અતરાપી
લેખક: ધ્રુવ ભટ્ટ

રિવ્યુ ? ? ?
રિવ્યુ આપી શકવા માટે સમર્થ છુ કે નહી એ નથી ખબર ....પણ થોડાક શબ્દો જરૂર કહી શકુ....

કેટલીક બુક્સ વાંચવાની હોય , એમ કહીએ કે આપણે વાંચીએ..કેટલીક બુક્સ સમજવાની હોય ...કેટલીક બુક્સ અનુસરવાની હોય તો કેટલીક અનુભવવાની હોય , માણવાની હોય...
અનુભવવા અને માણવાની બૂક છે આ ....તત્વમસી ની જેમ જ....
કંઈક સ્પષ્ટ રીતે કહેવુ એના કરતા કંઈક અલગ રીતે લેખકે જે કહેવુ હતુ એ સમજાવેલ છે...એમ કહી શકાય કે કહી પે નિગાહે કહી પે નિશાના......
આ પુસ્તક મૂક પ્રેક્ષક બની ફીલ કરવા જેવુ છે..

વધારે કંઈ નહી કહું પણ ..મારે હજી વધારે વાર વાંચવું જોઈશે....તત્વમસીની જેમ જ....એક વાર વંચાય પછી ય તરસ બૂઝાય નહી ...એમ કહી શકો....

તદ્દન નવી રીતે કહેલ વાત....રોજિંદા નાયક ..નાયિકા વગરની બૂક ..જેમાં શ્વાન ..હા ...શ્વાનની આસપાસ ઘૂમતી ઘટનાઓ , મનોભાવો , વ્યક્તિઓ સબંધી વાતો .......અને એ સિવાય પણ ઘણુ ......અને એની સાથે કહેવા જેવુ બધુ જ કહી દેવુ .....

વર્ણન અદભૂત ....
વર્ણન કરવાની રીત પણ અદભૂત...

બસ આટલુજ .....

[Shalin Khatri]

Set in an alternate world of anthropomorphic animals and humans, Atarapi is a philosophical life journey of dog Sarmey and his dog brother. The story is fast-paced, involves classic philosophical dilemmas, and ends with enlightening an entirely different path of living and choices for readers. It is ironic how some philosophical books heaved with the weight of complex ideas can seem insipid while a coming-of-age story an anthropomorphic dog can teach so many life lessons.

[Mitali Raval]

મારા જેવી માણસ કે જેને existential crisis ખૂબ આવે, અવારનવાર આવે, પણ સાથોસાથ અલગારી મોજ પણ ચાલતી હોય, એમના માટે આ પુસ્તક એક અરીસો કહી શકાય કઈક અંશે.

મને નથી ખબર એમાંથી કેટલું જાણ્યું, પણ અનુભવ્યું ઘણું છે એમાનું. અને એતો ઠીક, પણ જવાબો મળ્યા કે નહિ, એ પણ હજુ ખબર નથી. પણ કદાચ આ બધુંય જે થાય છે, એની એજ મજા છે, કે થાતું રેવું જોઈએ.

જોઈએ આગળ શું થાય છે.
અત્યારે તો અહીંયા છીએ!

જરૂર વચવું જોઈએ, ખાસ એવા લોકો જેમને લાઈફના પ્રશ્નો આવતા ને જાતાં તથા રે.

[Shraddha]

ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણેલી. છતાંય ક્યાંક મનમાં એક અદૃશ્ય પૂર્વગ્રહ હતો....ગુજરાતીમાં લખાયેલા પુસ્તકો સામે....જાણે ભાષા મારી હતી, પણ વિશ્વાસ નહોતો. એ પૂર્વગ્રહને ખોટો સાબિત કરવા માટે મેં જાતને એક નાનકડું promise આપ્યું,દર મહિને ઓછામાં ઓછું એક ગુજરાતી પુસ્તક વાંચીશ.
આજે મેં ધ્રુવ ભટ્ટ દ્વારા લખાયેલ અતરપી પૂર્ણ કરી.
આ પુસ્તક વિશે શું લખું, એ જ સૌથી મોટો પ્રશ્ન છે. કારણ કે બહુ ઓછા પુસ્તકો છે જે આટલી સરળતા સાથે આટલી ગહન વાતો કહે છે.શબ્દો સાદા છે....એટલા સાદા કે એ તમારા અંતર સુધી પહોંચે એ પહેલા તમને ખબર પણ નથી પડતી કે તમે અંદરથી બાદલાઈ ગયા છો.
ક્યારેક વાંચતા વાંચતા આંખ પુસ્તક પર રહેતી નથી. તમે અચાનક આકાશ તરફ જુઓ છો. તારાઓ ત્યાં જ છે, શાંત, નિર્વિકાર. અને એ ક્ષણે તમને સમજાય છે કે તમે ત્યાં “કંઈક” શોધી રહ્યા છો.... જે લાગણી રસ્તાઓ પર ભટકતા પાત્રોમાં છે, નિઃશબ્દ સંવાદોમાં છે, અને ક્યારેક સપના સપનાની રમત માં છે .
આ પુસ્તક પ્રવાસ જેવું છે.....પર બહારનું નહીં. અંદરનું. જ્યાં કોઈ તમને હાથ પકડીને નથી લઈ જતું, પણ તમે જાતે જ આગળ વધતા જાઓ છો. ક્યાંક નદી આવે છે, ક્યાંક સુકો રસ્તો. ક્યાંક માણસ મળે છે . ક્યારેક તમને એ ન સાંભળાયેલો અવાજ સંભળાય છે અને ક્યાંક મૌન એટલું ઘેરું છે કે તે શબ્દો કરતાં વધુ કહે છે.
I don't wanna spoil it anymore but જો તમે કુદરત શું કહે છે તે સાંભળવાનો પ્રયાસ કર્યો છે. જો તમે ક્યારેક તારાઓમાં ઘર શોધ્યું હોય, તો તમને આ પુસ્તક પરિચિત લાગશે.
જો નઇ વાંચો....તો એ પણ ઠીક.
પણ જો વાંચશો, તો પસ્તાવાની શક્યતા બહુ ઓછી છે. લગભગ શૂન્ય.

[Jaymin Parmar]

It’s a story of Dog named “Sarmeya” and his older brother “kauleyak”. Kauleyak is a dog who lives by rules where Sarmeya is a free spirited one. I didn’t like this book as much as other Dhruv Bhatt books that I’ve read. I think Sarmeya is the reason. I liked protagonists of N iti, Samudranike and Akupar. They are characters who do not know if what they are doing is right or not where Sarmeya always knew what he wanted to do and only once in the whole book he felt conflicted. I am not able to understand him. Maybe because I can’t imagine myself always being confident in what I do. I understand what author was trying to do with Sarmeya where he was a character with full clarity of thoughts, he would only say what he thinks, he would not talk about things he doesn’t know and he does agree to conclusions which are different from his. It’s something Dhruv Bhatt tells us in the acknowledgement section itself but he just was not relatable.

Also, my expectations was something like Animal farm or Poonachi where it was metaphor for social and political issues or Simple life story of animal. There are hints of book trying to talk about society but stay away from it mostly.

Overall, story has same Dhurv Bhatt book feeling as well with Nature being one of the important part. So, I still thinks it’s good book and one should read it.

[Jenil Desai]

ધ્રુવ ભટ્ટની ‘અતરાપી' આજ સુધી વાંચેલી નવલકથાઓમાં ખરેખર બહુ જ અલગ અનુભવ આપે છે. આ કથામાં જીવનના સૂક્ષ્મ તત્ત્વો અને સમાજને અત્યંત અનોખી દૃષ્ટિથી રજૂ કરવામાં આવ્યા છે. સારમેય, કૌલેયક, સદભાવિની અને સરમા—આ બધાં શ્વાન (કૂતરાં) હોવા છતાં માણસની જેમ બોલે છે, વિચારે છે અને સંવાદ કરે છે. આ સંવાદોમાંથી એક અદભૂત અને વિચારપ્રેરક કથા ઊભી થાય છે.

આ જ ધ્રુવ ભટ્ટની લેખનશૈલીનું જાદુ છે—નાની લાગતી વાતોને પણ ઊંડી અર્થસભર બનાવી દે છે. સારમેય સ્વતંત્ર, અલ્લડ અને બંધનોમાંથી મુક્ત જીવન જીવતુ પાત્ર છે, જ્યારે કૌલેયક પરંપરા અને નિયમોમાં માનનારો જીવ છે. આ વિરોધાભાસ કથાને વધુ રસપ્રદ બનાવે છે.સ્વતંત્રતા અને બંધન વચ્ચેના દ્વંદ્વ ને લેખકે ખૂબ સંવેદનશીલ રીતે સ્પર્શ્યો છે. સારમેયની વાતો ધીમે ધીમે મનમાં ઊતરતી જાય છે.

નવલકથા વાંચવાની ખરેખર ખૂબ જ મજા પડી. ધ્રુવ ભટ્ટની અન્ય કૃતિઓની જેમ અહીં પણ અંતે એવું લાગ્યું કે કાશ, કથા થોડું વધુ ચાલતી તો સારું હતું...

[Pradeep Rajput]

अनुभव अथवा शिक्षित ज्ञान एक जीवन में क्या अधिक महत्वपूर्ण है। इस कहानी में दो श्वान भाई हैं एक को जीवन स्वयं के अनुभव और बिना किसी बंधन में बंधे अपने अनुसार जीना है। दूसरा शिक्षा ग्रहण कर अपने जाति भाइयों को भी शिक्षित कर उनका उद्धार करना चाहता है। दोनों ही अपने अपने मार्ग में श्रेष्ठ पद ग्रहण करते हैं, जहाँ छोटा भाई किसी संबंध से स्वयं को नहीं बांधता फ़िर भी संबंधों में बंधता चला जाता है। वहीं बड़ा भाई जो शिक्षित और प्रतिष्ठित गुरु के सानिध्य में रहा है वह संबंधों में रहकर भी किसी से श्रेष्ठ संबंध में नहीं बंध पाता।

जीवन किस मार्ग पर चलकर जीना है ऐसे अनेक मन में उठते सवालों का शाब्दिक रूप है ये पुस्तक, जो जिज्ञासा और अनुभव दोनों का ही ज्ञान देता है।

[Monark Trivedi]

મને એવું જરુરી નથી લાગતું.

ગીતા વાંચતા પહેલા, પછી કે દરમ્યાન જો અતરાપિ વાંચો તો કદાચ મુક્તિ-બંધનના અર્થ વધુ નજીકથી સમજી શકાય. ધ્રુવદાદાની સમજ અને લેખનશૈલીને વંદન.

[Jignesh Ahir]

hu kashu nathi janto

Hu haji kaik shikhvano prayatn karu chhu..
Aasha chhe k Jivan ni aa yatra ma hu kaik jarur shikhi sakish

[Smit Ajani]

This book is very subtle and detailed! So many metaphor in this book!

[Vipul]

શ્વાન ની કથા ની ઉપમા આપી , મનુષ્ય ના જીવન ના કોયડાઓ સમજાવી જય છે..

[Kanan Dhru]

Brilliant beyond words

[Preet Jivrajani]

Sometimes boring. But really good book one of the best book ever

[Ankit]

ખૂબ સરસ રીતે પ્રાણી ના માધ્યમ થી માનવ મૂલ્યો ને સમજાવ્યા છે.

[Purva Joshi]

A tale and trek of libration

[Purva Abhyankar]

Changed my world view., my thinking line. Masterpiece

[Hiren Bharwad]

સારમેયની ઘટના ક્યારેક આપડી સાથે થતું હોય એવું પણ લાગે, એક કુતરાની નજરેથી વિશ્વને જોવાનું કેવું અલૌકિક હોય છે તે જાણવું જ રહ્યું.

[Isha Patel]

| અતરાપી - ધ્રુવ ભટ્ટ |

અતરાપી અર્થાત અજાણ્યુ., બહારનું, ત્રાહિત.
એક જીવ જે જીવનના કોઇ બંધનમાં બંધાયેલ નથી, મુક્તપણે ફક્ત પોતે જે છે એજ પ્રામાણિક્તાથી જીવે છે. ન તો પુણ્ય કમાવાનો કોઇ મોહ , ન તો પાપ થઈ જવાનો કોઇ ભય. બસ , વર્તમાન જીવવાની ચાહ અને પોતાની આત્મા માણવાની રાહ.

આવા જ એક જીવની વાત આ પુસ્તકમાં કરવામા આવી છે.
" હું જાણતો નથી. "
" એમ કરવું મને જરુરી નથી લાગતું " અને
" એમ હોય પણ શકે "
આ ત્રણ દોહરાવતી આ લઘુકથા જીવન પ્ર્ત્યેનો સદંતર નવો જ દ્ર્ષ્ટિકોણ મને આપી ગઈ. જેનો અંત મારા માનસપટ પર હંમેશ માટે કોતરાઈ ગયો છે.

આવી અદ્ભુત કથા તમે પણ અવશ્ય વાંચજો.

[Dvd]

This little book takes a reader down a seemingly small journey with creatures that are too often overlooked. I found myself intrigued by the way I would lose track of which characters were dogs and which were humans. While this blurring of lines contributes to a conversational flow throughout the novel, many chapters started in ways that left me wanting more development from past chapters. Perhaps this is a lesson from the book: watch out for ways you hold onto the past. Reading this book in Gujarati might provide an altogether different experience.

[Parth]

One of the best Gujarati novels that i have read so far.

[Piyush Bhuva]

What we call enlightenment is a word or what?

[Birju Parekh]

Dhruv bhatt best