Fijn boek om te lezen, met persoonlijke verhalen van mensen die het islamitische geloof achter zich hebben gelaten. Dat hebben ze allemaal op hun eigen manier gedaan, de een wat makkelijker dan de ander. Van dat laatste getuigt ook het feit dat veel van de afvalligen geen foto van zichzelf bij het hoofdstuk hebben laten plaatsen en dat ze hun familie vaak nog niet hebben durven vertellen dat ze niet langer geloven.
Interessant vond ik het gegeven, dat veel van de naar Nederland gemigreerde gastarbeiders aanvankelijk een gematigde vorm van de islam aanhingen (of ze nou Turkse Alevieten zijn of Marokkaanse Berbers), maar dat hun geloof zich veelal op basis van (satelliet)televisie uit Saoedi-Arabië heeft ontwikkelt tot een veel strengere vorm, waarbinnen de traditionele Berbertatoeages verboden werden en het dragen van een hoofddoek veel strenger zou moeten worden nageleefd. Een van de vrijdenkers zegt expliciet dat dit verder gefaciliteerd is door Arabische lessen die bevorderd werden door de overheid --- terwijl de meerderheid van de Marokkanen van origine geen Arabisch spreekt.
Al met al interessant en leerzaam.