Een B-actrice wordt ontvoerd door haar verhuizers Een zinkgat slokt leraressen Frans op Een mysterieus slagroomtaartritueel in Istanboel Een mager meisje dat eetkampioen wordt
Scheer van verhaal naar verhaal, de Sampler is een uitgelezen kans om nieuwe literaire stemmen te ontdekken.
Jong talent tekent niet altijd binnen de lijntjes van De Debuutroman, waarin weinig mag en veel moet. Daarom deze Sampler: acht glimpen van jong talent, nog zonder opsmuk, druk en verwachtingen. Ze wagen zich voor het eerst op het ijs, gewapend met plezier, talent en verbeelding.
Dat Das Mag de kans geeft aan jonge auteurs om een kort verhaal te publiceren, vind ik heel goed. Ik was bij een van de presentaties aanwezig, waar een leuke sfeer hing. Het is bijzonder om deze bundel te lezen, omdat je echt gaat nadenken waarom iets wel of niet werkt en hoe je het zelf zou hebben gedaan. De verhalen waren erg wisselend van kwaliteit, zoals ook al op andere plekken is opgemerkt. Die van El Kaoui, Riethof en Wu vond ik niet interessant of geloofwaardig. Dat van Plaisir las op zich aangenaam maar er was net te weinig context. Dat van Buurman was een beetje gezocht, maar ik denk zeker dat hij een boeiende roman zou kunnen schrijven. Dat van Arnolds vond ik leuk, voorgedragen was het nog beter (zoals ze deed in de Boekenbar). De beste verhalen waren van Doppenberg en Lakmaker, die erin slaagden in een korte tekst de lezer helemaal mee te nemen. Vooral de slotscène van 'De kleine Python' vond ik ontroerend. Lakmakers verhaal was lekker natuurlijk en grappig, juist misschien omdat ze dicht bij zichzelf bleef. Hoe dan ook, geen sterren, maar wel een fascinerende leeservaring!
Interessante bloemlezing. Soms wat wisselend van kwaliteit, al ligt dat misschien ook aan persoonlijke voorkeur. In alle verhalen zit iets geslaagds, zij het de stijl, opbouw, dialogen, beelden of de personages. Mijn persoonlijke favorieten zijn de verhalen van Sarah Arnolds, Sofie Lakmaker en Jacco Doppenberg.
Citaat : Hoe meer hij traint, hoe meer zijn lichaam onvolkomen lijkt. De spiegels in de gym lachen hem uit. Het zijn de meest eerlijke spiegels. Kil licht op schrale lijven. Rashif El Kaoui Review : In 2018 was er gelukkig ook weer nieuw literair talent en uitgeverij Das Mag wilde met een tijdschrift in boekvorm acht van deze nieuwe talenten aan de lezers voor stellen. Sarah Arnolds, Peter Buurman, Jacco Doppenberg, Rashif El Kaoui, Sofie Lakmaker Carl Plaisier, Fenna Riethof en Pete Wu zijn acht literaire talenten anno morgen die in dit tijdscgrift Sampler dat jaarlijks zal verschijnen, hun entree maken. Rashif El Kaoui vind ik taalkundig het sterkste (Lonely women in ****** are waiting for you) en, Sofie Lakmaker schittert dan weer inhoudelijk het meest in 'De geschiedenis van mijn seksualiteit een (semi-?)autobiografisch verhaal'. Over hoe een jonge twintiger invulling probeert te geven aan haar leven.
Sarah Arnolds (1992) opent gedreven met 'Niet klagen', een verhaal over een berooide B-actrice die noodgedwongen weer naar haar vader verhuist. Jacco Doppenberg (1992) brengt met 'De kleine python' een heel origineel relaas van een vijftienjarig meisje dat in de ban raakt van de in Amerika populaire hotdog-eetwedstrijden. Pete Wu (1985) schreef 'En we zouden nooit meer stoppen'. Jonge, Turkse jongens worden bij hun familie weggehaald en opgeleid om later een bizar ritueel te kunnen uitvoeren dat te maken heeft met slagroomtaarten. In 'Testbeeld' van Peter Buurman (1992) wordt de ik-persoon geconfronteerd met een zinkgat waarin zijn lerares Frans blijkt te zijn verdwenen. Carl Plaisier (1991) schreef '+Winterpels+'. De tijdelijk aangenomen assistente van een componist praat tegen hem in de u-vorm over hun affaire en over zijn omgang met zijn ex-vrouw. In 'De jonge Alferink' vertelt Fenna Riethof (1992) over een journaliste die moet speechen op het reüniefeest van haar opleidingsklas, maar daar geen zin in heeft en spoorloos verdwijnt. IllustratorJoost Stokhof voorzag elk verhaal van een kleine tekening die heel goed bij het verhaal past. Deze tekeningen sieren ook de kaft. Alhoewel sommige verhalen wat schoonheidsfoutjes vertonen is geen enkel een verhaal dat je niet uitleest. Aan te raden vers leesvoer!
In de verhalenbundel Sampler biedt de hippe uitgeverij Das Mag acht jongelingen een forum om hun ding te doen. De schrijvers grepen hun kans en lieten hun verbeelding de vrije loop. Dat resulteerde in acht opvallende kortverhalen. De pennenvruchten lijken allegorisch en zitten vol magisch realisme. Ik kijk uit naar de minder buitenissige debuutromans van deze taaltovenaars.
Acht verhalen van jonge veelbelovende schrijvers die stuk voor stuk verschillen in vorm, inhoud en sterkte. Het leukst wat mij betreft was het verhaal van Peter Buurman, oa redacteur van het satirische De Speld, waarin een compleet huis in een zinkgat verdwijnt. Fantasievol, humoristisch en (bijna) herkenbaar.
Het idee van de uitgever om jonge schrijftalenten te laten debuteren met een kort verhaal, vind ik top. De schrijvers zijn weinig beperkingen opgelegd wat geleid heeft tot hele diverse en verrassende korte verhalen. Alle verhalen zijn bijzonder 'slim' geschreven, ook al vond ik het ene verhaal beter, of leuker, dan de ander. Favorieten waren de verhalen van Jacco Doppenberg en Peter Buurman.