What do you think?
Rate this book
Geçecek mi?
Bu dünyaya “beklenti olmaya” gelmedim. Bu dünyaya başkası olmaya, ezberlere uymaya, hep aynı şarkıyı duymaya gelmedim...
Sertçe göğsüme oturan bu ağrıya dokunabilirsem geçecek.
Kaçmadan, acısını yok saymadan, kendime kızıp canımı daha çok yakmadan, yargılayıp daha derine bastırmasam geçecek.
Geleni bir kabul edip, onunla canım yanarken konuşursam geçecek.
Her sözünü yol göstersin diye aklıma bırakırsam, kalan izini iyileşsin diye zamana bırakırsam geçecek.
Hemen geçsin diye kovmadan, tekrar gelir diye korkmadan, hep üst üste gelir diye kapanmadan, hep benim başıma gelir diye kaçmadan yüzleşirsem geçecek.
Dokuna dokuna, konuşa konuşa, evet ağlaya ağlaya geçecek.
Ağlarken kendime şefkat gösterirsem geçecek.
İyileşmeden iyi olmuşum gibi yapmadan, daha önce kendimi nasıl ayağa kaldırdığımı unutmadan, kabul edip sindirince geçecek.
Yaşayınca geçecek.
Ama illa ki geçecek...
Sertçe göğsüme oturan bu ağrıya dokunabilirsem geçecek.
Kaçmadan, acısını yok saymadan, kendime kızıp canımı daha çok yakmadan, yargılayıp daha derine bastırmasam geçecek.
Geleni bir kabul edip, onunla canım yanarken konuşursam geçecek.
Her sözünü yol göstersin diye aklıma bırakırsam, kalan izini iyileşsin diye zamana bırakırsam geçecek.
Hemen geçsin diye kovmadan, tekrar gelir diye korkmadan, hep üst üste gelir diye kapanmadan, hep benim başıma gelir diye kaçmadan yüzleşirsem geçecek.
Dokuna dokuna, konuşa konuşa, evet ağlaya ağlaya geçecek.
Ağlarken kendime şefkat gösterirsem geçecek.
İyileşmeden iyi olmuşum gibi yapmadan, daha önce kendimi nasıl ayağa kaldırdığımı unutmadan, kabul edip sindirince geçecek.
Yaşayınca geçecek.
Ama illa ki geçecek...
208 pages, Paperback
First published January 1, 2018
1 person is currently reading
46 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
April 29, 2020
"Bu dünyaya beklenti olmaya gelmedim.Bu dünyaya başkası olmaya,ezberlere uymaya, hep aynı şarkıyı duymaya gelmedim."
Kendisini 'Katarsis' programı ile tanıyıp ses tonuna, düşüncelerine,tavırlarına ve samimiyetine hayran kaldığım kişidir. Kendime çok şey kattım uzmanlığı sayesinde,bu kitabıda uzmanlığı konusunda çok iyi olduğunu bildiğim için okudum iyiki okumuşum çok çok seviyorum iyiki varsınız bu ülkenin böyle güzel adamlara,insanlara,uzmanlara ihtiyacı var ❤
Kendisini 'Katarsis' programı ile tanıyıp ses tonuna, düşüncelerine,tavırlarına ve samimiyetine hayran kaldığım kişidir. Kendime çok şey kattım uzmanlığı sayesinde,bu kitabıda uzmanlığı konusunda çok iyi olduğunu bildiğim için okudum iyiki okumuşum çok çok seviyorum iyiki varsınız bu ülkenin böyle güzel adamlara,insanlara,uzmanlara ihtiyacı var ❤
May 3, 2021
Gökhan Çınar'ın Katarsis ve Geçecek mi youtube programlarını çok severek takip ediyorum. Kitaba başladığımda da yine bir başka tanımadığım belki hiç şahit olmadığım mücadelelerin içerisindeki insanlara seslenmeler olarak okudum. Sanki yazar bir seanstan çıkmış ve biriken tüm yükü bize deneme şeklinde anlatarak kaleme almış gibi geldi. Bu ağırlığı hissettikçe okuma sıklığımı azalttım. Çünkü okumanın kısa sürmesini istemedim. Kişilerin yaş, cinsiyet vb hiçbir bilgisini bilmiyoruz, bir genel hitap söz konusu ama okudukça kendimize dair de bazı seslenişlerle karşılaşıyoruz. Tercihen teğet geçip bazılarında da uzun uzun konakladığımız ruh hallerine dair kısa okumalar yapmak isterseniz doğru kitaptasınız.
September 22, 2019
YouTube'ta yaptığı Katarsis programıyla tanıdığım Psk. Gökhan Çınar'ın bu kitabını, ön yargımı kırıp okudum. İyi ki okumuşum. Beğenmemin 2 nedeni var:
1) Kendisinin programını izlemiş ve mesleki bilgisinden haberdar olduğum için kitabı okurken bana yazılanların ne demek istediğini sorgulatması ve bir yandan da alt metnini düşündürüyor olması. (Örneğin, kitaptaki bölümlerden biri olan "Röntgen" yazısının psikosomatik hastalıkları çağrıştırması gibi.)
2) Doğru ve kendimi hazır hissettiğim bir zamanda okumuş olmam. Çünkü bu tarz kitapların her an her zaman okunup benimsenemeyeceğini düşünüyorum. Çok mutlu ya da yazılanların içine giremeyecek bir psikolojide okumanızla kendinizi bu kitabı okumaya uygun hissettiğiniz bir anda okumanız arasında bence çok fark var. Tıpkı canınızın istediği bir yemeği yemek gibi.
1) Kendisinin programını izlemiş ve mesleki bilgisinden haberdar olduğum için kitabı okurken bana yazılanların ne demek istediğini sorgulatması ve bir yandan da alt metnini düşündürüyor olması. (Örneğin, kitaptaki bölümlerden biri olan "Röntgen" yazısının psikosomatik hastalıkları çağrıştırması gibi.)
2) Doğru ve kendimi hazır hissettiğim bir zamanda okumuş olmam. Çünkü bu tarz kitapların her an her zaman okunup benimsenemeyeceğini düşünüyorum. Çok mutlu ya da yazılanların içine giremeyecek bir psikolojide okumanızla kendinizi bu kitabı okumaya uygun hissettiğiniz bir anda okumanız arasında bence çok fark var. Tıpkı canınızın istediği bir yemeği yemek gibi.
October 31, 2019
Her ay bir deneme,öykü veya şiir kitabı okumaya çalışıyorum şu sıralar. Bu kitabı bütün bir aya yayarak, hali hazırda okuduğum kitabın yanında günde on dakika ayırarak her gün bir parça okumayı hedefliyorum. Bu ay da elimde olanlardan Geçecek Mi? kitabını seçtim ve bu kitabı tüm aya yayarak, içindeki kısımlardan her gün iki üç parça okuyarak kitabı bitirdim. Daha önce yazarı da kitabı da hiç duymamıştım, zaten bir internet sitesinin "Şunu alana şu da yüzde bilmem kaç indirimli" kampanyasından almıştım bu kitabı. Bu sayede yazarla tanıştım ve yazarın aynı zamanda bir psikolog olduğunu da öğrendim.
Geçecek Mi? kitabı aslında her bölümü üç dört sayfadan oluşan bir deneme kitabı ama bu denemelerde psikolojik şeyleri, melankoliyi, hayatın insana kattığı zor şeyleri ve hepimizin hayatında rastladığı ve bizzat başrol olarak yaşadığı bir çok konuya parmak basmış yazar. Kendisinin de bir psikolog olmasından dolayı, bu denemelerde muhtemelen kendinin de tanık olduğu ve kendine görünmeye gelen insanların hayatlarından esintiler okuduk bu kitapta. Her kısımda ayrı bir melankoli ve hayattan sille yemiş bir insandan çıkacak cümleler okuduk. Bu noktada kitap beni içine çekebilecek konumdaydı ama çok da zevkle okuduğumu söyleyemeyeceğim kitabı.
Öncelikle, depresif ve melankolik şeyleri seven biri olarak bu kitabın bana hitap etmediğini anlamam; kitaptan bir kaç parça okuduktan sonra tamamlandı ama yine de kitabı sonuna kadar okudum. Yazar, çoğu zaman hayatlarımızda gördüğümüz şeyleri kaleme almış ama bir süre sonra her kısımda aynı şeyleri okuyormuşuz gibi hissettim; tabii bunlar içinde bana hitap eden yerler de vardı, hatta bazı cümleleri not aldım. Fakat her kısımda bu kadar hayattan bıkmış olmak benim gibi melankolik bir insanın bile içini kararttı. Bir çok noktada fazla arabesk geldi bana kitap. Sürekli aynı havaya sahip yazılar da bu yüzden bir süre sonra bıkkınlık getirdi bana. Kitabın adına bakınca sanki bu tarz depresif havaları yok etmeye çalışan bir kişisel gelişim kitabı gibi duruyordu ama hiç de öyle değil gerçekten. Bu noktada biraz hayal kırıklığı yaşadığımı söylemeliyim. Bu kadar şeye rağmen, kitabı hala okutan bir şey varsa o da yazarın diliydi. Her ne kadar bir süre sonra kendini tekrar ederek bu büyülü anlatımı sıradanlaştırmış olsa da, başlarda gerçekten etkileyici ve süslü cümlelerle bezeli bir dili vardı yazarın ve bu benim hoşuma gitmişti. Keşke kitap biraz daha güzel dizayn edilmiş olsaydı, içinde bu kadar çok deneme olmasaydı ya da içeriği tamamen değişik olsaydı diye kaç kere geçirdim içimden. Kitap hakkında beni şaşırtan bir şey vardı, bir çok ünlü isim; özellikle Sezen Aksu'nun desteğini almış yazar. Böyle bir şey beklemiyordum açıkçası.
Kısacası, melankolik kısa kısa denemelerle dolu bu kitap, benim gibi bu tarzı seven birini bile sıktıysa; mutlu mesut insanlara daral getirir diye düşünüyorum. Yine de okumak isteyenler okursa ne demek istediğimi anlar diye umuyorum.
Geçecek Mi? kitabı aslında her bölümü üç dört sayfadan oluşan bir deneme kitabı ama bu denemelerde psikolojik şeyleri, melankoliyi, hayatın insana kattığı zor şeyleri ve hepimizin hayatında rastladığı ve bizzat başrol olarak yaşadığı bir çok konuya parmak basmış yazar. Kendisinin de bir psikolog olmasından dolayı, bu denemelerde muhtemelen kendinin de tanık olduğu ve kendine görünmeye gelen insanların hayatlarından esintiler okuduk bu kitapta. Her kısımda ayrı bir melankoli ve hayattan sille yemiş bir insandan çıkacak cümleler okuduk. Bu noktada kitap beni içine çekebilecek konumdaydı ama çok da zevkle okuduğumu söyleyemeyeceğim kitabı.
Öncelikle, depresif ve melankolik şeyleri seven biri olarak bu kitabın bana hitap etmediğini anlamam; kitaptan bir kaç parça okuduktan sonra tamamlandı ama yine de kitabı sonuna kadar okudum. Yazar, çoğu zaman hayatlarımızda gördüğümüz şeyleri kaleme almış ama bir süre sonra her kısımda aynı şeyleri okuyormuşuz gibi hissettim; tabii bunlar içinde bana hitap eden yerler de vardı, hatta bazı cümleleri not aldım. Fakat her kısımda bu kadar hayattan bıkmış olmak benim gibi melankolik bir insanın bile içini kararttı. Bir çok noktada fazla arabesk geldi bana kitap. Sürekli aynı havaya sahip yazılar da bu yüzden bir süre sonra bıkkınlık getirdi bana. Kitabın adına bakınca sanki bu tarz depresif havaları yok etmeye çalışan bir kişisel gelişim kitabı gibi duruyordu ama hiç de öyle değil gerçekten. Bu noktada biraz hayal kırıklığı yaşadığımı söylemeliyim. Bu kadar şeye rağmen, kitabı hala okutan bir şey varsa o da yazarın diliydi. Her ne kadar bir süre sonra kendini tekrar ederek bu büyülü anlatımı sıradanlaştırmış olsa da, başlarda gerçekten etkileyici ve süslü cümlelerle bezeli bir dili vardı yazarın ve bu benim hoşuma gitmişti. Keşke kitap biraz daha güzel dizayn edilmiş olsaydı, içinde bu kadar çok deneme olmasaydı ya da içeriği tamamen değişik olsaydı diye kaç kere geçirdim içimden. Kitap hakkında beni şaşırtan bir şey vardı, bir çok ünlü isim; özellikle Sezen Aksu'nun desteğini almış yazar. Böyle bir şey beklemiyordum açıkçası.
Kısacası, melankolik kısa kısa denemelerle dolu bu kitap, benim gibi bu tarzı seven birini bile sıktıysa; mutlu mesut insanlara daral getirir diye düşünüyorum. Yine de okumak isteyenler okursa ne demek istediğimi anlar diye umuyorum.
August 1, 2022
İnsan ruhunu anlamak, anlamaya hazır olmak, kendi duygularının farkındalığına erişmek bu coğrafyada epey zor. O yüzden şiirsel, depresif, melankolik bulanlara katılmıyorum. Hatta duygulara, anlaşılmaya o kadar kapalıyız ki, şefkatten o kadar yoksunuz ki bu tutumlar romantik etiketine maruz kalıyor. "Kader Teyze, Süper Kahraman, Can Dostum, İhtiyaç, Karanlık, Boş Kağıt, Onay, Röntgen" favorilerimdi.
April 16, 2020
Siirvari bir üslupla yazılmak için bayağı ugrasilmis fakat üslubu, tarzı hoşuma gitmedi.
March 25, 2020
Geçecek evet hissederek dokunarak kabul ederek yaşayarak iz bırakarak izlerini hissettirerek geçecek.
January 2, 2025
Maalesef zaman kaybı olduğunu düşünüyorum.
June 20, 2024
Gökhan Çınar’ın benim evim neresi adlı kitabını da okumuştum. Cümleler dağınık, maalesef her sözcüğe sıfat ekleyip kitlesel mesajı kaçırdığını düşünüyorum. Bölüm bölüm rakı masasında okunup, her bölüm sonu “hobaa karşim sensin evet” denip geçilmeli, üzdü.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews